PDA

Bekijk Volledige Versie : We moesten vechten voor onze liefde



bent_casa
28-06-04, 13:58
salaam allemaal..

Ik ga een verhaal beginnen genaamd ``we moesten vechten voor onze liefde``.
Ik heb hier hele leuke verhalen gelezen dus leek het me leuk om er een zelf te schrijven.

Hoofdpersonen zijn :

Dounya, 23 jaar
Samir, 26 jaar broer van Dounya
Mohammed, 28 jaar broer van Dounya en Samir

Nawal, beste vriendin van Dounya 24 jaar
Nouredine, 26 jaar getrouwd met Nawal

Bijpersonen:

Khalid, 26 jaar beste vriend van Nouredine
Omar, 22 jaar broertje van Nouredine

Klein begin maar wil eerst zelf opzetten over wie het gaan ..ik ga dalijk een lange begin opzetten!!! ;)


:wohaa: Beslemaaa

bent_casa
28-06-04, 17:27
Dounya

Ik kwam thuis hartstikke moe aan. Het enige wat ik de laatste tijd doe is werken , werken en werken. Ik was afgelopen zomer afgestudeerd voor Hoger Hotelonderwijs, en had na een paar maanden een leuke baan gevonden als hotelmanager in Tilburg. Het was een klein hotelletje, maar je moet toch ergens beginnen. Er was helemaal niemand thuis. Vreemd vond ik het want normaal gesproken is mijn moeder altijd thuis. Totdat de telefoon overging, het was mijn broer Mo. `` Dounya kom je nog hierheen ofwat??`` Waar heb je het over? Zijn mama en baba bij jou thuis? `` Ja slimme dat zei ik nog gister tegen je.`` Oooh ja ...damnz man ik was het helemaal al vergeten. Maar hoe gaat het verder? `` Doun ik moet ophangen schiet nou op dan kunnen we dalijk verder praten. `` Oke, is goed ik kom eraan. Mijn broer Mo is wel cool daar heb ik altijd een goede band mee gehad, maar met Samir?? echt niet. Volgens mij wenstte hij dat ik niet eens bestond. Vlug pakte ik me tas en vertrok naar Breda waar mijn broer woont.

Heyyyy meid ...kom snel binnen en hoe gaat het verder?? Pff.. k ben echt hartstikke uitgeput. Maar elhamdoelilah gaat het wel hoor. Met jou ook ? ``Jawel hoor prima``. Dat was Esma mijn lieve schoonzus, ik kon het van dag 1 al meteen met haar vinden , het is echt een schat. Ik liep naar de salon waar ik mijn ouders en Esma`s ouders begroetten. Ik liep meteen naar de keuken om Esma te hulp te schieten dat had ze duidelijk nodig want de tante en oom van Esma waren ook gekomen, de salon zat bomvol. Esma en ik waren aan een stuk door aan het praten over werk, en over dat ze al heel lang aan het nadenken was om een kind te nemen. Ze vroeg mijn advies erover. Nou Esma ik vi....Dingg Dongg... OOh Doun kun je misschien de deur open doen? Ik moet nog op deze el harira letten ..``Ja tuurlijk``. Toen ik de deur opende zag ik Rachid staan. Rachid is de broer van Esma. Ik kon het met Rachid prima vinden, maar soms leek het me alsof die wat wil zeggen maar dan haakt ie altijd weer af. Na wat gepraat liep die naar buiten om te roken :roken: .
De vrijdagavond verliep net als elke avond wanneer mijn ouders en Esma`s ouders elkaar treffen. We waren echt een hechtere familie geworden na hun huwelijk. Laat in de avond belde Nawal mij op. Ze vroeg of ik morgen wou langskomen. Nawal kon ik al vanaf de brugklas. Sindsdien zijn we onafscheidelijk. Alleen de laatste tijd liep alles een beetje stroef. Nawal was een paar weken geleden getrouwd met Nouredine. Ik gun het ze van harte, maar soms vindt ze dat ik haar heb laten vallen. Laten vallen vond ik altijd te sterk uitgedrukt. Ik ging gewoon minder vaker met Nawal om , maar dan meer met de reden van, ik laat je maar voorlopig met rust je man heeft je ook nodig. Nawal wou daar niks van weten, al had ik haar diep in de nacht nodig moest ik haar altijd opbellen. We hadden een keer een hele week niet met elkaar gepraat. Nouredine haalde mij over om de eerste stap te zetten. Nawal is daar altijd te koppig voor geweest. Ik vond ze allebei een leuk stelletje. Ze pasten echt goed bij mekaar. Ik?? Ik had helaas nog niet de ware gevonden.



Ewa wat vinden jullie ervan stoppen of doorgaan..of moet ik het verhaal een andere wending geven???


ma3a salama ;)

bent_casa
28-06-04, 19:16
salaam mensen.. ga toch ff verder met het verhaal... :knipoog:

Dounya

Ik werd vroeg wakker. Ik moest eerst boodschappen doen van mijn ouders en daarna vertrok ik naar Tilburg waar Nawel en Nouredine wonen. Ik had er wel zin in. Anders zat ik weer eens op een zaterdagavond alleen. Toen ik bij Nawel aankwam, zag ik dat ik niet de enige gast bij hun was. Omar het broertje van Nouredine was er ook en een nog 2 andere vrienden van Nouredine. Eentje viel me op. Ik begroette elk van hun en ging Nawel mee helpen met el -isha. Nawel en ik waren aan een stuk door aan het lachen en aan het praten over allerlei herinneringen van vroeger. ``Dounya vertel eens wat vind je van Fouad en Khalid??... `` Uhh... wie is wie eigenlijk?? Doun Fouad is de ene met die tommy -blousje en Khalid is die ene met die evisu- trui.
Ik vind ze niet echt speciaal hoor. Diep in me hart wist ik wel beter. Khalid was me wel degelijk opgevallen. ``Dounya ik weet dat je liegt. Je vindt Khalid wel leuk he ? Die Nawel toch ze kon me door en door , op welke type ik viel gewoon echt alles. Ja maar , je kent me Nawel jongens zijn allemaal hetzelfde in ieder geval voor degene die zich nog niet volwassen gedragen. Jij hebt Nouredine leren kennen in een periode waar hij volwassen was en bereid was om zich met een meisje te settelen. Deze 2 die hier, die zie ik daar echt niet voor aan hoor. ``Hoe weet jij dat nou weer?? Misschien als je Khalid van wie ik al zekr weet dat je hem leuk vindt , misschien verandert hij wel op gedachten als ie je kent. Nee hoor ik denk van niet. Nawel had koffie gemaakt en wat lekkernijen voordat we el-isha zouden geven. Omar was op stap gegaan. En Fouad en Khalid bleven nog. Nawel ging lekkah knus naast Nouredine zitten. Ze duwde mij expres de kant op van Khalid. Op een gegeven moment gaf ik er niet veel om. Ik bedoel ik ken hem niet eens en nog doe ik er moeilijk over om even naast hem te gaan zitten. Khalid starte een gesprek met me. We waren over vanalles aan het praten zijn werk, zijn familie over zomervakantie en natuurlijk zijn jeugd. Ik liet niet al te veel van me los. Hij was heel erg open, ik voelde me na 2 min meteen op me gemak bij hem. Fouad zat daarnetegen mij vuile looks te geven. Of soms probeerde hij in het gesprek te komen. Ik wou hem echt niet negeren ofzo, maar Khalid was hem telkens voor. Nawel begon kopjes en borden naar de keuken te brengen. Ze gaf me een blik van `` Spil it !!!! ( maar dan in de keuken``). Ik hoorde Fouad opeens iets mompelen toen ik opstond. Ik wou er niet al te veel aandacht aan geven, maar ik zat er wel meee :maf3:

miss22
28-06-04, 19:49
ga maar verder dit begin is al erg leuk dus ga maar snel verder :maf2:

bent_casa
29-06-04, 13:10
Okey..vertel wat vind je van hem???
Okay, hij heeft da looks, hij is accountant!!!! goede baan dus, hij is hartstikke aardig, maar soms wel gesloten. Bijv als ik over zijn familie vraag geeft ie korte antwoorden. `` AAhh joh zal wel gewoon zijn omdat je jullie elkaar pas ontmoet hebben. `Jah misschien heb je wel gelijk.`` Fouad daarentegen zit me de hele tijd raar aan te kijken. Soms probeert ie wel in het gesprek te komen en dan doet ie kei aardig, maar dan lach ik heel ff met khalid en dan kijkt ie weer zo vies. ``AHahah meneertje is dus jaloers.`` Nee hoor Nawel Jaloers niet het is iets anders denk ik. `` Ja whatever je vindt hem toch niet leuk, lets focuss on Khalid okay. Ik hoorde laatst dat Khalid tegen Nouredine zei , dat hij het tijd vond om zich te gaan settelen. ik bedoel, hij heeft nu wel een leuk huisje, maar jah nou nog een meisje vinden he. `` En je weet zeker dat hij het zo bedoelde?`` Ja Dounya ik weet 100% zeker.
Ik kreeg steeds meer de neiging om hem beter te leren kennen. Ik sta echt wel open voor een jongen die serieuze acties wilt maar geen player!! Even later kwam Khalid de keuken in. Ik was bezig met alles in de vaat te zetten. We raakte aan de praat en opeens hielp ie ook mee. Nawel, had het in de gaten gekregen en verliet sneaky de keuken. Fouad stond opeens op en zei dat ie echt dringens weg moest. Khalid en ik merkte niet eens op dat ie dat zei totdat hij op me schouder klopte.
``Dounya, ik vond leuk dat je er was, kom je de volgende keer ook?
Uhh ja hoor ik ben hier wel vaker,stamelde ik. Khalid keek Fouad vragend maar tegelijkertijd ook verwijtend aan. Toen Fouad de deur dichtsloeg, zuchtte Khalid opgelucht. ``Wauww.. net was gedroeg hij zich als een...
``Als een wat, als een wat Dounya??
Zou ik hem de waarheid vertellen over hoe ik 5 minuten geleden nog over Fouad dacht? Of zou ik maar beter mijn mond dichthouden voor het geval het dalijk ook nog eens echt matties van mekaar zijn en ik de schuld ergens van zou krijgen?

bent_casa
29-06-04, 13:16
Hey...ik zie maar een reactie staan, toch vond ik het de moeite waard om een vervolgje te plaatsen dalijk misschien een veeeeeeeel langere.


thallay :corcky:



:melig2:

Batata24
29-06-04, 13:25
ga doorrr. denk dat iedereen og een beetje bezig is.. maar reacties zullen vast gauw volgen..

ga in ieder geval door

bent_casa
29-06-04, 19:18
safi heb het echt gehad..op maroc.nl ik heb 2 keer vervolgejs zitte schryven en opeens staat er je bent niet ingelogd..

Misschien als k in een betta mood ben schrijf k er een verder :motorzaag

bent_casa
30-06-04, 13:03
he ik ga weer verder....:haha:

bent_casa
30-06-04, 13:51
``Dounya, ik vond leuk dat je er was, kom je de volgende keer ook?
Uhh ja hoor ik ben hier wel vaker,stamelde ik. Khalid keek Fouad vragend maar tegelijkertijd ook verwijtend aan. Toen Fouad de deur dichtsloeg, zuchtte Khalid opgelucht. ``Wauww.. net was gedroeg hij zich als een...
``Als een wat, als een wat Dounya??
Zou ik hem de waarheid vertellen over hoe ik 5 minuten geleden nog over Fouad dacht? Of zou ik maar beter mijn mond dichthouden voor het geval het dalijk ook nog eens echt matties van mekaar zijn en ik de schuld ergens van zou krijgen?

Nee, niks laat maar zitten, zei ik. Khalid keek me verbaasd aan, maar vroeg niet verder. Mijn telefoon ging af. Hey, Mohammed, waarom bel je zolaat? Khalid keek me opeens heel raar aan. Mohammed was weer een heel verhaal aan het zeiken over ons familie in Maroc. ``Mo, kan dit niet tot morgen wachten>?` Ik wou het je vandaag al vertellen en wat ik ermee moet doen, zei Mo. Khalid begon steeds sneller alles in de vaat te zetten, en seinde toen dat ie in de woonkamer ging zitten. Ik seinde maar terug , dat ik er zo aankwam. Mo, safi ik zie je morgen wel ik kom rond 4 langs. Vlug hing ik op. Shit, nu zal die wel weer denken dat Mo mijn vriend is ofzo.

Khalid

safi, ik kon haar gesprek echt niet aanhoren, over haar en haar vriend. Net toen mijn gevoel voor haar aan het groeien was mijn liefde sterker voor haar werd, belde die ``MO`` van haar op. Ik was diep in gedachten bij Dounya. Khalid, a Khalid leef je nog, vroeg Nouredine op een bespottende manier. Melek?...Nee, niks. Nouredine bleef maar doorvragen, ik hield vol door te zeggen dat er echt niets aan de hand was. Het was al inmiddels 11:40 geworden, en besloot maar om naar huis te gaan. Aleen Nawel, Nouredine en ik waren onder, Dounya was al naar boven toe. Toen ik in de gang stond om te vertrekken, twijfelde ik. Zou ik nog gedag tegen haar zeggen, of niet. Ik had besloten om meteen naar huis te gaan. Ik kon echt niet blij op haar af lopen, en welterusten te zeggen. Het deed me pijn om te weten dat ze al bezet was.

Thuis aangekomen, zat ik weer met me gedachten bij Dounya. Toen ze zijn naam uitsprak, kon ik wel door de grond zakken. Opeens schoot er een positieve gedachte door me heen. Mo, kan nog altijd haar neef, of broer zijn. Jaah.. dat zal het zijn. Dat kan niet anders,want ik weet zeker dat ze mij ook leuk vond. Met die gedachte viel ik in diepe slaap.

Dalijk meer!!!! :rolleyes:

sarah86
30-06-04, 14:24
heyy meid leukk hoor

ga door!!!!!

bent_casa
30-06-04, 19:45
Dounya

Ik hoorde opeens de deur dichtslaan. Vlug trok ik mijn pyamabroek aan en snelde naar onder. Is Khalid al weg?, vroeg ik verontwaardigend. Ja , hij vertelde me dat ie het echt had gehad met jou in de keuken, en kon jouw aanwezigheid hier niet meer verdragen. NOUREDINE!!!!! ahahahahahahahah :haha: Nouredine had weer eens helemaal lol met zichzelf. Dounya, hij was moe, het is al bijna twaalven, die gozer werkt bijna 24 uur per dag man. Met een grote teleurstelling liep ik naar boven. Hij komt echt nog wel langs hoor...maak je niet zo druk, riep Nouredine. Weet je wat, ik geef er geen zak om, alsof ik wat om hem gaf ik kon hem pas voor hoeveel?? 4 uurtjes ofzo!! zei ik tegen mezelf. Maar ik wist diep in me hart dat dat leugens waren. Vanaf het moment dat ik binnenliep en hem mijn hand gaf, hoe we elkaar aankeken en met elkaar lachten, het leek alsof we elkaar al jarenlang kenden. We haddn in een korte tijd al een vriendschap opgebouwd. Ik wist al veel van hem en hij ook van mij. Verslagen sloeg ik de dekbed open, om in me bed te liggen. Ik hoorde geklop. Binnen, zei ik. Nawel keek me bezorgend aan. `je vindt het erg he , dat ie was vertrokken zonder iets te zeggen. Vertel hoe was jullie tijd gegaan in de keuken?....vroeg Nawel. Nou, het zat zo. Ik begon te vertellen, hoe alles was gegaan, hoe Fouad afscheid nam, en het telefoontje wat waarschijnlijk alles voor mij had verpest. ` Dounya, ten eerste die Fouad he gotta make up his mind weet je . Toen we in de woonkamer zaten had ik gezien hoe die naar jullie keek, en dan zo te vertrekken met een vaag antwoord!! Die jongens spoort niet hoor. Ik mag hem niet zo erg. Over het telefoontje. Kijk als jullie bij elkaar komen, kan ik je vertelen dat jullie zeker problemen krijgen over iets wat eigenlijk de basis is van een relatie: het vertrouwen Jullie kennen elkaar pas, of hij denkt al meteen dat Mo je vriend is . Hij had in ieder geval, kunnen vragen van , is dat je vriend of broer whatever. Hij had het gewoon kunnen vragen in plaats van er zo sneaky van door te gaan. En insha-allah als Allah SWT wil dat jullie bij mekaar komen dan gebeurt dat ook. Vertrouw op Allah SWT Dounya dat is het enige wat je kunt doen.

Met die zinnen verliet mijn beste vriendin nawel de kamer. Het was echt een schat, ze steunde me door dik en dun. Bij elke situatie. Mijn gedachten sloegen over naar Khalids` glimlach, zijn kuiltjes in zijn wangen die erin zaten. Zo viel ik in diep slaap.

De volgende morgen

Rond 11: 00 u werd ik wakker. Nouredine en Nawel sliepen nog, ik ging eerst een lange douche nemen, deed me joggingsbroek aan, en ging naar onder om het ontbijt klaar te maken. Rond 12: 00u keek ik naar mijn standaard zondagsprogramma ; NMO. Ik hoorde opeens zacht geklop. Ik liep naar de gang om zekr te weten of het geluid daar uit kwam. Ik opende de deur en het was.............

Naima_xx
30-06-04, 20:07
en het was..........
hey meid, echt een leuk verhaal! je hebt er een fan bij gekregen!
Ga snel verder!

boussa, Naima

sarah86
30-06-04, 23:38
heyy meid het was weer een topvervolg :duim:

ga snel weer door!!!

bent_casa
01-07-04, 15:17
Ik opende de deur en het was.............
Het was Khalid. Goedemorgen, zei hij met een glimlach op zijn gezicht. Sprakeloos stond ik nog voor de deur. Ik was erg blij om hem te zien. Sorry, kom ik soms ongelegen?, vroeg Khalid. Nee, nee kom verder. Nouredine en Nawel slapen nog. Khalid kwam binnen. Ik kwam eigenlijk voor mijn mobiel. Ik was hem hier gisteren vergeten. Khalid liep al naar de woonkamer en waar die gisteren zat. Toen hij z`n mobiel pakte, zei die `Ik ga maar weer eens, sorry dat ik je stoorde. Storen??, nee hoor ik was niet met iets speciaals bezig. Opeens stonden Khalid en ik zo dicht bij elkaar, dat ik nog maar moeilijk kon ademen. Khalid, ik over gisteren. Okay dit gebeurde mij nu altijd he. Ik was altijd spontaan geweest, maar als het bij jongens aankwam, klapte ik volledig dicht. Khalid merkte, dat ik niet onder mijn woorden kwam, en bracht opeens een zin uit, die mij helemaal gelukkig maakte. ` Ik, ik vind je ook heel erg leuk. ` En als je dat helemaal niet wou zeggen, dan neem ik het alsnog niet terug. `Vanaf het moment, toen ik je binnen zag lopen was ik al weg van je . Ik wou je meteen al beter leren kennen, maar vanaf het moment toen ik je hoorde praten met je.... ` Met me wat, Khalid?? vroeg ik. Met je vriend, zei Khalid. Ik nam een diepe zucht. Khalid , Mo met wie ik gisteren aan het praten was, is mijn vriend helemaal niet. Mo is, mijn broer. `Safi, ik kon wel dansen van geluk, dacht Khalid bij zich zelf. Khalid , ik denk er precies hetzelfde over. Meer, kon ik over mijn gevoelens niet zeggen. Ik was bang dat als ik hem vertelde over wat ik voor hem voelde, hij er misschien misbruik van zou gaan maken. Misschien dat ie zou denken, van ik heb er nu al waar ik er al wil hebben, en bovendien kenden we mekaar pas een dag. Khalid en ik spreekten af voor de aankomende donderdag. Mag ik je nummer?, vroeg Khalid. Ik twijfelde, waarom weet ik niet. Ik was niet zo`n meisje die meteen haar nummer gaf aan jongens. Integendeel. maar mijn intuitie zei dat het wel goed zat. We wisselden onze nummers uit.
`Ik moet maar weer eens gaan, ik moet nog een uurtje rijden ofzo. `zei Khalid. ` Waar ga je heen dan, vroeg ik. Ik ga naar Den Bosch toe, mijn neef woont daar. Ik, weer met me domme kop kon niks anders uitbrengen dan `Leuk`. Khalid liep al bijna naar de deur. Ik trok me vest aan en liep mee naar buiten. ( ik wou ff checken wat voor een auto hij had). ` Het is best wel koud buiten he, zei Khalid. Ja, echt wel, zei ik. ` Dounya?..... Jah, zei ik. `Gisteren, he met Fouad.`Je had je zin niet afgemaakt over hem, en ik wou niet al te opdringerig overkomen, dus vroeg ik niet verder. Maar, zou je het me kwalijk nemen als ik het weer zou vragen? vroeg Khalid. Nee, helemaal niet, het was gewoon, dat ja, hoe moet ik het uitleggen. Toen we in de woonkamer zaten, zat ie me soms vies aan te kijken. En later deed ie opeens heel aardig, en toen hij wou vertrekken deed ie weer zo vaag. Ik vind het gewoon een rare gozer. Khalid keek opeens opgewekt. `Wat is er, vroeg ik.` Nee, niks. Khalid vertel wat is er. zei ik. `Ik ben gewoon opgelucht, nu ik weet dat je niet in hem bent geinteresseerd. `waat????` Geen half uur geleden vertel ik je hoe ik over je denk, en wat ik voor je voel. En dan ga je zo nog over mij denken. ` Nee neee Dounya helemaal niet. Ik was misschien gewoon bang, bang dat je op zijn avances zou ingaan. Ik ken hem heel goed, ik weet hoe hij in elkaar zit. Fouad heeft gewoon bij elk meisje zijn bijbedoelingen. En dat is alles wat ik nog ga zeggen. `Misschien had ie gelijk, dacht ik in mezelf. Maar voor hetzelfde geldt, is hij wel in het echt zo in plaats van Fouad. We stonden nog steeds voor de deur. `Ik bel je nog, zei Khalid. Is goed, zei ik terug. Geforceerd lachtte ik terug. Beslemaa, zei Khalid. Ja, beslemaa zei ik terug. Ik deed de deur dicht, en dacht diep na. Over zijn woorden over Fouad. Ik wou me niet zo druk maken, en ging verder tv. kijken

:wohaa:

sarah86
02-07-04, 16:02
eyyy meid echt mooi hoor

ga snel weer door!!!!

-xxx-

bent_casa
02-07-04, 21:08
Een paar dagen later

Het was al 4 uur `s middags, en ik wist nog steeds niet wat ik aan moest doen. ` Dounyaaaaa.....`, riep mijn moeder. Ezji, hawdie. Waga, mama ena zjeja. Ik stond hopeloos voor mijn klerenkast. Ik had veel kleding, maar meer werkkleding. Het werd echt weer eens tijd om flink te gaan shoppen. Ik besloot om me army- capribroek aan te doen, met bovenaan zo`n lang schuin wit truitje. Wat bijpassende oorbellen, en ketting, lichte make-up op en that`s it. Ik ga me niet 2 uur lang uitsloven voor een jongen, dacht ik bij mezelf. Ik liep naar onder, en at snel wat van el rfiesa die mijn moeder had klaargemaakt. Het was mijn lievelingsgerecht. Mijn moeder vroeg waar ik naar toe ging. ` Ik ga naar Nawel toe, en als het te laat wordt ga ik wel langs Mohammed. Ik haatte het om tegen me moeder te liegen. Normaal was ik nooit zo`n meisje die smoesjes verzinde om bij een jongen te zijn. Maar alles voelde zo goed bij Khalid. Ik moest er gewoon voor gaan. Ik pakte mijn autosleutels en reed naar Tilburg. Technisch gezien, had ik niet echt gelogen, ik was echt op weg naar Nawel.
Daar hadden we namelijk afgesproken.

Aangekomen bij Nawel thuis klopte ik zachtjes aan. Nawel had weer zo`n sneaky smile op haar gezicht. `Hoe zie ik er uit?, zei ik. Aaaahh...cute hoor. Maar.... je haren, hoe vaak zeg ik altijd tegen je dat je haren er los kei leuk uitzien. Nawel trok me mee naar binnen. `Kom hier jij, Nawel had er weer zo`n uitdagende coupe van gemaakt. Ik hoorde zijn stem al. `Is ie er al lang, vroeg ik aan Nawel. Al een half uur ofzo. Ik overhoorde of ja, laten we eerlijk zijn ik luisterde een gesprek af tussen hun. Nouredine zei tegen Khalid dat ie te vroeg was. En toen zei Khalid........
Nawel..dit is niet het moment om met me te dollen, ewaa vertel wat zei die toen. Nawel keek me nog steeds met een brede glimlach aan. Ik werpte een dodelijke blik uit, en ze begon meteen met vertellen. ` Dit waren zijn woorden: ` Ik ben beter te vroeg bij dit meisje dan te laat, je kent me Nouredine ik ben altijd laat op werk, afspraken overal. Ik wil mijn eerste kans niet bij haar verspillen. Ze betekent nu al heel veel voor me. `
Ik keek Nawel met grote ogen aan. Toen ik net antwoord terug wou geven, deed Nouredine de gangdeur open. Ooooh Khalid hier is ze al....riep, Nouredine. Ewaa mabrouk hela de eerste date....Nouredine, hou op!! zei ik zachtjes. Safi, Nouredine laat ze met rust, niemand is geinteresseerd in je droge jokes. Khalid liep de gang in waar we allemaal stonden. `Heey`, alles goed? Ja prima, met jou ook? ook he. Nouredine gaf een zacht klapje tegen Khalids gezicht. `Niet zo verlegen zijn jongen` zei Nouredine. Sir, sir ga naar binnen zei Khalid. Je ziet er mooi uit. Dank je , jij ook. Verlegen sloeg ik snel mijn ogen neer. Ik wou niet laten zien dat ik zijn complimentje hoog waardeerde. `Zullen we gaan?`, vroeg Khalid. Ja, kom. We liepen naar zijn auto, het was een cabrio BMW !!! Je hebt echt een mooie auto, zei ik. Dank je, zei hij. Vele die mij niet kennen, hebben al snel hun oordeel klaar als ze mij zien rijden in zo`n wagen. Je krijgt echt van die zielige reacties van: ` Dat zal wel een dealer zijn ofzo. Maar een enkele jaren geleden was mijn opa overleden, en hij heeft mij een deel van zijn bezittingen achter gelaten, het was echt de ergste dag van mijn leven. En zo`n auto maakt je verdriet echt niet beter. Ik heb ook zelf wel een deel betaald, van het geld waarvoor ik elke dag gewoon voor opsta en voor ga werken. We waren al op weg naar het restaurantje waar we naar toe zouden gaan. Eerlijk gezegd dacht ik ook zo toen ik zijn auto zag. Terwijl, ik altijd tegen anderen zei, dat je niet zo snel op mensen moest oordelen. Nadat ie zijn verhaal had afgemaakt, had ie een lekker slow r`nb song opgezet. We waren er al vrij snel. Het was een Chinees restaurantje. Toen we naar binnen liepen, pakte hij mijn hand vast. Ik voelde een schok door mijn hele lichaam. De ober bracht ons naar een tafeltje. We gingen zitten, en bestelden wat te drinken. Hij pakte zijn pakje sigaretten. ` Moet je ook?,` vroeg Khalid. Allerlei gevoelens gingen door me heen. Ik heb me dus toch in deze jongen vergist, dacht ik bijmezelf. `heb je me zien roken dan? zei ik boos terug. Of vroeg ik erom? Nee, maar ik weet niet heel veel marokkaanse meisje roken dus ja..ik dacht.. Oohh ja, roken je nichten en zussen dan ook?? Verward keek Khalid me aan. ` Nee, maar dat is anders. Oohh my god, ik kon het niet geloven, met wat voor zielig kind zat ik hier nou??? Net zat ie nog aan een stuk door te zeiken over dat mensen snel hun oordeel klaar hadden liggen en nu deed ie het zelf. Ik was altijd een persoon geweest die er verder op in ging. Maar deze keer niet. Ik stond op, greep me telefoon en belde Naouel op. `Waar ga je heen, wacht nou Dounya, zo bedoelde ik het niet. Khalid betaalde de ober en volgde mij naar buiten. Dounyaa...alsjeblieft, blijf ik bedoelde het echt niet zo. Hoe bedoelde je het dan, zei ik. Nee, luister het is tegenwoordig moeilijk om een meisje te vinden die zich aan de normen en waarden houdt van ons geloof, en dat ik je net een sigaretje aanbood, was.. `Was om wat??.. om me testen??? zei ik. Weet je wat, ik heb me echt zwaar in jou vergist, het is mijn eigen schuld, ik had hier niet eens moeten komen!!! Toen ik dat zei, bleef ik niet zo kalm als eerder. Hij had me echt teleurgesteld. Woest liep ik naar buiten, ik had in de tussentijd Nawel gebeld. Ze had me terug gebeld. ` Dounya, wat is er aan de hand, ben je niet met Khalid?` vroeg ze. Nee, kun je me misschien ophalen ik ben geloof ik in Den Bosch, ik liep naar binnen om te vragen hoe het restaurant heette en waar het precies lag. En Nawel, schiet alsjeblieft op. Khalid stond nog buiten. Ik sloeg de deur open van het restaurant. Khalid kwam meteen op me aflopen. Dounya, het spijt me ik weet gewoon soms niet hoe ik hiermee moet omgaan. Ik deed net alsof ik niks hoorde en ging bij de ingang wachten. ` Dounya, mijn hele leven lang heb ik nooit echte liefde gekend. Ik playde gewoon, en serieus ben ik nooit met meisjes, echte liefde kwam niet voor in mijn ``woordenboek``. Het zijn bij mijn standaardzinnen om aan een meisje te vragen of ze wat wil `drinken` of een sigaretje wilt. En bij elk meisje heb ik mijn twijfels, ik bedoel ik heb meisjes altijd geplayed, nu ben ik misschien gewoon zelf bang om geplayed te worden. Bang om te close te worden ofzo. Ik weet dat het onzinnig klinkt maar je moet me geloven. Ik stond de hele tijd met me rug omgekeerd. Ik voelde mijn tranen al opkomen. Ik beloofde mezelf om me in te houden. Hij hoefde echt niet te weten dat ik echt om hem gaf en zijn woorden. `Dounya, ik.... ik vind het moeilijk om over mijn gevoelens te praten, ik vind het moeilijk om aan je te vertellen wat ik voor je voel. ` zei Khalid. Ik moet er gewoon aan wennen aan het idee dat ik verliefd ben. Ik draaide me om. Khalid en ik stonden nu heel dicht tegenover mekaar. ` Ja, Dounya je hoort het goed, verliefd want dat is wat ik op je ben geworden vanaf het moment dat ik je zag. Ik krijg elke keer een heel goed gevoel als ik met je praat, als ik je zie lachen of wat dan ook. Ik vergeet dan gewoon alles om me heen. Ik veegde snel een traan weg, die ik al voelde opkomen. Toet, Toettt..... Nawel was er al. Khalid pakte mijn hand. Volgens mij wou die nog wat zeggen, maar ik wou het niet aanhoren. Ik liet zijn hand los, en liep naar Nawels` auto.

Khalid

Safi, ik heb alles verpest bij dit meisje. Het was niet zo maar een meisje. Een heel speciaal meisje, iemand van wie ik na een dag al van hield. Toen ik haar hand vastpakte wou ik haar nog vertellen, dat ik haar nooit zal gaan vergeten, en er alles voor zou doen om voor onze liefde te strijden. Ik wou al mijn woorden op dat moment terug nemen. Maar ik kreeg niks meer over mijn lippen heen. Verward liep ik naar mijn auto. Ik stapte in, en zette een r`nb song op van Latif- van `I don`t wanna hurt you`. Het nummer legde precies mijn gevoelens uit voor Dounya. Al wil ze me nooit meer spreken of zien, ik zal hoe dan ook alles doen om mijn liefde te proberen bekennen aan haar.

Ewaa... wat vonden jullie ervan.. doorgaan of niet???!!

Batata24
05-07-04, 07:57
ja zeker wel doorgaan !! :)

bent_casa
05-07-04, 13:14
Er waren al 2 weken verstreken na ons laatste gesprek.
Bedroefd keek ik naar het plafond, ik was radeloos, wanhopig, maar gelukkig kwam ik er een beetje overheen. Ik besloot om de naam Khalid voorgoed uit mijn leven te bannen. Hij was verleden tijd. Ik had Nawel afgelopen 2 weken alleen gesproken. Ik was bang dat als k naar haar zou gaan `hem` misschien zou tegen komen. Yah rabbi, waarom zijn jongens nou zo hard, zo gevoelloos. Hij had niet eens gebeld, dacht ik in mezelf. Tss..alsof ik op een telefoontje aan het wachten was..zei ik tegen mezelf. Maar vurig hoopte ik wel degelijk op een telefoontje. Normaal gesproken ging ik altijd na werk wat shoppen in tilburg. Maar ik wou dat niet eens meer, uit angst dat ik hem tegen zou komen. ` Dounyaaaaaaaa.... ezji hawdi. yelaa radien hend ghouk.( dounyaa kom naar onder wij gaan naar je broer toe ) . Ik had geen kracht en geen zin om mee te gaan. Maar om de rest van de avond hier thuis te zitten leek me ook geen goed idee. Ik kleedde me snel aan pakte mijn tas en reed met mijn ouders naar mijn broer Mo.

Khalid

Safi, het is al 2 weken geleden. Al 2 wekenlang, voel ik een grote leegte. Ik durfde haar niet eens te bellen. Als zulke dinge bij mijn matties gebeurde lachte ik ze altijd in hun gezicht uit. Want hoe kon je nou in hemelsnaam verliefd worden op een meisje, zo erg verliefd dat je aan haar 24/7 dacht??...Ik staarde naar mijn telefoon.
Waarom bel je haar gewoon niet op? vroeg mijn zusje Sabah. Wat...waar heb je het over?, vroeg ik snel. Aahh kom op ..alsof niemand het heeft gemerkt, je gedraagt je zo al vanaf die ene donderdag toen je zo pissed of thuis kwam. Toen je je zo erg had opgedoft en na 2 uurtjes al terugkwam, helemaal verslagen en al.. Ja ja hou maar op we weten het wel zei ik irriterend terug. Vertel nou, zei Sabah. Na lang aarzelen, besloot ik om het hele verhaal te vertellen. D hele tijd keek ze me met grote ogen verwijtend aan. En je hebt haar al die tijd niet opgebeld. ??? Ja..Khalid dan is er echt geen hoop meer vooor je hoor. Ze zal nu vast denken, dat je haar allang bent vergeten. Wat is de reden waarom je haar niet wilt terugbellen? vroeg Sabah. Ik weet het gewoon niet, ik ben misschien nog onzeker..weet ik veel. Sabah keek me heel lang aan. Volgens mij begrijp ik het. En als dit de reden niet is dan weet ik het ook niet meer. Kijk, zover ik weet, wil je haar niet opbellen, omdat je vast en zeker niet wilt toegeven dat je echt verliefd op haar bent geworden. Ik bedoel je hebt het al aan haar verteld, maar zulke dingen vertel je tegen elk meisje. Je bent gewoon bang voor je grote verandering, je zegt altijd tegen me dat je nu serieuzer wilt overkomen, maar volgens mij wil je nog steeds de masterplayer uithangen. heb ik gelijk of heb ik gelijk>???
De hele tijd keek ik mijn zusje Sabah aan. Ewaa.. die 3 jaar psychologie hebben wel goed gewerkt he! Ik was opgelucht, mijn zusje Sabah kon me als geen ander. en alsje wat kwijt moest op zo`n gebied dan moest je bij haar zijn. Ewaa bro waar wacht je nog op, pak die telefoon en bel haar op. Sabah verliet mijn kamer. Ik zou nu wel alles mooi kunnen gaan opschrijven of diep bedenken wat ik tegen haar zou gaan zeggen, maar het leek me het beste om alles vanuit mijn hart te zeggen. Met trillende vingers toetste ik haar nummer in

Dounya

Ik reed naar mijn broer Mo. Mijn gsm was aan het opladen in de auto. Hij ging opeens over, ik keek op het schermpje en zag Khalids`nummer. Mijn hart ging tekeer. ik drukte meteen op : ophangen. Dit was echt niet het moment om te praten. Mijn vader zat nog eens naast me, en vroeg nog ` Neem je niet op?. Laah baba, is onbelangrijk telefoontje. `Shit ze heeft opgehangen, zei Khalid tegen zich zelf. Sabah had gelijk, nu zal ze wel denken dat ik haar allang ben vergeten. Ik probeerde op een andere manier te denken. Misschien kon ze niet praten, of was ze op haar werk ofzo. Het leek me beter om op een latere tijdstip terug te bellen.

Aangekomen bij mijn broer Mo, liep ik meteen naar de keuken, ik had echt geen zin om in de salon te zitten, en om over het nieuws te praten op al jazeera, daar ging het de laatste tyd alleen om. ik praatte wat na met mijn schooonzus, mijn verdriet om khalid wist ik goed te verbergen. Ik deed net alsof er niks aan de hand was. Mijn broer Mo, kwam binnengelopen en op dat moment ging mijn gsm over. Ik..uhhh ik neem hem boven wel op. Vlug rende ik naar boven. Nog steeds ging mijn telefoon over. Zou ik opnemen ofniet???


:kusgrijs: voor jullie :boogie:

Dounia_17
05-07-04, 20:19
:fparty: more:D

sarah86
05-07-04, 22:47
wauww meid,

ga snel door!!!

bent_casa
06-07-04, 12:11
Zou ik opnemen ofniet??...

Ik had mezelf voorgenomen om op te nemen en hem dan meteen duidelijk te maken, dat ik niks met hem te maken wou hebben. Nog steeds ging me tel nog over. Ik nam op en beantwoordde met een koele : ja. Uhhmm... met Khalid. Alles goed, vroeg hij. prima met jou ook?, zei ik erachter. Ik dacht laat ik ook maar doen alsof er niks aan de hand is , hij hoeft echt niet te weten dat ik nog alleen aan hem dacht. Ja, het gaat wel, zei Khalid. Luister, Dounya, over de vorige keer, ik heb alles verkeerd aangepakt, ik heb foute dingen gezegd maar ik wist gewoon niet hoe ik met mijn gevoelens moet omgaan ik vind het nou al erg moeilijk om dit tegen je te zeggen. En afgelopen 2 weken heb ik alleen maar aan jou gedacht, ik heb je niet gebeld omdat ik je liever met rust wou laten. Ik wou het tijd geven. En het enige wat ik hier nog aan kan toevoegen is je vragen om vergiffenis. En ik neem echt al die woorden terug die ik heb gezegd. Hij was aan een stuk door aan het praten om hem te onderbreken en te vertellen dat ik het niet wou aanhoren ging gewoon niet. Ik wou die woorden juist horen. Dounya, Dounya ben je ernog?, vroeg ie. Ja, Khalid ik ben er nog. Ik heb er trouwens niet eens aan gedacht. Ik was het al zowat vergeten hoor, zei ik luchtig. Dounya, die ene zaterdag toen we met elkaar aan het praten waren einde van die avond wist ik het bijna al alles van je. Je had me verteld dat voor jou eerlijkheid het allerbelangrijkste is. En op dit moment ben je alles dan behalve eerlijk. Mijn woorden hebben je geraakt, daar ben ik nu van bewust, maar dit is mijn eigen schuld ik kan niet van je gaan vragen om eerlijk tegen me te zijn. Khalid ...ik. ik weet gewoon niet hoe ik hiermee om moet gaan. Respect toonde je niet, de vorige keer en wat je allemaal zei. Waren het playerwoorden of meende je het echt? Die vraag hoef je voor mij echt niet te beantwoor..Khalid onderbrak me. Dounya, ik weet niet hoe duidelijker ik moet zijn. Alles wat ik tegen je heb gezegd zeg ik nooit tegen andere meisjes, geloof me. Dit is gewoon nieuw voor mij. Ik ben nooit serieus geweest met een meisje, dus ik weet dan ook niet of ik wel de juiste dingen tegen haar zeg. Ik wil je vragen om mij een 2e kans te geven. Ik wil laten zien hoeveel ik om je geef,en hoe erg gek ik op je ben geworden. En ik accepteer wel geen nee, hoevaak je het mij ook duidelijk gaat maken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik smolt door zijn woorden. Hij wou nog steeds met mij contact hebben. khalid, ik ga niet tegen je zeggen dat ik je een tweede kans ga geven. Ik wil namelijk niet dat dit weer gaat stuklopen. Ik begrijp het, zei Khalid op een koele toon. Ik wil je nog beter leren kennen, laten we eerst met een goede vriendschap beginnen en daarna zien waar het ons naar toe brengt, zei ik. Ik vind het prima zolang ik maar bij je kan zijn, zei Khalid. Khalid, ik moet ophangen. Nog een laatste vraag zei Khalid schor. Zou ik soms bij je langs mogen komen op je werk?, vroeg ie. tuurlijk zei ik. Dat zou ik leuk vinden. Okey, sibih hala ghir dan maar en dan zie ik je gauw weer. Insha-allah voegde ik er bij. Beslema.

