PDA

Bekijk Volledige Versie : De Weg Naar Al-haq



Khudri19
29-08-04, 22:03
Verder hebben we,overleverd door Abu Huraira, de beroemde poŽzie van Khubaib ibn Adiy, de grote sahabi die was dood gemarteld vanwege zijn da'wah, hij zei:
"Het maakt mij niets uit zolang ik gedood word als moslim, op welke zij ik ook ga liggen voor de zaak van Allah, dat is allemaal voor Allah en als Hij het wil zal Hij mij zegenen door mijn lichaam open te laten scheuren." [Bukhari deel 7 pagina 379 en Musnad van Imaam Ahmad deel 2 pagina 294]

Umayr ibn Abi Waqqas, de jongere broer van Sa'd ibn Abi Waqqas was nog geen 16 op de dag van Badr en hij probeerde zich te verstoppen voor de profeet (saw) omdat hij bang was om terug gestuurd te worden. Toen de profeet (saw) zag dat hij gretig en volhardend was om te vechten voor de zaak van Allah ondanks al de moeilijkheden en ontberingen die hij zou tegenkomen, vroeg hij (saw) hem of hij bereid was om te vechten, Umayr zei:
"Het is mijn droom om te vechten voor de zaak van Allah."
De boodschapper (saw) gaf hem toestemming om te vechten en om de moeilijkheden van het vechten mee te maken totdat hij was gesneuveld voor de zaak van Allah.

Al deze voorbeelden laten de waarheid zien, dat de mensen die van de haq houden vooruit zullen gaan richting alle ontberingen en lijden die zij tegen zullen komen. Dat is omdat niets vergelijkbaar is met de zoettigheid van deze weg behalve de zoettigheid van Jannah.


We hebben een andere voorbeeld van een andere sahabi. Abdullah ibn Jahsh ging naar Sa'is ibn Abi Waqqas voor de slag van Uhud en ze waren overeen gekomen dat ze du'a voor elkaar zouden doen, en dat de andere voor hem ameen zou zeggen, Abdullah zei tegen Sa'd:
"Als jij me helpt in mijn du'a zal ik jou helpen in jouw du'a," en toen deed hij du'a bij Allah, "O Allah garandeer mij een sterke vijand die woest en wild is, dat ik voor Uw zaak kan strijden en dat hij mij zal bestrijden, mij zal doden, mij zal wegslepen, mijn neus en mijn oren af zal snijden, en mijn buik open zal snijden, als U mij in de toekomst ontmoet en U tegen zegt, "O Abdullah, waarom zijn je neus en oren afgesneden?" ik zal zeggen "voor Uw zaak achter Uw boodschapper, en U dan zegt "Sadaqt (correct)" en hij zei "tegen Sa'd: "Zeg ameen" Sa'd zei: "Ameen." [Kitabul Haakim deel 2 pagina 76 en in Al Isaaba voor ibn Hajar deel 2 pagina 287 overleverd door Ishaaq ibn Sa'd ibn Abi Waqqas en in Muslim]

Abdullah ibn Mubarak leverde over in kitabul jihad pagina 74; en in Al Haakim in zijn boek Al Mustadrak deel 3 pagina 200; en in Abu Nu'aim in Al Huliya deel 1 pagina 109; dat Sa'eed ibn Musayyab zei:
"O Allah, ik zweer bij U geef me een sterke vijand die woest en wild is die ik kan bevechten voor Uw zaak en dat hij mij zal doden en mee slepen en mijn neus en oren af zal snijden, als ik U in de toekomst ontmoet en U tegen mij zegt, "waarom zijn je neus en oren afgesneden?" ik zal zeggen "voor Uw zaak en in mijn volgen van Uw boodschapper en U, en U dan zal zeggen "Sadaqt (correct)"

Hij herhaalde de du'a van Abdullah ibn Jahsh, wat een geweldige du'a en wat en fantastische ziel degene die zichzelf heeft verkocht aan zijn Heer! Wat een prachtige mensen, degenen die deze weg van de waarheid bewandelen welke vol bitterheid en moeilijkheden is, om vervolgens deze zoettigheid te bereiken. Al dit soort opofferingen worden niet getoond door iemand behalve door degene die gretig is om dit pad te bewandelen en om haar moeilijkheden te proeven; het maakt hem niets uit van welke kant hij word gedood, hij wenst slechts te zoeken naar de tevredenheid van Allah en om de volledige tevredenheid te bereiken van het sterven op Zijn weg.

