PDA

Bekijk Volledige Versie : Het verhaal van Umm Ammarah



sharkhie
30-09-04, 15:25
Umm Ammarah (Nusayba Bint Ka`b) : De Profeet’s schild bij Uhud

Umm ‘Umara was gezegend met vele eren, tussen deze haar aanwezigheid bij Uhud, al-Hudaybiyya, Khaybar, de volbrachte Umra, Hunayn, en de slag van Yamama. Maar haar meest nobele rol kwam gedurende de slag van Uhud.

Umm ‘Umara vertrok naar het slagveld met haar man, Ghaziya, en haar twee zonen. Haar rol was om water te geven aan de gewonden, maar Allaah had voor haar een meer lonende rol gepland.

Aldus vertrok ze met haar familie met een waterzak, en arriveerde op het slagveld gedurende het begin van de dag. De Muslims hadden de overhand, en zij ging naar de Boodschapper van Allaah (saws) om te zien hoe hij was. Maar toen begingen de Moslims een fatale fout – zagen de Quraysh op de terugtocht, rende richting de buit, en negeerde de profeet’s bevel om op de heuvel te blijven. Khalid bin Walid, (die de Islam nog niet had omhelsd), die een open zijkant zag, maakte een aanval tegen de Moslims en plotseling draaide de tijd richting de Quraysh. De Moslims raakten in paniek en begonnen te vluchten, en lieten de Profeet (saws) en een handvol van zijn metgezellen alleen achter. Tussen deze was Umm Amara.

Terwijl de Moslims vluchtten, rende Umm Amara naar de verdediging van de Profeet en haar armen optillend, samen met haar man en twee zonen. De Profeet merkte dat ze geen schild had, en zei dus tegen een van de teruggetrokken mannen: “Geef je schild aan degene die vecht.” Dus overhandigde hij zijn schild aan haar, en zij verdedigde de Profeet van Allaah ermee, en ze gebruikte ook de pijl en boog samen met een zwaard. Ze werd aangevallen door paardenmannen, maar ze heeft nooit onzekerheid of angst gevoeld. Later claimde ze krachtig, “Als ze te voet waren zoals wij, dan hadden we ze afgeranseld, inshaAllaah.”

Abdullah ibn Zayed, haar zoon, was gewond gedurende het gevecht. Zijn wond bloedde hevig. Zijn moeder rendde naar hem en verbindde zijn wonden, en daarna commandeerde ze hem, “Ga en bevecht de mensen, mijn zoon!” De profeet (saws) bewonderdde haar betekenis van opoffering, en prees haar, “Wie kan doorstaan wat jij kan doorstaan, Umm ‘Umara!”

Plotseling, de man die haar zoon had geraakt naderde, en de Profeet riep tot haar, “Dit is degene die jouw zoon had geraakt.” Ze confronteerde moedig de man, die haar zoon beschreef als het zijn van net als een grote boomstam, en raaktte zijn been, bracht hem naar zijn knieën. De Boodschapper van Allaah glimlachtte zo veel dat zijn tanden zichtbaar werden, en bemerkte, “Je hebt wraak genomen, Umm ‘Umara!” Na hem afgemaakt te hebben, zei de Profeet “Geprezen zij Allaah wie jou overwinning gaf en jou behaagte schiep over je vijand en jou meteen liet genieten van jouw wraak.”

Op één fase was de Profeet (Saws) alleen gelaten, aldus de gelegenheid nemen, de vijand Ibn Qumay’a viel de Profeet aan, schreeuwend “Laat me Muhammad zien! Ik zal niet gespaard worden als hij gespaard is”. Dus Mus’ab ibn ‘Umayr, samen met sommige andere van de Metgezellen, stormde naar de bescherming van de Profeet. Umm ‘Umara was samen met hen, en begon hevig de vijand van Allaah aan te vallen, zelfs als hij dubbele wapenuitrusting droeg. Ibn Qumay’a lukte het om een slag te treffen op haar nek, een serieuze wond achterlatend. De Profeet riep meteen naar haar zoon “Je moeder! Je moeder! Verbind haar wond! Moge Allaah jou zegenen, de mensen van een huis! De positie van jouw moeder is beter dan de positie van die en die. Moge Allaah genadig met je zijn, mensen van een huis. De positie van jouw pleegvader is beter dan de positie van die en die. Moge Allaah genadig met je zijn, mensen van een huis!” Umm ‘Umara , zag de Profeet’s plezier over haar vastberadenheid en dapperheid, verzocht ernstig “Vraag Allaah om ons jouw metgezellen te maken in de Tuinen!” Aldus zei hij “ O Allaah, maak hun mijn metgezellen in de Tuinen. “ En dit was het plezier van Umm ‘Umara, waarop zei antwoordde “Het kan mij niets schelen wat mij treft in deze wereld!”

Die dag, onving ze dertien wonden, en ze werd behandeld voor haar nekwond, voor een complete jaar. Ze nam ook deel aan de slag van Yamama, waar ze elf wonden ontving en haar hand verloor.

Haar dappere karakter verdiende haar het respect van alle Metgezellen, special de Khalifa’s die haar zouden bezoeken en haar speciale aandacht geven.

‘Umar bin Khattab (raa) was wat zijde kleren gebracht welke uitstekende kwaliteit materiaal bevat. Een van de mensen bemerkte “Deze kledingstuk is zoveel en zoveel waard (bedoelend hoe duur het was). Je moet het sturen naar de vrouw van ‘Abdullah ibn ‘Umar, Safiyya bint Abi ‘Ubayd. “ Alhoewel Umar (raa) niet zulke kledingstuk wenst voor zijn schoondochter. “Dat is iets welke ik niet zal geven aan Ibn ‘Umar. Ik zal het sturen naar iemand die meer recht erop heeft dan haar – Umm ‘Umara Nusayba bint Ka’b. Op de dag van Uhud, hoorde ik de Boodschapper van Allaah (saws) zeggen, “Waneer ik naar rechts of links keek, zag ik haar vechten voor me."

Dit was het leven van Umm ‘Umara, de strijdster die bleef staan toen vele vluchtte, die haar gewonde zoon terugzond naar het actiefste gedeelte van de veldslag, en voorbereid was om haar leven te verliezen om de Profeet’s leven te sparen. In ruil, ontving ze de du’a voor de Profeet’s metgezelschap in het Paradijs.

Moge Allaah onze vrouwen met zulke moed, zelf opoffering en volharding zegenen.



Er kunnen mogelijke fouten inzitten, moge Allah mij daarvoor vergeven.