Dounya
Safi, het hele gesprek trilde ik. Ik voelde telkens vlinders in mijn buik toen ie vertelde hoeveel spijt hij wel niet had. Ik was een stuk zekerder van mijn relatie of ja ``vriendschap`` geworden tussen mij en Khalid. En ik had mezelf ook nog eens voorgenomen om nee te zeggen he. maar toen ik zijn woorden hoorde..nee dat gevoel kan ik niet ontkennen. Iemand sloeg de deur opeens open. Met wie was je aan het praten, vroeg Mohammed. Met Nawel, zei ik vlug. Mo gaf me een triomfantelijke blik, en liep toen naar onder. Met een big smile op me gezicht liet ik mezelf op de logeerbed vallen.

Khalid
Opgelucht hing ik op. Dat ze met een vriendschap wou beginnen vond ik helemaal niet erg. Ze had me tenminste niet afgewezen en dat gaf me elhamdoelilah nog wat hoop. Hoop, om voor haar te strijden, om voor ONS te strijden. Blij stond ik op.Ik ga het nu helemaal anders aanpakken. Ik moet nog veel van meisjes leren, dacht ik bijmezelf. Ik keek in mijn organizer op welke dagen ik niet zoveel hoefde te werken. Dinsdag leek me wel een geschikte dag om langs haar werk te gaan.
Safi, dinsdag ga ik dus zeker insha-allah bij haar langs zei ik hardop. Het was zaterdagavond, en ik verheugde me al op de dinsdag. Ik ga alles stap voor stap nemen. Met die gedachtes liep ik naar onder.

:vreemd: dalijk weer misschien een vervolg insha-allah :kusgrijs:

sarah86
06-07-04, 15:58
leukk vervolgg

ga snel door!!!!

bent_casa
06-07-04, 19:34
Nawel en Nouredine

Ja echt niet daar ben ik het met je oneens hoor, zei Nawel. Khalid heeft er toch recht op of dat ie met een meisje met klasse heeft te maken of met zo`n ``sletje``. Boos keek ik Nouredine aan. Dus je blijft bij je standpunt, zei ik kwaad. Je vindt gewoon dat toen Khalid aan Dounya had gevraagd of ze een sigaret wou, wel een goeie vraag om te zien of ze de test ``goed`` had doorgenomen. Ja, zei Nouredine onverschillig. Ik begrijp het niet hoor, ik begrijp het gewoon echt niet, schreeuwde ik. Luister, als een jongen iets serieus wil gaan beginnen met een meisje, dan moet hij op het begin toch wel weten of zij wel een goed meisje is. Zodat ie niet middenin zijn relatie geflashed word en erachter komt dat ze bijv geen maagd meer is, weet ik veel. Maar Khalid heeft het verkeerd aangepakt, hij is ermeteen vooruit gekomen en het op tafel gezet, dat is best wel dom. Ooooh en jij hebt zeker een private-detective op me afgestuurt, zodat je het niet `meteen `hoefde te vragen!!! Neee..helemaal niet. Nouredine nam me in zijn armen. Ik wist meteen dat JIJ het was. Zijn lippen raakten de mijne. Na een lange vurige kus lieten we elkaar los. Nouredine wist me overal in gerust te stellen. Op hem kan ik nooit langer dan een dag kwaad zijn. Zijn praatje toch, dacht ik in mezelf.

Dounya

Echt waar?, vroeg ik ongelovig. Ik was al ruim een uur lang met Khalid aan het praten door de telefoon. Hij vertelde over zijn neef hier in Nederland die op vakantie ging naar Maroc. `We wisten gewoon niet wat er met hem aan de hand was, hij had koorts, zijn bloeddruk was aanzienlijk hoog, hij was gewoon zo erg ziek Dounya. Het duurde lang voordat we wisten wat er echt met hem aan de hand was en wat de oorzaak precies was. De dokter vertelde telkens dat het een gevaarlijke voedselvergiftiging was. We waren later nadat ie elhamdoelah weer beter was geworden het zaakje weer eens aan het overpeinzen. Mijn slimme zusje sabah wist het gelyk. Onze overburen in Marokko, kwamen bij ons dagelijks over de vloer en een meisje was heel erg gek op Reda mijn neef. Ze kon ermaar niet tegen dat hij haar niet zag staan. Tot op een dag waren alleen mijn neven, mijn zusje en mijn broer thuis. Ze kwam `zogenaamd` langs met 2a 3 kippen langs. Ze moest ze van haar moeder langs komen brengen omdat ze wist dat ze we alleen thuis waren. En mijn zusje had opgemerkt dat ze telkens stukjes kip gaf aan Reda speciaal. Ze zat er ook nog eens sneaky bij te kijken.` Ik onderbrak Khalid. Maar wacht eens, waarom wou ze hem dan ziek hebben. Wou ze voorstellen dat zij hem ging verzorgen en zodat ze bij hem kon zijn ofwat?, vroeg ik. Volgens mij wel, maar het had ook gekund dat ze s7our bij hem wou doen zodat ie haar ook zou leuk vinden. Wauww...zei ik. Dat mensen zoiets in staat kunnen zijn, zei ik. Dounyaaaa....Dounyaaaaa.....Khalid ik ga ophangen me moeder is me al 10 minuten aan het roepen. Okay, schat. Zie ik je morgen dus?, vroeg Khalid. Ja, prima, beslemaa Khalidd zei ik lachend. Beslemaa Dounya voegde hij ernog aan toe. Ik had hem verteld dat ik de naam Khalid zo mooi vond en dat ik het wel 100 keer in een minuut zou kunnen zeggen. Khalid was spraakzamer geworden over het gebied ; familie. Hij liet eerst nooit iets los. Maar er knaagde iets aan me. Telkens als ik het had over zijn broers/zussen, ontweek hij mijn vraag en veranderde snel van onderwerp. Maar, jongens zijn altijd zo, heel erg gesloten, dacht ik bij mezelf. Dromerig staarde ik voor me uit. Opeens hoorde ik voetstappen op de trap, shit dat moet me moeder zijn, ik was helemaal vergeten aan het feit dat ze me al zo`n pakweg 10000 keer riep!!

Later op de avond wist ik me weer geen raad. Normaal maakte ik me nooit druk om mijn werkkleding. Deze keer haalde ik al mijn pakken eruit. Ik dacht diep na, de witte gucci pak met zwarte verticale strepen of juist weer gewoon de gebroken witte. of de zwarte??? ik werd gek van mezelf, als dat ie nou op een vrijdag langs kwam???, dacht ik in mezelf. Vrijdag is het namelijk de laatste dag en dan mag je je vrijetijdskleding aan doen. Nou ja, ik kan morgen moeilijk op werk aankomen met een replay jeans-broek. Ik besloot voor de gebroken wit pak te gaan. Ik viste snel wat bijpassende sieraden uit mijn sieradenkastje en klaar!!

Dinsdagmorgen

Okey..vertel op. ken ik hem? vroeg Karen. ( Mijn collega ) Waar heb je het over?, vroeg ik met een brede glimlach. Je bent al dagen achterelkaar stiekem aan het grijnzen. Je staart dromerig voor je uit, je bent me nu al precies, (karen keek op haar horloge) mij 3 uur lang aan het vragen hoe je eruitziet. Dus ik neem aan dat ie langskomt, zei Karen. Het is niemand Karen so don`t get you hopes up. Hoelang werken we al samen?, vroeg karen. Ik gooide me map op me bureau, oke ik geef me over zei ik lachend. Hij heet Khalid, hij is gespierd, hij is accountant, 26 jaar en hij is volgens mij elk meisjes droomjongen. Neee nee.. alles wat je nou opnoemt dat zijn allemaal dingen die erna komen, het belangrijkste is ......zijn auto!!! Vertel, wat voor een heeft die? vroeg karen. Cabrio Bmw!!!!! schreeuwde ik. Aaaaaaahh.. coool zei Karen. Okey meid ik heb hem nu al goedgekeurd. :melig2:
Nicole receptioniste stapte opeens binnen. Dounya, er is een lange gespierde man die om je vraagt. Karen keek me sneaky aan. Bitch als je wat verkeerd gaat zeggen he . Okay, Nicole zeg maar dat ze eraan komt. Weet je wat, ik ga alvast maak ff kennis en dan kom jij, zei Karen nieuwsgierig. weet je wat doe maar. Doe wat je niet laten kunt Karen. we zijn eigenlijk toch maar vrienden. Yeah right, zei Karen lachend. Ik zie je dus weer morgen want ik ga ermeteen vandoor. Doegg, Karen gaf me snel nog een omhelzing en verliet ons kantoortje. Ik weet niet wat ermet me gebeurde maar ik kreeg het ineens erg warem vanaf het moment dat Nicole al tegen me zei dat ``Khalid`` er al was. Met het al die vlinders in mijn buik en het warm gevoel dat ik kreeg, opende ik de deur luchtig en liep naar hem toe.


:boogie:

sarah86
06-07-04, 22:38
Het was weer een topvervolg :duim:

Go One!!!!

bent_casa
07-07-04, 18:45
heey... thanks voor reacties...
Ik zal binnenkort snel met een vervolg aankomen....:melig:

Aahahh er viel me net iets nog op... ik schrijf hier lekker lange vervolgjes maar veel lezers trekt me verhaal nog niet...:confused:

miss_remix
07-07-04, 20:34
:D ej meid ga gauw verder;)

bent_casa
08-07-04, 12:30
eey.. k ga voor jullie weer verder een lekkah lang vervolgieyy..

Met het al die vlinders in mijn buik en het warm gevoel dat ik kreeg, opende ik de deur luchtig en liep naar hem toe.
Ik zag Khalid rondom zich heen kijken. eey, zei ik zachtjes. hoi, he ik moet eerst ff zeggen dat ik erg trots op je ben hoor. Ik keek hem vragend aan. `Nou, je werk , manager van zo`n leuk hotelletje.` Ooh.. zo , zei ik. Nou, ik heb eigenlijk toch geluk gehad, normaal moest ik veel meer werkervaring hebben, maar het is niet echt zoooon groot hotel. Khalid lachte. Wat is er?, vroeg ik. Ondanks alles blijf je nog bescheiden, zei hij. Ik zette me klein verlegen lachje weer op. Ik kan een uurtje wegblijven, omdat dalijk al een belangrijke klant komt. Prima, zei Khalid. Een uurtje is voor mij genoeg, zei hij. In de auto praatten we over koetjes en kalfjes. We kozen voor chinees eten. Naarmate ik hem vaker zag, kregen we een hechtere band. We lachten veel, en ik voelde me erg op me gemak bij hem. Om echt te kiezen voor een relatie, ging voor mij nog net niet.


Nawel en Nouredine

Nouredine?, zou het niet fantastisch zijn als Khalid en Dounya echt bij elkaar kwamen?, ik bedoel echt voorgoed dan he .
Ja, dat vind ik ook, ze vormen een leuk stelletje. `Niet alleen dat, ik bedoel jullie zijn beste vrienden, Dounya en ik zijn beste vriendinnen, dat zou echt cool zijn. `Maar, zei Nouredine zachtjes. Maar wat?, vroeg ik. Niks, laat maar zitten, zei Nouredine. Neeee.. Nouredine hier kan ik echt niet tegen, als je A zegt moet je ook B zeggen!, zei ik. Niks, schat ik bedoelde er niet zoveel mee. Ik ga ff naar onder. Kwaad analyseerde ik wat er zou kunnen zijn. dit haat ik nou zo echt van hem. Hij maakte zijn zin niet eens af!!, dacht ik in mezelf. Ik besloot om er later nog eens op terug te komen.


RUIM 2 A 3 MAANDEN LATER

Khalid en ik hadden min of meer besloten om met elkaar een realtie te beginnen. Eigenlijk liep het niet zo gepland, zijn kus kwam op een dag onverwacht, en zijn woorden ook. Het was ook zooooo romantic, dacht ik in mezelf. Ik las die dag nog over, 2 dagen na onze kus gaf Khalid me een brief.



Lieve Dounya,

ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik moet beginnen, ik heb nooit een intieme brief geschreven aan iemand, maar ik vind het beste om uit te leggen wat ik voor je voel. Die kus van eergisteren betekende zoveel voor me. Ik heb hier zolang op gewacht, dat wij onze liefde samen konden delen. je hebt me een paar weken geleden verteld, dat je eerst met een hechte vriendschap wilde beginnen, misschien overhaast ik jemet dit besluit maar ik wil meer van je Dounya. ik wil dat wij een stel vormen, ik wil tegen mijn vrienden zeggen dat je van mij bent, dat je bij mij hoort. ik ben bang Dounya..ik ben bang voor het geval er dalijk iemand anders in je leven stapt en je weghaalt bij me. Ik zou niet weten hoe ik deze brief moet afsluiten. ik hoop dat het voor je duidelijk wordt hoeveel je voor me bent gaan betekenen. Verder wens ik niets liever dat jouw gevoel wederzijds is. Liefs Khalid,

Ik werd er helemaal blij van, ik had die brief zovaak gelezen, dat ik volgens mij zelfs alle zinnen uit mijn hoofd kende. Ik was gelukkig met hem , heel erg gelukkig zelfs. Totdat me moeder op een dag aan me vroeg: ` Wordt het niet tijd dat je met iemand gaat trouwen?` ik had die vraag niet eens kunnen beantwoorden of er volgde meteen een preek van. ` Je bent al afgestudeerd, en je werkt nu toch al.....bla bla bla...Altijd als er iemand wel om me hand kwam vragen, gebruikte ik als excuus: Ik wil me studie afmaken. Maar nu???... wat moest ik nou zeggen. Ik ben nu al tevreden met Khalid. Of, ik ben er nog niet aan toe?? Toen ik die hele discussie met me moeder voor me zag, liep er een traan over me wang. Ik kon me tranen gelukkig nog bedwingen, en besloot om te gaan slapen. Koelshi el mektab, zei ik tegen mezelf. Ik deed de licht uit en kroop me bed in.

:zwaai:

bent_casa
10-07-04, 14:18
heey

voor degene die dit verhaal hebben gevolgd, wil ik ff zeggen dat ik met dit verhaal op ************* verder ga.


el mohiem...ben je nieuwsgierig naar mijn verhaal..lees het dan op www.*********** verder


ma3a salama...:banana:

Batata24
12-07-04, 08:05
nou, wat gemeen... ik zie alleen maar sterretjes sowieso
en als het om *********** gaat. daar mag ik neit op tijdens werktijd en thusi heb ik geen internet :(

sarah86
13-07-04, 14:46
Ze bedoelt M a r o k k o . nl volgens mij tochh

bent_casa
13-07-04, 16:54
Hey dames k d8 laat k ff wat van me horen het klopt k ga verder oP

M A R O K K O .NL

Maar aangezien jij Batata24..onder je werktijd er niet op mag zal ik kijken wat ik voor je kan doen. Ik ben al doorgegaan met het verhaal.Anders dan zet ik het om de 3 dagen ofzo..wel alle lange vervolgjes voor je neer. :D ( lief he ).ahaah el mohiem ..jullie horen dus nog van me .............



:zwaai: :duim:

dizzy lizzy
13-07-04, 17:03
echt lief hoor :engel:

*~Lady-C~*
13-07-04, 22:16
ga gauw verder im lovin it en op ************* ga ik het zkr lezen :Iluvu: :zwaai:

bent_casa
14-07-04, 11:47
Dounya

Mamma...serbie ( schiet op) Daymien..ket hatlieni ( altijd laat je me laat komen) Ik had namelijk met Nawel afgesproken. Me moeder moest lachen. Dat zei ik ook altijd tegen je oma allah rhama, dan had ik altijd met me beste vriendin Khadija afgesproken en ....Me moeder ratelde weer aan een stuk door, over haar beste vriendin in Marokko. Toen me moeder naar Nederland kwam met mijn vader, was het contact verbroken. Ze had haar dus al jaren niet gezien/gesproken. Me moeder kwam er wel een keer achter dat ze hier in Nederland woonde. Maar niemand wist in Marokko, hoe de stad heette. Nawel en ik waren onafscheidelijk, ik zou niet weten wat ik zou moeten doen, als ons contact zou verbreken!! Waga..mama beslemaa, riep ik. ``Beslemaaa a bentie.`` Ik reed met vaart naar Tilburg. Het onderwerp `trouwen` kwam thuis niet meer ter sprake gelukkig. De vakantie naderde al voor me ouders omdat die een maand eerder gaan. Dus waren ze druk bezig met cadeau`s enzo.

Aangekomen bij Nawel zag ik Nouredine bij zijn auto staan. Maar hij stond er niet alleen, er stond een jongen bij, iemand die ik al een hele lange tijd niet gezien had.


Aangekomen bij Nawel zag ik Nouredine bij zijn auto staan. Maar hij stond er niet alleen, er stond een jongen bij, iemand die ik al een hele lange tijd niet gezien had.
Het was Fouad, Fouad die ik sinds mijn ontmoeting met Khalid niet gezien had. Fouad die ik arrogant vond. Ik stapte uit, en begroette Nouredine en Fouad. Toen ik mijn hand met die van Fouad aan het schudden was bleef hij me aan staren. Ik trok me hand snel terug en liep gauw naar binnen. Damnzz man die is veranderd, dacht ik in mezelf. ``heeeey meid...kom hier, zei Nawel. We lieten elkaar na een big hug los. Al snel begonnen we weer aan een stuk door met elkaar te praten. We zaten in de woonkamer. Nawel keek naar buiten naar Nouredine. Ze keek hem de hele tijd lachend aan. ``Dounya, ik moet je wat vertellen, zei ze met een big smile. Je bent de tweede die het al weet, en ik...... ``Nieuwsgierig keek ik haar aan. Opeens riep ze het uit. ``Ik ben zwanger!!!`` OOOOhHHhhhhhh my god...kom hier gefeliciteeerddd ...Na een dikke omhelzing lieten we elkaar los. Hoelang al..???, schreeuwde ik. Al 5 weken, zei Nawel lachend. We hebben morgen ons hele familie uitgenodigd zodat we het gezamenlijk kunnen vertellen, zei ze lachend. Ik wil dat jij erdan ook bij bent, Dounya. Je wordt een soort tante...Dounyaa.!!! Ik was erg blij voor haar, we waren aan het napraten over de babykamer, aankomende maanden, Nouredine`s familie met wie ze het soms moeilijk had, we hadden het over Khalid, op dat moment kwamen Nouredine en Fouad binnengelopen. Nawel ging het eten alvast klaarmaken. Fouad startte een gesprek met me op, hij was poeslief bezig, ik vond het maar schijnheilig gedrag. Ik was hier zeer zeker niet van gediend. ``Ik ga even Nawel meehelpen zei ik. Ik stond op en opeens voelde ik iemand aan me arm trekken.

Het was Fouad. Ik keek hem verwijtend aan. ``Waarom doe je zo?``, vroeg ie. Waar heb je het over?, vroeg ik geirriteerd. ``Je gedraagt je zo....zo afstandelijk.`` Luister...zei ik. Fouad onderbrak me. ``Ik weet dat je al een tijdje met Khalid gaat maar..dan hoef je toch niet zo bot te doen?`` Hij keek me een beetje zielig aan. Ik..ehhh ik kom zo wel terug, stamelde ik. Ik liep met volle vaart naar de keuken, en vertelde aan Nawel hoe raar Fouad wel niet bezig was. Ik had al 4 maanden niet gezien ofzo, hij zag er zeer goed uit, maar qua karakter??...Misschien kon ik hem niet zo erg goed en had ik mijn oordeel al snel klaar liggen. Maar ik wou hem niet eens leren kennen, dacht ik in mezelf. Ik dacht aan Khalid en er verscheen een een glimlachje op mijn gezicht. Mijn tel ging af. `` Met Dounya`` Dat meen je niet, zei ik. Ik dacht dat ze morgen pas zou komen!!! Is goed, is goed ik kom er al aan. `` Nawel, ik moet werken, er zijn gasten binnen gestroomd, die eigenlijk morgen pas zouden komen, en we komen mensen tekort in de bediening...zei ik boos. Ik had helemaal geen zin om te gaan. Ik bel je als ik klaar ben goed?, vroeg ik aan Nawel. Prima, meid. Ik gaf haar snel nog een knuffel en reed naar mijn werk.

Ik zou bij Nawel vandaag slapen, ik was pas laat afgewerkt en sloop vermoeiend naar de logeerkamer. De volgende morgen, was Khalid ook gekomen. We ontbeten samen, en later kwamen Nawel en Nouredine pas naar onder. ``Dounya, heb je zin om met me vandaag mee te gaan?, vroeg Khalid. Wat heb je in gedachten?, vroeg ik nieuwsgierig. Jij mag het zeggen, zei ie. Mmmmm...ik dacht diep na. Om even de stad in te gaan, was een beetje gevaarlijk. Mijn broer Samir kan me zo betrappen. Amsterdam, riep ik opeens. Ja, A`dam, ik heb zin om te gaan winkelen, zei ik. `Prima, zei Khalid. Ik ging op Khalid schoot zitten. Ik leunde met me hoofd tegen zijn borst. ``Ik hou van je, Dounya.`` Ik hou ook van je, lieverd. We kusten elkaar op de mond. Ik bleef een tijdje op zijn schoot zitten. We praten nog wat na over werk, zijn zusje Sabah, die hij vorige week had betrapt met een jongen. Soms analyseerde ik onze relatie, onze karakters. Ik was altijd een spontaan meisje geweest, maar daarentegen ook weer heel verlegen. Hij was echt zo`n humoristische jongen, maar die open stond voor zijn gevoelens en mijn gevoelens. Hij was wel in de 4 maanden veranderd, meer opener geworden over zijn familie en jeugd etc. Ik was erg gelukkig met hem. ``Hoelaat vertrekken we?, vroeg ik. Je hebt een uur de tijd om je te douchen, en om te kleden zei die lachend. Dat red ik wel, zei ik. Na een lange kus, lieten we elkaar los, en liep ik naar boven om me te douchen enzo.

Nawel en Khalid

Is ze nog steeds boven, vroeg ik aan Nawel. ``Ja``, zei ik kortaf. Geweldig, want ik wil om je hulp vragen, vroeg Khalid opeens ernstig. Ik keek Khalid vragend aan. ``Vertel,`` zei ik. Oke, ik ken Dounya nu al wel 4 maanden he , en misschien vindt ze het te vroeg, maar ik kan niet zonder haar. Ik wil haar elke dag naast me hebben, haar liefde om me heen hebben.....ik..Nawel onderbrak me met een forse omhelzing. Eindelijk!!!!! riep ze. Je wil met haar trouwen he???, vroeg ze luid. Ssssssst, dalijk hoort ze het nog, siste ik. Vertel, wat moet ik doen?, vroeg ze nieuwsgierig. Ik heb al een hele mooie ring gezien, maar ik weet haar maat nog niet. ``Komt voor mekaar, ik ga het wel heel sneaky aanpakken, zei Nawel. ``Ik wil niet dat ze vermoedens krijgt, Nawel, alsjeblieft ik wil er echt een mooie dag van maken. ``Relax, zei ik tegen hem. Ik beloof het je, je krijgt haar ring nog van me een deze dagen, zei ik lachend. Dounya kwam binnen gelopen. Wat is er aan de hand?, vroeg Dounya. Khalid vroeg aan me of dat ie er kon slapen. Zijn huis is een beetje een puinhoop, met het inrichten, zei Nawel. ``Oohh..dat heb je me helemaal niet verteld, zei Dounya. Khalidddd....riep Nouredine. Gered, dachten Nawel en Khalid bij zichzelf. Nawel veranderde snel van onderwerp, doe je rustig aan meid, zei ze met een brede grijns op haar gezicht. ``Wat is er met jou?, vroeg ik lachend. ``Niks, zei ik snel. Gewoon hormonen, ik heb last van wisselende humeuren, zei Nawel. Nawel, zei ik luid. Je bent pas 2 maanden zwanger!!! Hormonen??? zei ik lachend. IK gaf haar een knuffel en liep naar de deur. ``Wacht, Dounya. Ik ga dalijk even naar het centrum om mijn zilver te laten poetsen, jij wou toch ook je ringen laten poetsen??? Zou je dat voor me willen doen??, vroeg ik. ``ja tuurlijk `` Ik gaf haar mijn armband en ring. Oke, ik ga Khalid is al in de auto. Doeggg...riep ik. `` Veel plezier, riep Nawel.Thanks..riep ik nog. Ik sloeg de deur dicht en liep naar Khalids` auto.

He dames...wil ff zeggen k was eerst bijna gestopt met het verhaal ..dit was het laatste vervolg die ik op marokko NL heb geplaatst..ga binnenkort zo snel mogelijk verder

doegg :duim:

*~Lady-C~*
14-07-04, 12:21
heet het ook so op MAROKKO .nl :blauwkus: :blauwkus:

minatje
14-07-04, 15:01
hallo lady-c, wat bedoelt ze met ik ga verder op ***********? als ik www.*********** doe dan kijg ik niks, weet jij waar je het verhaal verder kan lezen????? groetjes xxxxx :confused: :confused:

bent_casa
14-07-04, 18:00
minatje....ja ik bedoelde ik ga verder op MAROKKO nl ...je krijgt niks op je pc..omdat er waarschijnlijk een storing is ofzo.. gisteren deed ie het bij mij ook niet en zelfs vandaag doet de site het maar half. Je moet dan naar verhalenrubriek...

Verder lady c ...het verhaal heet precies hetzelfde meid.. :wink:

Batata24
15-07-04, 08:20
je bent echt een schatje.... shooekkkrraaaaannnn beezzaaafffffff

*~Lady-C~*
15-07-04, 12:29
ik wolg het daar ook maar omdat ie knaake server het niet doet :fplet: :dood:

bent_casa
15-07-04, 19:17
heey dames..ik ga weer een vervolg plaatsen. Jullie lopen dan weer voor omdat ik het net op marokko. Nl heb geprobeerd maar die site werkt de laatste tyd ook maar half :fuckit2:

ewa...hier komt ie

Dounya

Met een brede glimlach op mijn gezicht staarde ik naar het plafond. Ik ben nog nooit zo erg gelukkig geweest. Khalid heeft gewoon een leegte gevuld die eraltijd was. Ik dacht aan da hole marriage - thing. Khalid en ik zouden het koppel van het jaar worden. Definetely. Ik keek in mijn telefoon naar en foto van Khalid. Ik kon er wel uren naar kijken. Ik had nooit gedacht dat ik zoveel van iemand zou kunnen houden. Op het begin dacht ik, its just a crush weet je, maar nee, hij heeft me hart veroverd, dacht ik diep in mezelf. Als Khalid en ik elkaar een dagje niet zagen, moesten we gewoon elkaar opbellen. Hij was een soort verslaving geworden, als iemand tegen mij zou zeggen van `` hij heeft je gewoon in zijn macht`` zou ik diegene zeer zeker gelijk geven.
Ik verheugde me al op morgen. Khalid belde me net mysterieus op. We hadden afgesproken bij mijn werk. Hij klonk dan ook wel een beetje nerveus, nou ja zal niks zijn denk ik.

Khalid

Morgen insha-allah, ga ik haar ten huwelijk vragen. Nawel had me al tijdens het zoeken naar de perfecte ring meegeholpen, deze stap die ik morgen zou gaan maken, moest ik dus alleen doen. Ik had een perfecte locatie gekozen. Als we in Tilburg blijven dan staat het morgen in de mocro-roddelkrant. Nee , ik ken een heel leuk aangenaam parkje in Breda. Er zijn niet veel mensen, en tijdens het zonsondergang ga ik het insha-allah vragen. Maar stel ze wijst me af? Of dat ze het veel te vroeg zal gaan vinden? Nerveus sloeg ik de dekbed open en ging slapen met Dounya in mijn gedachtes


Ewa mensen..bij mijn volgende vervolg..k weet deze was kort...)
komen jullie erachter of Dounya haar ja-woord zal gaan geven ofniet. Of zal er iemand tussen hun komen.?

Wordt vervolgd

bent_casa
15-07-04, 19:17
heey dames..ik ga weer een vervolg plaatsen. Jullie lopen dan weer voor omdat ik het net op marokko. Nl heb geprobeerd maar die site werkt de laatste tyd ook maar half :fuckit2:

ewa...hier komt ie

Dounya

Met een brede glimlach op mijn gezicht staarde ik naar het plafond. Ik ben nog nooit zo erg gelukkig geweest. Khalid heeft gewoon een leegte gevuld die eraltijd was. Ik dacht aan da hole marriage - thing. Khalid en ik zouden het koppel van het jaar worden. Definetely. Ik keek in mijn telefoon naar en foto van Khalid. Ik kon er wel uren naar kijken. Ik had nooit gedacht dat ik zoveel van iemand zou kunnen houden. Op het begin dacht ik, its just a crush weet je, maar nee, hij heeft me hart veroverd, dacht ik diep in mezelf. Als Khalid en ik elkaar een dagje niet zagen, moesten we gewoon elkaar opbellen. Hij was een soort verslaving geworden, als iemand tegen mij zou zeggen van `` hij heeft je gewoon in zijn macht`` zou ik diegene zeer zeker gelijk geven.
Ik verheugde me al op morgen. Khalid belde me net mysterieus op. We hadden afgesproken bij mijn werk. Hij klonk dan ook wel een beetje nerveus, nou ja zal niks zijn denk ik.

Khalid

Morgen insha-allah, ga ik haar ten huwelijk vragen. Nawel had me al tijdens het zoeken naar de perfecte ring meegeholpen, deze stap die ik morgen zou gaan maken, moest ik dus alleen doen. Ik had een perfecte locatie gekozen. Als we in Tilburg blijven dan staat het morgen in de mocro-roddelkrant. Nee , ik ken een heel leuk aangenaam parkje in Breda. Er zijn niet veel mensen, en tijdens het zonsondergang ga ik het insha-allah vragen. Maar stel ze wijst me af? Of dat ze het veel te vroeg zal gaan vinden? Nerveus sloeg ik de dekbed open en ging slapen met Dounya in mijn gedachtes


Ewa mensen..bij mijn volgende vervolg..k weet deze was kort...)
komen jullie erachter of Dounya haar ja-woord zal gaan geven ofniet. Of zal er iemand tussen hun komen.?

Wordt vervolgd

bent_casa
15-07-04, 19:20
srry dames..hij is 2 keer hetzelfde uitgekomen... :verrassin

miss_remix
15-07-04, 21:13
:brozac: meer

*~Lady-C~*
15-07-04, 21:59
ga gauw verder nee ze gaaat wel trouwen anders is zielig :( :nijn: :( gemeene mensen tegenwoordig:jammer:

:goedzo: was goed jev ervolg soekran :kusgrijs: :kusgrijs:

minatje
17-07-04, 10:31
he, te gek verhaal! ga aub alleen op deze site verder en komt er nog een vervolg?????? want jou verhaal begint spannend te worden. Ga zo door want je kan goed schrijven. groetjes en xxxxxxx van mij. :lole:

bent_casa
17-07-04, 19:42
salaam minatje..ik ben blij om te horen dat je mijn verhaal spannend vindt, ik zal zo snel mogelijk een vervolg plaatsen..eeen heeeelleee lange belooof het!!m ;)




dus..jullie horen nog van mij ...:melig2:

bent_casa
17-07-04, 20:34
Khalid en Dounya

Heeey, zei ik. Khalid en ik omhelsde mekaar weer innig. Hij liet me heel langzaam los, n we keken elkaar diep in de ogen aan. We stonden nu in een leuk parkje in Breda, er waren gelukkig niet veel mensen. ``Ik heb je gemist``, zei Khalid. Ik jou ook, lieverd. Khalid trok zich naar me toe om me te zoenen. Ik deed een stap naar achteren. Verlegen keek ik naar het gras, en om me heen. Khalid lachte. ``Wat, wil je niet dat ik aan je wil laten zien hoeveel ik van je hou?`, vroeg ie geheimzinnig. Ik nam een diepe zucht. Khalid, niet in het openbaar, fluisterde ik. ``Kom laten we even gaan zitten.`` Khalid pakte mijn hand vast. ``Er is een speciale reden, waarom ik je hierheen heb gebracht, zei ie. Vragend keek ik hem aan. Wat bedoel je ?, vroeg ik lachend. ``Ik ehh..Nee..ik begin zo, stamelde hij. Lieve, lieve lieve, lieve,.....``Jah..Khalid..ik weet dat ik lief ben, zei ik lachend. Begin nou maar, zei ik luid. ``Oke, sinds de dag ik je ontmoet had, was ik helemaal weg van je. Ik moest je gewoon leren kennen, en ik wist na een dag al meteen dat je niet alleen mooi bent van de buitenkant, maar ook qua karakter. Je hebt een hart van goud,
je bent eerlijk, knap intelligent, aardig, zorgzaam....en soms ook een beetje ongeduldig, zei ie lachend.Hmm..je kon echt wel bij die zorgzaam stoppen hoor Khalid, zei ik lachend terug. Je hebt een goed gevoel voor humor zei ie erachter. Het werd even stil, je hebt alle eigenschappen van mijn droomvrouw, Dounya. We zaten de hele tijd op een bankje. Opeens maakte Khalid een wil-je-met-me-trouwen-houding. Mijn hart maakte een sprongetje. Dounya, jij hebt mij hart veroverd, geen andere vrouw zou ooit jouw plaats in kunnen nemen, ik hou zielsveel van je en daarom wil ik je wat vragen. Nerveus zocht ik het doosje in mijn jasje waar de ring in zat. Ik opende het doosje en vroeg....
``Wil je mijn vrouw worden Dounya?``
Damn...die ring..mijn ring zou het worden...Ik slikte
Mijn hart maakte deze keer geen sprongetje maar ik hoorde hem gewoon in mijn keel kloppen. ``Voel mijn hart is Khalid, zei ik. Mijn hart klopt voor jou, alleen voor jou. Ik zag een twinkeling in zijn ogen. Ik keek hem stralend aan. Hij stond nog steeds voor me geknield. Ik knielde er naast en `` Natuurlijk wil ik met je trouwen, zei ik. Na een lange omhelzing lieten we elkaar los. Khalid deed de ring om mijn vinger. Trots staarde ik ernaar. We keken om ons heen, en genoten van die mooie zonsondergang. This is a moment, zei ik tegen mezelf. Dounya, ik wil zo snel mogelijk al naar je ouders toegaan, ik wil deze zaterdag komen. ``mer3abebik, zei ik lachend. Mijn ouders hebben niks speciaals hoor aankomende zaterdag. Insha-allah, zeiden we tegelijk.
Khalid en ik waren aan een stuk door met elkaar aan het praten. Opeens heerste er een stilte. Een stilte waarin we genoten om met elkaar samen te zijn. Een stilte die ons allebei liet realiseren dat we binnenkort insha-allah man en vrouw zouden zijn. ``Heey, hoe wist je eigenlijk mijn maat?, vroeg ik opeens. Khalid keek me stiekem aan. ``Nawel, heeft me geholpen. Neee...echt??? vroeg ik. Daarom deed ze afgelopen zo sneaky en keek ze me de hele tijd aan met een brede grijns op haar gezicht. Doordachtend keek ik Khalid aan. ``Wat is er?, vroeg ie. Vind je de ring niet mooi?, vroeg ie teleurgesteld. Neeee...nee dat is het niet joh, hij is prachtig, alleen aan de gedachte om hem dalijk weer af te doen... :( Maar aankomende zaterdag, heb je hem weer om, zei die lachend. Khalid pakte mijn hand vast. Nog maar een paar daagjes, Dounya. En dan hoeven we niet meer in het stiekem af te spreken, en dan kan ik je trouwens eindelijk ONs huisje laten zien. Khalid sprak die ONS er echt nadrukkelijk uit. Alles zat er echt dicht aan te komen. Stralend keken we elkaar aan. ``Ik keek naar mijn horloge, ik moet gaan Khalid, me moeder wordt dalijk echt ongerust, zei ik. Khalid keek me zielig aan. Zo van kunnen we echt niet langer blijven..?? Khalid echt...ik moet echt vertrekken, mijn auto moeten we nog ophalen op mijn werk. Ik stond op, Khalid keek me met een brede glimlach aan. Ik heb het echt met je getroffen Dounya zei ie. Me hart maakte weer een sprongetje. Dat weet ik zei ik lachend. Kom, laten we gaan zei ik.

*~Lady-C~*
17-07-04, 21:52
ga gauw verder:goedzo: :zwaai:

bent_casa
18-07-04, 14:45
Nawel en Nouredine

Ik zat op Nouredine`s schoot. ``Geweldig he, ze gaan gewoon binnekort trouwen, zei ik lachend. ``Hooo.ze zijn toch niet officieel verloofd, zei Nouredine sarcastisch. ``Wat heb jij?, vroeg ik boos. Altijd als we het over Khalid en Dounya hebben dan gedraag je je zo negatief. `` Nawel..laat mij nou maar ..ik weet het beter. ``Hoe bedoel je, ik weet het beter, wat moet je beter weten Nouredine. Zeg op, drong ik aan. Nawel..ik moet werken. Hij zoende me snel, en greep zijn jas, en sleutels en vertrok naar zijn werk. Er is iets aan de hand, dacht ik in mezelf. Hij doet altijd zo negatief, hij weet gewoon echt iets meer dan mij ...maar wat??. Beduusd pakte ik mijn autosleutels, en besloot om langs mijn moeder te gaan.

Dounya

Nog maar 3 daagjes ofzo, en dan zou Khalid om mijn hand komen vragen. Alleen wat ik vreemd vond, is dat zijn ouders niet hadden gebeld. Ik kreeg daardoor een raar gevoel. Insha-allah, zal hij wel komen, en zullen mijn ouders ermee instemmen. Nawel had laatste aan me gevraagd of ik wel zeker wist dat ik met Khalid wou trouwen. Ik keek haar verwijtend aan, dat zou me beste vriendin toch moeten weten, zei ik sarcastisch. Khalid en ik hadden gister wel een anderhalf uur met elkaar gepraat over de toekomst. We waren het oneens over hoeveel kinderen we later samen wouden. Ik wou altijd al zo`n big family hebben. Als het kon wou ik wel 6 kindjes. Khalid wou er maar 2. Tenslotte waren we tot de conclusie gekomen dat we er 4 zouden nemen. 4...dacht ik in mezelf. 4 kinderen van Khalid. Het zouden echt van die prachtkindjes worden insha-allah. Ik dacht aan aankomende zaterdag. Zou zijn familie mij mogen? Zijn zusje Sabah, zijn moeder Khadija, zijn broer Samir, en dan nog zijn vader, van wie Khalid altijd zei dat ze het nooit met elkaar konden vinden. Ik besloot om er positief over na te denken. Ik had ze niet eens gezien, of ik dacht al zo negatief over hun.

Nouredine en Khalid

Khalid..ewa vertel op man. Hoe zit het nou precies? zei ik. ``Je hebt het over aankomende zaterdag he?. Ik knikte. Ik weet het niet, ik heb met mijn moeder gepraat, en ze was hartstikke blij voor me, maar me vader..... ``Hij wil je nog steeds geven aan een dochter van zijn kennis in Marokko zeker. Khalid keek bezorgd om zich heen. Het is toch absurd, ik ben toch geen klein kind meer!!!, schreeuwde ik. Mijn vader leeft nog in de steentijd, hij is er 100% zeker van Nouredine. Ik begin echt wanhopig te worden. Ik heb Dounya beloofd dat ik deze zaterdag al langs zou komen met mijn ouders! ``Rustig, jongen, rustig, maar waarom had je niet eerst toestemming gevraagd aan je ouders en dat je dan Dounya later ten huwelijk had gevraagd?, vroeg ik aan hem. ``Omdat ik niet wist dat mijn vader ernog steeds moeilijk om zou doen.`` Wist je nog 2 jaar geleden? Toen moest ik toch ook bijna om de hand gaan vragen van mijn bloedeigen nicht! Maar toen had ik mijn eigen appartement al en ze waren bang om me te verliezen, maar nu ...nu geven ze er volgens mij niks om, zei ik verwarrend. Ik had gister tegen me moeder verteld, dat als ie aankomende zaterdag niet mee zou gaan, dat ik hem nooit meer wil zien, ik ga nooit meer een stap in zijn huis zetten, hij hoeft niet op mijn bruiloft te komen niks, riep ik kwaad. ``Heb je al met Samir gepraat of je zusje Sabah?, vroeg Nouredine. Misschien dat ie je vader kunnen ompraten.
Ik weet het niet, mijn vader heeft vaak last van zijn hart, en als ik over trouwen begin, dan maakt ie expres misbruik van mijn situatie en dan zegt ie van: weldi..die rdaa ou zjewzj mhaa hediek el bent el maghreb. ( zoon van me trouw alsjeblieft met dat meisje uit Marokko) Hij weet dat ik eronder lijd..maar toch. Nouredine gaf me een klopje op mijn schouder ..alles komt goed insha-allah..gewoon afwachten, zei ie.
Afwachten...???...Ik nam een diepe zucht en besloot zijn advies te volgen, misschien dat Sabah, mijn vader zou kunnen ompraten. Ya rabbi laat dit goed komen ya rabbi laat niemand haar van me wegnemen, bidde ik.