Deze mensen verdienen het met alle eerlijkheid om het gezag op aarde te krijgen en zijn verkiesbaar om te worden verheven door Allah (swt) op dezelfde manier als waarop Allah Abdullah ibn Jahsh heeft verheven. Abdullah heeft zijn du'a gedaan en de du'a werd geaccepteerd, er is overleverd dat ze hem dood aantroffen in Uhud, shaheed met zijn neus en oren afgesneden en om zijn nek gehangen.
De meeste mensen kennen Abdullah ibn Jahsh niet, en hij was een van de zonen van Quraish, de eerste neef van de boodschapper Muhammad (saw).


Het zijn mensen die aanvoelen dat geluk niet bereikt kan worden behalve door het berennen van het pad dat gehaat is door zovelen, om deze weg te nemen al word hun lichaam verminkt en zelfs wanneer zij aangevallen en bestreden worden zoals de kuffar vandaag de dag zich verzamelen om de mujahidien te bestrijden. Elk deel van de seerah(levensloop) van de sahabah, degenen die de beste mensen waren na de profeet (saw), zal jou de sterke golf van enthousiasme die de nafs vulde, laten voelen, zoals Sa'd ibn Mu'az op dag dat hij voor het oordeel betreft Banu qurayza slaagde, terwijl hij bloedde op zijn doodsbed maakte hij een du'a:
"O mijn heer, U weet wat er in mijn hart is en ik heb niets liever dan om voor Uw zaak te strijden, waarlijk zij zijn menselijke leugenaars en ze zijn ongelovig aan de boodschapper, ze hebben hem uit zijn thuisland verdreven. O mijn heer, voordat u de oorlog tussen ons en hun beeindigt, als er nog een moglijkheid voor oorlog is red mij dan van mijn wonden zodat ik hun kan bestrijden voor Uw zaak en kan sneuvelen. Als U besluit dat de oorlog zal eindigen, laat de oorlog dan herleven en laat mijn bloed eruit stromen als een fontein."

Hij wilde dat zijn bloed zou stromen voor de zaak van Allah, meer en meer, en Aisha (ra) leverde over dat de profeet (saw) toen zei:
"O mensen van de tent was is dit wat er uit de tent komt?" ze zeiden "het is het bloed van Sa'd ibn Mu'aaz, hij was aan het bloeden als een fontein." De profeet (saw) zei: "dat is het bloed van degene die op de weg van Allah sterft." [Bukhari deel 7 pagina 411, Muslim deel 12 pagina 155, Musnad Imaam Ahmad deel 6 pagina142]

Verder hebben we het voorbeeld van Mundir ibn Umayr die gewoonlijk onder de sahaba 'Al Mu'niqu lil Mawt' (degene die de dood omhelsd) werd genoemd. Hij werd zo genoemd omdat hij zich haastte naar de dood om een martelaar te worden. Hij was degene die in het openbaar ten strijde trok bij de slag van Bi'u ma'una; voordat de sahaba hun plaats konden innemen, hij rende alleen richting de vijand haastend om de eerste te zijn die hun ontmoette. [overleverd door Imaam ibn Hajar in Isaaba deel 3 pagina 461]

Een ander groot voorbeeld is Khalid bin Waleed, hij ging naar elke slag, de sahaba volgend, en hij deed de du'a:
"O Allah, neem van mijn lichaam zoveel U wilt."
Hij zocht naar de shahada op elke plaats maar uiteindelijk had Allah verordend dat hij Siddiq zou sterven in zijn bed, Al die tijd was hij aan het huilen om in het slagveld te sneuvelen.

Zelfs in de latere jaren zien wij hetzelfde, toen Khaalid Istanbuli weg werd gebracht om geexecuteerd te worden was hij zo blij dat hij lachte terwijl hij ging. Hij zag het verdriet in een van zijn broers toen zij hem zijn laatste begroeting gaven, hij zei tegen hun:
"Wees niet verdrietig, ik ga mijn Heer ontmoeten."

En er zijn vele andere gebeurtenissen van vele mujahidien waarvan wij hebben gehoord, zij zijn een voorbeeld voor ons allen. We zagen hoe Khattab geniette van de moeilijkheden en lijden van het leven in de bevriezende bergen van Chechenie met zijn broeders, waar zij de dood elke seconde onder ogen zagen.

Hetzelfde geld voor de mujahidien in de rest van de wereld zoals Izz ul Deen Al Qassam, zoals Sayyid Qutb, zoals Khalid Istanbuli, zoals Abdullah Azzam, zoals Abu Hafs Al Masri, zoals Khattab, zoals Sheikh Yusuf Al 'Uyayri, zoals Abdul Aziz Al Muqrin en zoals vele andere mensen die in de rij staan wachtend om gedood te worden voor de zaak van Allah; velen van hun zijn nog aan het strijden; velen van hun zitten opgesloten zoals Sheikh Omar Abdul Rahman, zoals Omar Sheikh, zoals Khalid Sheikh Muhammad, zoals Sheikh Abu Muhammad Al Maqdisi, zoals Sheikh Abu Qatada, zoals Sheikh Ali Al Khudr Al Khudair, zoals Sheikh Faris Al Zahraani, zoals Sheikh Naasir Al Fahd, zoals Sheikh Humud al Khaalidi, zoals al de moslims in Guantanamo Bay en degenen die in de gevangenissen zitten in Pakistan en de Arabische wereld.

