Salaam alaykoem allen,

Mijn naam is Amal, ik ben 22 jaar oud.
Ik heb er erg veel moeite mee om dit vertellen, maar toch wil ik jullie een belangrijke boodschap kwijt.

Ik was 15 jaar en zoals de meeste pubers ongehoorzaam tegen mijn ouders. Ik droeg hoofddoek in mijn ouders bijzijn, maar buiten deed ik het weer af. Ik wilde nooit luisteren en had volgens mezelf altijd gelijk. Toch was ik altijd vrolijk en aardig tegen iedereen in mijn omgeving, behalve tegen mijn eigen familie. Ik schaamde me voor mijn ouders. Dag in, dag uit hamerden ze me erop dat ik me moet gedragen zoals een moslim zich hoort te gedragen. Bidden, vasten, ouderen respecteren etc. Bidden had ik geen zin in en vasten kwam wel als ik ouder werd. Ik ben nog klein, dacht ik bij mezelf. Make-up, feestjes, vrienden, jongens, foto's, liegen dat is waar ik alleen nog mijn aandacht op vestigde. Ik maakte erg veel foto's zonder hoofddoek die ik naar verschillende jongens stuurden. Ik had een vriendin genaamd Salma. Mijn ouders vonden haar geen goede vriendin voor mij, maar ik wilde niet luisteren. Ik ging elke dag met haar ergens naartoe en loog tegen mijn ouders. Ik vertelde ze dat ik ging werken, maar ondertussen was ik met Salma. Ik ben altijd al een meisje geweest die erg veel om mensen geeft. Ik was vooral naïef. Ik geloofde iedereen om me heen, omdat ik ze niet kwijt wilde. Ik leerde een jongen kennen. Ik stuurde altijd video's en foto's van mezelf naar jongens via sociale media en zette het op internet. Ik genoot van de aandacht. De foto's die ik stuurde waren best wel pikant. Het waren geen naaktfoto's, maar toch voelde het zo. Iedereen vond ze geweldig. Op een dag stuurde ik nog een foto door en vroeg aan Salma of het een leuke foto was. Ze negeerde me. Ik belde haar heel vaak, stuurde veel berichtjes naar haar, maar toch bleef ze me negeren. Na ongeveer 4 dagen kreeg ik een antwoord waar ik erg van schrok. Ze vertelde dat ik haar nummer moet verwijderen, omdat ze vindt dat ik haar beïnvloed. Ik had dit totaal niet verwacht, want het was juist andersom. Ik bleef de hele dag door huilen, maar toch accepteerde ik haar besluit. Even later kreeg ik allerlei berichten van mensen die Salma kent. Ze stuurden alle video's en foto's en zeiden vreselijke woorden erbij. Ik was bang, wat als mijn ouders deze beelden te zien krijgen?! Op een gegeven moment zag ik dat ze mijn moeder en vader's nummer naar mij stuurden met: herken je dit nummer? Ik wist niet wat ik moest doen. Waar is Salma nu ik haar nodig heb? Ze heeft me alleen gelaten en ik nam haar in vertrouwen. Ik smeekte om de beelden te verwijderen en hun antwoord was: Ik verwijder het pas als je naaktfoto stuurt. Ik antwoordde terug: 'ik heb spijt van wat ik gedaan heb, ik stuur je niks. Als je zo kinderachtig bent moet je ze vooral naar me ouders sturen.' Dit deed ik om ze bang te maken, maar het deed ze niks. Ik vond het raar dat Salma me niet gewoon met rust liet. Ze had haar punt gemaakt, waarom doet ze dit dan?
Ik blokkeerde alle nummers op de telefoon van mijn ouders. Op dat moment was ik blij en opgelucht. 2 dagen later hoorde ik een liedje op mijn moeders telefoon die ik in het filmpje had gebruikt, ik schrok me dood en rende naar boven. Ik verwijderde alles van mijn telefoon en verstopte de telefoon. Mijn ouders wisten alles. Salma en haar vriendengroep had me verraden! Ik las berichten op mijn moeders telefoon. Ze hadden een groep gemaakt en ze lachten mij en me moeder met ze alle uit. Ze verzonnen ook nog is dingen die niet waar zijn, maar me moeder zou me toch niet geloven want zelf loog ik ook erg vaak. Ik dacht waarom gebeurt mij dit, ik ben nooit zo gemeen tegen iemand geweest! Mijn hele familie kon me niet meer aanstaren, ik was niet meer de Amal die ik eerst was. Ze huilden als ze met me praten. Toen besefte ik echt wat ik heb gedaan. Iedereen was teleurgesteld in mij. Jarenlang heb ik me moeten bewijzen. Ik ben nu hartstikke gelukkig. Ik heb grote veranderingen gemaakt in mijn leven en ik leef nu op het goede pad. Vergeving vragen is erg belangrijk. Allah vergeeft niet zomaar, je moet laten zien dat je echt berouw toont en jezelf niet nog is in de nesten brengen.

Lieve mensen, wat ik met dit verhaal wil zeggen is denk altijd aan de gevolgen voor je iets doet. Vertrouw niemand behalve je ouders, ook al is diegene zo goedgelovig! Denk aan je familie en aan Allah. Want zonder je familie en zonder Allah kom je nergens.

Moge Allah ons vergeven voor alle zondes die we hebben gedaan!