*~Lady-C~*
18-07-04, 14:54
ga gauw verder:kwaad: wat hebben ze met meisjes uit marokko of nichten neven:kwaad: :zweep: :jammer:

bent_casa
19-07-04, 14:22
salaam, aleikoum

ik ga de aankomende dagen alleen hier nog verder denk ik, *********** werkt weer eens niet :boos: :boos: :boos:

el mohiem...k zal zo snel mogelijk door schrijven..en k wil ook nog al mijn fans bedanken.....Mwaaah big boussaaaa van mij...;);)




:D


:zwaai:

bent_casa
19-07-04, 14:24
met die sterretjes bedoelde ik dus,..die klotesite...

MArOkKo. NL

*~Lady-C~*
19-07-04, 16:45
jah vond tik ook tfoee marokko .nl is knaakuih :terrorist

maar wacht wel :verliefd:

bent_casa
20-07-04, 22:23
Donderdagavond

Ik voelde me tel trillen in mijn pyamabroek, ik zei tegen me moeder dat ik even naar boven ging. heey, zei ik. heey schatje van me ewa hoe gaat ie?, vroeg Khalid. Ik merkte op dat ie niet 100% klonk. Prima elhamdoelah..met jou ook? vroeg ik terug. Jawel, zei hij kortaf. Ik rolde op mijn buik op mijn bed. Wat is er?, vroeg ik. Er is niks hoor, zei ie kalm. Oooh kom op he Khalid, ik ken je langer dan vandaag, wat is er aan de hand?, vroeg ik nogmaals.
Zou ik de waarheid vertellen, zou ik tegen haar vertellen dat mijn vader liever wil dat ik met een meisje uit Marokko trouw?, of zeg ik gewoon niks?...Zoveel vragen gingen door mijn hoofd.
Halloooo Halloooo.. Khalid ben je ernog...Khalid, !! Ik werd er ongerust van. Hij gedroeg zich normaal nooit zo. Wat was er aan de hand, vroeg ik bij mezelf. Khalid, alsjeblieft vertel wat er aan de hand is, drong ik aan. Mijn vader, zei ik opeens. Mijn vader heeft weer last van zijn hart hij kan aankomende dagen niet naar buiten toe of zich stressen om iets, loog ik. Opeens kwamen er allemaal leugens uit mijn mond. Mijn vader stelt het nog voor een weekje uit, loog ik weer. Het ergste van alles is dat Dounya medelijden met me had gekregen en met mijn vader, ze vond het helemaal niet erg, mijn vaders` sickness ging 200% voor. Toen ik het gesprek met haar afsluitte voelde ik me schuldig aan de andere kant ook wel opgelucht. Opgelucht omdat ik nog een weekje had om mijn ouders te overtuigen, dat alleen Dounya voor mij de enige is met wie ik mijn leven wil delen.

Dounya

Ik hing teneergeslagen op. Zijn vader was ziek, zo te zien zo erg ziek dat hij niet met Khalid deze zaterdag mee kon komen. Maar...maar waarom haden ze dan niet eens gebeld? vroeg ik argwanend aan Nawel Ik had haar namelijk meteen na het hele gebeuren opgebeld. Nawel schrok er ook een beetje van maar garandeerde me dat alles insha-allah goed zou komen. Er kwam weer een vreemd gevoel in me op. Dat vreemd gevoel wat ik gister ook had gekregen toen ik aan zijn ouders dacht. Het werd al snel el maghreb, ik ging me reinigen en nam snel het gebedskleedje voor me en bidde tot Allah SWT voor geen problemen tussen mij en Khalid. Ik bidde voor een toekomst samen met hem. Het werd echt allemaal raar. Hij begon een soort verslaving voor mij te worden, ik kon namelijk geen dag zonder hem.

Nawel en Nouredine

Vreemd he, Nouredine. Wist jij dat Khalids` vader zo ziek was? Nouredine beantwoordde niet. Nouredine!, riep ik. Wat? vroeg ie. Laat ook maar, zei ik en liep naar boven.
Oeff...had ik even geluk zeg, ik deed expres alsof ik haar niet hoorde, zodat ik die brandende vraag niet hoefde te beantwoorden. Ik had geen zin in leugens. Ik had haar Khalids` problemen niet verteld. Als ze dat wist dan had ze het meteen tegen Dounya gezegd, en ja..die zou Khalid ermee confronteren. Binnenin hoopte ik op een verzoening tussen Khalid en zijn vader. Zodat Khalid eindelijk eens eerlijk zou kunnen zijn over zijn gevoelens over Dounya. Dan hoefde ik dit ook niet voor Nawel te verzwijgen.

RUIM EEN WEEK LATER

Mamaa...hefek...ik smeek het je..praat met vader. Bel Dounya`s ouders op, asljeblieft. Hier stond ik dan, half huilend half smekend naar me moeder net een klein kleutertje. Maar deze keer ging het niet om een koekje waar ik om vroeg..nee het ging over de grootste beslissing van mijn leven. Mijn moeder begon uit het niets te huilen. Ze leefde met me mee en wou ook niet dat ik met die Fatima zou trouwen. Me vader had namelijk al contact opgenomen met die kennis uit Marokko. Hij vertelde me gister dus alle details. Roerloos luisterde ik naar zijn plannetje. Opeens, zag ik maar een beslissing voor me, ik had namelijk al mijn eigen huis. Ik was van niemand afhankelijk. Me moeder was al gestopt met huilen en liep de salon binnen alsof ze nog nooit eerder had gehuild. Ik stapte de salon binnen, ik zag mijn vader op de seddarie liggen, en begon. Baba..yemma...ik heb een beslissing genomen. baba..sinds je niet wil accepteren dat ik een uithuwelijkingsproces verafschuw, laat je me geen keus. Me moeder keek me verschrikt aan. Als je zaterdag niet mee wil gaan naar het meisje waarmee ik wil trouwen, vertrek ik uit je huis, en zal je me nooit terugzien, zei ik koel. Me moeder keek opeens bleek. Laaaa a weldi hefek...nee dit valt op te lossen...en de rest wou ik niet meer aanhoren. Mijn vader werd stil. Zonder een blik meer te werpen naar mijn vader, verliet ik mijn moeder huildend, en mijn zusje Sabah smekend naar me toe rennen. Om hun zo`n ultimatum te geven leek me het beste. Moedig dacht ik opeens in mezelf, dan ga ik maar alleen. Maar Dounya`s ouders wat zullen hun wel niet denken. Ik reed met vaart naar mijn huis, ik voelde een traan prikkelen. Voordat die traan al naar onder zou gaan vallen veegde ik die snel van mijn ooglid af. Ik heb al sinds de dood van mijn opa allah rahmoe ( vrede zij met hem ) niet mee gehuild. Ik reed verder zonder een enkele emotie. Me gsm had ik thuis laten liggen, thuis aangekomen
zag ik vele gemiste oproepen, mijn zusje Sabah wel 8 keer Dounya had nog 2 keer gebeld...en toen las ik nog een smsje van me zusje

Khalid, hoe kun je dit nog doen? mama zo achterlaten??? Ik liep net de salon binnen en ik zag Baba versteend op de seddarie zitten. Kom morgen aub terug. We komen er wel uit..liefs je sis~

We komen er nooit uit, dacht ik triest in mezelf. Ik zag het beeld van me moeder nog voor me toen ik het huis verliet. Toen zag ik Dounya weer voor me, en kreeg een klein lachje op me gezicht. Maar van binnen ging ik letterlijk kapot.

*~Lady-C~*
20-07-04, 23:37
zid ga gauw verder :love:

miss22
21-07-04, 10:59
dit is echt mooi ga alsjeblieft gauw verder please verveeld

bent_casa
21-07-04, 14:12
thanks...for je reactie lady c en miss22 ik zie dat je nieuw bent..jij oowk
thanQzz

zodra ik tyd heb..plaats ik een vervolg :lole:

Dina_love_you
21-07-04, 15:45
wjoooow leukeee verhaal jouw niewe fan hhaha top man ga verder wil vervolggg :rolleyes: hahahaha echt leukeee verhaaaal top man ga verder

bent_casa
21-07-04, 20:38
Khalid

De dag erna werd ik rond 2 uur pas wakker. Ik had vrij genomen van mijn werk. Normaal stond ik niet zo laat op, ik ging altijd smorgens wel fitnessen of naar mijn ouders toe, maar vandaag voelde ik me slecht. Nee..het woordje slecht is nog zacht uitgedrukt. Ik nam een warme douche en ontbeet, keek een beetje tv, en toen dwaalde me gedachtes weer af naar gisteren. Niet alleen naar gisteren maar ook morgen. Het is vandaag al zaterdag en uit angst heb ik mijn tel uitgedaan. Angst, dacht ik bij mezelf. Vlug pakte ik mijn tel, en zette hem aan. Angst is alleen voor mietjes. Als mijn ouders mij op willen bellen en de confrontatie willen aangaan doen ze dat maar. Maar wat zeg ik?, ouders, het ligt alleen aan mijn vader. Ik belde me neef op Rachid, en vroeg min of meer om advies. Ik vertelde wat er allemaal was gebeurd. Door de telefoon.: ``Ja Khalid...mijn ouders willen heus wel met je moeder meegaan, maar de vraag is : Laat je vader dit zomaar gebeuren denk je ? Dat gaat echt oorlog worden. Ook al is me vader jouw broers vader...ami el arbi gaat dat niet goedkeuren Khalid. Hij heeft ook nog eens last van zijn hart en... Ik onderbrak hem. Rachid..safi laat maar zitten. Boos hing ik op. In moeilijke tijden kun je bijna op niemand rekenen, dacht ik in mezelf. Mijn situatie zag er met de minuut hopelozer uit.

Me telefoon trilde.. Ja..hallo..zei ik. Khalid...zei Sabah snikkend. Khalid kom alsjeblieft meteen hierheen, zei ze huilend. Wat? Ik kom niet meer naar huis toe Sabah. Dat heb ik gisteren toch.. Nee. Khalid we zijn niet thuis. Baba is naar het ziekenhuis gebracht, zei ze huilend. Hij voelde gisteren allemaal steken door zijn hart, Khalid. Alsjeblieft..mama wil je ook hier hebben en Samir is ook al gekomen. De dokters spreken van een hartstilstand, ik ben bang Khalid
Safi..safi...rustig..welke ziekenhuis liggen jullie? Sabah gaf me de naam van het ziekenhuis en ik reed er met volle vaart heen. Er ging vanalles door me heen. Mijn vader had een hartstilstand????!!!! Het kwam door mij,, ik weet het zeker me vader zei al vaker tegen mij dat ik hem alleen maar stress bezorgde. Aangekomen bij het ziekenhuis parkeerde ik snel. Voordat ik uit wou gaan stappen, bleef ik even zitten. Ik dacht aan mijn moeder mijn vader die wellicht wel allah-yaster op sterven kon liggen, en Dounya. Ze had me onderweg smsjes gestuurd en 4 keer gebeld ofzo. Kwaad bonkte ik tegen de stuur van mijn auto aan. En liet mijn tranen hun gang gaan. Er liepen veel bejaarde mensen rond die me aanstaarden. Het deed me niks. Van mij mag de hele wereld nu wel zien dat ik verdriet heb. Ik dacht aan me grootvader ( allah rahmou) als hij er nog was dan......dan had ik misschien nog een vaderfiguur in mijn leven. Hij was namelijk een echte vader voor me. Iemand die altijd voor me klaarstond. Iemand die het tegenovergstelde was van mijn bloedeigen vader. Ik zat al een tijdje in me auto. Ik dacht aan Sabah die hard aan het huilen was, ik besefte dat ze nu niks aan mij hebben als ik over el zwezj ( trouwen) ga praten. Ik besloot om dat ook even opzij te zetten. Maar heel even dacht ik bij mezelf.

Me vader zat ergens op de 4e verdieping. Ik zag mijn moeder al huilend staan naast Sabah die haar aan het troosten was. Samir was met een verpleegster aan het praten. Toen me moeder mij zag, keek ze me vol afschuw aan. Het was een koele blik die ik nog nooit eerder bij mijn moeder had gezien. Ze draaide zich meteen naar me om zonder maar dan ook een woord te zeggen. Ik trok Sabah aan haar arm mee en vroeg wat er allemaal gaande was. Ze hebben hem al geopereerd, dat probeerd ik nog tegen je te vertellen...al `smorgens vroeg. Het gaat nu elhamdoelah wat beter. Hij blijft de hele tijd om jou vragen zei ze. En mama waarom doet ze zo? Ze is boos..ze is nog steeds boos om wat je gister zei. Nee hoor Saab niet alleen dat, zeg het dan. Ze vindt dat ik het probleem hier ben he. Dat hij opeens pijn kreeg aan zijn hart kwam door mij...of niet??? Deze keer verhief ik me stem. Khalid..asljeblieft doe eens rustig..het ligt niet aan jou. Het is ..gewoon. Zonder naar haar zin te luisteren liep ik naar de kamer van mijn vader. Ik knikte naar Samir, hij verliet meteen de kamer. Voorzichtig liep ik naar voren. Weldi...zei me vader zachtjes..kom.. Ik stond nu naast zijn bed. Weldi..je ziet ik heb niet meer veel te leven, jij en je zusje Sabah en Samir zijn al volwassen geworden, het enige wat ik voor jou wilde was dat je met de dochter van mijn beste vriend zou gaan trouwen. Ik had hem jou al beloofd sinds je 18e..a weldi. Ik kon me oren niet geloven vanaf mijn 18e!!! Weldi..ik heb niet veel energie meer..doe wat ik zeg en laat me deze zomer nog naar Marokko gaan om alles af te handelen. Harfti...eerlijk gezegd..weet ik niet hoe ze eruitziet...je toekomstige vrouw. Die goede kennis van ons waar ik al over praat hebben wij al heeel lang niet gezien. Alleen toen mohammed ( die kennis dus) en ik contact met elkaar verloren, wouden we gewoon dat later insha-allah onze zoon en dochter met elkaar zouden trouwen. We hebben via via gehoord dat ze in ain diab woonde ( plaatsje in Casa) . En alweer kon ik het niet geloven, mijn vader had zijn beste vriend al jaren niet gezien, en waar ik ook weer eens pas achterkwam is dat me moeder ook heel goed bevriend is met zijn vrouw. Terwijl ze me... nee iedereen heeft me gevoelens mijn mening in de steek gelaten. Mijn vader vertelde weer verder. Alsjeblieft...doe dit voor mij..die el rdaa a weldi.. MIjn vader liet weer een traan vallen. Safi..safi... ik wou hem niet weer laten stressen. Mijn vader viel al gauw in slaap. Bedroefd stond ik ernaast. Zijn beste vriend mijn moeders beste vriendin dus...in marokko....ze hadden elkaar al jaren niet gezien..hij had aan hem beloofd dat ik met zijn dochter ooit zou trouwen>???? Zijn verhaal leek me vaag. Ik keek naar de deur die een nog een raam erin had. Ik zag me moeder huilend ervoor staan. Zachtjes opende ik de deur en vertelde Sabah het verhaal. Wat gek, mama en baba hebben mij dat verhaal nog nooit eerder verteld.. zei ze. De broer van mijn vader en zijn vrouw.en kinderen arriveerden ook maar we moesten toch allemaal al vertrekken. Bezoekuur was voorbij, en de verpleegster garandeerde ons dat als er iets mis zou gaan ze ons direct zou opbellen. Het ging al een stukke beter zei ze. Me moeder gedroeg zich nog steeds afstandelijk. Iedereen liep gezamenlijk naar de auto. Zonder er goed bij na te denken ging ik net zoals normaal naar ons huis. Er was meteen al bezoek gekomen. De buren wouden weten of alles wel in orde was. Roddelaars, dacht ik bij mezelf. Ze komen hier gewoon voor el tberkik..even het nieuws weer verspreiden dat mijn vader in het ziekenhuis ligt. Toen ze vroegen wat de oorzaak was waarom me vader zich stresste, keek me moeder mij minachtend aan en draaide er een beetje omheen. Ik voelde me al rot genoeg over de hele situatie en dan zet zij er doodleuk een schepje bovenop. Ik liep naar Samirs` kamer en plofte op zijn bed. DOUNYA! Ik was het echt helemaal vergeten....snel viste ik me gsm uit mijn jas..en las haar smsjes

waarom bel je me niet terug?

ik hoop dat ik niet aandring, maar ik wil graag over morgen praten


Duidelijk dring ik me dus toch aan...liefs xxx Doun

Ik word hier gek van Khalid waar zit je ???..xxx- me

Boos gooide ik de deo die naast me op tafel stond naar de andere kant van de kamer. Het werd al langzamerhand 5 uur. Bezoek was al vertrokken ik besloot langs Dounya te gaan en met haar te praten, totdat me moeder me riep. Khalid, vanaf nu aan luister je naar je vader, k weet dat je met die Dounyan wil trouwen maar je hebt nu geen keus meer. Dit wordt allemaal veel te serieus. Maar...mamaa...Neeee riep me moeder nu kwaad. Ik wil niks meer horen. Niet alleen je vader lijdt hieronder maar je hele familie. Safi..deze zomer gaan we naar Marokko insha-allah en regelen we alles zodat dit soort ongelukken nooit meer gebeuren hoor je me..!! Ik knikte, draaide me om en
ik greep me jas, vertelde tegen Samir dat ik snel zou terugkomen, en reed naar Dounya`s werk. Me moeder was nu bloedserieus...ze legden alle feiten voor me neus. Er was geen hoop meer, dacht ik bij mezelf. Ik reed naar Dounya en bedacht wat ik moest zeggen.
Ze wil vast en zeker niks met me te maken hebben...en..dan raak ik haar voorgoed kwijt. Nee dit moet anders gaan, dacht ik.

Aangekomen op haar werk, liep ik nerveus naar binnen wat ik onderweg had bedacht was koel..het zou haar en mij alleen maar kapotmaken..ik liep naar haar kantoor waar ze zat en opende de deur..

thanks..dina_love_you..k ga snel weer verder

bent_casa
21-07-04, 20:41
:blauwkus:

:zwaai:

khadija_moslima
22-07-04, 15:13
M.A.R.O.K.K.O.N.L doet het af en toe niet...dus maak je verhaal snel af want ik las het eerst op maroc.nl toen op M.A.R.O.K.K.O.N.L en nu weer op maroc.nl

schrijf snel een vervolgje bousaaa

bent_casa
23-07-04, 12:19
thanks voor je reactie meid...

ik ben nu ff van de zon aan het genieten ( zolang die ernog is.)..maar zodra ik tyd heb schrijf k weer verder





:D


ma3a salama :zwaai:

*~Lady-C~*
23-07-04, 19:48
ewa zid ga gauw vrder zo erg als je niet met je liefde kan trouwen:(

bent_casa
24-07-04, 16:41
...salaam..aleikoum..

ik had net een heeeeeeeel lang vervolg geschreven..maar wat bleek...( dit is me al 3 keer overkomen he )..dat ik niet ingelogd was.. Met deze warmte ben ik heeel erg ongeduldig geworden..dus...weer ff wat wachten.. :moe: :(



:slaap:

bent_casa
24-07-04, 20:15
ik liep naar haar kantoor waar ze zat en opende de deur..
Daar stond ze dan. Ze stond met haar rug naar me toe gekeerd. Ze had me dus niet gehoord. Ik werd bang van die koele stilte die er heerstte. Zou ze het toch in de gaten hebben gehad dat ik er stond? Ze zocht naar mappen in een kast. Ik kreeg een flashback toen ik haar zo bezig zag. Ze vertelde me een keer huilend van blijdschap dat ze zo blij was dat ze veel bereikt had in haar leven, en dat ze er als cadeau van Allah ( swt) mij erbij kreeg. Ik keek nog steeds naar haar, haar haren zaten in de weg, en ze draaide ze met haar handen weg. Ze had altijd van die trekjes.ze zei of deed dingen die ik nog nooit eerder bij iemand anders gezien had. Ze is speciaal, mijn droomvrouw..ze is mijn leven en nu stond ik op het punt om er een einde aan te maken. Waarom? Waarom Dat heb ik me afgelopen dagen afgevraagd. waarom zit er gewoon geen toekomst voor ons in? Ik concentreerde me weer op het feit dat ik in haar kantoor stond. Ik kan het niet, ik kan haar geen pijn doen, schoot er in me hoofd. Een stemmetje in me hoofd vertelde me dat ik voor ons moest vechten. Een ander stemmetje vertelde dat ik er beter zo snel mogelijk een einde aan moest maken, er is toch al geen hoop meer. Neeee dit kan niet..voorzichtig deed ik een stap naar achter en sloot haar deur stilletjes. Voordat een van haar personeel me nog kon zien rende ik weg. Het was mieterig van mezelf. Ik, Khalid rende nu gewoon voor me problemen weg, ik kon haar niet onder ogen zien en dan haar pijn doen. Dat gaat gewoon niet. Ik startte me auto en reed weg.


Dounya...wat was er aan de hand net?, vroeg Karen aan me. Hoe bedoel je ? ik keek haar vragend aan. Nou ..die Khalid waar je het steeds over hebt, hij rende net als een gek weg, en scheurde praktisch keihard net weg over de parkeerplaats. Verwarrend keek ik haar aan. Khalid net ? hier ? Ik pakte mijn telefoon en belde hem gelijk op. Zoals net, geen gehoor. Ik werd hier para van. Ik liep weer naar Karen toe en vroeg nogmaals of ze er heel zeker van was of dat hij het was. Ja, was haar antwoord. Waarom was hij hier? waarom kwam niet binnnen? dacht ik. Ik belde nog een keer, maar deze keer anoniem, als ie niet op wil nemen omdat ik het ben dan..... Nee daar ga ik niet aan denken, dacht ik vlug in mezelf. Ik belde dus op, maar nog steeds hetzelfde..geen gehoor!!

Ze belde me op, safi ik moet haar vergeten, ik kan nu ook niet meer opnemen, als het moet gebruik ik voortaan wel een nieuw nummer. Dit moet maar zo gaan. Ik besloot om haar niet meer op te bellen, als zij mij opbelde zou ik niet meer opnemen..wij zouden dus als stel als bijna verloofde verdommme niet meer door het leven gaan. Ik had dus zomaar het contact verbroken, zonder eerst met haar te praten...maar ik kan het gewoon niet, ik kan niet emotioneel naar haar toe gaan en zeggen...ik word door me vader uitgehuwewlijkt. Nee het is beter zo. Ik moet haar vergeten al weet ik diep van binnen dat me zeker weten niet gaat lukken. Als ik ernu al aan denk om met dat meisje te trouwen..!!! Dat kan echt niet doorgaan, niet alleen mijn leven zou dan verwoest zijn maar ook de hare. Zij zal ook niet de rest van haar leven blij op de bank zitten met haar man. Ik zal haar elk dag verafschuwen voor het feit dat zij eigenlijk geboren is, en dat ik door haar de liefde van mijn leven kwijt raakte. aan de ene kant weet ik niet eens waarom ik dit allemaal voor me vader doe. hij heeft nooit om mij gegeven. Ik was altijd een grote mislukkeling in zijn ogen, ik kon in zijn ogen nooit wat goeds doen. Ik doe dit meer omdat ik zijn dood later niet op mijn geweten wil hebben, en omdat ik mijn moeder niet zo wil zien lijden. Dounya vertelde me een keer dat haar vader ook het vaak had over trouwen en dat als volgens mij de eerste beste zou komen om haar hand te vragen hij haar zo zou weggeven als ie wou. IK kon die eerste zijn, maar neee...
Toen ik thuis aan kwam vlieg me moeder mij blij om me nek. Ze vertelde dat mijn vaders` conditie met het uur verbeterde. In feite als het zo nog beter ging kon ie deze dagen nog naar huis komen. Blijf maar, nog een poosje in dat ziekenhuis, dacht ik in mezelf. Dan kan ik deze pijn die ik verdraag een beetje verwerken. Ik wou net naar boven lopen totdat me moeder me riep. Khalid!!! Khalid...ezji tekoul ( kom eten) Zonder iets terug te zeggen liep ik naar me oude kamer die van Samir is. Ik heb het gehad hier. Gaat ze hier even blijd doen, dat haar zoon aan dit hele gebeuren lijdt maakt haar geen zak uit. Het was el maghreb en Samir ging met een van zijn vrienden naar de moskee. Hij was al sinds een tijdje begonnen met bidden. Ik? nog niet. Vaak vond ik het een schande van mezelf. Je denkt ervaak aan als het een tijd met je slecht gaat, zoals nu. Als alles op rolletjes liep, dan gaf ik er niet zoveel aandacht aan. Om me gedachten even af te leiden greep ik een boek over ``Waak over uw gebeden``` Bij elke zin die ik las voelde ik me schuldig. Dounya vond het vaak ook niet goed van me dat ik niet bidden. Mijn moeder die hoor ik elk uur er nog over preken. Ik las en las en `s avonds kwam ik tot de conclusie dat ik voorgoed insha-allah zou blijven bidden. Ik schaamde me diep voor het feit dat ik er 3 jaar geleden mee was gestopt, en toen als excuus gebruikte dat ik vaak moest werken en er geen tijd voor had. Sabah deed de deur open met een bord vol kip met olijven. Ik had wel zo`n idee dat je honger had, zei ze. Serieus keek ze me aan. Ik heb je nog niet gevraagd hoe het met je ging, zei ze bezorgd. Strak keek ik voor me. Hoe het met me gaat, zei ik. Een woord: SLECHT. Ik vertelde haar net als eerst het hele verhaal. Ze stond aan mijn kant wat betreft het uithuwelijken. Ik haatte het om dat woord te gebruiken maar ja het was gewoon zo. Maar dat ik het niet tegen Dounya zei, en dat ik gewoon haar niet meer opbelde enzo daar was ze het mee oneens. Ze werd er zelfs kwaad om. Khalid , hoe hard kun je zijn? Verplaats je even in haar schoenen. Sabah`s psychologische preek begon. Toen ze klaar was en opstond zei ze snel nog: Ik waarschuw je Khalid, als je het nou gewoon laat zitten hoe het is , gewoon niks tegen haar te zeggen en haar niet opzoeken, dat zal je ze noooooit meer vergeven/vergeten. Believ me i know, zei ze. Volg mijn advies Khalid.
Haar woorden zweefden als het ware door me hoofd.``
Ook al weet je dat jullie nu toch niet meer bij elkaar kunnen komen, zeg het tegen haar, dan weet ze tenminste ook hoe zij ervoor staat. ``


2 weken later

Dounya

Ik huilde en huilde aan een stuk door. 2 weken geleden had ie me beloofd om om mijn hand te vragen. Enthousiast liep ik die hele week rond, en pronkte met mijn ring naar Nawel en Esma en de rest van mijn vriendinnne die eral vanaf wisten. Hij nam alsmaar niet op, ik dacht misschien dat ie toch langs zou komen maar expres onverwacht. Integendeel. De dagen die erna volgden waren zwart, dat zijn ze nu nog steeds. Ik heb een week vrij moeten vragen. Mijn moeder bleef maar aandringen met vragen...melki a benti?? Dat was haar standaardvraag. Ze vermoedde wel degelijk iets. Hij had me verlaten en hoe? Hij moest in ieder geval het lef hebben om tegen me te zeggen dat ie genoeg van me had ofzo. Ik voelde soms alsof ik gek werd. Ik wist nog steeds niet wat er aan de hand was. Nouredine had ik wel tig keer gevraagd, zelfs een keer bij hem helemaal uitgehuild. Meskien, hij schrok er wel van om me zo te zien. Hij bleef maar zeggen dat Khalid het niet tegen hem wou zeggen. Hij leeft dus nog, zei ik hem sarcastisch. Zijn nummer had ik gewist, zijn ring had ik soms tijdens mijn huilbuien depressief omgedaan, ik creeerde toen een soort valse hoop. Wetend dat ik hem nooit meer zou zien, deed ik hem alsnog soms om. Mijn ouders zouden over 13 dagen ofzo al naar Marokko gaan. Fouad had me een paar keer gebeld. Hoevaak ik hem vertelde dat ik niet geinteresseerd was, bleef hij maar aanhouden dat hij alleen mijn vriendschap wou. Mooi vond ik dat, iedereen die me maar van alle kanten aan het gebruiken was. Nawel bezocht me zovaak als ze maar kon, zij kreeg het ook nog vaak moeilijk met haar zwangerschap. Dwaas, schold ik mezelf uit. Het was mijn eigen schuld, vond ik. ik had me in hem zo erg verdiept. My happiness was zeg maar afhankelijk van hem. Als ik hem al een dag of 2 niet zag had ik al een bad mood. Ik kickte dus als het ware van hem af. Vaak vroeg ik af, wat hij deed. Met wie hij nu uren aan het bellen was, met wie die nu aan het flirten is om een relatie mee op te bouwen. Alles was dus gewoon FAKE. Als ik aan die zin dacht, kon ik mezelf wel voor me kop slaan. Liefdesverdriet. In die fase bevond ik mezelf.
Nouredine belde me net op, hij moest van nawel vragen of ik langskon komen. Ik was al een half uur te laat. Ik bezonk me in me verdriet. Ik stond op en bekeek mezelf in de spiegel. Dit ben ik niet, zei ik hardop. Dit is een andere Dounya, zei nu een stemmetje in me hoofd. Van spontaan wisselde ik in een mum van tijd naar depressief. Hij is het niet waard, begon dat stemmetje weer. Dat klopt, al die tranen die ik afgelopen dagen heb gekregen is ie niet waard. Ik was al te laat, maar sprong alsnog snel de douche in. Ik fristte me wat op, trok snel mijn witte broek met zwarte horizontale strepen aan, een zwart jasje er bovenop , maakte me wat licht op, zodat zelfs geen onbekende me verdiet van me gezicht af kon lezen en vertrok. Mijn ouders waren naar Mo gegaan. Ik belde onderweg naar Mo op en vertelde dat ik op weg was naar Nawel. ``Doun...pas goed op jezelf, ik haat het om je zo te zien, zei ie. Hij wist dus ook al dat er iets aan de hand was. Ik garandeerde hem dat er niks aan de hand was en dat ik altijd goed om mezelf kan passen. Ik was dus al meer dan 2 weken niet bij Nawel thuis geweest. Ik belde Nouredine voor de zekerheid op, of Khalid erniet was. Hij garandeerde me dat er niemand was.

bent_casa
24-07-04, 20:17
Het pastte er niet erniet meer op dus hier nog een stukje :D


Aangekomen bij Nawel, zag ik haar zwak op de bank slapen. ``Ik begroette Nouredine, en probeerde Nawel wakker te maken, maar ze lag er zo vredig bij, dat ik er even maar zo liet. Je ziet er beter uit, fluisterde Nouredine, aangezien we op de bank zaten te praten naast Nawel. Beter?, vroeg ik. Zonder er nog iets aan toe te voegen keek ik strak voor me uit. Ik zie er niet eens meer goed uit, laat staan beter, dacht ik. Wil je wat drinken?, vroeg ie. Ja alsjblieft alleen een glas water ik heb echt een vreselijke dorst. Water? zei ie lachend. Nouredine verdween en kwam stilletjes terug met cola fanta en hawai Mijn lievelingsdrankje:D. Een hawai dan maar zei ie lachend. Ik zette een klein glimlachje op. Zoooo..eindelijk, zei hij wat luider dan eerst. Je lacht weer!!!:D
ja ,.....ik lach weer, zei ik half lachend. Ik keek naar Nouredine...nee ik staarde naar hem kun je beter zeggen. Was ik maar zo iemand in mijn leven tegen gekomen, dacht ik. Het geluk wil me nog steeds niet toelachen, dacht ik verdrietig.


Ik hoop dat dit een lang vervolgje was..!

*~Lady-C~*
24-07-04, 20:54
:duim: prachtig :blauwkus:

weld_3lal
24-07-04, 21:31
width=1 height=1

SiHaM_00
25-07-04, 17:07
Heeeeey meid.....

Echt een leuk verhaal..ga snel verder.. :handbang: ... :tik:

rababel
25-07-04, 19:01
Heeeeey Meissie..!!
Je hebt er weer een new fan by..:D:D:D

ga snel weer verder want kan nie wachten totdat k verder lees...
yallah beslama and big boessas..:D

miss22
26-07-04, 11:32
zo dit word steeds beter man ga alsjeblieft gauw verder :duim:

*~Lady-C~*
26-07-04, 13:33
yoooooo ga gauw verder

bent_casa
26-07-04, 15:23
Heeey...eindelijk ben je er...zei Nawel. Moeizaam deed ze haar ogen open. Ik gaf haar een big hug. `Hoe gaat het?, vroeg ik. Mmm..gaat wel, zei ze langzaam. Ik was gister nog bij de dokter. Ik moet het veel rustiger aan doen. Wat betreft Marokko..dit jaar volgens mij ga ik met het vliegtuig..ik weet het niet Doun. Maar genoeg over mij, hoe is het met jou? vroeg ze. Beter...echt veel beter, loog ik. Dus je bent er al helemaal of bijna over heen? vroeg ze. Ja..hoor..hij is me tranen niet meer waard, zei ik spontaan. Trut, zei Nawel luid. Waat? vroeg ik met een vragend gezicht. Ja..kijk maar zo onschuldig, Dounya ik weet dat je liegt, het gaat helemaal niet beter en je bent helemaal niet over hem heen. Heb ik gelijk of heb ik gelijk? Ik trok me schouders op, en zei niks. Het werd stil. Ik deed alsof ik tv aan het kijken was maar ik zag alle beelden telkens maar voor me draaien. Sorry, zei ik opeens. Je hebt gelijk, ik ben er nog lang niet over heen...maar het is gewoon..Daar begon het weer..alweer kon ik me tranen niet in bedwang houden en begon.`Soms lijkt het alsof ik weer 15 jaar ben.` Wist je nog? Ik dacht toen dat ik de ware had gevonden was helemaal gek op hem..als het goed is heette ie Anas, maar ik viel gewoon niet bij hem op. Wat ik ook deed, snikte ik. En ik weet dat ik die situatie niet met Khalid kan vergelijken, maar ik was gewoon zo blij en gelukkig met hem , en ik kon het alsmaar niet geloven dat ie met mij wou trouwen, dat ik gewoon zo`n mooie prins aan de haak had geslagen. Ik stopte soms bij een zin om al me tranen te laten gaan. Het was ook te mooi om waar te zijn. Alsof ik hem verdiende...zei ik. Dounyaa..nu ga je echt ophouden. Die jongen die weet niet wat die mist, je bent een prachtig mooi meisje..je bent hartstikke aardig en eerlijk..en je bent mijn kleine zusje, zei ze lief. Misschien..was het niet voor jullie weggelegd. Je hebt zelf vanaf dag 1 verteld..koulshi el mektab. Maar wie weet wat er volgende week gaat gebeuren, Khalid komt naar je terug, of je bent hem dan allang al vergeten, en je komt iemand ander tegen. Ooh..er schiet me iets te binnen, over iemand anders gesproken. Ik heb iets voor je. Nawel stond op naar de kast en haalde een envelop te voorschijn. Mijn naam stond er heel mooi opgeschreven. Hier, zei ze. Wat is het, vroeg ik. Je bent uitgenodigd voor een bruiloft. Fouad is hier afgelopen dagen heel vaak geweest, hij en Nouredine helpen een beetje met het organiseren. Organiseren van.....Ik keek haar weer vragend aan. Het organiseren van de bruiloft van zijn zusje, zei ze. Maar, ik ken zijn zusje of iemand anders van zijn familie toch niet, zei ik . Nee maar hij kent jou toch, slimme, zei Nawel. Hij bleef de hele tijd aan me kop zeuren he. ``Vergeet alsjeblieft niet die uitnodiging aan haar te geven he.`` Dat waren zijn enige zinnen de hele tijd. Volgens mij zijn die 2 wat aan het bekokstoven. Nu Fouad weet dat het uit is tussen jou en Khalid gaat ie er volgens mij alles aan doen om dicht bij te komen. Ik haalde me schouders onverschillig op. He...Doun hij is best veranderd hoor. Veel aardiger, hij toont meer respect, gaat niet meer op stap, hij heeft nu zijn eigen appartementje...Voordat Nawel haar zin nog kon afmaken was ik haar voor. Kortom, misschien iets voor jou, kun je meteen Khalid vergeten, en wat plezier hebben. Dat was wat je ernog wou aan toevoegen he, zei ik haar lachend. Lieverd, ik weet dat je het beste voor me wilt, maar voortaan ga ik het anders aanpakken. Je weet niet hoe ik me thuis voel Nawel. Ik geloof niet meer in liefde. Het is bullshit, zei ik boos. Kom op, Doun, iedereen wordt wel een verliefd en op een gegeven moment komt er wel een einde aan. Kijk naar mij en alle die vorige die die ik heb gehad, fluisterde ze deze keer, voor het geval Nouredine het hoorde. Ik was toch ook zo`n jongensverslindster.
Ooh..trouwens Khalid was een paar dagen terug langsgekomen, zei ze opeens. Wat?! En dat vertel je nu pas?, vroeg ik kwaad. Ja..ik wist niet zeker...of je ...Laat maar zitten begin nou maar, onderbrak ik haar. ``Waar moet ik beginnen?`` Er bestaat geen Khalid meer kun je zeggen. Hij zag er eerlijk gezegd niet uit. Onverzorgd, was magerder geworden in zijn gezicht, hij kijkt de hele tijd alsof er iemand is overleden. Kortom, het gaat slecht met hem. Ik keek Nawel lang aan. Ze wist al wat ik zou gaan vragen. ``Ja, hij vroeg om je Dounya. Ik wou er niet zelf eerst mee beginnen weet je, maar ik lag hier op seddarie. En hij kwam hier zitten, vroeg eerst hoe het met me ging, en opeens was ie bloedserieus. Hij vroeg hoe het met je ging, en of je om hem vroeg enzo. Word alsjeblieft niet boos op me, maar ik heb hem een preek gegeven van wel een uur lang. Maar hij zei niks, ik ratelde aan een stuk door, maar hij zei gewoon niks. Je weet toch dat ik altijd tegen je zei, dat ik het bull vond dat als mensen tegen elkaar zeggen: Ik zag verdriet in zijn ogen..enzo. Nou..bull vind ik niet meer, zijn ogen, zelfs een vreemde zou gelijk medelijden met hem hebben, Doun. Ik werd stil van haar verhaal, ik was sprakeloos. Ik besloot er niet veel aandacht aan te besteden. Misschien zag ie er slecht uit omdat ie niet had geslapen, of omdat het met zijn vader slecht gaat weet ik veel. Maar om te gaan denken dat ie dit niet wou? En dat ie misschien er spijt van had of iets dergelijks, nee dat geloof ik niet, dacht ik. Nawel en ik praten wat na , over wat we zouden aandoen op de bruiloft, met haar zwangere buik, moest ze gewoon el meddama weglaten en leuk bijpassende sjaaltje en that`s it. Ik had thuis nog een sjieke turkoise jurk, die ik aan zou doen. Ik wist nog niet 100% of ik zou gaan, maar ik plan liever altijd vroeg wat ik ga aandoen ( is een gewoonte van mezelf geworden ) Ik merkte dat Nawel moe werd, en besloot haar verder te laten slapen, ik nam afscheid ik beloofde haar om haar morgen nog op te bellen en vertrok.


