De Amsterdam International Fashion Week had dit jaar een Marokkaans tintje. In
Paradiso presenteerden drie Marokkaanse designers hun collecties. Festimode
Casablanca zette jong talent centraal en trok daarmee bewonderende blikken.

Een
lange catwalk siert het midden van de Paradiso, de Amsterdamse poptempel is
deze avond even omgevormd tot modetempel. Drie Nederlandse en drie designers
van Marokkaanse bodem zullen hun collecties showen. De 'frontrows', die het
beste zicht op de catwalk bieden, zitten in een mum van tijd vol met bekende en
minder bekende mensen uit de modewereld.


Kleine
fotocamera's en telefoons worden in de hand gehouden, om zo de pracht die
voorbij komt meteen vast te kunnen leggen. Paradiso stroomt aardig vol en zelfs
het balkon biedt een uitvalsbasis aan enkele bezoekers.


Androgyn
versus vrouwelijk


De
avond begint met de afstudeerwerken van drie talentvolle nieuwkomers uit
Nederland.
Robert Wefers Bettink (afgestudeerd aan
het Amsterdam Fashion Institute) mag Festimode Casablanca aftrappen; hij
presenteert een androgyne collectie geïnspireerd op
Joseph
Beuys

(een invloedrijke kunstenaar/beeldhouwer in Duitsland in de twintigste eeuw).
De modellen en collectie geven een verweerde indruk: ze lijken weg te vervagen
in de kledingstukken. De kleuren zijn voornamelijk licht en vaag, tegenover
felgekleurde details. De toon is gezet voor de avond en de 'frontrow' deelt
goedkeurende blikken uit.



Denise Esser (afgestudeerd aan
de Gerrit Rietveld Academie) heeft een donkerdere show dan Bettink. Haar
collectie bestaat uit zwart gekleurde ontwerpen, van tere stoffen en
materialen, die duidelijk een verwijzing geven naar minder mooie momenten uit
het leven of nare herinneringen: prikkelend en afstandelijk.


[youtube_browser]izE4st7N2eQ[/youtube_browser]



De
laatste van de drie nieuwkomers presenteert een sprookje dat de tegenhanger
lijkt van Kleijnjans collectie. Felle kleuren, ruime vesten, wollige jurken en
lieflijke patronen staan centraal in de ontwerpen van
Marit
Kleijnjan

(afgestudeerd aan de Koninklijke Academie Beeldende Kunsten Den Haag). Haar
stukken straalden vrouwelijkheid uit, zijn speels en vallen in vloeiende
bewegingen om de modellen heen.


Van
Casablanca naar Amsterdam


Een
heavy beat stroomt uit de geluidsboxen naast de catwalk. De zoete sfeer en het
sprookjesachtige van de vorige presentatie verdwijnt uit de zaal; het is tijd
voor ruw en ruig. Een korte introductiefilm verschijnt op het beeld achter de
caltwalkentree. Het principe van
Festimode Casablanca wordt uitgelegd:
het is een platform voor uitwisseling en ontmoeting voor mode uit Marokko. De
twee oprichters van het concept, Bechar El Mafhoudi en Jamal Abdennassar,
willen de Marokkaanse creativiteit op de kaart zetten. Ze willen daarbij vooral
jonge ontwerpers de kans geven om ook internationaal hun werk te laten
opvallen, maar ook gevestigde namen meer aandacht geven.


En
in de Amsterdamse Paradiso showen ze de meest recente 'avant-garde mode' uit
Marokko.


1001
Nacht versus naakte torso's


De
eerste betovering uit Marokko voert ons terug naar de 18e eeuw:
Fadila
El Gadi

(Salé) baseert haar haute couture op de kaftans uit die periode, maar geeft er
een eigen touch aan. Harembroeken in legerprints en prachtige gedetailleerde
jurken (in vorm van kaftan en djellaba) komen voorbij. De kaftans lijken
comfortabel, zacht en het borduurwerk is met een kundige precisie ontworpen.
Gouden stiksels, zijden stoffen en kleine palletjes verheffen haar ontwerpen
tot ware kunstwerken. El Gadi laat een waar, eeuwenoud vakmanschap zien met
haar combinatie van de handgemaakte borduursels en de pure designs.



Haaks
op de 1001nachtdesigns van El Gadi, staat de collectie van
Amine
Bendriouich.

Zijn eerste twee modellen komen met ontbloot bovenlijf de 'walk' op: de woorden
'silk t-shirt' en 'trenchcoat' sieren hun naakte torso's. Zijn ontwerpen zijn
ruig, strak en casual, zijn show is vlot en heavy: het dendert over de catwalk
heen. Zijn streetwearcollectie bevat mannelijke modellen gekleed in een lange
matrix-achtige jassen, zijn 'haute couture' versie van de traditionele djellaba.
De kleuren die hij gebruikt zijn overwegend donker, grijs en zwart. En zijn
modellen mogen '
the finger' uitdelen aan de
frontrow en het publiek, die beide duidelijk onder de indruk zijn. Deze jonge
ontwerper uit Casablanca staat in Marokko bekend als een van de meest
getalenteerde nieuwkomers en heeft met zijn show in Paradiso die indruk meer
dan waar gemaakt.


Noureddine Amir is een artiest
zonder grenzen, zijn mode heeft hij al op vele plaatsen gepresenteerd,
waaronder Lille, Londen, Antwerpen en nu in Paradiso. Hij noemt zichzelf een
designer-vakman. Zijn collectie komt bijzonder en divers over, van casual
outfits voor man en vrouw als haute couture. De jurken die hij presenteert zijn
gemaakt van diverse stoffen: van raffia tot linnen, maar allemaal voorzien van
vloeiende lijnen die het lichaam benadrukken. De vakman uit Marrakech voorziet
veel van zijn werken van een soort stoffen uitsteeksels, het lijk hét
handelsmerk van Amir. De Marokkaanse touch zien we terugkomen in de 'rokken'
die de mannelijke modellen dragen: het lijkt gebaseerd op een lichte tuniek,
modern gecombineerd met een blazer en pantalon. Amir is een artiest die zijn
eigen trend volgt en dat levert hem een groot applaus op, een waardige
afsluiter van de avond.


[youtube_browser]gjjH1G4AwuA[/youtube_browser]


Festimode
Casablanca vond 24 juli plaats in Paradiso Amsterdam, in het kader van de
Amsterdam International Fashion Week.

Tekst en Beeld: Simone Driessen