Sommigen zijn nog vrij, en genieten van de zoettigheid van de zware weg van de waarheid, ze leven in Tora Bora en slapen in het zand, mensen zoals Sheikh Osama bin Laden, zoals Mullah Muhammad Omar, zoals Dr. Ayman Al Zawahiri, zoals Abu Mus'ab Al Zarqawi, zoals Saalih Al Awfi en vele anderen

Er zijn vele verhalen over mujahidien zoals de broeder die zijn handen verloor in het slagveld en tussen leven en dood herhaalde hij:
"Ik heb mij tot U gehaast mijn Heer, opdat U tevreden over mij mag zijn." [Zie ook Quran Ta Ha(20) vers 84]


We zien vandaag de dag vele broeders huilen wanneer zij terug komen, en zij niet meer terug kunnen keren voor jihad, sommigen van hun huilen totdat hun lichaam afzwakt en zij hun gezondheid verliezen, en de hele tijd hopen zij dat Allah hun het martelaar zal schenken op het slagveld. Toen Allah een weg naar jihad voor hem maakte, was hij zo blij en stond groot en waardig als een paard. Toen reisde hij en vocht totdat hij gevangen werd genomen door de vijand, en tijdens zijn gevangenschap was hij met vele broeders die allemaal getuigden dat hij huilde en steeds herhaalde:
"Onze doden zijn in Jannah en jullie doden zitten in het hellevuur."

Vandaag de dag zien wij vele van zulke mensen. Wij getuigen van vele broeders waarvan wij houden omwille van Allah en wij zien hun als de leiders voor leiding en Da'wah, de klaargemaakte mujahidien. Wij zien ze op de vloer slapen, soms zonder dekens, soms in stoelen, soms in kleine tappijtjes en soms op gras. Ze bezitten niet veel behalve hun eten en kleren. Wij kennen mensen die elke dag op een andere plaats slapen terwijl andere mensen het moeilijk vinden om een matras of kussen te vervangen laat staan als ze elke nacht ergens anders zouden moeten slapen. Soms waren wij getuige van mensen die in een winkel onder de tafel sliepen met alleen hun schoenen als kussen en soms zien wij hun hun eigen tulband als kussen gebruiken.

Ondanks die moeilijkheden en ontberingen zien wij hun genieten van geluk en blijdschap dat onbeschrijvelijk is. Zij zijn tevreden in hun gehoorzaamheid aan Allah (swt), wij kijken naar hun in hun geluk alsof zij de hele wereld en alles wat zich daarin bevind bezitten. Bij Allah, wij kunnen getuigen dat in de moeilijke tijden wij ons in grote ni'ma van Allah (swt) bevinden, een ni'ma waarvoor de leiders en koningen voor zouden strijden als zij van haar zoettigheid op de hoogte waren geweest. Zij zouden erom vechten met het zwaard.

Waarlijk, degene die geen belangen heeft in de dunya en die door niets bezig word gehouden behalve om te werken voor Da'wa en Jihad om de deen van Allah dominant op aarde te maken, zijn hart zal altijd omwille van Allah herhalen:
"Wat is er mooier dan de dood voor de zaak van Allah?"

De bovengenoemde voorbeelden van de sahaba en tabi'een, de latere geleerden en de hedendaagse mujahidien en ulama, wie dorstig zijn om marteling en lijden mee te maken omwille van Allah, zij zijn voorbeelden van degenen die de smaak van Imaan proeven en haar zoettigheid voelen. De top van dat lijden doet de straf in geluk veranderen, bitterheid in zoettigheid, hun moeilijkheden in makkelijkheden en maakt hun onkosten goedkoop. Hun geluk is dat Allah (swt) tevreden is, en zij houden waar Allah van houdt en zij haasten zich naar alles waar Allah van houd en Hem tevreden stelt.

Dat Allah ons van degenen mag maken die lijden aan honger, armoede, dakloosheid en dood voor de zaak van Allah, en dat Hij ons tot de bewoners van Jannah mag maken.

Sheikh Omar Bakri Muhammad

Vertaald vanuit het Engels door Andalusi.


HOE LANG NOG?
http://groups.msn.com/MuwahhidinDeWareMoslims/general.msnw?action=get_message&mview=0&ID_Message=376&LastModified=4675485692294732211