Ik reed naar mijn broer Mo, en bekeek de uitnodiging van de trouwfeest van zijn zusje. Hicham & Imane De uitnodigingkaart zag er zeer sjiek uit, het was een deel arabisch en nederlands. Zeker 3 weken terug keek ik ook al uit om Khalids` verloofde te worden en dat wes samen onze bruiloft zouden organiseren. Ik dacht ook aan Fouad, waarom hij zo graag wou dat ik wou komen. Ik kon hem niet heeel erg goed, op het begin vond ik hem zelfs een freak. De laatste keer dat ik hem zag, zag ie er zeer goed uit. Maar toen ging ik nog met Khalid en wou ik er niet veel aandacht aan besteden. Nu eigenlijk ook niet, maar...je weet maar nooit, zei een stemmetje in me hoofd. Ja..je weet maar nooit, zei ik , die werd gevolgd met een diepe zucht.

hafsa bouzi
26-07-04, 17:56
wat een verhaal wanneer komt de vervolg sorry dat ik zo aandring maar ik ben verslaafd geworden aan dit verhaal :Iluvu:

rababel
26-07-04, 18:19
hey hey hbiba ga snel weer verder want dit vervolgje ws weer een toppertje..!!!
yallah beslama

bent_casa
27-07-04, 20:43
Dounya

Nutteloos zat ik weer op de bank thuis te zappen. De clip Mario Winans kwam voorbij en opeens gierde ik het uit. Ik moest denken aan vorige week, samen met Fouad. Ik was heel laat klaar op mijn werk en toen ik aanstalten maakte naar mijn auto, zag ik een bekend gezicht. Het was Khalid. We keken elkaar wel eeuwig aan, niemand van ons sprak. Toen ik me pas besefte wat hij me aan had gedaan, wierp ik een boze blik en liep door naar mijn auto. Ik deed net alsof het me niets deed, maar na 3 weken kwamen er allerlei gevoelens weer in me op. Gemengde gevoelens. Verdriet, liefde, woede....ik voelde alles tegelijk. Ik was toen niet naar huis gereden, ik reed gehypnotiseerd naar het parkje waar Khalid mij ten huwelijk had gevraagd. Toen ik uitstapte, begonnen alle tranen. Gezinnen, leuke stelletjes die er rond liepen keken me vreemd aan. Maar het kon me op dat moment niks schelen. De hele wereld mocht weten dat ik verdriet om hem had. Huilend zat ik op het `bankje`. Het zonnetje had me die dag in de steek gelaten want het werd voor mij nog somberder toen het hard begon te regenen. Typisch Nederland, dacht ik. Het regende pijpe stelen en ik werd kletsnat. Een groepje jongens liepen naar hun auto, totdat een van hun me opmerkte. Ik werd volgens mij aangezien als een ontsnapte tbs-patient, want zeker 2 jongens waren mij uit aan het lachen. Algauw begonnen al hun opmerkingen: `Goh.,meissie ben je verdwaald? Weggelopen thuis?` Me bloed kookte op dat moment. Normaal had ik hem wel fors tegen geschreeuwd maar er kwam niets uit. Opeens hoorde ik een bekende stem schreeuwen. `Gaan jullie alvast maar ik kom zo, Badr, Redouane ga bij haar weg, snauwde hij. Het was Fouad. De jongens deden precies wat hij zei, en liepen aan. Ik hoorde wel nog een zeggen : `Jammer, was een knap meissie hoor.` Fouad ging op zijn hurken zitten en keek me een lange tijd aan. Zolang, dat ik me op een gegeven moment niet meer op me gemak voelde. Dat uit alle mensen die hier in deze stad wonen, uitgerekend hij me hier zo moest zien. ``Gaat het?, vroeg ie zachtjes. Ik knikte van nee. ``Vertel dan Dounya, wat is er aan de hand?, vroeg ie nogmaals. Volgens mij zeiden mijn tranen al genoeg, want hij nam me gelijk in zijn armen. Hij sloeg zijn jas om mij heen, en stelde me gerust. Hij haalde voorzichtig elk haartje wat door de regen vastgeplakt zat aan me gezicht weg, tilde me kin op en dwong me hem aan te kijken. Het gevoel wat ik toen kreeg, was niet te beschrijven. Ik probeerde dat gevoel te onderdrukken, maar tevergeefs ik werd gehypnotiseerd door zijn ogen en al gauw werd ik bepakt door een lange tedere kus. Ik besefte het later pas dat ik zoenend in het parkje stond waar Khalid aan mij vroeg of ik zijn vrouw wou worden. Ik duwde hem van me weg en rende...ik rende zo hard als ik maar kon, maar werd toch ingehaald door hem. `Zo, jij hebt ook verborgen talenten, lachte die. Jij kan rennen zeg!
Verwarrend liep ik door zonder wat te zeggen. Wat voor gevoel kreeg ik nu? Het leek allemaal net zo`n scene uit een film. De regen, ik huilend hij die me zijn jas gaf, wij die geen woord naar elkaar uitwisselde, beeindigd met een kus???!! ` Dounya...het spijt me, zei ie opeens. Spijt je voor wat? vroeg ik sarcastisch. Het begon nu erg te hagelen, ik kon nu echt niet zo maar zeggen bedankt voor dat hele stuk meer rennen, en spreek je nog wel. Nee, ik vertelde hem om binne in de auto verder te praten. `Waar moet je heen?, vroeg ik doodnormaal. `Dat doet erniet toe, Dounya....ik wil weten hoe het met jou zit. Zonder wat te zeggen startte ik de auto op, deed een cd op en reed. Er heerstte een stilte in de auto. `Oke, we doen het op jouw manier, zei hij opeens. Vragend keek ik hem aan. `Ja we doen het op jouw manier, we praten er niet over...deal???
Ik knikte met een klein lachje. Hij drong gelukkig niet aan en daar was ik blij om. Het nummer van Mario Winans was op, en Fouad zong elke freaky zin mee. Ik begon te lachen hoe vals het wel niet klonk.
`Heee...ik heb je aan het lachen gemaakt, zei ie doodleuk.
Toen ik uitgelachen was, zei ik. Ja..Fouad je hebt me wel degelijk aan het lachen gemaakt. Hij begon over de bruiloft van zijn zusje, en over dat ie graag wou dat ik er bij zou zijn. Ik beloofde hem dat ik erover na zou denken. Na onze kus kon ik niet helder nadenken. Ik wist niet eens zeker of ik hem na deze dag nog wel wou zien. Maar alles voelde zo goed. Fouad en Khalid zijn echt heel erg verschillend. En maar goed ook, dacht ik bij mezelf.

De dag erna belde iemand me op, het was prive-nummer. Het was Fouad, ik vond het raar dat ie belde want ik had hem niet mijn nummer gegeven. `Kom nou maar, dan leg ik het je dan wel uit, zei ie toen ik vroeg waar ie me nr vandaan had. Hij wou per se dat we samen iets zouden drinken. Hoevaak ik had geweigerd het woordje nee wou hij niet accepteren.

Aangekomen bij een lunchroom zag ik hem al zitten. Hij was de krant aan het lezen. Ik zag hoe een groep meisjes naar hem zaten te knipogen en expres wel 10 keer langs hem liepen. Opeens `chickende ik wel out` kun je zeggen. Ik durfde gewoon niet. Ik was bang voor een teleurstelling, of dat ie het zelfde of wel erger zou doen als Khalid. Ook al had ik mezelf besloten hem volledig uit mijn leven te bannen, ik zag zijn gezicht altijd nog voordat ik ging slapen en wanneer ik wakker werd. Nog steeds stond ik twijfelend naar hem te kijken. Zou ik naar hem toe gaan, ofniet?

bent_casa
28-07-04, 16:16
Ik zette al me moed erin, en liep naar hem toe. `Tss...wie is zij nou weer,`` hoorde ik een van die meisjes zeggen. Ewaa safi, kom op dames, hij is al bezet , zei een ander weer. Fouad had me nog niet gezien. `Hee....zei ik zachtjes. Heee meid, k had je niet gezien, ik was zo verdiept in een krantenartikel, moet je eens lezen. De kop was : Zeker 50 % van de allochtonen deugen niet. Ik moest lachen. `Dat is echt niet de eerste keer dat het in de krant staat hoor, zei ik. Hoe gaat het verder, vroeg ie serieus. Prima, elhamdoelah beter dan vorige week, zei ik. Met jou? Jawel, zei ie op een vreemde manier. Maar wat pak jij? vroeg ie. Mmm...k deed net alsof ik de menukaart aan het lezen was. Ik was al vaker hier geweest en had altijd mijn standaard, roombroodje. Ik pak een Roombroodje en een cappucino, zeiden we opeens allebei tegelijk. We moesten er allebei om lachen. Ik draaide even mijn haren opzij en ik keek opeens naar een meisje die me dodelijke blikken wierp. Ik bleef lang naar haar kijken, zolang dat ik zelfs de serveerster die eraan kwam om mijn bestelling op te nemen niet hoorde. Mevrouw, wat wilt u hebben? Nog steeds wierp ik dezelfde blikken die zij mij gaf terug. `Dounyaa, zei Fouad.. Yoo contact op aarde, zei ie. Oooh...ehh...hetzelfde als hem, zei ik snel.
Naar wie was je zo aan het staren?
Aan het staren?, vroeg ik. Nee hoor, er zat gewoon een...ja laat maar zitten, haakte ik snel af. Fouad kon niet zien naar wie ik keek en daarom schuifde hij telkens met zijn stoel om precies een goede uitzicht te krijgen. ``Oooh...zij weer, zei ie ongeinteresseerd. ``Hummm..zij weer??? Ik keek hem vragend aan. Dus hij kon haar. Niks, is gewoon iemand van vroeger, zei ie. Niet iemand om je druk om te maken.
Niet iemand om je druk om te maken?, vroeg ik. Ze werpt me de hele tijd al vuile blikken........ Is het je ex?, vroeg ik zachtjes.
Neee...jaa..moeilijk om uit te leggen, lang verhaal zei hij. Ik heb tijd zat, zei ik. Hij keek me lang aan met zo`n sneaky blik in zijn ogen.
Jij weet ook niet van ophouden he, zei ie lachend.
Nee...ik wil je alleen duidelijk maken dat je alles tegen me kan zeggen. Echt alles, voegde ik er aan toe. Hij zuchtte diep en begon:
` Ongeveer 2 a 3 maanden terug, was haar moeder onverwacht langs gekomen, mijn moeder kende haar moeder eigenlijk niet eens, maar vanaf de dag dat ze langskwam, zei ze dat ze heel graag wou dat mijn familie en die van haar elkaar beter zouden leren kennen. Ze kwamen zeker 2 a 3 keer in een week bij ons over de vloer. Me vader vertelde vaak dat ze alleen maar langskwam omdat ze iets wou. Mijn moeder vond dat hij zich aanstelde en blef contact met haar hebben. Ze bracht ook steeds vaker haar dochters mee, en zij die daar zit is Imane. Toen ze bij ons thuis was, liep ze vaak zomaar me oude kamer dan binnen. Ze hing zich dan helemaal aan me aan stelde vervelende vragen...en. Kortom ze wou je..onderbrak ik hem. `Ja zo kun je het wel zeggen ja...en haar moeder drong ook vaker bij mijn moeder aan dat ik haar uit eten moest nemen enzo. Een week daarna later kwam ze weer en drong aan dat ik haar om haar hand moest vragen. Ik wou haar niet, ik vond het maar een schijnheilig meisje, mijn vader stemde ook niet in. Toen we dat tegen haar vertelden stond ze kwaad op en ze praatte haar mond voorbij, ze zei iets van dat de enige reden was omdat ze mij als schoonzoon wou was omdat ze dan rijker zouden worden. Mijn vader had namelijk een groot deel geerfd van zijn vader ( allay rahmoe). Dat mens was echt gek, zei hij. Ik zat met open mond naar hem te luisteren. Wat marokkanen soms wel niet in staat kunnen zijn. En daarna, was het nog goed gekomen?, vroeg ik.
Nee.... haar moeder kwam zelf ook niet meer langs, haar vader ja..die spreekt nog wel met de mijne maar dan in de moskee, als ze elkaar tegen komen.
Ik vond het wel cool van hem, dat ie zo open was. Het was tenslotte een familieprobleem. Zoiets ga je niet tegen iedereen vertellen. `Maar ze zit dus nog steeds achter je aan?, vroeg ik.
Nou...k denk van wel, het kan geen toeval zijn dat ik haar hier tref, ik kom haar de laatste tijd wel heel vaak tegen, zei ie.
We waren anderhalf uur nog met elkaar aan het praten, en anderhalf uur lang zat zij ( Imane) er nog. Ik moest weer naar mijn werk en Fouad ook. Ik nam afscheid en hij beloofde om me nog op te bellen.

Nog geen kwartier later ontving ik een smsje van hem.

hoi, schat ik ben blij dat we met elkaar hebben gepraat, mijn doel was om je beter te leren kennen, en dat wil ik nog steeds bereiken xxx Fouad

Hooo..hoo..zei ik tegen mezelf. Ik wil alleen vrienden met hem zijn, niks anders, een relatie gaat voor mij te snel.
Wat ik fijn vond was dat als ik met Fouad praatte ik Khalid helemaal vergeette. Hij was dan echt out of the picture. Gisteren had ik het hoofdstuk : Khalid afgesloten. Alsnog zal hij altijd een plek in me hart hebben, en zal ik die tijd die we samen mee hebben gemaakt nooit meer vergeten.

hanouna
28-07-04, 16:22
ik vind je echt goed schrijven meid, en je plaatst regelmatig vervolgjes, wat ook onwijs goed van je is. Ik vind het altijd super vervelend om lang te moeten wachten op een vervolg van een verhaal. Nu zit ik er echt lekker in. maar ok....ga verder toppertje!

rababel
28-07-04, 20:22
Geplaatst door hanouna
ik vind je echt goed schrijven meid, en je plaatst regelmatig vervolgjes, wat ook onwijs goed van je is. Ik vind het altijd super vervelend om lang te moeten wachten op een vervolg van een verhaal. Nu zit ik er echt lekker in. maar ok....ga verder toppertje!


heb je helemaal gelyk in meid..!!! thx sgatje voor je vervolgje..:D:D

bent_casa
29-07-04, 12:40
Yallah, wa benti hdi rasek mzjen. Yellah wa beslemaa. Me moeder weer, die zin had ze vandaag ff kijken 100000 keer uitgesproken, ik nam afscheid van mijn vader, die Mo aan het preken was dat ie goed op me moest letten, al was het maar voor een anderhalf weekje. Samir dacht laat ik ff de man zijn. Semhou a ba ou ma , met gafouch ena lie radien keblha, zei ie. Iedereen moest lachen, hijzelf ook maar diep van binnen wist ik dat ie het meende. Er werd omgeroepen dat alle passagiers voor de vlucht Amsterdam- Casablanca zich nu moesten inchecken. Samir greep snel alle koffers mee en liep met hun mee tot de vertrekhal. Esma mijn schoonzus was ook meegegaan. We besloten om nog naar het centrum te gaan. Het was toch al pas 12:00u `s middags, en het was weekend. Esma en ik winkelde ons rot totdat we zelf opgaven en een dichtsbijzijnde burger king zochten. Ik had ook nog eens laarzen aangedaan met een klein hakje eronder. Mo en Samir waren hun eiegen weg gegaan, en we hadden weer rond 7 afgesproken bij het centraal station. Het was al inmiddels 6 uur. `Hoe is het verder nog gegaan met Khalid?, vroeg ze.
Normaal had ik sarcastisch beantwoord, maar deze keer gedroeg ik me relax. ``ooh..die hoofdstuk heb ik allang afgesloten Es...` Het is me later ps duidelijk geworden dat we niet bij elkaar hoorden, zei ik.
`Gelukkig maar, zei iemand die achter me stond. Ya rabbi moet mij dit weer overkomen he, ik had net op dat moment me fishburger in me mond gestopt, snel kauwde ik alles door, en keek naar Es die het niet leuk vond dat ie er bij stond. Langzaam draaide ik me om, en ik schrok me wezenloos. Het was Rochdi . Rochdi zat bij mij op de basisschool en de middelbare school, nadat ieder zijn weg ging en ging studeren, had ik hem nooit meer gezien. De een roddelde over dat ie naar Rotterdam was verhuist en de een zei weer Den Haag. Hoi, zei ik zachtjes. `Aahh kom op Dounya, na al die jaren ben ik niet eens een omhelzing meer waard??!!! `Wat is Samir hier in de buurt ofzo?, vroeg ie lachend. Rochdi wist hoe me broer in elkaar zat. `Neee nee, zei ik snel. Het is gewooon....ik kwam niet meer onder mijn woorden. `Ik heb jou ook gemist, zei hij opeens. Ik begon te lachen. Hij pakte een stoel en ging erbij zitten. We waren over vroeger aan het praten en over wat ie tegenwoordig in het dagelijks leven doet. Zijn vriend kwam erook bij zitten, die probeerde een praatje te maken met Esma. Esma had het na een halfuur wel gehad, en wou graag weg. Rochdi en ik wisselden onze nummers uit, en namen afscheid.
Hij wou ons graag wegbrengen naar het station, maar dat hoefde niet ik had me eigen mercedes al bij me zei ik hem. ` Mercedes.....ik zie geen ring om je vinger Doun, dat betekent dus dat je geen rijke man aan de haak hebt geslagen. Hij is van me werk, Rochdi, vertelde ik lachend.
Het was gek, als klein meisje was ik altijd gek op hem geweest. Hij is eerlijk gezegd wel veranderd . Volwassener vond ik. We reden dus naar het station en mijn broers stonden al te wachten.
Esma ging even naar Mo toe en Samir stond naast me bij me auto. Mijn tel ging over. Ik nam op en alweer zei diegen niets.
`Wie is dat?, vroeg Samir meteen. `Ja weet ik veel, zei ik. `halloooo..haloooo..nog steeds bleef ik aan de lijn. `Geef hier! Samir greep mijn telefoon uit mijn handen en beantwoordde. `Samir!!!! schreeuwde ik boos. Diegene die belde had meteen opgehangen toen ie Samirs` stem hoorde. Ik was bang voor het geval hij dalijk naar mijn inbox zou gaan. Gelukkig werd ik gered door Esma die aankondigde dat we vertrokken. Samir wierp me snel een dodelijke blik en liep naar Mo`s auto.


Voor jullie..hanouna en rababel !!!...

rababel
29-07-04, 17:21
thx zina je verhaal doet egt gwn..!!!'
heb er geen woorden voor..;)
maarre ga snel weer verder okayy..?!?! yallah beslama and big boessas 2 ya..

bent_casa
30-07-04, 12:56
Heey sweety`s...k ga vandaag weer verder insha-allah...( vanavond)...

wou het ff meedelen..:D


ewaa. yallah beslemaa :zwaai:

rababel
30-07-04, 16:45
haha okayy inshallah..:D

bent_casa
30-07-04, 19:53
Yellah nodi....( kom op sta op ) We moeten ons echt uit leven hoor, schreeuwde Sanae. `Ja Sanae kunnen we ook hier doen, riep ik lachend. Ze trok me opeens mee naar de dansvloer zonder dat ik nog verder kon protesteren. Nawel en Fouad hadden me toch zover gekregen om naar de bruiloft te gaan. Ze draaiden het nummer gay gay ya zoubida. Oud nummer, maar blijft goed om op te shaken. Fouad zag ik ook al los gaan met zijn vrienden. Zijn zusje zag er prachtig uit, ze had zich nu al 4 keer omgekleed, nu moest alleen nog haar bruidsjurk. Sanae was het nichtje van Fouad die ik in een paar uur al heel goed kende. Nu draaide ze echt goeie reggada en opeens stond iedereen automatisch op. Het werd mij een beetje te druk en ik wenkte naar Sanae dat ik even naar het toilet ging. Langs het toilet stonden alleen maar jongens. Gelukkig liep Nawel ook mee, dus was ik niet alleen. Ik hoorde stiekem een paar fluiten en ze seinen met hun mobieltje. Please..get a life dacht ik. Niet dat ze zich even schamen, niet een paar meter verder zaten alle vrouwen hun aan te staren wat een schande het wel niet was.
We waren klaar met een beetje aanvullen van ons lipgloss, Nawel wou even frisse lucht nemen, ze voelde zich misselijk en duizelig, dus dat deden we. Het was gelukkig niet echt druk buiten. Wat familieleden uit Marokko, waren even iets bij hun auto aan het halen, verder stond er nog een groepje jongens buiten.
`Doun, wil je alsjeblieft mijn tas halen, ik heb daar een flesje water in zitten. ` Ja tuurlijk, ik kom er zo aan. Ga anders even in de auto zitten, anders sta je hier maar de hele tijd. Hier, ik gaf haar me sleutels en ze volg mijn advies op.
Ik merkte dat er twee jongens achter me liepen, opeens trok er iemand aan mijn arm.

rababel
30-07-04, 21:37
thx zina..:d

bent_casa
01-08-04, 14:00
Het was geen wilde greep, maar vond het ontzettend irritant, er zaten hier notabene vrouwen me aan te staren. Wil je me alsjeblieft loslaten ?, vroeg ik zo kalm mogelijk.
Ik denk niet dat ik zo`n mooie schoonheid als jou zo snel kan loslaten hoor, zei ie op zo`n playerig manier.
Hij hield me nog steeds vast. Ik weet niet hoe je heet, maar ik vraag je nogmaals wil je me alsjeblieft loslaten, ik moet snel wat halen voor mijn vriendin.
Ik heet Amin, en wat bedoel je precies met iets dringends halen? Ik verstond er deze keer geen f.uck van. De muziek werd steeds luider. Ik moet nu echt gaan, schreeuwde ik er boven uit. Hij liet me los en net wanneer ik dacht dat ik van hem af zou zijn, kwam ie terug. Wacht meisje, je hebt me niet verteld hoe je heette.
`Jij houdt echt niet van ophouden he , schreeuwde ik wat harder. Zijn vriend kwam er tussen. Laat haar man, je ziet toch, ze heeft geen interesse in je . Boos keek die Amin hem aan. be3dmenie a sa7bie, schreeuwde die. Toen ie zijn blik op zijn vriend had gericht, ging ik er snel vandoor. Ik greep de tas, die bij Nawels` moede was, en vertelde haar dat ze zich niet goed voelde. `Waga, benti koelilya zji takoul schi hascha, raha hid me waklach. ( wil ej ook even tegen haar vertellen dat ze even wat moet eten, want ze heeft nog niks op zei ze. ` waga, gelti, zei ik, en liep naar mijn auto.
Shit, dacht ik. Diezelfde jongens stonden nu bij de uitgang. Ik vroeg snel aan iemand die voorbij liep of er nog een andere uitgang was, maar nee. `Weet je wat ik loop er gewoon zo snel langs dat die niet eens weer merkt dat ik er langsloop, dacht ik bijmezelf.

Die gedachte had ik dus niet voor me kunnen nemen, want hij begon weer. Hij was aan een stuk door aan het zeiken, dat ik maar moeilijk door hem kon heen praten. Nu werd het voor mij pas echt irritant. Ik was al zolang weggebleven alleen maar voor een tas!
Die Amin ging nu voor me staan, en nu kon ik geen kant op.
` Laat haar met rust, schreeuwde een bekende stem. Hahahaha, dacht ik sneaky. Het was Fouad.
`Sorru, Fouad , maar deze hier is van mij, hij keek me toen op zo`n sleazy way aan, helemaal van top tot teen. Ik keek Fouad aan zovan: `Doe iets !` Hij had me begrepen, en stuurde ze gelukkig meteen weg.
Bedankt, zei ik. ` Niks te danken hoor, ik zag net al dat ze je lastig aan het vallen waren, maar ik word hier wel 300 keer opgeroepen, voor iets, zei hij vermoeiend. `Het is echt een mooie bruiloft geworden hoor, je zusje ziet er prachtig uit, zei ik. ` Dank je, zei ie verlegen.
Ik wil je trouwens dalijk even spreken, kan dat?, vroeg ie.
Ik dacht diep na, ik keek nu al in een paar vuile blikken van meisjes, en vaders, die hun dochters stonden op te wachten. Ik weet het niet, zei ik hem twijfelend.
Het gaat om iets belangrijks Dounya, alsjeblieft het moet vandaag, zei ie bloedserieus. `Waar gaat het over?, vroeg ik.
Niet nu, Dounya ik spreek je zo. Hij liep weg voordat ik nog meer aan hem kon vragen.

Nerie...Nawel..shit. Ik liep snel naar mijn auto. `Geef hier, snauwde ze toen ik binnen kwam. Ze pakte snel haar flesje en dronk wat. `waar was je?, vroeg ze een beetje boos. Ik vertelde haar weer het verhaal van Amin tot Fouad. `Trouwens je moeder zei dat je naar binnen moet komen om even wat te eten. Je kunt moeilijk je aspirientje met een lege maag opdrinken. `Don`t care, zei ze kortaf. Maar terug naar Fouad en die Amin. Zag ie er....????
Jaaa..dat wel maar nee niet mijn type, zei ik lachend. En zijn vrie...Alweer liet ik haar niet uitpraten en was haar voor. `Hadek glaas keh ( nee die helemaal al niet ) had echt van die gele vieze tanden..iew...next topic zei ik.
Wat wil die je vertellen dan?, vroeg ze.
Ik haalde me schouders op, ik maakte me eigenlijk er niet zo druk over.
Uhh...Dounya Khalid is hier ook, zei ze voorzichtig.
Ik keek voor me. Ik heb hem niet gezien in de zaal hoor, zei ik normaal. ` Hij heeft net zijn auto geparkeerd, hij is er pas, zei ze. Wel een beetje laat toch? Ik bedoel nog maar 2 of 3 uurtjes dan is het feest al afgelopen zei ik haar.
Hij komt zijn familie ophalen. Wat??? vroeg ik. En dat vertel je me nu pas? Ik zag dat Nawel zich zwakker begon te voelen.
Ik doe even een raam wel open, krijg je frisse lucht binnen, zei ik
Ik dacht na, dus zijn moeder en zusje zaten dus ook in de zaal. Ze hadden geen mix gedaan het was dus mannen en vrouwen apart. aan de kant stonden nog wel jongens van Fouads leeftijd maar hoger niet.
Ik had hem al weer een poosje niet gezien, dacht ik bij mezelf.
Mijn gedachten werden verstoord door Nawel. Kom , laten we weer naar binnen gaan, zei ze.
Mooi, dacht ik ik wel zijn familie wel zien, en hem ook dacht ik stiekem.

bent_casa
01-08-04, 14:02
voor de fans...k ga vandaag verder...insha-allah wacht jullie nog een lang vervolggggggggg..........;)



beslemaaaa 3liekoum :zwaai:

bent_casa
01-08-04, 15:47
Daar die vrouw met die hoofddoek en dat meisje met die geverfde blonde haren`, zei Nawel. We probeerden niet al teveel op te vallen, maar door al die menigte wist ik maar niet over wie ze het had.
Fekestini ( je maakt me gek ) ...daar gewoon schuin tegenover ons Doun!
Oooh..nu zag ik ze pas. ` Hij lijkt op zijn moeder, schreeuwde ik boven de muziek uit.
Ja..ik weet het, Sabah lijkt er ook sprekend op, zei ze.
`Speaking of your man......zei ze.
Waar...?? waar..??? vroeg ik panisch.. Mens...relax..daar komt ie, zei ze weer.
Ik draaide me om, en bekeek hem. Hij had zich toch opgedoft voor deze laatste uurtjes. Hij zag er oogverblindend uit, het was een zwart-grijze pak. Zijn haren zaten door de war, en ik merkte op dat bijna alle meisjes zich naar hem toe draaiden, en aandacht probeerden te trekken. Zonder naar hun te kijken, liep ie rechtdoor naar het tafeltje waar zijn moeder zat.
`Damn...dacht ik. Ik was nog steeds gek op hem, hoevaak ik het ook blijf ontkennen, het gevoel wat steeds op me kwam als ik hem zag, was niet verdwenen. Ik staarde en staarde en staarde en keek weg, toen ik zag dat zijn zusje het had gemerkt. Blunder, dacht ik bijmezelf.
Er werd chaabi gedraaid, en algauw werd het een chaos op het dansvloer. Nawel, bleef zitten en ik trok Nawels` nichtje Layla en Sanae mee om te dansen.
Ik keerde me rug om naar zijn gezicht, ik was bang voor het feit dat als ik zou dansen, ik weer gehypnotiseerd door hem zou worden, en een blauwtje zou oplopen op het dansvloer. Zoiets gebeurt mij namelijk altijd.

Khalid

Ik had eigenlijk niet veel zin om hier te komen, maar ik moest komen aangezien Fouad`familie een goede kennis van ons is.
Ik keek om me heen door de zaal, er waren genoeg stoelen vrij, iedereen was opgestaan om te dansen.
``Ik keek naar een meisje, die sprekend op Dounya lijkt. Maar ik kon haar alleen zien van de zijkant, en langzaam draaide ze zich om.....en zij was het!!!!! Ik kreeg een brok in mijn keel, en van schrik liet ik de tas van Sabah omvallen. Ze danstte precies op ritme, ze zag er onbeschrijflijk mooi uit, ze danstte met Sanae het zusje van Fouad en nog een meisje. Ik keek naar de jongens die een beetje aan de kant stonden te dansen, die dichterbij haar wouden komen.
Ik wou een voor een ze knock-out slaan....eentje overdreef nu te erg, en ik stond al bijna half op om daarna toe te lopen.
` Ze is een knap meisje hoor, zei Sabah. ` Wat?, vragend keek ik haar aan. ` Dounya, zij is het toch..???
Zonder te beantwoorden zette ik me stoel recht en keek weer vor me uit. ` Kom op, Khalid we hebben het er toch vaker over gehad, zeurde ze. ` Na een stilte vroeg ik haar hoe ze wist dat het Dounya was. ` Misschien omdat ze naast Nawel zit, en je haar al vanaf het moment dat je binnenkwam aanstaart!
Mijn neef Rachid, zat sneaky te praten met zijn vriendin die naast ons zat met haar familie. Het nummer was nu voorbij, en een groot deel liep terug naar hun tafeltje, Dounya lachte om een jongen die voor haar struikelde. Mijn gedachtes sloegen op hol. Jaloezie, woede, verdriet ik voelde alles. De jongen was nog iets aan het zeggen, maar Dounya liep al terug naar haar plaats. Ik lette op elke move die ze zette, ik merkte dat Nawel iets in haar oor zei, en ze keek gelijk naar mij om. Om nu meteen een andere kant op te kijken en doen alsof ik niet keek, nee daar had ik geen zin. We keken elkaar nu eeuwig aan. Het deed mij niks dat me moeder mij wel 20 keer aan het roepen was. `Weldi.. Khalid ....Wat?? schreeuwde ik boos. Ik verloor duidelijk mijn zelfbeheersing. `Ta Melek...???? vroeg ze kwaad. Hmakiti, wella??, vroeg ze Kifesh??? vroeg ik. 3laa ena meken shoufch?? Men kwiela ou nta ket tfarch fi wahed el bent ( denk je dat ik niet kan kijken ofzo, je bent al vanaf net naar dat meisje aan het staren)
aaaaahhh nerie, dacht ik bijmezelf. Net wanneer ik je denkt dat je ouders uit de steentijd zich als 3robie-yien gedragen, verrassen je ze met zulke woorden.
Zonder wat terug te zeggen, keek ik weer naar Dounya.
`Ewaa shouf, shouf mezjan. zei ze op een kwade toon.
Tfou..weet je wat ik ga ff naar buiten, riep ik naar Sabah en Rachid.

` Dounya, ik moet van mijn broer even doorgeven dat ie je wil spreken, hij kan moeilijk nu zelf naar je toe komen voor al deze mensen, dus vroeg ie het via mij, zei Sanae.
Nee..is goed..maar waar is.....Sanae onderbrak me gelijk. Loop maar even mee, mijn schoonzus is zich nu al aan het klaarmaken voor de bruidsjurk, hij is in een kamertje ernaast. `Nawel..ik kom zo terug, zei ik. `Is goed, meid, zei ze. Ik gaf snel een vluchtige blik naar Khalids` tafeltje en zag dat ie er niet zat. Hij was toch al niet weg gegaan..?? dacht ik teleurgesteld.
Ik liep mee met Sanae, en bedacht ff wat Fouad mij zou willen zeggen. Het was serieus, want dat zag ik aan zijn gezicht.
Met klamme handen duwde ik deur open, en zag dat niemand er was.
Het was een klein kamertje, een bankje een tafeltje, meer niet. Ik keek naar een papiertje dat op het tafel lag.
`` Wacht hier, ik kom er zo aan.

Er ging vanalles door me heen. Wat betekende dit...??

rababel
02-08-04, 02:43
oooooooooeeeeeeeeeee.......ga snel weer verder hbiba..!!!
het wordt nu wel errrrrrrggggggg spannend..:D:D yallah bye bye

bent_casa
04-08-04, 21:32
Ongeduldig wachtte ik nog steeds in een klein kamertje, ik haalde me gsm tevoorschijn en speelde er wat mee. Alhoewel mijn gedachten diep bij Khalid waren. Hij zag er geweldig uit, maar hij had iets. HIj leek verdrietig, en rustig. Het was in ieder geval niet de Khalid die ik eerst kende. Nog maar een weekje ofzo, en dan ben ik in Marokko insha-allah. Ik heb er een raar gevoel over gekregen, en dat komt meer door mijn ouders. Door de telefoon klinken ze zo `schijnheilig` alsof ze iets voor mij in petto hebben ofzo.
Het komt wel goed, zei ik tegen mezelf. Als ze mij maar niet koppelen met een gozer uit Marokko, dacht ik kwaad.

Fouad en Khalid

Khalid, het moet ze heeft er recht op! schreeuwde ik. `Nee..Fouad safi, het is nu al weken geleden, er is niks meer aan te doen, over 2 weken vertrekken we al, en dan... Verslagen keek ik omlaag. Als ik eral aan dacht, voelde ik mijn bloed koken. `Hoe is met je vader?, vroeg ik.
Hij kan waanzinnig goed acteren, zei Khalid sarcastisch. Nu ben ik opeens de ideale zoon, voor hem. Als ik voor Dounya had gekozen, dan wees hij me zeker de deur uit, of wel erger.
Daarom wil ik ook Fouad dat jij haar gelukkig gaat maken, ik had die ene keer gezien hoe jullie met elkaar omgingen, geloof me ik was erbij..en Ik onderbrak hem. `Nee Khalid, Dounya en ik hebben afgelopen weken meer een broer-zus relatie gecreeerd, en als ik met haar samen ben dan merk ik dat ze jouw mist. Wallah, jullie horen echt bij elkaar, ik had in het begin nooit gedacht dat ik dat zou zeggen. Ik bedoel je had me zelf in de gaten, ik wou haar voor mezelf hebben, maar bij nader inzien kan dat gewoon niet. ` Fouaaaaaad !!!! schreeuwde mijn moeder. Yallah zid hawn..schreeuwde ze.
Ik hoor mijn naam echt 400 keer vandaag, zei ik met een diepe zucht.
Kom even meelopen, zei ik.
Ik wou Khalid naar het kamertje brengen waar Dounya zat, gelukkig kreeg ie niks in de gaten.
Doe de deur maar open, ik kom zo wel, zei ik. ` Safi, is goed, zei Khalid.
Mijn hart ging tekeer, daar zat Dounya, Fouad had het dus toch voor mekaar gekregen, dacht ik.
Hoi, zei ik zachtjes. Uhh..heey, zei ze. Ik stond gelijk op. `Waar was...Fouad...en wat deed hij nou hier? Ik werd helemaal panisch in mezelf, maar liet het niet zien. ` Ik had je niet verwacht, zei ik. Nee.. Fouad die ..eh..ja laat ook maar zitten, stamelde hij.
`Hoe gaat het met je ?, vroeg hij. Het gaat wel, zei ik. Ik probeerde een big smile op mijn gezicht te zetten wat maar niet wou lukken.


Hier zaten we dan, zeker 3 kwartier lang aan het praten alsof er helemaal niks aan de hand was. We praatten over alles behalve over `ons`.
`Dounya?, vroeg Khalid. Ja, zei ik.
Het spijt me, zei ie. Ik sloeg me ogen neer, ik wou hem niet aankijken. Dounya, ik weet dat ik je had beloofd om bij je ouders langs te gaan en om je hand te vragen, maar dat ging niet. Niet omdat ik het niet wilde, maar het lag aan mijn vader. Ik keek hem nu wel aan, ik merkte dat hij er moeite mee had om het me te vertellen.
Ik ga er niet lang omheen draaien maar mijn vader heeft mij `beloofd` aan de dochter van zijn beste vriend uit Marokko.
Verbaasd keek ik hem aan. Dus hij wordt uitgehuwelijkt??!!! Mijn hart ging tekeer, en ik kreeg een brok in mijn keel. Hij ging verder.
Dit zal misschien raar klinken, maar ze hebben elkaar al jaren niet gezien, maar ze hadden elkaar beloofd, volgens mij op de dag dat ik geboren werd dat ik met zijn dochter zou trouwen. Ik heb echt alles geprobeerd om het hem uit zijn hoofd te praten, maar het lukte niet. De eerste week nadat ik je had gevraagd of je mijn vrouw wou worden, had ik tegen je gelogen. Ik had verzonnnen dat mijn vader last had van zijn hart, maar dat kwam pas de week erna. Toen ik hun een ultimatum stelde, of ze zouden mijn beslissing accepteren of ze zouden mij nooit meer zien, kreeg ie een hartstilstand.
Ik schrok hiervan, wat hij allemaal wel niet heeft doorgebracht, en ik alsmaar denken dat ie gewoon een ander had??!!
`Dounya, mijn moeder was er in het begin op tegen, het hoefde van haar niet, maar nadat mijn vader in het ziekenhuis belandde, switchte ze over. Ze wou zijn leven niet op het spel zetten, hoe gek het ook klinkt. Diezelfde dag was ik naar je werk gegaan, ik stond zelfs in je kantoor maar ik kon het niet. Ik wou je geen pijn doen Dounya. Ik wou je niet ongelukkig zien, en wetend dat ik daar de oorzaak van zou zijn. Dus toen heb ik het zomaar gelaten, ik wou je vergeten maar dat gaat niet, dat zal ook noooit gaan Dounya. Ik hou van je, dat heb ik altijd gedaan. Afgelopen weken werd dacht ik dat gek zou worden zonder je. Ik heb je gemist, zei hij. Ik zag dat hij mijn hand vast wou pakken.
Ik deed net alsof ik het niet zag en stond langzaam op, ik wou dit allemaal niet aanhoren, zeker 10 minuten geleden toen we weer zo druk met elkaar aan het praten waren voelde het net vanouds. Ik was weer gelukkig, compleet, blij ......maar nu??!
`Dounya, zei hij zachtjes. Ik stond met mijn rug om naar hem toegekeerd. Dounya, zei hij weer. Hij pakte me vast bij mijn arm, zodat ik me naar hem kon omdraaien, maar ik verzette me. Dit gaat zo niet, zei ik opeens. Ik voelde een traan naar beneden vallen. Zijn woorden hadden me diep geraakt. We kunnen geen kant op zei ik snikkend. Algauw regende het tranen. Ik wou me inhouden tegenover hem, maar dat ging niet. Hij omhelsde me, en beloofde me dat het goed zou komen, en dat we gewoon voor onze liefde moesten vechten, maar hij had het mis.
Na vandaag, zou het voor het nooit meer goedkomen.!



Voord degene die het nog volgt ;)
Ik denk niet dat ik nog meer vervolgjes hier plaatst, trek zo te zien niet meer veel lezers en reacties :huil:
Het verhaal gaat wel door op marokK O . Nl.....
Wie hierop tegen is ....reageer dan snel... :zwaai:

Chorouk
04-08-04, 21:48
bedankt dat je een vervolg had geplaats, ik hoop wel dat het vervolg op *********** makkelijk te vinden is.............

Kus en veel liefs Chorouk

amel_18
04-08-04, 23:20
Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeey pleassseeee ga hier aub ook dooor...


liefss en een dikke kus amel..!!

rababel
05-08-04, 02:25
okayy meid kga meteen kyke..:D of maybe lees k hem ookal daar..?!?!?! weet nie kan wel..:d

miss shorty
05-08-04, 16:26
heyyy,ik wou gewoon es zeggen schrijf aub verder want ik vind het eccht een heel mooi verhaal en het is zo zonde als je niet verder schrijft

hanouna
05-08-04, 16:49
Salam zine,

Ik ben ff weg geweest, maar ben weer helemaal terug om je verhaal te lezen en je te supporten!! Het zou jammer zijn als je elders opnieuw begint, maar jij bent de schrijver, doe wat je het beste lijkt. I will stick wherever you go girl!!

Chorouk
05-08-04, 20:32
Weet je wat ga hier tog maar verder beter voor jou en voor ons :hihi: hoef je niet opnieuw te beginnen :knipoog:

Kusjes Chorouk

Chorouk
05-08-04, 20:39
Weet je wat ga hier tog maar verder beter voor jou en voor ons :hihi: hoef je niet opnieuw te beginnen :knipoog:

Kusjes Chorouk

lala_saida
06-08-04, 19:12
hej ik ben een niewe fan please kun je verder gaan ik hou van je verhaal en andere verhalen op maroc.nlecht TOPVERHALEN :Iluvu: WIL JE AUB SNEL VERDER GAAN IK HEB ECHT GEEN GEDULD XXXXXXXXXXXXXXXJES LALA_saida

Chorouk
06-08-04, 20:41
ga a.u.b hier verder please .................................................. .................................................. ............................
Afz: Chorouk

bent_casa
06-08-04, 22:05
hee dames..echt geweldige reactiesss..k vind echt top en door jullie ga k WEER verder op deze site..k zal morgen een vervolg plaatsen wat al op *********** staat verder schrijf k er morgen een bij, dus het blijft spannnend..

el mohiem..thanks voor jullie reactiess.. en jullie horne insha-allah morgen van me ..:zwaai:


Big boussaaa

bent_casa
08-08-04, 16:39
Dounya


Afgelopen dagen waren voor ons hectisch. We hadden op de bruiloft voorgoed afscheid genomen, ik stelde voor dat het beter zou zijn als we elkaar niet meer ergens zouden tegenkomen, Khalid wou daarentegen niets van afweten. Maar het moest, aan de ene kant vond ik het eerst beter dat hij me gewoon niet meer belde en het `verloven` had gecancceled en gewoon het contact met me verbrak. Afgelopen zaterdag was voor mij een ware hel, we sloten het af met een kus, een afscheidskus. Ik zal die nacht nooit meer vergeten.
Wat ik raar vond, is dat op het laatst toen iedereen terug naar zijn auto liep, liep Khalids`moeder op me af.
Ze vroeg hoe het met me was, en vertelde me dat ik op een goeie vriendin van haar leek van vroeger.
Ik verstarde en wist toen niks uit te brengen dan : Oohh.. en lachtte er een beetje triomfantelijk bij, zijn zusje Sabah leek mij een aardig meisje. We hadden een minuutje ofzo met elkaar gepraat.
Morgen was het al zover.
Weg uit Nederland weg van al deze sh.it hier, weg van Khalid wat heel moeilijk zou gaan worden. Nawel zei gister nog dat de kans er dik in zou zitten dat ik hem tegen zou komen in Casa.
Hij woonde in sidi m3rouf ( wijk beetje buiten Casa) en ik woonde in Ain Diab ( ook een wijk , meer een boulevard ) .
Casa zit dan wel vol met duizenden inwoners plus nog duizenden toeristen maar de kans ziter wel in. Het ligt er maar een beetje ook aan , waar je daar heen gaat.
Ik pakte al mijn kleding zorgvuldig in, en belde Samir op.
`IK heb mijn auto nodig, Samir. Waar ben je , vroeg ik
Dat gaat niet lukken heks. ik ben in Rotterdam.
Waaaat??, vroeg ik kwaad.
Samir, als je binnen een uur hier niet bent he, wallah je weet niet wat ik ga doen!!! schreeuwde ik door de telefoon
Mijn broer Mo stond naast me. Geef die telefoon Dounya, laat mij maar.
Kwaad gaf k de telefoon aan Mo. Gelukkig wist hij samir om te praten.
Tfou, schreeuwde ik kwaad door de woonkamer. Hij pakt mijn auto altijd expres besh hdier schikie voor ze3ma zijn `chicks`.
`wa safi, Dounya hij komt er al aan hoor, relax, zei me broer.
Khalid

Nog maar een week en dan naar Marokko, dacht ik bijmezelf Dounya is al gegaan. Je kan het niet opgeven, zei een stemmetje in mijn hoofd. Iets vertelt me dat het nog niet telaat is.
Ik kan het eigenlijk ook niet opgeven, dacht ik. Ik begon me zorgen te maken om wat mijn vader eergisteren vertelde.
Hij vond het beter om meteen een bruiloft te organiseren. Mijn moeder was het daarmee niet eens.
Als dat zou gebeuren zou ik namelijk nog minder tijd hebben om eronderuit te komen.
Mijn gedachten werden verstoord door Sabah die binnen kwam lopen.
`Wat ben je aan het doen?`, vroeg ze zachtjes. Ik trok mijn schouders op, ik had hier geen behoefte aan.
Ze zuchtte en sloeg zachtjes de deur achter haar aan.
Ik hoorde daarna gefluister op de gang. Als een luistervinkje stond ik naast de deur.
`Je moet echt wat doen ma, dit kan zo niet, fluisterde mijn zusje. ` Ewaa baak a benti bra hetschi ( Je vader wilt het liever zo hebben ) .
Zonder nog maar een zin verder te luisteren begaf ik me op Samirs` bed.

Nawel en Nouredine

Kan jij het geloven?, vroeg ik aan Nouredine. `Wat?, vroeg hij. ` Nou dat ie wordt uitgehuwelijkt, ik snap het niet hoor, jullie zijn goeie vrienden van mekaar en nog heeft ie het niet aan je verteld.
Nouredine haalde onverschillig zijn schouders op, en typte verder op zijn laptop.
Nouredine, ik vroeg wat aan je, begon ik weer.
`Waat, schreeuwde hij nu boos.
`Wat is met jou aan de hand?, vroeg ik bitter. `Niks ...schat laat mij nou maar ik heb nog veel werk te doen. Hij gaf me een vluchtige kus en haalde zijn documenten tevoorschijn.
Normaal gesproken had ik heel zeker verder gevraagd, maar ik ben te uitgeput vandaag. Dounya en ik vertrekken al over een paar uurtjes, dus het is beter als ik nu even wat ga slapen, dacht ik.

Mooi, niet dus. Ik kon de slaap niet vatten. Ik bleef maar denken aan hoe Nouredine`s gezicht verstarde toen ik het aan hem vroeg.
Ik heb een gevoel dat hij het al langer wist.
Misschien was ie bang dat ik het hem kwalijk zou nemen, omdat Dounya mijn beste vriendin is. Dat zou ik eigenlijk ook worden. Het was een hel voor haar de eerste week nadat Khalid niet meer contact had opgenomen, als zij lijdt lijd ik ook, en dat had ik wel 20 keer tegen Nouredine gezegd..en dan nog..heeft ie.??
Stop, je weet niet of het waar is, zei een stemmetje in mijn hoofd.
Als hij later misschien toch zou bekennen, zou ik misschien niet boos op hem worden, omdat ik precies hetzelfde zou hebben gedaan.
Dounya...schreeuwde Nouredine. `Jaaa..schreeuwde ik terug. Yallah hbib Dounya komt zo, je bent eigenlijk al telaat, zei hij kijkend op zijn horloge.
Moeizaam stond ik op, Nouredine hielp me mee, met mijn papieren geld, en paspoort te checken.
We stonden beiden in de woonkamer, Dounya toeterde ze was aan het wachten.
Ik zal je missen, schat, zei hij. `Ik jou ook, zei ik. Hij zoende me langzaam op de mond, en fluisterde tedere woordjes in mijn oor. Ik zal JULLIE missen , zij hij lachend. Hij bedoelde mij en ons kind natuurlijk. We omhelsden mekaar vluchtig en namen afscheid.
Ik zal hem een week lang moeten missen, dacht ik droevig. Hij komt later pas met de auto, omdat ie nog een week extra moet werken.
Insha-allah treffen we mekaar snel weer, dacht ik bijmezelf.



Dit is het 2e vervolg :

Dounya

Zidie, zidie a bentie schel twachnek , schreeuwde mijn tante door het huis. Iedereen zat bijeen bij mijn oma thuis.
Dit had ik nou gemist, rond rennende kinderen, mijn neven die zoals alstijd ruzie kregen met mijn nichtjes, mijn ouders druk in gesprek over de laatste facts in da family.
Ik kwam wel uitgeput thuis en was toe aan een warme douche.
Ik bracht al mijn spullen naar de 2e verdieping waar mijn nichten en ik zouden slapen. Ik botste tegen Rachid, mijn neef aan.
Hij greep me koffers zonder dat ik kon tegenprotesteren. Ik had eigenlijk geen zin om met hem te praten.
Rachid en ik waren uit elkaar gegroeid vanaf het moment toen ie aan mij vroeg of ik met hem wou trouwen.
Toen ik hem afwees, was ie alsnog naar mijn ouders gestapt. Toen die gelukkig ook nee hadden gezegd, praatte hij nauwelijks tegen me.
Ik vond wel jammer, we hadden toch wel een goede neef- nicht band met elkaar. Hij vroeg aan me hoe mijn reis verliep en hoe het allemaal ging op werk. Maar hij vroeg het aan me, alsof hij werd gedwongen om het te vragen. Ik beantwoordde dus ook koel terug. Hij liep naar de begane grond, en ik nam mijn warme douche, ik trok wat makkelijks aan en begon met mijn spullen uit te laden.Ik had nog niet de kans gekregen om met mijn ouders te praten, het bleef alleen bij `hoe ging het nog enzo...iedereen was druk door elkaar aan het praten, as usual.
Dounyaaa !!! schreeuwde mijn nicht Samira. `Hee hier ben je, zei ze.
Yallah wa vertel, hoe is afgelopen jaar voor jou gegaan, vroeg ze nieuwsgierig.
Ik kromp ineen, en wist niks uit te brengen. `Begin jij maar meid, zei ik snel. En dat deed ze gelukkig. Ze moest haar verhaal afbreken toen haar broers Yassin en Reda binnenkwamen.
We praatten de hele nacht door op stah. Dit had ik ook gemist, ik kon het beter met hun vinden dan mijn nichten hier in Marokko. Hun woonden in Frankrijk, ik weet ook niet hoe het komt, maar soms krijg ik het gevoel dat mijn nichten en neven mij niet begrijpen hier in Marokko.
We werden moe, en besloten om te gaan slapen. We hadden afgesproken om de dag erna naar el maarif ( plek vol winkels en marktkraampjes ) te gaan.
Alle kamers zaten vol, wij s7ab el garish moesten het maar doen op seddarie, zeiden we lachend. Rachid kon daar niet om lachen,en maakte een opmerking van : `Hier zijn mensen die op de grond slapen en jullie doen al moeilijk over el seddarie. Dus hamdoelah zei hij. We gaven hem gelijk.
Hij negeerde me verder de hele tijd.
Het boeide me niet en ik praatte zachtjes door met mijn nicht, tot ik in slaap viel.



Laat me weten wat jullie ervan vinden :zwaai:

Chorouk
08-08-04, 17:49
Het is een mooi vervolg ga snel weer verder............


dikke kus Chorouk

hafsa bouzi
08-08-04, 20:18
:love: ik moer toegeven je hebt echt schrijftalent het is een pracht van een verhaal het voelt precies dat dit mijn drugs is zo veslaafd ben ik op jou verhaal en ik kan helemaal niet meer wachten tot het vervolg :love:

lala_saida
09-08-04, 16:35
pleaaaaaaaaaaaaaase ga verder echt het is een top verhaaaaaaaaaaaaal ik kan gewoon niet wachten op eeen vervolg ik heb namelijk geen geduld, xxxxxxxxxxxxxjes :D

bent_casa
09-08-04, 19:47
Ik werd wakker door moul naah naah. Je hoorde hem al van ver al aankomen met zijn karretje.
Ik was niet de enige, Yassin was ook al wakker van ons.
Ik nam eerst een frisse douche, en trok een kandoura ( marokkaanse jurk) aan. Het was al half 11. Voor sommige is dat vroeg, maar voor mij hartstikke laat. Ik ben nooit een spontane slaper geweest. Maar toch moest ik om de seconde gapen. Yassin vertelde me dat ie over een week naar Marrakech zou gaan. Hij had daar min of meer afgesproken met zijn vriendin Sarah.
``En jij hoe zit het bij jou in de liefde?``, vroeg hij.
Over zulke dingen kon ik eralleen met Yassin over praten, hij wist dat ik geen jongensverslindster was, en vond het beter dat ik zulke dingen beter aan hem kon vertellen, zodat ie mij op bepaalde gebieden zou kunnen waarschuwen. Nouja, dat was zijn strategie.
Ik beantwoordde hem niet, en deed net alsof ik druk bezig was om mijn broodje te smeren met la vache qui rit ( smeerkaas).
``Maar jij brengt ons dus vandaag``, zei ik opeens opgewekt.
``Waarnaar toe?``, vroeg ie verbaasd. Naar el maarif , slimme, zei ik.
Waarom el maarif??? Laten we naar Rabat gaan, vandaag.
`Vandaag al, Yassin dit is vandaag mijn eerste dag in Marokko, ik heb mijn moeder nog niet eens gesproken, viel ik uit.
`Je hebt gelijk, zei hij.
`Morgen dan?, vroeg ie lachend. ` Morgen, zei ik lachend terug.
Ik ruimde de tafel af, en begon in mijn kamer een beetje alles aan het uitpakken. Ik liep naar boven maar stopte halverwege toen ik mijn naam hoorde. Mijn ouders, tantes en ooms waren weer druk met elkaar aan het praten. `Ewa a Fatima foukach radit zawzjiha ( wanneer wil je haar laten trouwen ) vroeg mijn tante Aisha.
Ik hoorde mijn moeder zeggen : ``Allah ahlam Allah SWT li mektab koulshi.
Ik zuchtte diep, en dacht aan die week toen Khalid mij ten huwelijk vroeg. IK had toen verwacht dat ik deze zomer met die mooie ring om mijn vinger zou aankomen, maar mijn lot slaat duidelijk anders toe.
Ik besloot vandaag Nawel op te bellen, om te vragen of ze wel safe was aangekomen enzo.
Wel jammer, nu moet ik haar weer 3weekjes missen. Nawel woonde in Nador, en ja Casa ligt honderden kilometers verder !!
Het komt wel goed, dacht ik bijmezelf.

We kwamen aan in el maarif en ik stond meteen in mijn standaardwinkel die zin Casa hebben. MANGO !! Nadat ik mijn tassen had vol geladen met kleding besloten Samira en ik om naar Bigdil te gaan, Bigdil is een leuk sieraden/brillen/tasjes/make-up winkel. Er waren veel fransen binnen. Ik moest lachen om Samira die druk aan het ruzien was met een meisje die uit Parijs kwam.
Ik beheerstte de taal ook aangezien ik voor hotelonderwijs had geleerd. Ik haalde de 2 dames uit elkaar en trok mijn nicht mee, naar een andere winkel. Ze verkochtten veel diesel -kleding merktte ik op, maar niet van mijn stijl. We vluchtten snel uit de winkel, toen we merktten dat er een paar freaks achter ons aan zaten.
Aangezien mijn nicht niet volledig Marokkaans praat, praatte ze er ook Frans doorheen.
De jongens dachtten dus dat we allebei uit Frankrijk kwamen.
Pssstt... ze begonnen weer. Heee...zinaa thallie nkoelik( kom eens ik wil je wat vertellen ). Na al onze dodelijke blikken wouden ze nog steeds niet weggaan. Eentje begon nederlands te praten tegen de ander. `` Kijk die met die jeansbroek man, ze ziet er net een goedkoop hoertje uit `, grapte hij.
Nu was voor mij de maat vol, hij had het nu over mijn bloedeigennicht !!!
Ik draaide me woest om en schreeuwde tegen ze dat als ze niet in een seconde weg zouden gaan, ik mijn broer erbij zou halen. ( Al was mijn broer erniet bij maarja)
Ze zagen er allebei goed maar playerig uit. Een van de jongens gezicht betrok en keek mij verbaasd aan.
Ik wierp ze snel een vuile blik toe, en om het niet al te bont te maken, liep ik weer door. Ik voelde hun ogen prikken in mijn rug en hoorde ze nog schreeuwen.
`Meisje, wacht !!!
Een jongen met stekels liep op ons af.



2e vervolg

``Waarom loop je nou weg?``, vroeg die jongen. Ben ik niet duidelijk geweest?, zei ik kwaad.
``Ik ben Soufiane.`` Hij stak zijn hand naar mij uit.
Uhhh..ja en dan?, zei ik zehma ongeinteresseerd.
``Sooo..hee jij bent hard. Een handje geven en jezelf voorstellen kan heus geen kwaad hoor.``zei hij.
`Wel als mijn broer naar me zit te kijken. Snel keek ik om me heen, en wees naar de eerst beste jongen die voor me stond. Ik wees naar de jongen, en die `Soufiane` maakte zich al snel uit de voeten.
Ik zuchtte opgelucht.
Mooi, zijn we daar ook even vanaf, zei ik tegen Samira.
We liepen door en Samira ratelde aan een stuk door over haar vriend. Hij had haar beloofd, dat ie deze zomer om haar hand zou vragen.
Verdriet kwam in me op, en ik wou bijna aan haar mijn situatie vertellen, maar ze vertelde alles zo blij en opgewonden dat ik haar moeilijk haar zin kon verpesten.
We besloten om naar de Mac te gaan, wat niet een al te goed idee was. Er stonden bij de ingang veel franse jongens en zoals altijd met lacoste trainingspakjes, ze lieten ons er niet door, totdat ik ze met mijn grote mond afsnauwde.
Echt niet normaal, mensen die op zo`n lelijke manier aandacht proberen te trekken, zei ik tegen Samira.
``Vertel mij wat``, zei ze.

We aten snel onze fish menu`s op en vonden het hoog tijd om al te vertrekken. Snel zochten we een taxi en reden terug naar mijn oma`s huis.

`Fien koento!!! schreeuwde mijn tante. Het was de zus van mijn vader, met wie vrijwel niemand kon opschieten. Het is al laat in de avond en jullie meisjes lopen zonder iemand ernog bij door de stad !!
Ze tetterde aan een stuk door. Alsof we een begeleider nodig hebben, snauwde ik haar toe. Normaal spreek ik iemand die ouder dan mij is nooit tegen, helemaal niet familie maar zij was een grote uitzondering.
Ik ben al 23 en Samira is zelfs al 24, we zijn geen kleine kinderen meer, zei ik haar.
``Het maakt niet uit hoe oud jullie zijn, je had een van je neven moeten meenemen, Casa zit vol ontvoerders en verkrachters en .... Ik onderbrak haar.
``Ben je klaar?, vroeg ik kwaad. Mijn tante keek me woedend aan en verliet de kamer met haar laatste bedreigende zin:
`` Wacht maar af, tot je vader thuiskomt !!``
Samira en ik keken mekaar aan en schoten in de lach. ``Ze is echt psycho man``, zei ze.
Het kon mij niks schelen, ik weet nog toen ik gister hier binnen kwam lopen, toen ik was aangekomen, ze keek eerst naar al mijn cadeautjes en omhelsde me toen ook nog maar eens half. En zoals elk jaar als we weer naar Nederland vertrekken, kijkt ze maar naar een ding uit wat ze van mijn vader krijgt en dat is : Geld !

Mijn ouders en de zussen/broers van mijn moeder kwamen laat in de avond binnengelopen, ze waren naar een kennis gegaan.
Ik was al gaan slapen, maar Samira schudde me praktisch hard door mekaar.
Mijn tante liet er geen gras over groeien, en vertelde het rond middernacht tegen mijn vader.
Mijn vader deed gelukkig niet moeilijk, maar was erook niet blij mee.
`` Sir a bentie tnehssie ( ga maar slapen ) htal rada ou ntfahmou ( morgen bespreken we dit wel ) .
Ik keek naar mijn tante die tevreden stond toe te kijken.
Kwaad liep ik naar de logeerkamer. ``Dit is pas mijn eerste dag hier en ze probeert het al meteen te verzieken, zei ik kwaad hardop.
``Laat je niet zo opfokken, Dounya. Laat die bitch, joh ze is het niet eens waard om je erover druk te maken, zei Samira.
Ze hoeft nog maar iets nog te flikken he ...dan wordt het oorlog, zei ik bespottend.

De volgende morgen kwam mijn broer aan Mohammed en Esma. Ze zagen er allebei uitgeput uit, ik hielp ze mee, en keek toe naar mijn tante die expres snel al hun tassen uit hun handen pakten. Ze kon zeker al niet wachten om te zien wat ze voor haar hadden gehaald.
Wat een kreng was het ook!
Iedereen werd wakker om hun te begroeten, het werd weer een chaos bij mijn oma, ik was wel blij dat mijn broer was gekomen, want wij wisten allebei hoe mij tante in elkaar zat. En wisten haar dan ook elk jaar goed aan te pakken.
Ik ging in mijn kamer zitten, en dacht aan Khalid. Dat deed ik nog steeds heel vaak. Ik analyseerde hoe het zou kunnen zijn als we met elkaar getrouwd waren. Ik dacht aan zijn toekomstige vrouw met wie hij zou moeten trouwen.
Hoe zou ze eruitzien? Zou hij op haar vallen?
Mijn gedachten werden verstoord door mijn broer die binnen kwam lopen.

Chorouk
09-08-04, 21:35
Weer eens een mooi vervolg ga snel weer verder.... mijn complimenten ik ben helemaal verliefd op je vverhaal :love:


kusjes en groetjes Chorouk..............

miss22
10-08-04, 11:34
dit is echt een goed verhaal!!!!!
ga gauw verder wil weten hoe het afloopt
boussa van mij

bent_casa
10-08-04, 12:41
`` Ewaa..ik heb net wat over je gehoord``, zei mijn broer. Ik lag nog steeds op bed, geen zin om me naar hem toe te draaien.
`Wat heb je gehoord?, vroeg ik zacht.
Hemti Rabieha natuurlijk. Was ze je weer aan het uitdagen?, vroeg hij lachend.
Ik vertelde hem hoe alles was gegaan. ` Laat die bitch gewoon stikken man, ze zit weer bij ba te slijmen heb ik net gezien. Ik heb haar nou achteergelaten met Esma, dus die ik ga snel redden, zei hij. Hij stond op en liep naar de deur. `Dounya?, vroeg hij.
`Ja, zei ik. Ik geef je een week de tijd, zei hij.
Stomverbaasd keek ik hem aan. `Je weet wel wat ik bedoel, zei hij.
En met die vage zin sloot ie de deur.
Een week de tijd voor wat????!!!


Khalid

De dagen vlogen als een speer voorbij. Hier stond ik dan, op het dek van de boot. Na een vermoeiende reis, was ik nog steeds aan het piekeren over mijn situatie. Hoe zou het met Dounya zijn?, vroeg ik mezelf af. Zou ze verder zijn gegaan met haar leven, en al iemand anders hebben? Ik moet daar eigenlijk niet eens aan denken, dat ze iemand anders heeft.
Ik dacht na over Samirs en Sabah`s plannetje.
Ze hadden besloten eralles aan te doen om de dag dat ik `dat` meisjes hand zou vragen te gaan boycotten.
`Dat` meisje. Misschien zou alles makkelijker zijn geweest als ik een verdomme wist hoe ze eruit zag, hoe ze heette, gewoon wie ze was.
Samir wou ook voor mij regelen, dat ik zou afspreken met Dounya in de vakantie...maar als ik aan haar laatste woorden denk, doet alles pijn.
`` Het is voorbij, jij gaat jouw eigen leven leiden met haar en ik..moet verder. ``
Ze moest eens wisten hoevaak ik om die zin heb gehuild.
Ik hoorde een paar meisjes achter mij giechelen. Toen ik me omdraaide werden ze allemaal stil, en hoorde ik dat een meisje tegen haar vriendin zei : `Ga dan vragen ` .
Hier had ik dus geen zin, ik liep verder op het dek, en kwam een huilend meisje tegen.


Het meisje huilde zachtjes en hoorde me duidelijk niet aanlopen.
Ik besloot om te vragen wat er aan de hand was. Maar dan in het marokkaans, misschien kwam ze wel uit Frankrijk ofzo.
`Salaam aleikoum, zei ik zachtjes. Het meisje keek me kwaad maar tegelijkertijd ook verdrietig aan. `Salaam, kwam er snikkend uit.
Kom je uit Nederland?, vroeg ze opeens.
Ik keek haar raar aan en knikte. `Ik ben Soummia, zei ze snikkend.
Ik stelde mezelf voor en vroeg haar hoe ze wist dat ik uit Nederland kwam. ``Ik hoorde en zag je net praten met een meisje een jongen van jouw leeftijd. Haar tranen waren inmiddels al opgehouden.
Dat waren mijn broer en mijn zusje, zei ik.
Jij komt uit Belgie ofniet?, vroeg ik. `Ja, zei ze snikkend. Ik hoor het aan je accent, zei ik.
Het heerstte opeens een stilte.
`Waarom huilde je net?, vroeg ik. Ze keek strak voor zich uit naar de zee. `Daar heb ik wel mijn redenen voor, zei ze boos.
`Je kan het me heus wel vertellen hoor, zei ik.
`Ik weet niet waar ik moet beginnen, zei ze verdrietig.
Gewoon bij het begin, moedigde ik haar aan.
Ze begon met haar verhaal.
` Vorig jaar was mijn vader overleden, maar hij was overleden met een boodschap, een boodschap die voor mij was gericht. Hij was in Marokko overleden en wij waren nog in Belgie. Ik hoorde via mijn tante dat hij min of meer een man voor mij aan het regelen was.
Niet zo maar een man, het was onze buurman van 32 jaar!! Mijn vader vond hem gepaster omdat hij volwassener was, en goed voor me zou kunnen zorgen.
Soummia huilde er telkens doorheen. Mijn vader was dus vanalles aan het regelen, en toen ik ervanaf wist heb ik er niet meer mee ingestemd en dat heb ik hem doorgegeven door de telefoon.
Hij wou erniks van weten, het boeide hem niet en ging toen gewoon door. Mijn vader is altijd al ziek geweest, de ene keer had ie last van zijn hart, dan weer aan zijn longen, het was een oude man ( allah rahmou) . Maar hij was niet aan een ziekte overleden, hij was in zijn slaap dood gegaan.
Sindsdien neemt iedereen het mij kwalijk, en dreigt mijn familie mij min of meer te verstoten als ik deze zomer niet met hem ga trouwen.
Bij haar laatste zin huilde ze nu tranen en tuiten.
Ik kon goed met haar meeleven, ze zou tenslotte ook uitgehuwelijkt worden. Ik probeerde haar te troosten, maar er kwam niks uit. Ik zat namelijk in dezelfde positie.
`Het komt wel goed insha-allah, misschien het wel een goede man, en zal hij ook goed voor je zorgen.
Ik vind knap van je dat je eralles uit hebt gegooid, ik zou het niet kunnen aangezien ik in hetzelfde schuitje als jou zit.
Soummia keek me raar aan. `Dus jij wordt ook...???
Ik knikte. ` Sorry dat je mijn heel verhaal aan moest horen, het is gewoon ik heb maar een klein broertje van 9 en verder niemand, en ik heb alles maanden opgekropt en...
Ik onderbrak haar. `Het geeft niet, ik vind echt niet erg, zei ik.
Ze veegde haar tranen weg, en vroeg naar mijn situatie.
Ik vertelde haar het verhaal, ik zou het van mezelf oneerlijk vinden als ik haar niet vertelde hoe het bij mij zat, aangezien zij dat wel deed.
Ze vond het erg voor me , en gaf me tips hoe ik het verder zou kunnen aanpakken, ze moedigde me aan en vertelde dat het bij mij niet zo erg zat, omdat ik een man ben. Voor een vrouw zit het anders, zei ze.
Haar broertje kwam aanrennen, met de boodschap dat haar moeder haar wou spreken, snel namen we afscheid, en wenstten elkaar nog geluk.

Misschien had ze gelijk en zit het ook inderdaad heel anders, misschien moest ik het niet zo snel opgeven en een andere oplossing vinden.

Dit was het 2e vervolge..!! :D:D:D

Laat me weer weten wat jullie ervan vinden :blauwkus: :zwaai: Thanqzz chorouk en miss22 vor jullie reacties ..!!

snake_hunter
10-08-04, 13:31
soso mooi verhaal ga snel verder oke

miss_remix
10-08-04, 13:33
ej meid go on!:D

Chorouk
10-08-04, 21:25
Ey lieverd

Je hebt weer eens een mooi vervolg geschreven...... Als een verslaafde niet zonder drugs kan dan kan ik niet zonder jou verhaal.....


kusjes en veel liefs Chorouk

bent_casa
10-08-04, 21:28
Ik dacht terug aan een week geleden met mijn tante, mijn vader had me nog gewaarschuwd en vond dat ik meer respect aan haar moest tonen. Deze week was er niet veel gebeurd, mijn neef El mehdi was uit Italie gekomen. Gisteren was het ook erg druk bij ons thuis. De vriend van Samira was om haar hand komen vragen, mijn tante en oom hadden ingestemd, en dus werd het een late feestelijke avond.
Ze wou heel graag met hem naar Marrakech, maar dat mocht niet alleen. Yassin, El mehdi en een vriend van Yassin wouden ook al gaan. Ik had niet veel zin, maar had toch ingestemd, misschien dat het toch wel een leuk uitje wordt, dacht ik.
We waren nu vanalles aan het inpakken.
``Dounya, je hebt me eigenlijk nooit verteld hoe het was afgelopen met die Khalid, zo heette hij toch.???vroeg Samira.
Shit, dacht ik. Ik had haar in die tijd opgebeld, en verteld hoe het zat, maar ik dacht dat ze het allang was vergeten!!
`Oohh..ehh ja is helaas op niks uitgelopen, zei ik snel.
``Jammer voor je, zei ze op een meedelevende toon.
Hoe graag ik het haar wou vertellen, ik was bang dat ze zou denken dat ik me aanstelde. Ik wou eigenlijk naar mijn eigen huis, hier bij mijn oma, krijg je geen minuut rust.
``Ik kan weer niet wachten tot ik hem zie , Doun. Ik hou echt zoveel van hem. Ik hoop dat dit gevoel nooit meer weggaat.``
Ze bleef zo een half uur doorgaan.
`Ja..oke ik weet het, je hebt je prins gevonden, hij houdt van jou en jij houdt van hem, schreeuwde ik boos.
Verslagen keek ze me aan.
`Sorry, ik wist niet dat ik er aan een stuk door over aan het praten was. `` Nou dan weet je het NU !!, schreeuwde ik.
Boos gooide ik mijn toilettas die ik in mijn handen had naar de andere kant van de kamer.
Meskiena, mijn nicht keek me nog steeds verontschuldigend aan.
Ik had geen zin om met haar te praten en verliet de kamer.
Ik besloot om op de stah wat te gaan zonnen, daar was het in ieder geval stil. Ik liep de trap op en kwam mijn broer Mo tegen.
``Wat is er met jou aan de hand?, vroeg hij kwaad. ``Niks !, snauwde ik hem af. Laat me erdoor wil je ?
Mohammed stond nog steeds voor me. Ik duwde hem boos weg, en liep weer door naar boven.
We hadden boven een matrasje neergezet, daar ging ik op liggen.
Ik sloot mijn ogen en genoot van de stilte.

Wist je nog toen ik tegen je had verteld dat je maar een week de tijd had?, vroeg mijn broer. Hij ging aan het uiteinde van het matrasje zitten.
``Mohammed, laat me met rust, zei ik boos.
Er is wat met je aan de hand, dat heb ik in Nederland gemerkt, en om Samira zo af te snauwen is niks voor jou, zei hij.
`Vertel het me, Dounya ik ben je broer, zei hij zachtjes.
``Je gaat toch niet begrijpen, zei ik snikkend. Ik veegde snel een traantje weg voordat ie naar beneden kon vallen.
``Wie heeft je dit aangedaan?, vroeg hij kwaad. Ik ben niet dom Dounya, dit heeft met een jongen te maken ofniet?, vroeg hij.
Ik schaamde me nu diep voor mijn broer, net wanneer je denkt dat je broers hersensloos zijn overtreffen ze je met zulke gesprekken.
Mohammed, safi ik maak nu geen geintjes meer laat me met rust! schreeuwde ik nu.
Boos keek ik mijn broer me aan. Ik kreeg het gevoel alsof hij wat wou zeggen, maar hij haakte af. ``Ik kom er wel op terug``, zei hij.
Tfou, zei ik hardop. Waarom ya rabbi, waarom moest dit zo aflopen.


``Heb je zin om naar el mediena te gaan?, vroeg Samira.
Ze probeerde opgewekt te blijven, maar ik zag dat het niet lukte.
``Het spijt me, zei ik zachtjes. Het was niet mijn bedoeling, ik bedoel ik ben hartstikke blij voor je...maar. ``Het geeft niet meid, zand erover, zei ze.
``Nee Samira, je moet weten waarom ik me zo heb gedragen, zei ik.
Voordat ik mijn eerste zin van het hele verhaal kon vertellen liepen mijn tranen. Tranen van verdriet, van pijn, tranen die niemand anders dan alleen Khalid zou kunnen weghalen.
Meskiena, mijn nicht begreep me, en vond het beter dat ik wel ermee kon wachten. We hoorden iemand kloppen op de deur.
Het was Yassin. `` Gaan jullie nou mee of? Hij haakte af toen ie mijn huilende gezicht bekeek.
Samira seinde naar hem dat we zo naar onder zouden komen.
``Kom op meid, niemand zal je tranen je waard zijn yallah wa ga je even opfrissen en dan gaan we vandaag naar Toscane lekker italiaans eten, zei ze spontaan.
Ze had gelijk, ik moet mijn zomer hier niet huilend doorbrengen.
Ik fristte me wat op, maakte me licht op, trok een jeansbroek aan rolde hem wat op, met een roze kort blousje erbovenop, ik vistte snel al mijn sieraden eruit en liep naar onder.
[I]Niet wetend dat ik het zusje van Khalid zou tegenkomen

bent_casa
10-08-04, 21:30
snake_hunter ik zie dat je nieuw bent..thanks voor je reactie..


Heb extra voor jullie geschreven

Khalid

Gelukkig zouden mijn ouders de `mariage` thing pas in de laatste weken regelen in de vakantie. Mijn vader vond het aanvankelijk geen goed idee, en wou het meteen afhandelen, maar mijn moeder vond dat ik wel recht had op een `normale ` zomer.
Niet alleen mijn moder probeerde er een stokje voor te steken, Sabah wist ook niet van ophouden.
Ik hoorde geklop op de deur. `Ja`, zei ik.
`Hee, Khalid kun je ons brengen naar el mediena, baba wil dat we gebracht worden, zei Sabah.
``Waarom dat? Je was gisteren toch ook met Kawtar met de taxi gegaan, zei ik.
`Ja,maar het wordt hier al snel donker en baba had gisteren weer een verhaal gehoord van onze buurman el hadj, die had verteld dat zijn nichtje werd verkracht en vermoord door een taxi-chauffeur..aaah je weet wel lang verhaal, zei ze.
`Breng je ons dus of ga je mee, want Hicham wou met ons mee, maar alleen als jij zou meegaan..duss....
`Safi, is goed, even omkleden en dan kom ik eraan, zei ik.
`Thanks, zei ze, en sloot de deur achter haar dicht.


Dounya

`Safi, is goed dan spreken we dan wel weer af, zei ik. Waga yallah beslemaa ou selmi 3laa Nouredine en je zusjes, doeggg, zei ik, en hing op. Nawel en ik hadden elkaar al anderhalve week niet gesproken, en moesten weer alle verloren dagen inhalen door de telefoon. Ze vond het rustgevend om hier in Marokko te zijn nu ze zwanger was.
`Yallah, stap gauw in, schreeuwde Yassin.
Jaaa..jaa...zeurde ik. Een vrouw heeft haar tijd nodig, zei ik zehma op een miss-attitude way.
Yassin lachtte en sloeg de autodeur dicht.
El mehdi, kwam dus ook mee maar zat aan een stuk door met zijn vriendin te praten door de telefoon.
Lang leve de portable, zei Samira. Hij sloeg met zijn vuist expres tegen haar schouder.
``Yassin, we gaan naar Toscane he, je had beloofd, zei Samira.
`We gaan naar el graa, niks ervan daar komen alleen maar jongens die jullie gaan lastigvallen, zei Yassin op een kwade toon.
``Waar slaat dat op, we kunnen goed voor ons zelf zorgen hoor, het gaat ons bovendien alleen om het eten hoor, lachtte ze.
Yassin was aan het rijden, maar draaide zich persoonlijk voor haar naar achter en wierp haar een dodelijke blik.
Samira werd er stil van, en snel switchte ik van onderwerp.
``Yasssin, ze organiseren morgen trouwens wahed hafla, met danger artiesten, zei ik spontaan.
``Ooh ja..wie komen er?, vroeg hij.
Ik heb het blaadje nog wacht kijk even in me tas. Zoals altijd moest ik alles uit mijn tas halen om het blaadje te vinden.
Het stond er nog onleesbaar op, maar ik ontcijferde het snel.
``Mmm... Najat aatabou, senhaji, die ene die Karima zingt, er staat hier Simon Says dus dat zal zijn naam wel zijn, en el gnaoua komen ook, zei ik blij.
`Zin om te gaan?, vroeg ik. `Als jij het wilt, zei hij lief.

We kwamen aan en spreekten af met el Mehdi en Yassin dat we elkaar weer over 2 a 3 uurtjes zouden treffen.
We gingen weer winkel in, winkel uit, aangezien ons restaurantje verboden terrein werd besloten we om gewoon wat echt marokkaans te eten. Echt iets marokkaans werd het niet want ze maakten ook paella, en daar kozen we voor.
Nadat we ons weer helemaal hadden gevuld, slenterden we weer door de stad.
Samira kwam een bekende tegen uit Frankrijk en we maakten even een praatje. Ze waren druk met elkaar aan het praten en ik hield me er een beetje buiten. Ik keek om heen, en voelde blijdschap. Blijdschap over dat ik weer in Marokko was, er hing een gezellig sfeertje onder de mensen, ik had dit echt supergemist !!!
Iemand tikte op mijn schouder, ik draaide me om me te kijken wie het was, en tot mijn grote verbazing was het

Chorouk
10-08-04, 21:58
Hey meid

Weer eens een top vervolggg....................Ik meen het echt mijn compimenten voor dit verhaal...

dikke kus en veel liefs Chorouk

lala_saida
11-08-04, 16:14
vervolggggggggggggggggggggggggg wie was het sabah of khalid please vanavond nog een vervolg als het kan xxxjes lala_saida

bent_casa
12-08-04, 19:17
Iemand tikte op mijn schouder, ik draaide me om me te kijken wie het was, en tot mijn grote verbazing was het

Sabah !!!
``Heey, meid ken je mij nog?``, vroeg ze. ``Uhh..jawel je bent het zusje van Khalid, zei ik. Mijn hart ging tekeer, vooral toen ik zijn naam moest opnoemen.
``En ben je lekker aan het stadten hier?, vroeg ze. Ze wees naar al mijn tassen die ik vast had. ``Uhh..jaa een beetje, stamelde ik. Ik kon het niet beseffen dat ik met `zijn` zusje aan het praten was. Ze vroeg hoelang ik hier al in Marokko was, en wat ik nog meer zou gaan doen.
``Ben je hier alleen?, vroeg ik. ``Nee, mijn nicht is even in een sieradenwinkeltje, maar ik zag je staan en moest even een praatje met je maken.
``Ik weet hoe het zit tussen jou en mijn broer.``
Ik kreeg een brok in mijn keel. Ze wist hoe het zat?!
``Ik praat er vaak over met mijn broer, en Dounya ik kan je een ding zeggen : hij is er kapot van, zei ze.
``Sabah...ik weet niet wat ik moet zeggen, het kan niet, het gaat niet meer, zei ik verdrietig.
``Dounya, natuurlijk kan het nog, ik laat dit echt niet doorgaan hoor, mijn vader vind maar een andere oplossing, zei ze boos. ``Jullie horen bij elkaar, ik weet het zeker, zei ze. Heey, zullen we een keer wat afspreken, Dounya?, vroeg ze. Al mijn nichten komen hier uit Frankrijk of Belgie, dus iedereen praat hier meer frans, ik zou het leuk vinden om wat met je samen te doen, zei ze spontaan.
`Tuurlijk meid, zei ik wat opgewekter. `Yallah wat is je nummer?, vroeg ik. We wisselden nummers uit.
Wat ze daarna allemaal zei, draaide door mijn hoofd. Al haar zinnen zweefden letterlijk door mijn hoofd. Samira had al inmiddels afscheid genomen van haar vriendin, en lette aandachtig op, ook al begreep ze het natuurlijk niet.
`Dounya, hij is hier,` zei ze.
Met grote ogen keek ik haar aan. Ik fronstte mijn wenkbrauwen, en keek haar verward aan. Hij heeft ons afgezet, dus hij loopt hier ook rond met mijn neef. We hebben rond...Ik onderbrak haar. ``Sabah sorry maar ik moet weg, zei ik snel.
``Nee, Dounya wacht nou....misschien is het beter als jullie elkaar zien. Dat zal jullie beide goed doen, zei ze.
``Nee, Sabah ik denk van niet, zei ik. ``Sorry maar dit gaat niet, ik draaide me om en zocht naar mijn telefoon in mijn tas om Yassin op te bellen. Samira bleef maar vragen wat er allemaal aan de hand was.
Een traan wou net over mijn wang lopen, nee Dounya dit kan niet je kan niet bij elke gebeurtenis gaan huilen, zei ik tegen mezelf.
Ik probeerde me in te houden wat maar niet lukte. Ik kon mijn telefoon maar niet vinden en ik stootte tegen een jongen aan.
``Wasch me ket schoufisch koudamek? ( Kijk je niet voor je ), vroeg een jongeman. Hij kwam aan zijn accent te horen gewoon uit Marokko.
De jongen keek me boos aan. ``Smehli``, zei ik snel. Alles was uit mijn tas gevallen, geirriteerd raapte ik alles op inclusief Samira.
``Aaah gheliha a gouya, zei een bekende stem.
``Jij bent het, zei hij geschrokken. Ik hief me hoofd op, en keek in twee honingbruine ogen.



Snake_hunter..ik heb je reactie net gelezen..en je moet op reageren klikken..

Wat ik raar vind is dat mijn verhaal hier maar 8 pagina`s heeft, terwijl het op ma R O k K O .nl al 19 pagina`s heeft..

:confused:
Maar zal wel komen door het aantal reacties...

yallah wa beslemaa..

k beloof snel weer verder te gaan

snake_hunter
13-08-04, 10:51
mooi verhaal jongendame, but is dit echt gebeurd wella kiwesh?

oja en maak die verhaal gewoon volledig af want is niet meer leuk voor de lezers telkens een stukje verhaal.

bent_casa
13-08-04, 18:01
1.) Het is natuurlijk niet helemaal waargebeurd er zit een stuk fictie. in

2 ) waar heb je het over? Maak het verhaal meteen af, sommige schrijvers hier en op marOkkOO.nl schrijven soms weken niet en anders een klein stukje bij mij is de reden omdat ik moet werken, en ik `s avonds dan vaak snel moet typen omdat me broer er dan meteeen op wil sooo... voor jou >. SORRY VOOR HET ONGEMAK !!!

En je spreekt hier voor iedereen, je zegt het is niet leuk voor de lezers..

Ik heb tot nu toe geen enkel reactie gezien...misschien dat die nog komen allah -ahlam..

el mohiem.. ben net klaar met werken..dus weet niet of er vandaag zeker een vervolg staat ..

Safi,...??

;)

bent_casa
17-08-04, 18:32
Ik wist niet wat ik zag, hij was het!!
Khalid !
Mijn hart ging tekeer en het liefst wou ik van vreugde gaan dansen. Die ``Hicham`` persoon die me afbekte stond ervoor. Hij keek me met zo`n blik aan van: `Wat kijk jij nou?`
Hij had me nu nog steeds niet gezien. Het was al donker en het was heel erg druk. Hij had zijn handen in zijn broekzakken, en keek om zich heen.
``Yallah Dounya , Yassin staat er``, zei ze hysterisch. Ik stond er nog steeds sprakeloos bij. Ik moest van dit moment genieten. Dat ik hem weer kon bewonderen zonder dat hij het in de gaten had.
Ik werd telkens aan mijn arm getrokken door Samira.
Ze was duidelijk moe geworden en liep nu al voor me.
``Dounyaa!! `` schreeuwde ze.
Oh, mijn god, dacht ik. Ik keek opzij en zag dat Khalid naar Samira keek die naar mij aan het schreeuwen was.
``Wegwezen hier, dacht ik. Snel beende ik tussen de menigte door en liep naar Samira toe die al bij de auto stond.

Khalid

Was dat nou....?? Neee dat kan niet, zei ik tegen mezelf. Dat meisje riep Dounya en toen ik opzij keek, leek ze ook precies op mijn Dounya!!!
Ik werd gek bij de gedachte dat zij het misschien kon zijn, want one afstand was dan niet heel erg groot.
Neee, nee ik zal het me wel verbeeld hebben. Ik bedoel Casa is groot, en er zijn veel meisjes die Dounya heten.
Ik liep weer met mijn neef door naar onze auto om mijn zusje Sabah en Kawtar naar huis te brengen.

Nog steeds zat ik nu diep in gedachten met Dounya. Waarom ya rabbi, waarom? Dat zal voor mij altijd een standaardvraag blijven.
Een vraag die alleen maar meer vragen ophaalt.
We zate in de auto, wachtend op Sabah en Kawtar. Hicham probeerde weer het een meisje na het andere te versieren. Maar zonder resultaat meskien. Over 2 weken zouden mijn ouders hun ``goeie vrienden`` ofjah bijna al familie gaan opzoeken. Mijn vader gedraagt zich al dagen enthousiast. Mijn moeder ook, zij heeft zich volledig aangesloten bij het besluit van baba.
``Khalid? `` Khalid?? !!
Ik keek op naar mijn zusje die naast de auto stond.
``Ben je weer aan het dagdromen?, vroeg ze blij.
Jullie zijn laat, zei ik boos. ``Ewaa daar heb ik mijn redenen voor, zei ze stiekem.
``Oohh ja, welke dan?, vroeg ik kwaad. ``Vertel het je nog wel, niet nu , zei ze zachtjes.
Ze stapte in met Kawtar en liet mij weer met vragen achter.



Dounya

Safi, laat me met rust, snauwde ik haar af. Mijn tante begon weer te zeiken over de kleren die ik aanhad. Alsof ze erzelf verdomme zo gesluierd bij stond, dacht ik kwaad.
Ik was al geirriteerd geraakt toen ik Khalid tegenkwam, en dan doet zij er nog eens een schepje bovenop.
Mijn moeder kwam ertussen. ``Dounya talhi deba !!, schreeuwde ze.
Wat krijgen we nou?, dacht ik.
Ik voelde me bloed koken en liep woest naar boven, ik botste tegen Rachid aan, die me vuile blikken toewenden. Zelf wierp ik hem zelf een vuile blik 20 keer zo harder terug.
Mijn tranen begonnen weer.
Waarom moet altijd alles bij mij zo triest aflopen?, dacht ik.
Safi, morgen ga ik naar Yassin en Samira toe. Hun waren naar hun huis gegaan en ik bleef hier thuis over met de wicked witch!
Ik huilde zachtjes over Khalid, thuissituatie, en nog eens Khalid.
Overmorgen zouden we al naar Marrakech gaan.
Misschien dat dat uitje me wel goed doet, dacht ik.
Als Rachid maar niet voorstelt om mee te gaan, want dan wordt alles verpest !!
Nawel ga ik morgen bellen, om even mijn hart te luchten zij wist namelijk precies hoe het allemaal zat.
Boos sloeg ik mijn laken open, en ging slapen.

bent_casa
17-08-04, 18:35
Ik werd gek van de hitte in Marrakech. Rond lunchtijd lag ik nog steeds te slapen. Yassin en el Mehdi, waren onder gaan zwemmen, aangezien het hotel ook een zwembad had. Ik voelde me deze dagen wel gelukkiger dan ooit. Geen gezeik van mijn vader en tante, weg uit Casa en dus ook weg van de kans dat ik Khalid weer zou tegenkomen.
`Hee ik ga naar onder, Yassin kom je mee?, vroeg el Mehdi. `Ja is goed, bromde hij. Yassin wou net de deur sluiten, maar liep toen naar me terug.
``Vind je het erg?``, vroeg hij lief. ``Wat vind ik erg?``, vroeg ik. Nou dat we naar onder naar de lobby gaan, je blijft dan alleen over. ``Maak je niet zo druk, Samira zal toch wel zo komen, ik ga nu toch al eerst douchen, me klaarmaken voor vanavond en nog wat uitrusten, ga jij nou maar!, beveelde ik hem. Hij knipoogde en sloot de deur. Ik liep naar me bed en liet me vallen, met een brede grijns op mijn gezicht.
Afgelopen dagen had ik vaak nog over Khalid gedroomd. Ik droomde over dat we samen waren, we liepen hand in hand in een parkje en er was verder niemand er scheen een felle licht op ons en genoten beiden. Alleen toen ik wakker werd, was de realiteit anders. Hij zou met een ander moeten trouwen. Hoe gek het ook klinkt, ik ging er positiever tegenaan kijken. Intuitief voelde alles goed aan. Alsof er een wonder zou gaan gebeuren. Een stemmetje in me hoofd, vertelde me dat ik het niet moest opgeven, in ieder geval tot hij zeker GETROUWD was. Sabah belde me eergisteren nog op, en vertelde dat hun ouders pas alles op het laatst willen organiseren, niet de bruiloft, maar wel de kennismaking. Ik vond opzich wel raar. Ze hadden elkaar jaren niet gezien, en toch wil die vader zich vast houden aan een belofte van jaren geleden???
Ze zeggen toch altijd : ``Je moet geen oude koeien uit de sloot halen?``
Of ligt dit nou anders?? Nouja...wie weet wat er nog allemaal gaat gebeuren, zei Samira gisteren. Gisteren moest ik mijn hart luchten, al mijn frustraties moesten eruit, en ik vond het al lullig van me dat ik niks tegen haar had gezegd. Samira was nu naar haar verloofde die in Marrakech was. Ik was blij voor haar, maar mistte dat gevoel wat ik zelf ook altijd had. Het gevoel om je wat mooier te maken en je op te doffen voor maar 1 iemand in je leven. Een speciaal iemand. Ik stond op, en liep naar de balkon, ik keek naar onder, gezinnen, stelletjes iedereen die het naar zijn zin had in het zwembad. Ik merkte een jongen op die sprekend op Fouad leek. De jongen naast hem stootte de look-alike Fouad aan en wees naar mij. Met een rood hoofd staarde ik ergens anders naar. Shit, ze hadden dus in de gaten dat ik keek. Snel draaide ik me om, en trok de balkon deur open. Ook voor schut !!
Hoe hard het ook klinkt, ik was Fouad een beetje vergeten. Vooral nadat ik meer hoop begon te krijgen over Khalid en ik.
Ik keek op mijn horloge, het was al 6 uur. En rond 8 uur hadden we afgesproken om naar zjemaa el 3afnaa te gaan. Snel trok ik mijn kleren uit, en nam een warme douche.

``Nerie, zie je nou waarom we niet met jullie uit willen, zei Yassin zehma boos. Jullie zijn jullie nu al een dikke uur aan het opmaken, yallah zidou, zei hij. Ongeduldig stond hij bij de deur met zijn handen in zijn zakken. Hij overdreef weer overmatig met het opmaken, het was gewoon dat het fohnen wat langer ging dan normaal. el Mehdi hoorde ik in het italiaans wat klagen. ``Kun je dat ook met ons samen delen el Mehdi?, vroeg ik lachend. Chagrijnig keek hij me aan, en draaide zich om. ``Ik ga alvast in de auto zitten, zei hij. Snel bond ik mijn haren vast in een staart, pakte mijn sieraden, tasje, hielp Samira mee snel mee met haar kleding en we vertrokken.
Wat een gezellige sfeer, zei ik hardop. We maakten foto`s bij een man met slangen om zich heen. Voorzichtig wou hij ze om mij heen zetten, maar ik protesteerde. We lachtten om el Mehdi die naar een waarzegster liep en tegen haar begon te praten.Hij vond dat ze het geld inpikten van mensen door leugens te vertellen. Hij tipte haar om vaker naar de moskee te gaan, en vertelde dat wat ze deed gevaarlijk was. De waarzegster vertelde hem dat ze geen keus had, en 3 kinderen te voeden had. Met gemompel liep hij relax door. Ik vond jongens soms zo raar, hij gaf net een tip aan die vrouw dat ze vaker naar de moskee moet gaan, en zelf stapt hij die discotheken binnen en allah-ahlam wat hij daar wel niet drinkt !!
Zal wel aan zijn leeftijd nog liggen, dacht ik. We kregen honger, en zochtten een leuk restaurantje uit. We hadden geweldig naar ons zin, Ik trok die avond veel met Yassin op. Aan de gedachte dat ik hem over 2 weekjes weer een half jaar lang zou moeten missen maakten me gek. We werden moe, en hielden het voor gezien. Ons hotel was niet ver van zjemaa el 3afnaa af, en we lagen daarom ook snel in onze bed. Elke avond voordat ik ging slapen dacht ik aan Khalid en bidde tot Allah SWT voor een goede afloop. Dat was voor mij een ritueel geworden.

bent_casa
17-08-04, 18:37
Kwaad keken Samira en ik naar het spookhuis bij mijnn oma, waar mijn tante was. ``Gewoon doorbijten, meiden het lukt jullie vast wel, lachte Mohammed. We waren net aangekomen van Marrakech. En niks voelde nu meer goed, alsof alle problemen weer naar boven kwamen. Maar aan de andere kant, welke problemen???
Yallah, zidiw hawnie ( kom even helpen ) Dounya, wat sta je ernog?, vroeg Yassin. Ik draaide me om naar de auto, en nam een vluchtige blik in onze straat. Iedereen had zo te zien zijn middagdutje al gedaan want het was al rond zessen, en iedereen stond buiten. Het een groepje was aan het kaarten de ander geleund tegen de auto, en verder spelende kinderen op straat. Telkens wanneer mijn neven het huis ingingen om alles naar binnen te brengen floot er een viezerik. Ik kreeg bijna kokhalsneigingen van de man, want hij zag eruit alsof ie 40 was.
Samira werd het gpssssst beu, en pakte boos haar spullen en verdween. Ik pakte snel nog mijn koffer en die van el Mehdi, en liep ook naar binnen. Ik liep naar de bovenste etage, en hoorde het hard gepraat van mijn familie. De woonkamer was bomvol. Ik ging me eerst om kleden, en betrad toen de woonkamer. Soms kon ik dit niet uitstaan, alle ogen zijn dan op je gericht, en iedereen bekijkt je van top tot teen. Ik merkte dat niet alleen mijn tantes en ooms, en mijn ouders in de woonkamer waren, maar ook nog 2 andere mensen. Ik begroette de vrouw en man vriendelijk en liep rechtstreeks door naar de keuken. Ik zag Samira al wat uit de koelkast pakken. Ze draaide zich om en keek me geschrokken aan. ``Melki ? ( wat is er ? ) vroeg ik kalm.
``Weet je het dan niet?``, vroeg ze. `Wat moet ik weten?`, vroeg ik. Ik begon dit een beetje raar te vinden, en ze maakte me zelfs nerveus.
``Dounyaaaaa !! Taheli ( kom ) schreeuwde mijn moeder. ``Waga ma, ena zjeja ( ik kom eraan ) schreeuwde ik terug. Dit werd te freaky. Samira keek nu omlaag, en ik merkte dat ze ergens mee zat ofzo.
Wat was er aan de hand?? Ik schudde haar door elkaar en vroeg ongeduldig wat eraan de hand was. ``Dounyaaaaa, schreeuwde mijn moeder weer. Boos keek ik mijn nicht aan en liep de keuken uit.

Fien kounti? ( waar was je ), vroeg mijn moeder boos. Haa fel kouzina ( Alleen in de keuken hoor ), zei ik kwaad terug. Ou meleki thatelti ( en waarom doe je er zo lang over ? )
Ik ben voor 5 minuutjes weg, of ik krijg al gelijk een kruisverhoor !
Gelsi ( Ga zitten ), beveelde ze me. Ik zat naast mijn schoonzus, die zich niet op haar gemak voelde. Ik voelde de hitte in de woonkamer, de mannen zaten aan de andere kant van de woonkamer waar het veel frisser was. De vrouw die ik niet kon, begon me allerlei vragen te stellen, mijn moeder kwam er af en toe tussen door te vragen hoe het in Marrakech was. Ik begon me aan de vrouw te irriteren want ze bekeek me soms van top tot teen aan een stuk door lang, en verder stelde ze persoonlijke vragen, ik vond het op een gegeven moment te persoonlijk worden. `` Mijn zoon komt er zo aan``, begon ze opeens. Hij is 29 jaar en heeft een goede opleiding, begon ze weer. Leuk voor je, wou ik bijna zeggen, maar hield me in. Wat interesserde haar zoon mij nou weer?? Was ze er zo trots op dan?
Het bleef niet alleen bij dat hij een hooggeschoolde man was, maar bij veel meer dingen, ze bracht al het positieve in hem op, en ik moest het aanhoren ! Mijn nichtje die hier in Casa woonde Fouzia keek ik wanhopig aan, ik wierp haar een blik van : ` Ik wil hier weg ` Dat schijnheilig mens deed net alsof ze me niet zag, en ging gewoontjes zitten. En waar was Samira??, dacht ik droevig. Ik brak het ijs door, door te zeggen dat ik me uitgeput voelde van de lange reis, en dat ik even ging liggen. Gelukkig deed niemand moeilijk, ik liep stilletjes naar mijn kamer, waar ik Samira aantrof die aan het bellen was met haar verloofde.

El Noor
19-08-04, 16:27
salaam,
alles goed met je meid?Ik ben pas begonnen met je verhaal en ik vind het de max echt waar!Het is zo romantisch en jah ik kan dan lekker wegzwijmelen...
Volgens mij weet ik hoe het zal aflopen ik heb al zo'n gevoel
kusjes.
en schrijf snel verder aub.

Chorouk
20-08-04, 16:53
Een mooiii, super vervolg ga gauw weer verder......................


kusjes Chorouk

miss shorty
21-08-04, 19:53
hey alles goe meid ,kwou gewoon effe zeggen dat ik heel zot ben van je verhaal ik ,ik lees het echt met veel veel plezier en ik hoop dat je rap het vervolg zal schrijven want kan echt ni wachen ;-) dikke kusjes vanuit BelgiŽ

Soria
22-08-04, 12:49
he lieverd waar blijft het vervolgje nou???

Ben je je trouwe fans nu al vergeten???
:rolleyes:

kusss soria

Naima_xx
22-08-04, 22:30
heyyy zinna,
alles goed met je?
:wow: Wauwwwwww, wallah echt een prachtig verhaal! Tbarkelah a3lik!! :love:
ga alsjeblieft snel verder!


Boussa, Naima

bent_casa
23-08-04, 20:09
Ik ben alleen op die andere marokko site verder gegaan omdat hier mijn verhaal niemand las maar voor deze reacties zet k wel vervolgen neer

Ze sloot haar gesprek snel af, toen ze me binnen zag komen. Alweer wierp ze me die bezorgde blik. Boss keek ik haar aan, en deed net alsof ik wat aan het zoeken was. `Dounya?, vroeg ze zachtjes. ``Wat !!, schreeuwde ik boos. Ze keek me onschuldig aan. ``Sorry, zei ik zacht.
Ik liet me toilettas op de grond vallen, en plofte neer op bed. ``Ik weet niet wat onze ouders en die mensen hebben gedronken hoor, maar ze gedragen zich een beetje weird``, zei ik. ``Weet je het dan niet?, vroeg ze ongeloofwaardig. Ze trok er ook zo`n : Oh My God - face bij.
``Wat moet ik weten?, vroeg ik half lachend. Ze pakte er een stoel bij en kwam erbij zitten. ``Dounya ik weet niet of ik wel degene moet zijn die het je moet vertellen, maar....
``Maar wat?, voegde ik eraan toe. Het werd stil. ``Ze zijn hier voor je om je ....Nouja, die vrouw Fatima wil je graag voor haar zoon hebben, zei ze. Ik schrok me wezenloos. ``Het spijt me , zei ze zacht. Zonder wat terug te zeggen, stormde ik mijn kamer uit. Ik liep naar de woonkamer, en ik zag ze allemaal samen lachen, ondertussen had haar zoon zich al bijgevoegd. Mijn moeder keek me verwijtend aan, en zei toen : `Ma ratiet selmisch ( Begroet je hem niet ? )!! Kwaad kek ik de jongen aan, en gaf hem een hand. Ik kreeg het gevoel alsof ie wat verder wou vragen maar die kans gaf ik hem niet, want ik draaide me gelijk om. Hij zag er goed verzorgd uit, knap kon ik ook alweer niet zeggen. Hij stond met mijn broer Samir te lachen, toen ik opzij keek merkte ik zijn vieze gele tanden op !! Ik kreeg bijna kokhalsneigingen, en stootte toen mijn moeder aan, met de vraag of ze even kon komen. Mijn moeder stond op, en wees me naar de kamer van Samir. Ze sloot de deur, en begon. ``Hoe kun je zo onbeleefd zijn, en zo hebben we je toch niet opgevoed, bla bla bla. Ze tetterde aan een stuk door. ``Weet je wie die mensen zijn Dounya?, vroeg ze kwaad. Jaa !! schreeuwde ik. En ik zeg er mooi nee tegen, dus stuur ze maar weg, schreeuwde ik.
Verbijsterd staarde ze me aan. Beleti, hawdie hawdie ( wacht eens herhaal dat nog eens! ) Ik zag in haar blik, mijn eigen moeder niet, ik zag een koelbloedige vrouw die me zomaar aan iemand wou weggeven.
Ze sloeg me hard in mijn gezicht, en opende de deur zonder me nog maar een blik toe te wenden. Safi, nog nooit heb ik zo`n lelijke zomer meegemaakt. Gadverdamme, dacht ik. Dan trouw ik wel liever met een van mijn neven hier, maar niet die zoon van el gnoen layster. Het gaat ze vast en zeker om de papieren, nou mooi niet !! Ik voelde mijn bloed koken, en trok het niet meer. Ik rende naar de onderste etage waar mijn broer Mo was. Misschien dat hij me kon helpen.

bent_casa
23-08-04, 20:11
Ik kon het alsmaar niet geloven. Dit leek wel een nachtmerrie. Een nachtmerrie die maar niet wou stoppen. Maar dit was real- life. Hijgend kwam ik onder aan. Die rottrappen ook, dacht ik kwaad. Mo`s deur stond op een kiertje. Maar hij was zelf al druk in gesprek met Esma. Het klonk heftig dus besloot ik maar niet naar hem toe te gaan. Ik liep moeizaam weer naar boven, waar ik het gelach van mijn neven en die `` Younes``hoorden. Als ze maar geen boezemvriendjes worden ofzo, dacht ik sarcastisch. Ik liep onopvallend door naar mijn kamer. Nouja, onopvallend was het niet, want mijn moeder riep me of ik de thee kon brengen. Dat deed ik dus, het eten werd geserveerd door mijn nichten en el redema ( dienstmeisje) van mijn oma. Ik moest mee eten, alhoewel ik geen hap door mijn keel kon krijgen. Ik voelde vanuit mijn ooghoeken dat die ``Younes`` de hele tijd aan het staren was. Het werd op een gegeven moment zo erg, dat ik me naar hem omdraaide en hem een blik gaf van : ``Kijk eens voor je .`` Zieligerd, dacht ik. Hij had vast verwacht dat ik zou lachen of zou blozen ofzo. Snel at ik verder, beantwoordend de nieuwsgierige vragen van Lella Fatima. Ik vond het maar eens tijd om op te staan. Ik negeerde de koele blikken van mijn moeder en liep gewoontjes door. Yassin had alles in de gaten en fluisterde in de gang wat woordjes in wat me moed gaven. Ik opende mijn de deur van mijn kamer, en vond daar 3 kleine kinderen die met mijn toiletspullen aan het spelen waren. Rotkinderen ook ! , dacht ik kwaad. Boos stuurde ik een voor een weg. En plofte weer neer. Ik had tot zover nog niet gehuild. Wat ik van mezelf heel knap vond aangezien dit eigenlijk de ergste dag van mijn leven was. Een kant van mij wou Nawel opbellen, maar ook weer niet. Ik had meer tijd voor mezelf nodig. Ik gaapte de hele avond door, tot dat ik in een diepe slaap viel.

De dag erna, werd ik koeltjes aangekeken door zowel mijn moeder en mijn vader. Beide namen ze me het kwalijk, dat ik ging slapen, en ik ongastvrij was. Het boeide me niet zoveel, maar later op de dag weer wel. We hadden rond 2 uur gegeten, en iedereen besloot zijn standaard middag-dutje te gaan doen. Maar niet iedereen, want ik hoorde mijn ouders bellen door de telefoon. Het was zo te zien geheimzinnig want ze sloten de deur. Ik hoorde gelach van mijn moeder, en maar vragen stellen wanneer ``die mensen`` zouden komen. Ze bleef maar herhalen dat ze zich verheugde op hun komst, en dat ze alles zou voorbereiden. Even dacht ik dat het die vrouw `Fatima` weer was, van gisteren maar mijn moeder bleef de vrouw maar Khadija noemen, en mijn vader bleef het woordje el hadj constant herhalen. Dus HUN waren het in ieder geval niet....maar wie wel ??!!


Ik hoorde dat ze op het punt stonden om het telefoontje af te sluiten. Zachtjes sloop ik naar mijn kamer. Ik praatte wat met Samira over onze plannen voor vanavond, en haar bruiloft. Ze hadden er namelijk voor gekozen om meteen een bruiloft te geven. Wat ik raar aan mezelf vond, was dat ik heel normaal en relax deed. Ik bekommerde me niet om wat er zou gaan gebeuren, terwijl dat juist wel moest. Mijn moeder kwam opeens naar binnen, met een grote grijns op haar gezicht. Lachend begon ze te vertellen. ``Weet je wie ik net aan de lijn had? Dit was typisch mijn moeder, vroeg ze wat aan je en kon jezelf geen antwoord geven want meteen na haar vraag voegde ze er een heel verhaal aan toe. ``Het was Khadija sahbtie van vroeger, we hebben het nummer via Hadj Driss hiernaast gekregen en ze komen volgende week al !`` Opgewonden vertelde ze elk detail. Ik was wel blij voor mijn moeder. Ik weet hoeveel zij voor haar betekende. Ze waren net zussen vertelde ze altijd, en voor de vakantie had ze het al over dat ze elkaar weer zouden treffen na al die jaren. ``Maar.. Dounya, stamelde ze. Ze keek opeens heel serieus. Over gisteren, we hebben niks besloten, maar je vader vindt het toch de hoogste tijd en... Ik onderbrak haar gelijk. `` Nee ma, ik kan het niet, zei ik kalm. ``Nee, wacht zei ze. Laat me uitpraten. Khadija heeft ook een zoon rond de 28 denk ik, en nu we weten dat je je niet met Younes wilt verloven, geven we je de keuze. Of Younes, die je dus gisteren hebt gezien, of Khadija`s zoon.
Versteld staarde ik me mijn moeder aan. Wat voor keuze is dit?! Younes lelijke jongen die ik gister had gezien, of een de zoon van de beste vriendin van mijn moeder die ik nog nooit van mijn leven had gezien. ``Nou denk goed na, voor Younes moet je papieren maken, en voor alles zorgen en Khadija woont al in Nederland...yallah wa tfikiri mezjen ( denk goed na ) . Het ergste van alles was ook nog dat ze het lachend zei. Ik voelde me weer net een kleuter die per se moest kiezen tussen barbie en een pop. Normaal gesproken stond ik nu allang op, en begon ik te schreeuwen, maar ik bleef rustig. Rustig, omdat ik wist dat ik geen kant op kon. Als ik nou weer weigerde, dan zouden ze argwaan krijgen, of ze zouden me het nooit meer vergeven. Dat kan ik ze echt niet aandoen, dacht ik. Ik keek van mijn moeder naar Samira, en van Samira naar mijn moeder. Samira pakte snel een briefje en schreef erop : El hollandi. Ze hield het naar boven stiekem achter mijn moeder. Ik wist gelijk waarom ze dat zei, en die gedachte schoot zelf ook meteen in mijn gedachten op. Ik zei maar een naam tegen mijn moeder en dat was : Khadija. Blij omarmde ze me en verzekerde mij dat alles goed uit zou pakken. Mijn moeder verliet trots mijn kamer. Samira bleef zich maar afvragen hoe hij eruit zou zien. ``Nouja, lelijker dan Younes kan in ieder geval niet, zei ik lachend. Maar het is beter zo als hun toch al in Nederland wonen. Het is veel beter, dacht ik. We kleedden ons snel om, en besloten om langs mijn tante te gaan. Wat betreft Khalid, hij bestond voor mij niet meer. Dat hoofdstuk wordt volgende week als Khadija komt afgesloten en zal ook nooit meer heropend worden. Ik zal hem moeten vergeten, alhoewel ik diep in mijn hart weet dat dat nooit makkelijk zal gaan. Afgelopen dagen, en weken had ik nog wat hoop. Maar aangezien ik nu in hetzelfde schuitje als hem zit, kunnen we beide geen kant op. Ik zal hem moeten wissen uit mijn hoofd en mijn hart. Voorgoed !!!

We waren nu al ongeveer 2 uurtjes bij mijn tante. Mijn telefoon ging over. Het was Sabah. We babbelden wat, en spraken af rond 8 uur bij de boulevard. Ik wou eerst niet afspreken, ze was notabene Khalids` zusje. Ik moest haar dus vertellen hoe het bij mij zat, zij zou het dus doorgeven aan Khalid. Ik vond het ondertussen wel tijd om te vertrekken bij mijn tante, maar ze bleef maar aandringen dat we nog moesten blijven voor het avondeten. Beleefd weigerden we, en beloofde dat we snel nog zouden terugkomen. Mijn vakantie zou eigenlijk volgende week voorbij moeten zijn. Maar ik had besloten om er nog 2 weekjes bij te doen. Marokko was dit jaar namelijk te gezellig geworden. We namen dus de taxi naar Ain Diab ( boulevard of la cote ).
Sabah en ik hadden dus bij de Mac afgesproken. Het was weer eens bomvol met Fransen. Tegenover de Mac hadden ze een bijzondere hafla ( feest ) georganiseerd. Dat deden ze namelijk altijd in het weekend. Ik zag Sabah al met haar nicht zitten. We begroetten elkaar en hadden het over mijn tripje naar Marrakech en haar tripje door Fes, Oujda, en Agadir. De Khalid - onderwerp werd nog vermeden. Totdat ik er genoeg van had. `` Hoe gaat het met hem?, vroeg ik zacht. Ik heb hem niet echt vaak gesproken. Hij is namelijk naar Tanger gegaan en Tetouan, en Nador. Bij zijn vrienden. Hij is vandaag pas terug gekomen, maar ik ben bij mijn tante blijven slapen dus heb ik hem nog niet gezien of gesproken. Ik knikte. ``En met jou?``, vroeg ze. Ik schudde mijn hoofd en trok een serieus gezicht. Ik vertelde hoe het zat, en wat er allemaal gebeurde. Ik kon Sabah eigenlijk niet zolang, maar bij haar kon je gewoon gelijk open zijn. Iemand waar je altijd naar toe kunt gaan als je problemen hebt ofzo. Verontwaardigend stelde ze me gerust dat het wel goed zou komen. En ze vond het knap en moedig van me dat ik niet eens instortte ofzo. Want ik vertelde het verhaal ook heel gewoontjes. We hadden nog niks besteld ofzo. Dus dat deden we. We werden weer constant lastig gevallen door die Fransen met hun standaard lacoste en adidas pakjes. Telkens deden ze alsof ze wat lieten vallen, en verontschuldigden ze zich bij ons. Na onze meals liepen we naar de overkant, waar er allemaal kermisattracties waren en die feest. We hadden het alsnog goed naar ons zin. Het nichtje van Sabah was een heel aardig en rustig meisje. Samira praatte wat na met haar achternicht die we daar tegenkwamen. Het werd een leuke avond, Sabah wou zo snel mogelijk weer met ons afspreken omdat ze het een gezellig uitje vond. Samira vond dat ook en we spraken weer af voor de dinsdag erop. We belden Yassin op zodat hij ons naar huis kon brengen. Als we met de taxi zouden gaan, zou onze sweet tante weer pissig worden en daar hadden wij beide geen behoefte aan. Wat ik nog meer leuk vond, was dat ik Khalid gelukkig niet vaak in mijn gedachten had.
Yassin haalde ons dus op, en bracht ons met hard muziek in de auto terug naar huis. We vielen bij elk persoon op layster. Toen we aankwamen, renden Samira en ik gelijk naar boven, we hadden echt pijn gekregen van het lopen met deze verschrikkelijke schoenen.

bent_casa
23-08-04, 20:14
De dagen erna gedroeg iedereen zich poeslief tegen mij. Ze wisten dus dat ik min of meer had ingestemd met hun plan. Samira en Yassin probeerde me de hele tijd op te beuren. Wat eigenlijk niet hoefde, want ik gedroeg me nog steeds heel relax. Het deed me niet zoveel, waarom weet ik niet. Misschien zou ik pas echt panisch worden wanneer ze komen. En dat zou al over 2 daagjes zijn. Mijn vader zowel mijn moeder kregen hun big smile op hun gezicht ermaar niet af. Ze hadden ervoor gezorgd dat iedereen zou komen van de familie. Vandaag was het gelukkig wat rustiger. Dat kwam omdat de kinderen van mijn tante naar een soort park waren gegaan met kermisattracties. Ze had namelijk 5 psychische koters die niet eens een minuut lang stil konden zitten. El mehdi merkte het ook al op. `` Denia sakla man, zei hij. ( Wat is het hier stil ) .``Je hoort hier zelfs een speld vallen, zei hij lachend. `` Ewaa, laten we hier maar van genieten, want ze zijn zo weer terug, zei ik. We hoorden opeens iemand bellen. We keken elkaar beide lachend aan, en ook geschrokken. ``Nee !``, zeiden we allebei tegelijk. Ik rende snel naar de intercom, en vroeg wie buiten stond. ``Krieb ( Ik ben het ) . Het was elhamdoelah Yassin. Ik zuchtte opgelucht. Ik drukte op de zoemer, en hij kwam gelijk naar boven. Maar hij was niet alleen, ik hoorde nog meer stemmen. Hij had zijn hele posse meegebracht. Ik begroette een voor een, en voelde me eerlijk gezegd niet op me gemak. Er zat een jongen bij die me de hele tijd aan bleef staren. Mijn moeder ging meteen wat voor ze klaarmaken. Yassin probeerde me wat aan het lachen te maken wat overigens toch lukte. Ik leerde zijn vrienden beter kennen. Soufiane kwam uit Nederland, hij was met zijn neef meegekomen, een goede vriend van Yassin die erzelf ook was, en een collega die met Yassin werkt. Soufiane was een hele aardige jongen 29 jaar en had een vaste baan als financieel adviseur. Mijn moeder zat met mijn tante aan de andere kant van de kamer te praten. Af en toe keek ze wel om, maar verder deed ze erniet moeilijk over. Ik was ook eigenlijk mt mijn neef en zijn vrienden aan het praten. Was toch niks mis mee? Een halfuurtje erna, kwam Samira samen met Fouzia terug van el hammam. Ik had geen zin om ernaar toe te gaan, dus bleef ik thuis. Ik liep meteen naar onze kamer. Samira keek me aan van : Who tha hell is that? Ik vertelde dat ik een leuk gesprekje had met Soufiane, maar het was echt onschuldig. ``Yallah wa waar gaan we vandaag heen meid?, vroeg ze. ``We hebben echt alles al gezien van Casa, we kunnen zelfs al touroperator van Casa worden. Ik moest lachen, want ze had zwaar gelijk. Ik dacht na, om thuis te blijven zou zeker geen pretje worden. ``Wat denk je van Rabat, El Jadida wil ik ook wel, maar dat is te ver reizen joh, dan hadden `s morgens moeten gaan. ``Als we naar rabat willen gaan, moeten we El mehdi, of mijn broer vragen, zei Samira. Ik kan natuurlijk ook Mo vragen om zijn auto, zei ik. ``Ja, als hij thuis blijft ja, anders heeft hij die zelf wel nodig, zei ze. We zaten in een lastig pakket. Opeens hoorden we geklop. El mehdi kwam binnen met de vraag waar we heen zouden gaan. ``Yallah wa fien radien hed elyoum ( waar gaan jullie vandaag heen? ) ``Waar jullie heen gaan!, zei ik blij. Hij lachtte. Wij zijn van plan om eerst Redouane naar huis te brengen hij heeft andere plannen, en Soufiane, Mounir gaan met ons mee naar Mohammedia. Ze hebben een leuk feest georganiseerd dus...
``Jaaa jaa.. we gaan mee, zeiden Samira en ik tegelijk. Beide moesten we lachen. Layster we trokken deze zomer echt zovaak met elkaar op, dat we bijna elkaar zielsverwanten werden !
``Yallah, wa als jullie over een half uur niet klaarstaan, zijn we weg, zei hij bespottend. Zachtjes sloot hij de deur dicht, en wij begonnen ons snel om te kleden, en op te maken.

El mehdi had gelijk ze hadden inderdaad een leuke strandfeest georganiseerd. Er waren veel toeristen op afgekomen. We drongen ons tot de menigte en bemachtigde snel een plekje. We bestelden wat te drinken. Ik was melig met Soufiane bezig. We lachtten over de gekste dingen, alles wat we vroeger meemaakten. Het was een hartstikke leuke jongen. Hij deed me alles om me heen vergeten, daar was ik blij om. Ik merkte dat Yassin het niet leuk vond ofja in ieder geval je zag hem soms vuil naar Soufiane kijken en soms ook naar mij. De verloofde van Samira Saleh was ook al gekomen. Ze had hem opgebeld, en verteld waar we waren. Hij was meteen gekomen. Iedereen amuseerden zich. We kregen later in de avond wat honger, en keken om ons heen, waar we een restaurantje konden vinden. Soufiane en zijn neef stonden op om ereen te zoeken. Samira en Saleh waren druk met elkaar aan het praten. Yassin was maar wat stilletjes. ``Is er iets?``, vroeg ik. ``Nee hoor niks, zei hij. Hij keek weer ongeinteresseerd om zich heen, en probeerde game te maken bij de dames. Opeens begon hij. ``Dounya, ik... ik wil gewoon niet dat je teleurgesteld wordt. Niet begrijpend keek ik hem aan. `` Ik heb nu wel gemerkt hoe je met Soufiane omgaat, je vindt hem zo te zien een leuke jongen, maar je moet niet vergeten dat... `Dat wat?, vroeg ik boos. ``Nou overmorgen,... stamelde hij. ``Och ja, overmorgen dan heb ik geen leven meer he, want dan zal ik officieel worden uitgehuwelijkt ! zei ik sarcastisch. ``Dat bedoelde ik niet, zei hij kalm. ``Nee volgens mij bedoelde je dat wel, snauwde ik hem af. Samira en saleh keken ons raar aan. Boos stond ik op. Soufiane en Mounir waren al terug. Toen ik opstond wou Souf me tegen houden. Kwaad liep ik door. Nu was mijn humeur al helemaal verpest. Ik liep door naar het strand wat maar een klein beetje verderop was. Ik begreep Yassin wel. Natuurlijk wilde hij me wel gelukkig zien, maar misschien wou die niet dat ik al te close zou worden met Souf. Ik had nu al ver gelopen en besloot om te gaan zitten. Ik deed mijn vest uit, legde het op het zand en ging zitten. Kinderen die nog aan het spelen waren, koppels die blij een strandwandeling gingen maken, kortom iedereen was gelukkig in mijn ogen behalve IK ! Opeens viel er een traan op mijn broek, en er volgden er nog meer. Ik voelde me zo eenzaam. Nog geen duizend woorden konden mijn gevoelens op dat moment beschrijven. Niemand zou me kunnen begrijpen....alleen maar 1 iemand.
En dat is Khalid !! Ik mistte hem zo erg, het was weer 3 weken geleden dat ik hem gezien heb. Of weken geleden dat ik hem heb gesproken.
Ik veegde boos al mijn tranen weg. `` Mag ik erbij komen zitten?, vroeg er een stem. Ik draaide me om en zag Soufiane staan. Ik haalde verdrietig mijn schouders op. Hij kwam erbij zitten, en bleef me aankijken. ``Ga je me nog vertellen wat er aan de hand is?``, vroeg hij. Mijn tranen begonnen weer. `` Sorry, meid ik wou je niet aan het huilen maken. Hij probeerde me te troostten, ik kon nog niks uitbrengen. Pas na zeker een kwartier begon ik te vertellen. Van het hele gebeuren Khalid in nl tot hier in marokko, en van het uithuwelijken. Hij schrok ervan, en leefde met me mee dat ik zoveel geleden heb. `` Dounya, je verdient dit niet. Zo te horen, hoor jij maar bij 1 persoon en dat is Khalid. Maar weet je allah ou ahlam. Niks staat nog vast zowel voor jou en Khalid zelf. Hij heeft toch nog geen ring om zijn vinger? Jij hebt er toch ook geen om? Wat jij deze dagen moet hebben is el Sbar ( Geduld) En je moet niet blijven zeggen, ik word uitgehuwelijkt, want in feite heb je er zelf voor gekozen ! `` Die kwam bij mij hard aan. Hij had gelijk. Ik had ingestemd, zonder dat er eigenlijk iets officieels was, dus het was mijn eigen keuze ! `` Dounya je moet niet vergeten dat je je woorden altijd kunt terug draaien, zelfs als je verloofd bent. Als jij maar gelukkig bent, en natuurlijk het niet ten koste gaat van je ouders` happiness zullen we zeggen. Ik luisterde naar zijn wijze woorden. En hij had eigenlijk gelijk, waarom zat ik notabene nog te huilen?! Er was tot nu toe nog niks aan de hand. En als ik me overmorgen erniet goed over zou voelen, dan zou ik er dan nog wel wat op bedenken, dacht ik. Nu moest ik nog genieten, vertelde hij. Hij probeerde me verder nog aan het lachen te maken. Verder vertelde hij ook hoe zijn situatie qua `trouwen` zat. Hij had al een meisje ontmoet, en het was al behoorlijk intiem tussen hen, maar zij wist het telkens niet zeker. Ze wist niet zeker of ze wel met hem moest trouwen. Ik gaf hem wat advies, en dat apprecieerde hij. Ik dacht na over zijn woorden. Er was nog niks aan de hand nu, misschien dat alles voor mij overmorgen zou veranderen, maar dat had ik zelf in de hand !!

De DAG was nu aangebroken. Ze zouden ` s middags al komen voor el rdaa ( middageten) tot ` s avonds laat. Ze zouden nu al over een uur komen, en ik was al over mijn nervositeit heen. Die rotkinderen van mijn tante Aisha werkten me alsmaar op mijn zenuwen. Ik stuurde er 3 mijn kamer uit, mijn handen moesten nog eens van te pas komen. Samira behandelde de andere 2. Zelfs toen bleven ze maar op de deur kloppen en smeken of ze weer naar binnen mochten komen. Boos liep ik naar mijn deur, vistte snel uit mijn tas paar muntjes en gooide ze op de grond. Ik sloeg de deur hard dicht en liet me op mijn bed neer vallen. ik hoorde dat ze nog eens aan het vechten waren wat ze met het geld zouden doen. Ik pakte een kussen en hield het tegen mijn oor aan. Ik werd echt psychisch door hun !!
Gelukkig werd het later stil. Samira was aan het ijsberen en wou een plan bedenken hoe we eruit konden komen. Ze wou wat uithalen zodat ze me niet meer gepast vonden en snel weg zouden gaan. Maar dat wou ik niet. Het was de beste vriendin van mijn moeder, en als ik een smeuige plannetje zou gaan bedenken zou ze het me nooit vergeven.
Ik besloot om te gaan slapen, dat vond ik de laatste tijd namelijk zo vredig. Ik was dan vrij van alle problemen. Voordat ik me ogen sluitten zag ik Khalid voor me, en liet me gaan in een diepe slaap.

``Dounyaa.... Dounyaaa ze zijn er fieki ( word wakker ). Slaperig keek ik naar Samira die me hyper stond wakker te schudden. Opeens drongen haar woorden tot me door. Ze zijn er !!!

Batata24
24-08-04, 08:01
kom op, laat ons niet in de steek en ga gauw door :)

Lissa
24-08-04, 16:33
Meid ik vind jouw verhaal prachtig je moet zeker door gaan.
Dikke kus Lissa

bent_casa
24-08-04, 18:17
Wauw..weer zon wonder dat ik 2 reacties heb :hihi:


geintje...
hier voor jullie

Ik wreef het slaapzand in mijn ogen weg, en stond acuut op. Ze zijn er !! Dat drong niet echt tot me door, geloof ik.``Wacht blijf jij anders nog even hier, ga ik even poolshoogte nemen, zei Samira. Ze verdween in een seconde, en ik bleef achter op mijn kamer. Ik ging als een luistervinkje bij de deur staan. Ik hoorde alleen het gekus en het gelach van mijn moeder die haar beste vriendin aan het begroeten was. Mijn vader en oom verwelkomde hun verder naar binnen. De zus van mijn moeder kwam er ook opeens aan, en zo te horen vlogen ze mekaar om de hals. Ze gingen zitten, want ik hoorde opeens alles heel vaag. Iemand trok opeens aan de deurklem. Het was Samira. ``Dounya, je gaat niet geloven, maar het is een vette HUNK!! Geloof me, hij ziet er dodelijk uit, schreeuwde ze nu bijna. SSsstttt, bshwieya ( rustig ) , siste ik. ``Nee heel even serieus meen je het ?, vroeg ik. `` Ja, en ik zou maar als de donder naar binnen gaan, want je moeder vraagt om je. Ik keek naar mijn trillende lichaam, ik had klamme handen gekregen van de zenuwen. Ik weet niet waarom, normaal gaf ik er niks om maar dit was zo erg belangrijk voor mijn moeder dat ik dit niet kon verpesten.``Hee Dounya, heb je twijfels?, vroeg ze. Tuurlijk heb ik twijfels....maar dit moet ! Nee, weet je wat ik ga mijn gevoelens opzij zetten, ik ga nu de voorbeeldige dochter uithangen zodat mijn ouders trots op me kunnen zijn. `` Dat zijn ze al joh``, zei ze. Ik slaakte een diepe zucht. En trok de deur open. ``Bismillah, zei ik. Mijn tante stond meteen voor mijn deur. `` Wat doe je daar allemaal, schiet op ga de gasten begroetten nti meket heschmisch, zei ze op een bespottende toon. Ik vervloekte haar binnensmonds, en liep samen door naar de woonkamer met Samira achter mij.

De mannen zaten weer aan de andere kant van de woonkamer dus ik had nu nog geen zicht op DE jongen. Ik deed me belga uit, en ging ze begroetten. ``Hadieja bentek ( Is dit je dochter) ?
vroeg de vrouw. Ik glimlachtte, en keek naar mijn moeder die trots op de seddarie zat te kijken. Wat gek, dacht ik. Deze vrouw lijkt sprekend op iemand ! Ik bleef me maar afvragen waar ik haar had gezien, maar kwam er niet op. Samira zat naast haar moeder, en seinde me dat het nu tijd was om HEM te begroetten. Snel fluisterde ze in me oor dat hij echt CUTE is. Relax liep ik erheen. De jongen zat nu nog met zijn rug omgekeerd naar me. ``salaam, aleikoum, schreeuwde zijn vader boven al het gepraat. Ik begroette hem en draaide me gelijk naar de jongen om.

Mijn hart stond letterlijk stil, ik wist niet of ik droomde of dat dit de werkelijkheid was, maar HIJ was het. Het was KHALID !!!!
Ik zag de verbazing in zijn gezicht, die algauw in een grote glimlach veranderde. Hij stond op, en gaf me 4 kusjes op mijn wangen. Ik stond daar met een rood hoofd vol verwarring. Hij was gewoon de zoon van.... nee met hem zou ik uitgehuwelijkt worden. Nouja,....uithuwelijking zal ik het maar niet noemen. Ik begroette ook nog een andere jongen die naast hem zat, het was zeker zijn broer, want die 2 leken sprekend op mekaar. Ik kon wel huilen van blijdschap, en ik bleef het woordje Subhanallah herhalen in mezelf. Vluchtig wierp ik een blije blik naar Khalid, en liep snel door waar de vrouwen zaten. Ik fluisterde tegen Samira dat ze even moest komen. We deden alsof we wat moesten halen uit de keuken. Daar schreeuwde ik het praktisch uit. ``Hij is het !!! Khalid ! Samira moest lachen, want ze begreep me nog steeds niet. Ik vertelde het, en haar gezicht klaarde op. Ik ben blij voor je hbiba. Ze kneep me in mijn hand, en was blij dat ze hier op deze dag bij kon zijn. Bij deze hereniging. Ik kreeg mijn glimlach maar niet van mijn gezicht af. Yassin kwam op het hard geluid af wat we maakten, en ook hem had ik het verteld. Alleen hij geloofde het niet. `` Je lult altijd verhaaltjes Dounya, maar dit verhaal slaat werkelijk nergens op..dat hij je ....nee ik geloof het niet. `` weet je wat ik ga zelf op onderzoek uit, ik ga even een praatje maken, zei hij stiekem. ``Ik lachtte, maar was ook wel bng, stel hij praat net iets te hard en mijn vader hoort het?! Aah schijt eraan, zei een stemmetje in me hoofd. Ik liep weer terug naar de woonkamer, waar ik mijn moeder samen zag huilen met Khalids`moeder. Die 2 hebben elkaar ook gevonden, dacht ik. Ze pinkte beide wat traantjes van geluk weg, en staarde me aan toen ik binnen kwam lopen. ``Ewaa?, vroeg mijn moeder. Ik keek haar vragend aan. Kif zjek? fluisterden ze opeens beiden. Yaaah nerie, dit ging even voor me te ver. Wat moest ik nu zeggen? Dat ik hem allang kon, en dat het mijn droomman is geworden? Opeens sloeg mijn moeder over. ``Waarom lach je eigenlijk zo stiekem?, vroeg ze. Ik heb op je gelet hoor, zei ze lachend. Ik lachtte wat, maar zei niks. Mijn moeder had soms ook echt alles in de gaten layster. Mijn tante zat naast me een beetje jaloers naar mijn moeder te kijken. Je zou bijna kunnen zeggen dat ze jaloers was op mijn moeder en Khalids`moeder. Samira kwam naast me zitten, en zei dat ik naar de stah moest gaan. Ik fronstte mijn wenkbrauwen, maar deed toch wat ze zei. Ik liep rustig naar boven, ik dacht aan 2 dagen terug hoe ik Khalid voorgoed uit mijn hart had verbannnen, en nu? Nu fladderden er meer dan duizenden vlinders in mijn buik. Mijn liefde is nog steeds hetzelfde voor hem gebleven. Dit moet Nawel weten. Ik wou echt dat ze hierbij was, ik heb haar echt gemist, dacht ik. En dan nog Fouad, die heel graag wou dat we weer bij elkaar kwamen..maar wacht eens even zij... Khadija Khalids`moeder haar had ik gezien op Fouads` bruiloft!! Ze sprak me nog eens aan samen met Sabah, en vertelde me nog dat ik sprekend op iemand leek. Ze bedoelde vast en zeker mijn moeder. Subhanallah !!! Ik nam mezelf voor om zodra ze weggaan, meteen te bidden. Te bidden voor dit wonder van Allah SWT. Het was intussen al wat drukker geworden op straat, en wat donkerder. Ik hoorde voetstappen en stemmen. Ik liep gauw naar de trap, om op Samira te wachten, maar het was Samira helaas niet. Het was Yassin, en Khalid !

Batata24
25-08-04, 08:00
geweldig geweldig geweldig.. ga dooorrrrrrrrrrrrrrrrrr

Lissa
25-08-04, 08:01
Dag meid, ik ben eerlijk gezegd verslaafd aan je verhaal geraakt.
Dus laat me niet in de steek.

Groetjes

bent_casa
25-08-04, 11:33
Lachend keken we elkaar aan. `` Ik...eehh.. ik ben onder, stamelde Yassin. Neuriend liep hij naar onder. Khalid en ik stonden nu maar een meter van elkaar af. Hij maakte de eerste zet. Hij liep op me af, pakte mijn hand heel lief vast en we liepen door naar de stah. Hij keek om zich heen, en zocht een plek om te gaan zitten. Er was maar 1 stoel en ik bleef er maar dom naar staren. Hij keek me ondeugend aan, en greep me bij me middel, en ik kwam op zijn schoot te zitten. Ik leunde met mijn hoofd tegen zijn borst aan. `` Dounya..je weet echt niet hoe...`` Ssst je hoeft niets te zeggen. Ik hield mijn vinger tegen zijn lippen. Ik wou gewoon heel even van ``our moment`` genieten. Onze innige omhelzing zei al meer dan genoeg. We hadden elkaar gemist, en niet zo`n beetje ook. Normaal gespoken zou ik gek zijn geworden door deze eindeloze stilte, maar het deed ons beide goed.
Pas zeker na 10 minuten lang, die toch een eeuwigheid leken begon Khalid met zijn zegje.
``Mijn droom is uitgekomen Dounya, mijn gebeden zijn verhoord en eindelijk ben je van mij.`` Ik moest lachen toen ie zei: ``Je bent van mij.`` Dat zei hij eerst ook altijd, maar dan niet op een bezitterige manier, meer op zo`n loving way of wat dan ook. ``Ik kan het eigenlijk niet beseffen, dat jij de dochter..... Hij trok er zo`n verbaasd gezicht bij, die ik net ook trok. Dounya ik heb je notabene vervloekt, vervloekt omdat ik gedwongen werd om met je trouwen. Ik vertelde hem het voorval op Fouads` bruiloft met zijn moeder. ``Het lijkt net een sprookje, vind je ook niet?, vroeg ik. Hij knikte. Hij speelde met mijn haren en bleef me maar complimenteren. We hadden het over die ene keer dat ik hem in de stad was tegen gekomen, en over Sabah.
``Het is een feit, Dounya ik ben de allergelukkigste man ter wereld``, zei hij blij. ``I know``, zei ik sneaky. `` Waga fiek, zei hij lachend. Opeens dwong hij me om recht in zijn ogen aan te kijken. Zijn blik was serieus geworden. ``Ik hou van je dat moet je nooit vergeten Doun.`` ``Ik hou ook van jou, zei ik terug. We kwamen nog dichter bij elkaar dan we al waren. Hij drukte zijn lippen op de mijne, ik voelde alsof ik in de 7e hemel was. Deze kus was onbeschrijflijk. En het kon me dan ook weer niks schelen voor het feit dat, iemand elk moment kon binnenlopen. Langzaam lieten we elkaar los. Maar daar bleef het niet bij, we leken net een klef stelletje wat moeilijk van mekaar af kon blijven. ``Ik heb je echt heel erg gemist, zei hij. Afgelopen weken, Dounya misschien dit wel goed geweest, zei hij. `` Hoe kun je zoiets zeggen Khalid, het was voor mij geen pretje hoor, zei ik verdrietig. ``Nee dat weet ik, het was voor mij ook echt een ware hel geloof me, maar ik ben erachter gekomen dat ik niet ,......zonder je kan Dounya. Jij bent gewoon mijn leven, vanaf de dag dat ik het contact met je had verbroken ademde bij wijze van spreken niet meer. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, Dounya. Ik weet niet zo goed hoe ik mijn gevoelens voor je moet uiten, ik heb dit nog nooit voor een meisje gevoeld....ik..
Ik onderbrak hem. ```Sssshhht...ik weet genoeg lieverd, en ik denk er precies hetzelfde over, zei ik zacht. Ik hoorde opeens voetstappen, mijn hart ging tekeer en ik was bang dat het mijn ouders of een van mijn ooms en tantes kon zijn. Ik verroerde geen vin, en bleef nog steeds op zijn schoot zitten. Khalid wou opstaan, maar ik seinde dat ie stil moest zijn. Angstig staarde ik naar de ingang. ``Heey.. daar zijn jullie, zei Samira blij. ``Pff..meid je liet ons schrikken, zei ik. Khalid zuchtte. ``Ewaa hoe gaat het met jullie lovebirds?, vroeg ze nieuwsgierig. ``Dit is trouwens mijn allerliefste nichtje Samira, ze woont in Frankrijk, zei ik. Ze leerden elkaar kennen. En opeens kwam Yassin naar boven. `` Yallah tkehdi nti men temaa (sta eens op), schreeuwde hij boos. Hij keek mij aan omdat ik nog steeds op Khalids` schoot zat. ``Safi, maak maar een geintje hoor, grapte hij. Alweer zuchtte we beide opgelucht. Ik stond nu toch wel op omdat ik me niet meer op me gemak voelde nu mijn neef er bij stond. ``We gaan zoal eten, maar we hebben een keuze aangezien het nu pas rond zessen is, kunnen we na de thee wat leuks gaan doen. ``Ik wil wat leuks gaan doen hoor, zei Samira. ``Het wordt eens tijd dat je een dagje binnen blijft, men nhaar lie zjiena ou nti ha raja( Vanaf het moment dat we hier al zijn, ben je alleen maar buiten. Dat was weer zo`n big bro` talk. Het strand, ik wil weer naar de boulevard, daar is het altijd leuk, stelde ik voor. Iedereen stemde in, en we liepen samen naar onder. Op de trap fluisterde Khalid lieve tedere woordjes in me oor. Toen we de salon binnen stapten, staarde onze moeders ons aan. Ze keken er ook nog eens gelukkig bij, ook de zussen van mijn moeder, maar de zus van mijn vader kon ik wel schieten. Ik had nog steeds een grijns op mijn gezicht. ``Meleki dahki? ( waarom lach je )``, vroeg ze boos. Whaayoooo dit ging te ver. `` Ou meli men dhakesch ( Wat mag ik niet lachen? ). Ze haalde haar schouders op, en at verder haar 5 beghrir op ( marokkaanse pannekoeken). Daar kwam ze volgens mij ook alleen voor, om haar buikje te vullen en dan weer naar huis gaan. Khalid was ondertussen al de kruisverhoor van mijn vader aan het ondergaan. ``Zal die slagen denk je?, vroeg Samira lachend. ``Soukti, zei ik zachtjes terwijl ik naar mijn tante keek. Zij had het volgens mij zeker gehoord. Khalids`moeder begon me ook al allerlei vragen aan het stellen. Maar deze keer vond ik het niet erg, het was een lieve vrouw, en deed ook helemaal niet moeilijk. Ze begon over Khalid te praten, en over wat hij als beroep deed. Ik knikte gehoorzaam naar alles wat ze zei, ook al wist ik zijn hele levensverhaal al. Ze vond me tbarka-allah gepast voor haar zoon, en riep toen iets onverwachts. `` Khalidd !! Khalidd ezji ( kom ).
Khalid legde zijn glas thee neer, en kwam onze kant oplopen. Ik durfde hem niet aan te kijken, uit angst dat ze dalijk iets van mijn gezicht konden aflezen. ``Neem Dounya eens de stad in, ga wat leuks doen.`` Mijn moeder voegde er gauw aan toe. `` Dounya ket hmak 3laa ain diab ( ze houdt ervan om naar ain diab te gaan ) alleen maak het niet al telaat!!, zei ze streng. Khalid knikte lachend, en probeerde oogcontact te maken. ``Di hetschi el kouzina, zei de zus van mijn vader opeens. Verslagen keek ik haar aan, en niet alleen ik maar iedereen die aan tafel was. `` We zijn nog aan het eten hoor, zei mijn moeder boos. Mijn tante rolde haar ogen met volle kapsones, en stond toen zelf op met haar bord. Ik hoorde hoe mijn moeder en Khalids`moeder nog over haar aan het napraten waren. ``Zielig mens is het ook, klaagde Samira. Yassin praatte met Khalid, over het vervoer, en hoelaat we precies zouden vertrekken. Alles werd afgesproken.
Over een anderhalf uurtje zouden we gaan.
Ik had er super zin in, want dit zou mijn eerste uitje samen met Khalid worden in Casa!

Lissa
25-08-04, 12:13
Ik blijf het zeggen ga gauw weer verder :hihi: :hihi:

miss shorty
26-08-04, 13:31
hopelijk schrijf je rap het vrvolg want ik vind het een mooi verhaal

dikke kusjes from me

bent_casa
27-08-04, 17:21
De tante Rabieha van Dounya en haar neef Rachid

``Ezji nta``, fluisterde Rabieha. ``Nhaam ( Ja ), beantwoordde Rachid. ``Smeh mezjen ( luister goed ) , ik heb net gehoord dat je nicht Dounya uitgaat met Yassin Samira en Khalid. Rachids` gezicht verstarde. ``Khalid?`, vroeg ik. ``Ja, je had Dounya`s gezicht moeten zien a weldi ze is helemaal gek op hem, en ze maken nu al plannen voor de verloving. Rachid sloeg met zijn vuist tegen de deur. ``Dit kan niet!, schreeuwde hij. IK ben degene die met haar gaat trouwen, en IK ben degene die zij zal brengen naar el garisch ( buitenland ). Ik weet mijn zoon, ik weet het en insha-allah zal dat gebeuren koste wat kost. Ik wilde eerst geen gevaarlijke plannetjes maken, maar hediek el mesgota geeft me geen keus. Ze heeft geen respect voor me, en daarvoor zal ze boeten. `` Waga el walida ( moeder) ik zal ervoor zorgen dat ze niet met die Khalid zal trouwen maar met MIJ, en daarna haal ik een wahed bent a ness van hier. Die mij zal gehoorzamen en jij ook moeder. ``Allah a hdeliek a wlidie.``Zo wil ik het horen, zei Rabieha. Maar we moeten alles snel regelen over anderhalve week gaat ze al terug naar Nederland... ``A ma, maak je niet druk ik regel het wel. ``Melkoum ket hadrou beshwieya hna ( waarom praten jullie zo zacht ? ), vroeg Dounya`s moeder. `` Laaa, welou el hadji, walou !! Rabieha zette er zo`n nepglimlach bij, en Dounya`s vader liep argwanend door. ``Safi, morgen kijk ik wat ik kan doen.`` Rachid liep verder naar onder, en Rabieha kwam ons storen.

Dounya en Samira

Mascara?, vroeg ik. ``Ja, dank je, zei Samira. ``Hoe voel je je?``, vroeg ze. ``Moi??, vroeg ik lachend. ``Ik heb me echt sinds tijden niet zo goed gevoeld. Het zit erop aan te komen, ik ga trouwen met een man van wie ik zielsveel hou. En hopelijk zal alles vlekkeloos lopen. ``Tuurlijk zal alles insha-allah vlekkeloos lopen, wat zou er nu nog moeten gebeuren?, vroeg ze met een verbaasd gezicht. Op dat moment kwam mijn tante Rabieha binnen. ``Samira ara hefek el mashta ( Wil je me even de kam geven? ) Ze keek er deze keer heel gewoontjes bij, geen vuile blikken, en ook geen nepglimlach. Ik zocht naar de kam die in Samira`s toilettas zat, en gaf hem aan haar over. ``Shoukran, zei ze. Voordat ze de deur sloot, keek ze snel naar Samira die haar lichte make-up aan het bijwerken was. ``Bah, die kam hoef ik dus ook niet meer, zei Samira sarcastisch. Ik lachtte. ``Allah- yaster, misschien wordt het eens tijd dat we niet meer zo over haar praten.``
Samira stopte met het bijwerken van haar lipgloss, en keek me raar aan. ``Sorry hoor, maar zo barmhartig zal ik nooit tegenover haar worden``, zei ze. Nee, maar als wij maar het goede doen, over iemand praten in het kwade kan gewoon niet in het islam. En we praten hier niet zomaar over iemand, het is onze tante weet je en hoe slinks en bitchy zij ook mag zijn we moeten ons gewoon normaal gedragen Sam. Ik weet zelf ook niet waarom ik er zo over ben gaan denken, maar nu met Khalid..... Ik weet het niet, nu Allah SWT mij dit geluk heeft gegeven wil ik gewoon... Samira onderbrak me. ``Ik begrijp het, en misschien heb je gelijk, we hebben tenslotte toch nog maar een week en hoeveel? `` 4 dagen, voegde ik eraan toe. `` Ja, en ik weet niet of het me zal lukken, maar ik ga me uiterste best doen, safi? `` Deal``, zei ik. Yallah, wa ben je helemaal klaar?, vroeg ze. Jij?, vroeg ik. Ze knikte. Ewa wat staan we hier nog, ik ben ook klaar kom. Ze zijn vast al op ons aan het wachten.


[I]Relax,en zonder zorgen liep ik naar onder, nietwetend wat er aankomende dagen wel niet zou gebeuren.[COLOR=blue]
Onze avondje samen verliep soepel. ``Ga je mee?``, vroeg Khalid. ``Waarheen?``, vroeg ik met een ondeugend lachje. ``Even een strandwandeling maken``, zei hij verlegen. ``Ik dacht dat je het nooit zou vragen``, zei ik zahma romantisch. Hij pakte mijn hand zachtjes vast, en we liepen naar de strand. Niet alleen wij, liepen er maar ook kleine kinderen, en paar dronken mensen die de boel wouden verzieken. ``Khalid kijk eens.`` Ik wees naar mijn vinger. ``Hij keek er geschrokken naar en zei ; ``De ring``, zei hij zacht. ``Nadat je het contact met mij had verbroken had ik hem nog steeds omgedaan...na een maand stond het vast en werd het tijd dat ik de realiteit moest inzien, een traan liep over mijn wang heen, snikkend ging ik verder. Ik heb hem toch bewaard Khalid het werd me enige aandenken aan jou en....Hij onderbrak me; ``Het spijt me.`` Niet begrijpend keek ik hem aan. ``Het spijt je?``, vroeg ik. ``Ja, Dounya, hij stopte en pakte beide mijn handen vast. ``Ik weet dat ik je veel pijn heb gedaan door mijn keuze, maar je moet weten dat ik geen keus meer had, ik was ook te laf om het tegen je gezicht te zeggen. Als ik nou meer...``Ssstt, sisste ik hem. ``We schieten hier beide niks mee op Khalid. ``We kunnen nu moeilijk blijven zeggen : Als ik dit had gedaan ...dan...nee Khalid, we moeten nu vooruit kijken.


``There's no use looking back or wondering
how it could be now or might have been...`` Deze wijze woorden vertelde een collega van me een keer.
``Ik begin echt met de seconde meer van je te houden, wist je dat, zei hij met een glimlach. Je beschikt over de precieze eigenschappen van mijn droomvrouw, hij keek me op zo`n playerige manier aan van top tot teen. ``Waga 3liek, zei ik lachend. Zijn
woorden konden me soms zo erg raken. Voorzichtig gaf ik hem een kus op zijn wang. Hij trok me dichter tegen zich aan, en het voelde goed aan. Het was alsof ik in zijn armen hoorde, en bij niemand anders. Rustig maakte ik me van hem los. ``Laten we alvast terug gaan lopen, stelde ik voor. Hij keek me nog een keer lachend en tegelijkertijd lief aan, en samen liepen we door.

``Ik ben kapot``, zei ik tegen Samira. ``Komt zeker door jullie lange wandeling``, zei ze sneaky. ``Vertel op, wat is er allemaal gebeurd?``, vroeg ze. ``Gewoon``, zei ik zacht.
``Hij is zoooo`n lieve jongen, zorgzaam, hij toont respect voor je, slim leuk, grappig.....``Knap``, voegde ze er lachend aan toe. ``Ja, maar daar draait het eigenlijk niet eens om. Heel veel meisjes letten daarop en of ie veel geld heeft. ``Ewaa, jah marokkanen zijn altijd zo materialistisch als de pest``, zei ze. ``Nee, ik niet als was hij een stratenmaker dan had ik nog voor hem gekozen, no doubt about that! ``Je geeft echt veel om hem he?``, vroeg ze. ``Ja, zei ik. Echt veel.``

Moeizaam opende ik mijn ogen. Het was al 12 uur. Niks voor mij, eigenlijk om zolang door te slapen. Ik dacht meteen aan Khalid, en hoe alles gisteren afliep. Zijn moeder vond me de perfecte schoondochter, en zijn vader was het daarmee eens. Alleen vroeg ik me wel een ding nog af. ``Zijn vader had dus duidelijk met mijn vader afgesproken dat ik met Khalid zou trouwen hoe raar het ook klinkt...maar hij wou toch per se een meisje uit Marokko???`` Maar aan de andere kant hun wisten niet dat wij in Nederland woonden, maar wij weer wel over hun. ``Soms konden de zaken erzo hectisch voorstaan, dacht ik diep in mezelf. Ik liet Samira de slaapkop maar verder slapen, zij kon soms layster tot 2 doorslapen!! Ik begon met elhoudoo en bidde rustig het ochtengebed.

3 dagen erna

Ik keek naar de ring die ik om me vinger had. Het was mijn verlovingsring!! Gisteren stond alles vast. De bruidsschat en al dat soort zaken voor aankomende maanden werd besproken. En we waren het er allemaal mee eens om meteen een bruiloft te geven. Ik moest lachen om wat Nawel door de telefoon had gezegd, ons sprookje over hoe we bij elkaar kwamen is rijp voor een Oprah-aflevering. Elke dag mistte ik haar nog meer dan de dag van tevoren, en wenstte ik niks liever dat ze dit met mij kon meemaken. Insha-allah zouden we elkaar over een paar dagen weer treffen. We nemen namelijk weer dezelfde vliegtuig terug naar Nederland. Ik zat alleen op mijn kamer over van alles aan het analyseren. Khalid natuurlijk, mijn familie hier die ik erg zal gaan missen. Ik begon al een beetje met inpakken, en souvenirs te kopen. Het werd voor mij iets te stil in dit grote huis en besloot even om de radio aan te zetten. Er kwamen leuke liedjes voorbij, en toen er een bekend nummer voorbij kwam van Nancy Agram zong ik elke zin mee. Het was A w noss, die vrijwel iedereen mee kon zingen.
``Je kan mooi zingen``, zei een stem. Geschrokken draaide ik me om, en keek in de ogen van Rachid. Ik denderde naar achteren van de schrik en verbazing. ``Je hoeft niet bang te worden, ik ben het maar, zei hij. Ik zette mijn nepglimlachje op, en stamelde; ``maar..waarom zou ik bang voor je zijn? Je liet me alleen schrikken...hoe..ehh hoe kwam je eigenlijk binnen. ``Doet erniet toe, a zina, kom geef je hand. Ik zat al op de grond en hij gaf me zijn hand. Ik dacht na over zijn woorden. Doet er niet toe???, en het woordje zina?? Verbeeldde ik het me of...``Meleki ( wat is er ), vroeg hij. `` Walou, moet er dan wat zijn ofzo?``, vroeg ik geirriteerd. Layster maat ket haschmesch ke3 ( ze schaamt zich niet eens ), mij hier een beetje tegenspreken, dacht Rachid. ``Ga je mee?``, vroeg hij opeens poeslief. ``Waarheen?``, vroeg ik. Hij nam een diepe zucht. Maar geen normale, het was alsof ik hem boos had gemaakt. ``Gewoon even wat doen, ik heb je de hele vakantie niet gesproken, of met je opgetrokken, kom op we zijn neef en nicht en je gaat over een paar daagjes alweer terug. ``Hij keek er zo smekend bij, nouja misschien werd het tijd dat ik al mijn woede en frustraties opzij zet, en me echt als een nicht ga gedragen, dacht ik. ``Is goed, ik moet me wel even omkleden``, zei ik. `` Safi, is goed dan zie ik je onder wel bij de auto.`` Hij zette zijn sneaky lachje op en sloot de deur. Ik zette de radio uit, smste snel Samira dat ik even met Rachid weg zou gaan,( ik vraag me af hoe ze op mijn smsje zal reageren). Ik zocht naar een wit blousje van me, die ik nergens kon vinden. ``Tfou, schreeuwde ik hard. Fouzia zal hem wel weer hebben meegenomen, wat voor haar elk jaar een gewoonte begon te worden. Dan gebruikte ze als smoesje om hem even te lenen, en gaf ze hem nooit meer terug! Snel pakte ik een lang dun truitje, en eronder een blauwe denim jeans, ik deed mijn instappers aan, en liep met een humeur van ( eigenlijk niet eens zin om te gaan ) naar onder.


Als ik had geweten wat er dalijk zou plaatsvinden, was ik noooit meegegaan !!!!!!

Chorouk
29-08-04, 17:35
woooow wat een mooi vervolg :wohaa: ga snel weer verder lieverd wat goed dat ze tog weer bij elkaar zijn gekomen :love: :love:

boessa kbira chorouk :blauwkus:

rwina_oujdia
30-08-04, 11:50
Ga snel verder. :melig2:
Het is echt de mooiste verhaal die ik ooit heb gelezen. :bril:
Ik hoop dat je mij en de andere niet te lang laat wachten. :lachu:

xxxChierin :zwaai:

LaYDIma
02-09-04, 20:35
ahhh ben een nieuwe fan en ben helemala gek op dit verhaal egt! wil je aub verder gaan :rolleyes: : Kus L. :verliefd:

bent_casa
03-09-04, 20:26
``Waar gaan we eigenlijk heen?``, vroeg ik na een tijdje. Ik begon het wel een beetje raar te vinden, want we waren nu al een half uur aan het rijden. ``helaa meleki zerbana ( heb je haast ofzo?) ``, vroeg hij kwaad. ``Ik werd bang van zijn blik, het leek wel alsof hij elk moment kon barsten. Zonder niks terug te zeggen, haalde ik mijn gsm tevoorschijn en merkte op dat ik nieuwe berichtjes had.

Hee, schat met mij, ik mis je zo en wil je graag vandaag nog zien als het kan, ik bel je dalijk, dikke kus van mij

Ik kreeg meteen een grijns op mijn gezicht, ik opende het 2e smsje, en wat Frans was, Samira dus !!

``Nerie, wesh ben je ziek ofzo??, spreek je zo meid, boussa Samira.

Hahah, die kreeg zeker ook de schrik van haar leven, toen ik haar smste. ``Wat lach je?``, vroeg Rachid opeens. ``Walou, is niks hoor``, zei ik luchtig. ``Is het van Khalid?``, vroeg hij. Stomverbaasd draaide ik mijn gezicht naar hem om. ``Ja, je kreeg er zo`n fanatieke glimlach bij, zei hij lachend. ``Ja, het is van Khalid ja, zei ik. Ik dacht, misschien kan het toch geen kwaad, dus laat ik het maar zeggen. `` Waga, dalijk zal ik ervoor zorgen dat die grijns op je gezicht zal verdwijnen, let maar op, dacht Khalid.

We waren aangekomen bij een ijssalon. Ik vond opzich wel vreemd, 3 kwartier reizen voor een ijsje??? Terwijl we er gewoon een om de hoek hadden? Nouja, als ik nu meer argwaan ging tonen barst dalijk echt de bom dus ik hield me mond maar dicht. ``Vind je het een leuke plek?``, vroeg hij poeslief. ``Ehhh,...ja hoor zei ik. Ik keek om me heen, en ik merkte een paar jongens die flink aan het staren waren. Het was gelukkig een schone nette tent, echt fancy instead of tacky!! ``Wat i er met je aan de hand?``, vroeg hij. ``Niks hoor, zei ik. Maar je bent zo stilletjes, zei hij, en keek me diep in mijn ogen aan. ``Er is echt niks hoor Rachid geloof me, zei ik spontaan. ``Je wilt het niet he?``, vroeg hij opeens. Geschrokken keek ik hem aan. ``Ik wil wat niet?``, vroeg ik. ``Je wilt niet met Khalid trouwen he``, zei hij. ``Hoe kom je daarnou bij?``, vroeg ik kwaad. ``Hee, zina je hoeft niet boos te worden, semhi( luister ) ik zal er altijd voor je zijn, je kan alles nog afzeggen en ik zal dan je man worden insha-allah.`` Kwaad, verslagen, en verdrietig om hoe hij zich gedroeg keek ik hem aan. ``Wat brabelde hij nou?`` Ik zal er voor je zijn?? Ooh mijn God, had ik soms de verkeerde signalen doorgegeven?, nee dit ligt aan hem, dacht ik. Zonder wat te zeggen stond ik op, ``ik wil graag naar huis``, zei ik. ``Ik weet dat je bang bent, maar alles zal goedkomen, geloof me, begon hij weer. ``Ik ben het zat met je praatjes Rachid ik dacht dat je was veranderd, zei ik op een teleurstellende toon. ``En waar haal je het lef vandaan om zoiets te zeggen!! Ik hou van Khalid, en ik ga met HEM trouwen en niet met JOU!
Safi, zijn ogen spuwden vuur, en angstig nam ik een stap naar achteren. We hadden intussen al een heel publiek gecreeerd, maar daar dat kon me niet schelen. ``Ziedi, ziedi deba koudami ( Je gaat nu met me mee) schreeuwde hij boos. Sinds hij de autosleutels had, kon ik niks anders doen dan zijn zin geven, en zijn commando opvolgen. Ik beende snel naar de auto, en keek toe hoe hij met een jongens stond te praten. Wat was er in godsnaam met hem aan de hand?

Hij stapte de auto binnen, zonder maar een woord met me te wisselen. Is goed, dan ga ik het ook zo doen, dacht ik. Ik bleef dus ook stil en hij reed verder, maar dan niet naar huis althans dat dacht ik. ``Wat doe je nou?``, vroeg ik. ``Je moest net al afslaan? ``Wie weet het hier beter he, ik die deze stad al van mijn leven al ken, of jij die hier 1 keer per jaar komt? snauwde hij me af. ``Haa beshwieya( rustig maar hoor), zei ik boos. We reden nu op een onverharde weg, wat flink gebobbeld was. Het zag er flink verlaten uit, ik zag maar 1 of 2 huizen staan en een boer van veraf. Ik zat gelukkig achterin, deze keer hij moest wat spullen inladen,dus ik stelde voor om achter te zitten. Hij stopte opeens de auto, en haalde zijn handen door zijn haren. Alsof ik hem zwaar had opgefokt. ``Waarom stoppen we?``, vroeg ik zachtjes. Hij draaide zich naar me om, en stapte uit. Hij opende de deur van mij rechts en kwam naast me zitten. ``Dounya het spijt me, maar dit moet, zei hij zachtjes. Hij kwam steeds dichterbij, en mijn hart ging razend tekeer. Opeens legde hij zijn hand op mijn been. Ik verzette me, en trok zijn hand van me weg, maar vanaf toen begon de drama. Hij had mijn deur klem gezet, dus ik kon alleen via zijn deur naar buiten. ``Rachid, zkah mieni ( blijf van mij af ) schreeuwde ik. Hij begon me opeens overal te betasten en ik werd bang voor wat hij nog meer zou kunnen doen. ``Hij begon me steeds lager te bestrelen en ik trok het niet meer. Het was alsof ik wist,wat er een paar minuten later zou kunnen gebeuren. Ik begon hard te huilen en te schreeuwen. ``Soukti el hmara, niemand hoort je toch, zei hij gemeen. En voor het eerst had hij gelijk gekregen want niemand behalve Allah SWT kon mij horen. Ik begon alle doea`s op te zeggen, en hij beveelde me om daarmee op te houden. Hij hield zijn hand telkens tegen mijn mond aan. Ik probeerde me te verdedigen, maar hij was telkens te sterk voor me. ``Safi, ik ga je nu goed pakken Dounya, zodat geen man je nog neemt, zelfs je Khalid NIET!! ``Neee, schreeuwde ik. Opeens gebeurde het onmogelijke!! Ik pakte mijn tas, en ook al probeerde hij me daarvan telkens te weerhouden het lukte me om mijn parfumpotje te pakken. Ik spoot zoveel als ik maar kon in zijn ogen, en als een klein kindje schoot hij naar achteren en schreeuwde het uit van de pijn. Uit woede sloeg ik hem hard in zijn gezicht, en rende weg. Mijn gebeden waar verhoord! Ik was nu uit de auto, en snel zette ik mijn kleren fatsoenlijk. Ik keek om me heen, en volgens mij was ik in een soort shock geraakt, want ik stond nog steeds vlakbij hem, terwijl ik allang door had kunnen rennen. Adoe billah mienashitarieradjiem, zei ik. Ik zei het nog eens 2 keer, en alles werd toen voor me wat helderder. Ik keek opzij, en zag dat hij net met man en kracht wou opstaan, om zijn missie af te maken, maar dat liet ik niet gebeuren. Ik rende, en rende zo hard als ik maar kon, ik voelde telkens steken in mijn benen door el karmos el hindie, hoe hard ik maar bleef rennen net als Hicham el Guerrouj ik kon het huisje waar ik heen wou, maar niet bereiken. Het was ook zover weg. Opeens hoorde ik de motorgeluid van zijn auto, die jongen wist niet van ophouden! Ik rende door kleien steegjes waar hij niet met zijn auto kon komen. Hijgend kwam ik aan, en merkte dat er niet alleen 1 huisje was, maar elhamdoelah, het was een drukke buurt. Wat je allah-yaster allemaal van veraf niet kunt zien, dacht ik diep in mezelf. Ik klopte hard aan bij het eerste huisje wat ik zag. Spelende koters die me buiten gek aan staarden. Een van de kinderen, vroeg me om geld aangezien hij gelijk kon zien dat ik een Europeaan was. De buurt waar ik in belandde was een soort ghetto, mensen sliepen zelfs in tenten! Ik klopte nog steeds ongeduldig aan en eindelijk deed er een mevrouw open.

bent_casa
03-09-04, 20:31
De vrouw die deur opende schrok erg toen ze me zag, en keek me vreemd aan. Ik nam het haar niet kwalijk, ik zag er ook niet uit, ze bekeek me van top tot teen en ik volgde haar. Ik had niet eens gemerkt dat ik aan mijn arm bloedde. Hij had me geslagen met een stang ik weet niet wat het was, maar mijn arm bloedde heel erg, rode striemen op mijn benen, alles deed gewoon pijn! ``Zidie zidie bentie ( kom gauw verder ), zei de vrouw bezorgd. ``Wat is er met je gebeurd?``, vroeg ze. Er was niemand thuis merkte ik op. Het was al donker geworden, en ik voelde me steeds onveiliger. Ik begon spontaan te huilen, en ze stelde voor om wat te drinken voor me te halen. Het was gelukkig een aardige vrouw en ze bood vanalles aan. Ze bleef maar aandringen wat er was gebeurd, ze dacht dat mijn vader mij in elkaar had geslagen ofzo of mijn man! ``Mgharba ook he!!``, dacht ik. Ik was openhartig tegen de vrouw, en vertelde wie ik was, waar ik woonde, en wie mij dit had aangedaan. Het kon me niet zoveel schelen dat ik bij iemand thuis was mijn verhaal aan het vertellen en aan het smeken was om hulp. Ghelti, heeft u voor mij misschien verband?, vroeg ik zacht. ``Mehendisch a bentie``, zei ze droevig. Ik keek een beetje om me heen, en kon mezelf wel slaan om wat ik had gezegd, ik had aan haar om verband gevraagd alsof ze een dokterskoffer in huis had ofzo, terwijl het maar klein huisje was, het was een arme vrouw dat vertelde ze mezelf ze wou heel graag wat voor me klaarmaken maar ze moest wachten tot haar oudere zoon zou thuiskomen van het werk die dus voor het geld zorgde. Ik bood mijn excuses aan. ``Ghelti, dat je me al in huis hebt genomen, en voor mij tijd hebt gemaakt waardeer ik al, zei ik. Mijn hoofdpijn begon wel al erger te worden. We hoorden opeens geklop op de deur. Ik werd bang, hij...was het toch niet? Had ie me dan toch gevonden?, dacht ik angstig. ``hadiek radiet koun hir bentie( Dat zal vast wel mijn dochter zijn ) En ze had elhamdoelah gelijk. het was een meisje van rond de 10 jaar. Ze begroette me aardig en er schoot opeens een idee binnen. Ik vroeg aan het meisje of ze wat voor me kon halen bij de pharmacien ( apotheek ). ``Fatiha kun je voor mij verband halen en paracetamol?``, vroeg ik. Ik haalde snel mijn portemonnee tevoorschijn en haalde er een briefje van 100 dirham uit. Haar moeder stribbelde tegen, en bleef maar aanhouden dat haar zoon elk moment thuis zou komen. ``Ik wil het zelf, je hebt al genoeg voor me gedaan, laat mijzelf nu betalen. ``Ezji a Fatiha haal ook voor Dounya wat te drinken, en te eten. Ze vroeg aan mij wat ik lekker vond, en ze zou haar dochter haar eigen geld geven. Ik had al hoofdpijn zat, en dan krijg je zulke discussier ernog bij, dacht ik prikkelbaar. Ik stopte de briefje 100 in Fatiha`s handen, en zei tegen haar dat ze met de rest van het geld mee kon doen wat ze wil. Ze vertrok meskiena heel blij. Ik fluisterde het natuurlijk anders had haar moeder haar zeker niet laten gaan. Ik ging weer zitten op de seddarie, en ze gebood me om te gaan liggen, en dat deed ik. Ik voelde me zwak en wou niets liever dan naar huis, de batterijen van mijn telefoon waren op, dus als ik wou bellen moest ik naar teleboutique. Ik zou eigenlijk wel moeten bellen want mijn ouders en familie zouden ongerust raken. Ik vroeg me ook af, of Rachid bij ons thuis was, en wat hij zou zeggen. Hij zou zeker weten niet hebben verteld waar hij me dumpte, en wat hij met me heeft gedaan. Ik dacht dat we buiten Casa waren, maar de vrouw vertelde me dat we in een wijke ver van Hay Mohammadi ( wijk ) waren. Fatiha`s moeder Kenza was tv aan het kijken in de andere kamer, ze liet me rusten in een kamer waar het wat koeler was. Ik werd heel erg moe, en wou schreeuwen van de pijn die ik had, langzaam sloot ik mijn ogen, en viel in diepe slaap.

Samira

Waar blijven ze toch?, dacht ik. Khalid is al 2 uur lang hier op aan het wachten. Hij vond het vreemd toen ik hem vertelde dat ze met onze neef Rachid weg was. Meskien, ik zag aan hem dat hij het niet leuk vond ook al was het haar neef. Ik begon een beetje ongerust te worden want ze waren nu al uren weg!! Ik hoorde opeens geschreeuw in de woonkamer. Snel beende ik ernaar toe. ``Kifesh mahrafetsh? ( Hoeze je weet het niet? ) schreeuwde de moeder van Dounya. Rachid was gekomen, hij zag er lijkbleek uit. Mijn oom was er ondertussen ook al bij gekomen, en die schreeuwde net zohard als mijn tante. Khalid keek toe, en wierp vuile blikken naar Rachid. Hij vertelde dat ze even een ijsje gingen halen en toen hij terug naar huis wou, wou ze niet mee, en dat Dounya hem beveelde om terug naar huis te gaan zonder haar. Zahma, hij denkt toch niet dat we dom zijn?, dacht ik kwaad. Zijn verhaal klopte voor geen meter, en dat vertelde ik tegen Yassin en Khalid. Ze probeerde haar beide te bereiken, maar haar telefoon was uitgeschakeld. Ik keek machteloos toe, naar mijn tante die aan het huilen was, Rabieha Rachids` moeder stond er ook verbaasd bij, maar ik merkte dat ze hele tijd rare seintjes gaf aan Rachid. Opeens trok ze hem mee naar de keuken. Wat was hier aan de hand????

Samira

Het was al 2 uur `s nachts en niemand had van ons een oog dicht gedaan. Mijn tante die aan een stuk door aan het huilen was, mijn oom die machteloos toekeek, en mijn broer, Khalid en mijn neven die rond zijn gaan rijden om Doun te zoeken. Maar ik geloof het niet, Rachid heeft vet gelogen maar hoe kan ik hem daarmee confronteren? Hij heeft mijn tante zo erg goed overtuigd, dat ze nu ,.......... Nee, nee daar ga ik niet aan denken. Iedereen was bang en vroeg zich af in welke toestand Dounya zich bevond, want er lopen hier genoeg gekke mensen rond. Mijn moeder was mijn tante de hele tijd aan het troosten, Rabieha daarentegen keek iedereen vals aan, en mompelde af en toe wat. Rachid was terug naar huis gegaan, en dat was het vreemdste,iedereen van de mannen behalve Dounya`s vader die thuis wou blijven wachten was gaan zoeken. Ik werd zelf ook langzamerhand moe, en gaapte aan een stuk door. Totdat we opeens de deur hoorden dichtvallen. Ik stond acuut op, en Dounya`s moeder ook. We liepen snel naar het einde van de trap waar Yassin en mijn neven aankwamen, en aan hun gezicht te zien en dat Dounya er niet was werd alles nog hopelozer. ``We hebben haar niet kunnen vinden``, zei Yassin zacht. Mijn tante hield haar handen voor haar ogen en begon zachtjes te huilen, mijn oom bleef ze maar doorvragen waar ze allemaal zijn geweest, en of ze mensen hadden gevraagd of ze Dounya gezien hadden. Ik had medelijden gekregen met Khalid. Want aan zijn gezicht te zien, leek het alsof de wereld was vergaan. Ik vertelde hem dat het wel goed zou komen, en wat ik er van vond hoe Rachid en mijn tante Rabieha zich gedroegen. Hij merkte het ook op, en verzekerde me dat hij er alles aan zal doen om haar te vinden en wat er precies gebeurde. Iedereen bleef nog napraten in de woonkamer, en over dat ze de politie moesten inlichten. Ik sloop onopgemerkt naar onze kamer waar Doun en ik sliepen, en mistte haar heel erg.

De volgende dag

Dounya

Ik opende mijn ogen en keek verwarrend om me heen. Waar was ik, en waar is Samira? Tot ik me alles weer herinnerde . De felle zon scheen door mijn raam heen, en ik realiseerde me dat ik niet naar huis had gebeld. Ik was gewoon in slaap gevallen!! Ik keek naar mijn arm die in het verband lag. Vlug stond ik op, en begroette Kenza en haar dochter en een jongeman rond de 25. Dat moest zeker haar zoon zijn. Hij keek verlegen omlaag toen ik hem mijn hand gaf. Hij keek niet raar op ofzo, dus zijn moeder had hem dus al ingelicht. Het ontbijt was al klaar, en hij probeerde me gerust te stellen en zei dat hij het verband had omgedaan toen ik sliep. Hij heette Aziz, en was hoe ik schatte 25 jaar. ``Lag ik dan zo diep te slapen dat ik het niet merkte?``, vroeg ik. Hij lachtte, en knikte van ja. Ik had nog steeds veel pijn overgehouden van gisteren, ik vroeg me af hoe me ouders en mijn familie zouden hebben gereageerd. Ik was gewoon niet thuisgekomen!! ``Kun je me dalijk even naar een teleboutique brengen?``, vroeg ik. ``Ja, tuurlijk, zei hij. Zullen we na het ontbijt gaan?, vroeg hij. Ik knikte, en voelde steken in mijn arm. ``Heb je veel pijn?``, vroeg hij met een meelevend gezichtje. ``Ja``, zei ik kortaf. Zijn moeder kwam erbij, en gaf me een glas water, met een pijnstiller. Ik bedankte haar voor alles, en dat ze me zo warm in haar huis had genomen. We stonden toen gelijk op, om naar mijn ouders te bellen. Ik liep met hem door de straat, en zijn vrienden irriteerden me wel erg. Ze bleven maar schreeuwen waar hij MIJ vandaan had gehaald. Alsof ik een hondje was ofzo !!! Ik negeerde ze een voor een, en liep door naar de telefooncel. Met trillende vingers draaide ik het nummer van Yassin, hij zou zeker thuis zijn. Aziz beloot me wat privacy te geven wat hij stond buiten op me te wachten. ``Haloo, met Dounya``, zei ik. ``Dounyaaa, hoorde ik Yassin aan de andere kant van de lijn schreeuwen. Waar ben je?, vroeg hij blij. Ik hoorde op de achtergrond Khalids` stem en die van mijn ouders. Omdat ik zelf niet precies wist waar ik was, riep ik Aziz en vroeg of dat hij met Yassin kon praten om de juiste directies te geven. Aziz stelde zich gelukkig voor, en vertelde wat er was gebeurd. Ik gooide nog wat muntjes, en kort daarna sloten ze het gesprek af.

We liepen terug naar het huis, en ik was eerlijk gezegd nog steeds bang voor Rachid. Fatiha begon me een heel verhaal te vertellen, en ik luisterde half mee. Het was een lief klein meisje, en ze mistte haar vader heel erg vertelde ze me. Hij moest in Berkane werken, en kwam af en toe wel eens langs om geld te geven, verder had hij daar al een gezin van 4 kinderen. Ik vond wel zielig, hij had gewoon 2 vrouwen en verwaarloosde zijn eerste 2 kinderen. Aziz zorgde voor het inkomen, en dus waren ze van hem afhankelijk. We hoorden een uurtje later een auto, en Fatiha stond gelijk op. Haar moeder was in een andere kamer, ik liep er stilletjes heen, en bedankte haar nogmaals ik gaf haar wat geld wat ik nog had, wat ze maar niet wou aannemen. Ze vond het hschouma, en zei dat ze me met plezier verzorgde. Het was echt een lieve vrouw. We gaven elkaar 4 kusjes op de wang, ik gaf Aziz een hand, en liep naar de deuropening toen ik Fatiha met Yassin zag praten. Khalid stond er ook bij en toen hij me zag, werd ik meteen blij. Er verscheen een glimlach desondanks de pijn op mijn gezicht. Hij schrok toen hij me zag, en ondersteunde me tot in de auto. El mehdi zat er al in, en begon wat grapjes te maken. We namen nog eens afscheid en vertrokken. In de auto begonnen alle vragen, waar ik erg veel hoofdpijn van kreeg die ik zelfs mijn tante niet toe wens! ``Wat is er gebeurd Dounya?``, fluisterde Khalid. We zaten naast mekaar en hij hield me hand zachtjes vast. Ik kreeg het beeld voor me te zien, wat Rachid met me deed in de auto, en algauw begonnen de tranen. ``Wie heeft dit gedaan Dounya?``, vroeg hij weer. Ik zei alweer niks, en dat maakte hem gek. ``Yassin alsjeblieft neem me maar mee naar jou huis``, smeekte ik hem. ``Maar je ouders...Samira mijn ouders tante Rabieha Rachid iedereen is thuis...op je...``Neeee !!``, schreeuwde ik. El mehdi draaide zich om, en keek me verbaasd aan. ``Ik wil hem niet zien``, zei ik zacht. ``Wie wil je niet zien Dounya?``, vroeg Khalid. ``Rachid, ik wil Rachid niet zien!, schreeuwde ik. Yassin parkeerde snel aan de kant, en draaide zich naar mij om. Ze staarden me nu alle 3 aan, wachtend op een antwoord. ``Willen jullie het zo graag weten?``, snauwde ik ze af. ``Rachid heeft dit gedaan``, schreeuwde ik met tranen. Hij had me zogenaamd mee genomen om een ijsje te halen, en wou me toen verkrachten!! , schreeuwde ik. Hun gezichten verstarden, en ze schrokken van mijn antwoord. Ik opende de deur, en wou wat frisse lucht. Tranen liepen over mijn wangen, tranen die Rachid had veroorzaakt. Ik hoorde het geschreeuw van Yassin die zei, dat hij hem zou afmaken. Ik stond wat om me heen te kijken, en opeens voelde ik 2 brede armen om me heen. ``Het komt goed``, zei Khalid. ``Geloof me``. Ik draaide me naar hem om, en was toe aan een flinke omhelzing. Ik huilde tranen en tuiten en vertelde ook hoe alles was gegaan. Khalid vertelde wat Rachid thuis had gezegd. En dat Samira het gelijk al niet geloofde, ze wist dat het met Rachid te maken had. ``Ik ben zo blij, Khalid dat het gelukkig niet zover was gekomen``, fluisterde ik. ``Ik ook lieverd. Ik ook``
We liepen terug naar de auto, en Yassin beloofde me dat hij met rachid zou afrekenen. Thuis aangekomen, zag ik blije en huilende gezichten. Samira die me maar niet kon loslaten na een lange knuffel. Mijn moeder die me bezorgd en huilend aankeek, en me 100 vragen tegelijkertijd bleef stellen. Ik zag aan mijn vader dat hij een paar traantjes weg pinkten. Mijn tante was er niet en ook Rachid gelukig niet. Ik besloot ze alles te vertellen nadat ik me had gedoucht en had verzorgd. Ik zag er namelijk brak uit ! Na de douche, liep ik naar mijn kamer kleedde me aan, en Samira kwam erna binnen. Ik vertelde het verhaal, en ze stond me met grote ogen aan te kijken bij elk zin die ik vertelde. ``Waarom Dounya?`` Waarom ben je meegegaan?``, vroeg ze. ``Ik weet het, vertelde ik snikkend. Ik moet dat nummer zingen waar onze moeders altijd naar luisteren. ``Wesch deni 3laasch mischit ( Wat gebeurde er met me? Waarom ben ik gegaan? ) Ik huilde en lachtte tegelijk. Ik moet naar de dokter Samira, zei ik opeens. ``Kifesh, hij heeft je...?`` Neee, neee elhamdoelah ben ik daaraan ontsnapt. Maar mijn arm, volgens mij is die geinfecteerd, zei ik met pijn. ``Ik ga met je mee``, stelde ze voor. Yallah, waa kom Yassin brengt ons wel, zei ze. We stapten de woonkamer binnen, en iedereen staarde me aan. Mijn vader was aan het bellen en schreeuwde iets boos door de telefoon. ``They know``, fluisterde Samira in mijn oor. Mijn moeder omhelsde me de hele tijd, en mijn vader was met mijn tante aan het praten aan de telefoon, nouja praten? Hij dreigde min of meer dat als Rachid maar een stap binnen zet in ons huis en hem letterlijk zou afmaken. Mijn tante was zo te horen voor het eerst stil, want alleen mijn vader deed het woord. Zelf wou haar ook niet meer zien, en schreeuwde weer dat ze haar zoon eens moest gaan opvoeden. Khalid zou ook met me meegaan, ik nam afscheid, en er werd weer gepreekt aan Yassin en Khalid dat ze goed op me moesten letten , en als ze Rachid zouden tegenkomen ze best wel met hem mochten afrekenen. ``Htih 3laa shi dour hadek el mesgoot``, bromde mijn vader. Samira, begon te lachen. Ik liet me van mijn beste kant zien, en bleef herhalen dat ik me goed voelde, zodat ik van niemand last zou krijgen, mijn moeder kon ook soms zo erg overbezorgd raken !

bent_casa
03-09-04, 20:35
Ik bekeek mijn arm die onder het verband lag, het moest gehecht worden, en ik moest veel rusten van de dokter. Morgen zou ik al weer terug gaan naar Nederland. Samira en Yassin, gaan 2 dagen na mij. ``Dounyaaa ezji...``, riep mijn moeder. Ik stopte snel mijn laatste spullen in mijn koffer en liep mijn kamer uit. Op de gang kwam ik een hysterische Samira tegen. ``Je gaat dit niet geloven``, fluisterde ze. ``Wat?``, vroeg ik. Ik liep net langs de kamer van Mohammed onder,want ik was met Sabah aan het praten nerie Dounya ik schrok ik naderde de zitkamer, en hoorde tante Rabieha hard fluisteren tegen Rachid. Ik moest wel stoppen meeluisteren, en het is maar goed dat ik dat heb gedaan want.... ``Jaa, begin nou met wat ze tegen elkaar zeiden``, zei ik ongeduldig. Ze vertelde alle details, en ik stond haar met grote ogen aan te kijken. ``Hoe durven ze?``, vroeg ik. Nadat mijn vader hem had geslagen, en mijn broers ook had Rachid om vergiffenis gevraagd, het was haast niet meer om aan te zien, en mijn vader had het half geaccepteerd, hij mocht alleen in het huis komen in de onderste verdieping en hij moest uit mijn buurt blijven, nouja mijn tante had hem eerder ingepalmd zou je kunnen zeggen. Maar wat Samira me nu vertelde???
We besloten het om aan onze moeders te vertellen. Samira deed eigenlijk de hele tijd het woord. Tante Rabieha was er fel op tegen dat ik met Khalid zou gaan trouwen, ze wou dat haar zoon naar Nederland zou gaan en met zou trouwen, zij had hem het plannetje gegeven om mij te verkrachten omdat ze dat als enige optie zag, Samira vertelde ook nog dat ze kwaad werd op Rachid om de reden dat ik nog kon ontsnappen. Samira`s moeder en mijn moeder vonden het een schande, en ze vermoedden al dat zij er iets te maken meehad. Ondanks dat ik morgen zou vertrekken en mijn ouders pas over 2 weken, zouden ze er werk van maken. ``Maar, mama doe dat maar als ik terug ga naar Nederland, mijn laatste avond hier wil ik graag zonder ruzies doorbrengen``, vroeg ik lief. Mijn moeder begreep me volkomen. ``Yallah wa zidie ntahschau ( Kom het avondeten is al klaar ). We liepen alsnog samen lachend naar boven en eigenlijk wou ik er wel bij zijn als het zouden vertellen wat Samira hoorde. Ik zou Rabieha`s gezicht wel willen zien. Mijn oma gebruikte vaak als excuus om de reden waarom ze zich altijd zo gedroeg was meer omdat haar man haar had verlaten en ze maar een kind heeft, en dat ze net als mijn vader niet naar Nederland kwam, misschien is dat ook zo maar kom op zeg, mijn vader geeft haar vaak genoeg geld en er zijn zelfs mensen die in tenten leven zonder man, dus ze moet eigenlijk niet zeiken, vind ik. Samira hielp al mee, om alles op tafel te zetten. Sinds het hele gebeuren met Rachid, en met mijn arm wees iedereen me de keuken uit. Moe ging ik op seddarie zitten naast Yassin, Khalid zat ernaast. Soms maakten we heel even een onschuldig praatje, maar als mijn ouders opkeken, zag je mij met kleine nichtje van 6 spelen. Het eten werd geserveerd, en aangezien ik rechtshandig ben ging het eten me ook wat moeilijk af. Khalid merkte het en bood aan om mee te helpen. Maar hij zei het precies op het moment toen niemand praatte en iedereen druk aan het kauwen was. De halve salon keek naar ons toen hij het vroeg, en zijn moeder en mijn moeder maakte er een flauwe grapje van.`` Ewa rhaa mhali fi bentie``, grapte mijn moeder. Khalid lachtte en zei toen; ``Mehlom a ghelti``. Ik kon toen wel door de grond zakken, Samira zat er lachend bij en el Mehdi zat er weer als een sms zombie bij.``Ben je druk met je vriendinnen aan het smsen, el mehdi?, vroeg Samira. ``Soukti nti`` (Hou je mond jij ) , snauwde hij. Rachid en Rabieha waren naar huis gegaan, dus die zag ik helemaal niet meer. Het werd een gezellige avond, en rond 12 stonden Khalids` ouders al op. Zijn vader was moe geworden en was al wat ziekjes. Mijn ouders waren meegelopen naar onder, en zoals gewoonlijk waren ze daar nog eens aan het napraten. Khalid en ik waren nog boven, ik ging even wat in mijn kamer halen, en hij volgde me. Hij greep me bij mijn middel, en kustte me in mijn nek. ``Ik ga je missen lieverd``, zei hij fluisterend. ``Het zijn maar 2 daagjes``, zei ik lachend.``Maar??``vroeg hij. `Dat zijn weer 2 daagjes teveel Dounya, zei hij. Hij pakte mijn handen vast. ``Je bent mooi``, zei hij. Ik keek er verlegen bij, en zei spontaan;``Ewa ja that`s me. Hij lachtte, en keek toen serieus. ``Nee ik meen het Dounya, wat er die dag met je is gebeurd met Rachid...ik werd gek Doun, gek van de gedachte of hij je....Ik zag aan hem dat hij er moeite mee had. Meer moeite dan ik zelf had. ``Khalid !``, schreeuwde Yassin. Ze zouden al vertrekken. ``Hey, zal ik anders met je meegaan morgen naar het vliegveld?``, vroeg hij. Als je wil, zei ik luchtig. ``Natuurlijk zou ik dat willen.`` Ik vertrek morgen `s MORGENS, ik hield de nadruk op ` smorgens expres omdat ik wist dat hij een slaper was. ``Maakt niet uit schat, voor jou sta ik zelfs midden in de nacht op, hij druktte zijn lippen op de mijne. ``I love you``, fluisterde hij. Hij kustte toen mijn hand die in het verband lag, en vertrok met zijn standaard mysterieuze glimlach.

LaYDIma
03-09-04, 22:45
prachtig verhaal is dit egt waar egt gewoon geen woorden voor thnx voor vervolg :D :duim:

Chorouk
07-09-04, 11:57
wooooooooooow :maf2: wat een prachtig,mooi verhaal wallah dit is het mooiste verhaal wat ik ooit gelezen heb mannnnnn
:giechel: :giechel: mezjan tbarkelah 3lik a ebntie

ga snel weer verder

boessa kbiraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: Chorouk :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus: :blauwkus:

rwina_oujdia
07-09-04, 21:06
Als je nu niet verder gaat dan word ik gek. :ninja2:
woelah ik moest bijna huilen bij wat rachid deed. :giechel:
woelah ik had echt medelijde. :eek:
Want mijn broer heet ook rachid en ik ben band dat hij dat ook bij een :moeilijk: meisje zal doen, maar dat zal vast niet want hij is al verloofd. ;)
maar ga aub snel verder. :jeweetog:

I love you storry!!!! :lole:

Chorouk
15-12-04, 09:58
heeeeeeeeeeeey meid

gaat dit verhaal nog verder je hebt sinds september geen vervolg meer getypt :tranen:
ga aub snel verder

xxx

Elhbiba
31-12-04, 02:53
heyyyyyyyy meidddddddd ga verder met je verhaal :duim:

:zwaai:

souhi
01-01-05, 15:20
prachtig verhaal
jij moet schrijfster worden!!

Reina
01-01-05, 23:10
Mooie verhaal whoor!

Heb je er al een keer over nagedacht om schrijfster te worden?
Behalve dat je leuk verteld en fantasie hebt.
Heb je ook doorzettingsvermogen want bij je eertse stukje reageerde er maar een persoon, maar je besloot tog maar verder te gaan.
Ik sou meteen stoppen.
Almoehiem ga verder met je verhaal........veel succes :haha:



Kuz kuz Reina

Chorouk
05-02-05, 13:46
heeeeeeeey meid gaat dit verhaal nog verder je hebt bijna 4maanden geen vervolgje meer geschreven en je kan goed schrijven......mijn complimenten gaaaaa aub verder zou jammer zijn als je niet meer verder gaat :( :( :( :( :( :( :( :( :(

Chorouk
08-02-05, 20:20
ga aub verder met het verhaal dan ik weet niet wat er is gebeurt wrm je niet verder wilt gaaan :confused: :confused: :confused: :confused: gaaaaaaaaa aub verdert ik smeek het je :wohaa: :p :cheefbek: :wohaa:

Chorouk
24-03-05, 10:36
:huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2:

wrm wil je neit verder weet je hoe zonde het is he als je het niet afmaakt..........
verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !! ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!ga aub verder!! ga aub verder!! ga aub verder !!

je hebt me helemaal gek gemaakt met dit verhaal en dan ga je neit verder
:huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2: :huil2:

StrippedCrew
18-04-05, 16:09
Wooww Je Verhaal Is Egt Niet Normaal!!
Ik Leef Er Helemaal Mee!!
Als Ik Het Zo Over Die Kahlid Hoor,,,
Word IK Al Helemaal Verliefd,,Om Hoe Hij Omgaat Met Die Dounya,,,
Je Moet Egt Snel Doorgaan,,,
Ben Benieuwd Hoe Het Afloopt..:)

bent_casa2
01-05-05, 13:31
Ik heb me aangemeld op een andere naam voor degenen die het verhaal toch volgen.
Hier de rest

Ik was verder gegaan op marokko.nl, het verhaal zelf is wel nog niet helemaal af.

Dounya

Het afscheid nemen van mijn familie dit jaar was moeilijk voor me geweest. Vooral van Samira, want we waren echt onafscheidelijk geworden. Saleh haar verloofde wou toch maar eerst een verlovingsfeest, en dat zou al over 2 maandjes gebeuren. Gelukkig zie ik haar dan weer, en mijn andere nichten in Frankrijk. Ik zat nu al in het vliegtuig samen met Nawel. Ze was meskiena na 2 uurtjes aan een stuk door met elkaar gepraat te hebben in slaap gevallen. Nog maar 2 maandjes en dan zou de baby al komen. Ze kon al niet wachten en ze wist al dat het een meisje zou zijn. Over de naam werd al teveel gediscussieerd maar ze waren er nog niet uit. Ik dacht aan Khalid en ik. Hoe wij onze kinderen insha allah zouden gaan noemen, en hoeveel we er krijgen. Ik zie hem nog later dan we beide hadden verwacht, hij vertrekt overmorgen pas, en aangezien hij met de auto is gekomen zal ik hem voor 6 daagjes ofzo moeten missen. Het afscheid net met Yassin was ook om van te huilen. Hij was meer dan een neef voor me geworden, ik zag hem eerder als mijn broer op een wijze zoals ik Samir zelfs nog nooit heb gezien. Mijn tante had ik niet meer gezien, alhoewel mijn vader had gezegd dat het haar ontzettend speet, en dat ze om vergiffenis vroeg voor haar en haar zoon. Mijn tantes en mijn moeder bleven haar hoe dan ook scheef aankijken. Zulke dingen vergeet je niet snel, en vergeven dat misschien nog wel....maar stel je voor dat hij me echt had verkracht??!! Hoe zou de stand van zaken er dan uit zien..?
Ewa...elhamdoelah heeft Allah SWT mij daarvan laten ontsnappen. Zodra we allemaal weer in Nederland zijn, moet er enorm veel geregeld worden voor onze bruiloft. Zenuwen gierden opeens door mijn hele lichaam. Ik was gewoon verloofd met de allerliefste jongen van de hele wereld ! Een raar gevoel bekroop me. Ik ben altijd pessimistisch geweest, en ik zou eigenlijk echt gerustgesteld worden als ik echt zijn vrouw al was. Het ergste heb ik al meegemaakt, maar je weet nooit wat er nog meer kan gebeuren. Ik weet niet waarom ik er zo over denk. Als ik het tegen Khalid zou vertellen, dan weet ik zeker dat hij zich om me zorgen gaat maken. En dat is nergens voor nodig. Er werd omgeroepen dat we zo zouden gaan landen. Ik wekte Nawel voorzichtig. Moeizaam opende ze haar ogen. ``Ben ik in slaap gevallen?``, vroeg ze ongeloofwaardig. Ik lachtte en knikte van ja. ``Sorry meid, ik weet niet wat het is maar ik ben echt zo moe``, vertelde ze. ``You and me both girl``, zei ik. Ik heb mijn schoonheidsslaapje ook nodig, zei ik zehma kakkerig. `Hahaha``, lachtte ze. ``Weet je Dounya...ik ben eigenlijk best wel bang``, zei ze. Verbaasd keek ik haar aan. ``Voor wat?``, vroeg ik.`` Voor de bevalling, stel je voor dat er wat fouts zal gaan of... ``Allah - yaster Nawel, je moet niet zo negatief gaan denken``, zei ik. ``En dat komt uit jouw mond?``, vroeg ze lachend. Ik lachtte wat flauwtjes. ``Dat is anders Nawel. Geloof me, je moet er gewoon vertrouwen in hebben ik bedoel je bent kerngezond en de baby ook, wat kan er gaan gebeuren?``vroeg ik. `` Misschien heb je gelijk, en maak me zorgen om niks. `` ``Misschien?``, vroeg ik lachend. Beide moesten we lachen, en gaven elkaar een big hug. ``Ik heb je gemist Dounya, echt waar! ``Ik jou meer``, zei ik. We voelden allebei een rare bonk, dat betekenden dus dat we waren aangekomen. We keken beide naar buiten en naar het weertje. ``Typisch Nederland``, zeiden we tegelijk. We haalden de veiligheidsgordel er van af, en wachtten rustig op het signaal dat we mochten opstaan.

Moe ploften we neer op de seddarie. Aankomende dagen zou ik bij Nawel en Nouredine logeren, omdat Mohammed ook veel later zou komen. ``Ik ben kapot``, zei Nawel. ``Me 2, heb last van een jetlag``, zei ik ``Ze greep een kussen en smeet hem moeizaam naar mijn hoofd. ``Een jetlag van 2 en halve uurtjes vliegen?``, grapte ze. ``Ewa, ja can`t help it``, begon ik. ``Wie van ons gaat opstaan en wat klaarmaken?``, vroeg ze spontaan. ``Uhh mij niet gezien schat, nee geintje, ik liep naar de keuken zonder wat te zeggen. ``Ik denk niet dat ik wat kan maken!`` schreeuwde ik. ``Hoezo?``, schreeuwde ze terug. Ik liep terug naar salon. ``Omdat je niks in huis hebt!``, zei ik. ``Wat?``, vroeg ze verontwaardigend. Maar mijn schoonzus had me nog beloofd om boodschappen te doen, en af en toe nog wat komen af te stoffen, zei ze boos. Ik ging met mijn vinger langs een tafeltje, en liet haar het stof zien. ``Ik denk niet dat ze dat heeft gedaan, Nawel. Ze zuchtte diep. ``Aahh joh we bestellen wel wat.`` Ik pakte de telefoonboek. ``Wat wil je?`` Chinees, kebab pizza...ik wou het rijtje nog afmaken, maar Nawel schreeuwde spontaan Pizza tonno. Ik draaide het nr van de dichtsbijzijnde pizzeria en bestelde.
Nawel deed de tv aan. ```We moeten echt veel inhalen joh``,zei ze. ``Kifesh?``, vroeg ik. `As the world turns `, schreeuwde ze. Hahah, ik moest lachen, omdat ik er normaal nooit zou zijn vergeten. Nawel en ik volgden As the world turns al jarenlang. Blij haalde ik de tv gids tevoorschijn, en las op wat er allemaal gebeurd was. Nawel onderbrak me tijdens mijn ATWT story`, vind je het niet spannend Dounya?, vroeg ze opeens. Ik wist gelijk waar ze het over had. ``Tuurlijk vind ik het spannend, zei ik met een grote glimlach. ``Je hebt nu echt alles wat je hartje begeert, goeie baan, verloofd met je droomjongen, je bent nu gelukkig van die heks af, by the way ik wou echt dat ik er toen voor je kon zijn, zei ze sip. Ik bedoel ik weet dat je nicht Samira je door dik en dun steunde ....en ik ben ook niet jaloers ofzo, maar we hebben gewoon zoveel samen meegemaakt en je hebt iets meegemaakt wat jezelfs Bush niet toewenst en daar was ik niet bij, begrijp je? I am getting emotional, oke? We lachtten wat, en ik begreep haar volkomen. ``Kom hier, we omhelsden elkaar, en haar woorden hadden me onwijs geraakt. Tijdens onze sentimentele gedoe ging de telefoon. Ik stond op, en toen ik opnam was het iemand van Nawels`schoonfamilie. Zachtjes fluisterde ik door naar Nawel wie het was. Geforceerd probeerde ze mee te lachen en blij te klinken. Onze pizza was al aangekomen, en ik legde alles op tafel. Boos sloot ze het gesprek af, en gooide de telefoon naar de andere kant van de woonkamer. ``Weet je wat ze heeft gedaan?``, vroeg ze me kwaad. ``Zeg het eens``, zei ik. Onze lieve Fadoua wie ik onze sleutel had toevertrouwd heeft misbruik gemaakt van onze huis. Ik keek haar met grote ogen aan, en zei : ``In welk opzicht.`` Ze vertelde me doodleuk dat ze hier was gekomen, en veel had schoongemaakt he, maar dan in het begin van de vakantie , en dat ze haar vriend had meegenomen, en hier heeft lopen te flikflooien of whatever. Ik moest lachen, maar hield me in, Nawel was er goed kwaad over geworden. ``Wacht even, we hebben het hier over Fadoua, Fadoua?, vroeg ik ongeloofwaardig. `Ja zij ja`, zei Nawel. En ze werd ook nog eens boos, omdat ik kwaad op haar reageerde. Ze vond dat ik blij voor haar moest zijn, en ze zei erna dat IK haar niks gunde. Met open mond luisterde ik wat Nawel vertelde. Hoe sluw kunnen mensen toch zijn zeg !, dacht ik. ``Meskiena op het laatst vroeg ik haar hoe Nouredine erop zou reageren, toen begon ze helemaal te slijmen``, zei ze. `Ewa, meisje nu weet je het tenminste voor de volgende keer`, zei ik. Haar hoef je dus ook al niet meer je sleutel te geven, voegde ik er nog aan toe. ``Nee nooooit meer``, gooide ze eruit. Ik vond wel grappig hoe ze de nadruk gaf op Nooit meer. Dit was gewoon een gewoonte van ons geworden. Als ik kwaad werd om iets, moest Nawel erom lachen, en andersom ook. ``Yallah a sahbtie maak je niet druk laten we alvast maar beginnen te eten, want ik sterf van de honger !, zei ik.

De dag erna sliepen tot 12 uur uit, ik stuurde nawel telkens terug naar de bank om uit te rusten ik zorgde voor de schoonmaak, alleen voor het boodschappen besloten om helemaal naar Amsterdam te gaan. Maar niet alleen om boodschappen te doen, wij kledingfreaks hadden hoognodig kleren voor de winter nodig, en voor de baby. We konden moeilijk een parkeerplaatsje vinden. Een automobilist voor ons toeterde aan een stuk door. ``Wieli wat heeft die gozer nou opeens?``, vroeg Nawel ongeduldig. Ik vond ook al irritant geworden, er liepen niet eens mensen in die straat waar we wouden parkeren, dus naar wie toeterde hij nou???!!
De minuten dat we beide aan het wachten waren leken voor ons jaren. `Ik ga er even naar toe, want hij doet me el gnoun`, zei ik. Ik deed mijn gordel los, en liep er naar toe. Diegene die in de auto was, opende op dat moment ook zijn deur. `Sorry, maar mijn vriendin en ik zijn de hele....Ik keek recht in het gezicht van een bekende. Ik kon me zin niet meer afmaken van ongeloof. Het was Rochdi, met wie ik jaren in de klas heb gezeten, die ik de laatste keer in Amsterdam ook tegen kwam. `Ik dacht, laat ik even je geduld testen`, zei hij lachend. `Rochdi`, zei ik blij. `Wat ?` Geen kusjes meer?, vroeg hij, en keek er wat sneaky bij. Ik gaf hem een hand, en hij merkte meteen mijn ring op. Hij keek er wat vreemd bij, en vroeg toen meteen hoe het met me ging. ``Wacht even want Nawel is in de auto, maak jij even plaats dan kan ik parkeren.`` `Nawel?`, vroeg hij. Echt waar? Ik heb haar ook al jaren niet meer gezien, waga is goed ik ga even parkeren en dan praten we verder, zei hij. Hij knipoogte en stapte zijn auto binnen. Met een raar gevoel liep ik weer terug naar mijn auto.
`Wie is hij nou weer ?, vroeg ze een beetje geprikkeld. `Rochdi`, zei ik.
`Schkoun?`, vroeg ze. Ik wierp haar een blik van: de beroemde masterplayer van vroeger. `Hij is veranderd zeg`, zei ze.
`Vertel mij wat`, zei ik. We parkeerden, en stapten uit. Rochdi kwam meteen op ons afgelopen, en staarde naar de zwangere Nawel.

bent_casa2
01-05-05, 13:35
`Zo, zo wanneer komt de kleine?`, vroeg Rochdi met een grote grijns op zijn gezicht. Nawel lachtte wat verlegen en ik zag aan haar dat ze zich niet op haar gemak voelde. `Mijn kleine zal hopelijk nog komen voordat Dounya gaat trouwen. Lachend keek ze me aan, en ik stond er met een rood hoofd bij. Hij trok weer zo`n vreemde blik en staarde naar mijn ring. `Hoelang ben je al verloofd?`, vroeg hij. Met een brede glimlach vertelde ik hem hoe de situatie zat, alleen van wat er in Marokko gebeurde. `Ken ik hem?`, vroeg hij. Ik was blijkbaar niet de enige die in de gaten had gekregen dat hij zich kwaad tegenover mij gedroeg, want Nawel stond er ook niet begrijpend bij te kijken. `Nee je kent hem niet`, zei ik met een sarcastische toon. Nawel switche gelijk over, naar een ander onderwerp en daar was ik blij om. Zijn humeur was gelijk overgeslagen. We haalden shi herinneringen op van vroeger. Hoe hij en Nawel altijd spijbelde, en ik braaf op school bleef. `Je bent ook al een lange tijd niet meer thuis geweest`, zei Nawel. Rochdi keek omlaag en probeerde haar vraag te ontwijken. `Het zit een beetje moeilijk weet je, de contact met mijn vader is niet helemaal koek en ei, en....Ik onderbrak hem gelijk. `Maar dat is bij niemand zo Rochdi, geloof me je vader mist je hoor, zei ik. `Zien onze ouders elkaar nog steeds vaak?`, vroeg hij. `Altijd`, zei ik lachend. De laatste keer dat ik je moeder had gesproken vertelde ze me dat ze er kapot van was. Hij wou alles in detail horen. Onze ouders kunnen het namelijk al jaren lang goed met elkaar vinden. Ik schraapte mijn keel toen ik al zijn verhalen aanhoorde over hoe alles was verlopen na het vertrek uit zijn ouderlijk huis. Nawel werd moe van het staan, en wou zo snel mogelijk ergens gaan zitten. Natuurlijk zonder hem. Hij begreep het volkomen, en wou ons beide snel weer spreken. `Mag ik je nummer dan?`, vroeg hij. `Shit, hoe moet ik mezelf hier nou uit gaan lullen, dacht ik. Het was natuurlijk geen versiervraag ofzo, hij was alleen toe aan een praatje en we waren notabene een goede kennis van mekaar. Diep in me twijfelde ik erg, maar ik gaf mijn nummer alsnog. Misschien dat ik hem ervan kon overtuigen om weer contact op te nemen met zijn ouders, maar daar zou het dan ook bij blijven! We namen afscheid, en zodra Rochdi wegliep begon Nawel meteen met haar analyses. ``Hij is nog steeds gek op je Doun`, zei ze. Zelfs een blinde ziet dat. Pardon? Nog steeds..?, vroeg ik verbaasd. `Kom op Dounya, de hele school wist vroeger wie zijn `liefje` was, zei ze. `Ja, dat was Fatima ja`, zei ik bespottend.

Kwaad ik Nawel aan. Ze kon soms ook zo koppig zijn ! Ze bleef maar aanhouden, over hoe Rochdi zich tegenover mij had gedragen. `Oke, Nawel nou heb ik het gehad, ik geef het toe, ik bedoel oke hij gedroeg zich een beetje raar, maar dat hoeft toch niet meteen te betekenen dat.....Ik kon mijn zin niet eens afmaken. Ik staarde naar mijn jus d` orange. Ik greep naar een jeans blazer die ik had gekocht. ``Weet je Nawel heb er wel spijt van gekregen dat ik hem heb gekocht,`` zei ik. Expres natuurlijk om van onderwerp te switchen.
`Ewaa, safi gaan we zo doen`, zei ze lachend. Waga, mehlich. We hebben het er niet meer over`, zei ze. Sneaky lachte ik naar haar. Het kwam namelijk niet voor dat ze er zo snel over op hield. ``Maar weet je, Dounya is ook mijn fout, andere doen erniet toe, ik bedoel je bent nu met Khalid en Rochdi ja, dat is een apart geval`, zei ze. Ik nam snel nog een paar slokjes van mijn drinken. `Gaan we?`, vroeg ik. `Ja, yallah.` `Kom hier met je 20 tassen`, zei ik tegen Nawel. `20?` El mesgota, zoveel heb ik toch niet voor mijn baby`tje gekocht`, zei ze zahma onschuldig. `Dahkinie, dahkinie`, zei ik zogenaamd geprikkeld.

3 dagen erna waren Khalid en Nouredine gekomen. Ze hadden beide veel cadeaus meegenomen. We hadden rond 6 afgesproken bij Nawel. Aangezien mijn broer Samir al was teruggekomen, en morgen Mo al zou komen sliep ik nu gewoon weer thuis. ``Samir, ik ga he.`` `Safi beslema, schreeuwde hij van boven. Ik sloeg de deur hard dicht en vertrok. Ik dacht terug aan het gesprek wat Samir en ik gister hadden. Hij was trots op me dat ik het zo ver had geschopt, en excuseerde zich min of meer voor het feit dat hij niet voor me klaar stond toen met dat hele Rachid- gebeuren. Ik was zelf ook openhartiger tegen hem geworden, en vertelde hem dat ik het jammer vond dat we al die jaren zo stroef met elkaar zijn omgegaan.El moehiem, we hadden zo een beetje alles uitgepraat. Blij zette ik een chaabi track op,en reed naar Tilburg.

`Ik heb je gemist, hbiba`, fluisterde hij in mijn oor. Verlegen sloeg ik mijn neer, en fluisterde hetzelfde terug. `Nog steeds zo verlegen?`, vroeg Khalid lachend. De gangdeur ging open, en Nouredine keek ons zehma streng aan. `Yallah baraka men tsalkied, naar binnen jullie, grapte hij. Ik moest lachen, Khalid ook maar die sputterde zogenaamd tegen. `Heey zjen laat mij en mijn vrouwtje met rust, safi?`, zei hij hel stoer. Dgoul dghoul, zei Nouredine. Ze wrane beide verder aan het grappen, en ik liep recht door naar Nawel. Ze lag er wat zwakjes bij.

Nadiia_A
10-12-05, 19:45
gaaaaaaaaa snel verder :D

laila_habibi
27-03-06, 09:51
eyy ga snel verder lieverdd