PDA

Bekijk Volledige Versie : Liefde en respect



Hoopdoetleven
12-02-05, 15:13
Het heeft geen zin in het verleden te leven. Het leven gaat gewoon door, zelf na teleurstellingen. Gewoon weer de draad opnemen en weten dat God voor ons allen een plekje in zijn hart heeft en het goed met ons voor heeft. Graag zou ik met iemand samen door het leven gaat die verstaat wat liefde en respect is. Maakt niet uit welke kleur of welke godsdienst of cultuur je hebt. Ik ben een eenvoudige vrouw die veel te bieden heeft voor een man die klaar is zijn verantwoordelijkheid te nemen als man. Van het leven genieten bestaat uit het apprecieren van de kleine dingen in leven...Ik kan je nog heel veel vertellen ove mezelf maar dat hou ik voor diegene die interesse toont.

God zij met u .

Sarihi
12-02-05, 17:45
Beste Hoopdoetleven.

Ik heb je bericht gelezen en sindsdien voel ik mij vreemd, maar ook wat gelukkiger dan ervoor. Ik ben een man en heb, door een vrouw, heel veel meegemaakt. Mijn verhaal is erg lang. Ik wil deze wel aan anderen vertelen, maar dat zou haar veel schade doen.
Ik ben niet op zoek naar plezier, maar zoek iemand die in Allah gelooft en eerlijk is. Wil iemand met wie ik kan praten. lachen en wie geen geheimen heeft.

Vrd. grt.
Sarihi

Hoopdoetleven
13-02-05, 13:43
Ik ben hier als je wil praten. Ik ben net heel diep gekwets geweest. Ik ben geen muslim, maar ik geloof heel diep in God en met zijn steun kan ik nu verder gaan. Ik weet dat Allah en God een en dezelde zijn. Ik heb alles gegeven aan een man waar ik heel veel van hou, en onder de druk van zijn familie en zijn vrienden heeft hij zich achter mijn rug om verloofd met een marokaanse. Ik ben er per toeval achter gekomen, juist omdat God me een teken heeft gegeven dat er iets niet juist was. Zijn verloofde vindt het niet erg dat ze haar toekomstige man afneemt van een andere vrouw. Wij wilden kinderen samen, ik dacht dat we zouden oud worden samen. Ik heb niets tegen muslims, niets teen andere culturen, alleen mijn wereldje storte ineen, ook nog toen bleek dat hij gewoon ging huwen en dan verdwijnen. Hij beweert dat hij zielveel vanme houdt maar dat zijn kinderen marokkaans moeten zijn, dan moet je wel weten dat ik in november een kind van hem heb verloren. Moest het kunnen dan zou hij met ons beide huwen, maar in BelgiŽ kan dit niet. Ik weet dat ik voruit moet kijken. Ik ben nog kapot van de pijn en het verdriet, omdat je niet zomaa iemand waarvn je houdt uit je hart sluit. Ik weet dat met tijd ik terug zal glilachten en mezelf een doel geven in het leven. Ik weet dat God alles voor een bepaalde reden laar gebeuren. Er is voor ons allen een plekje waar we gelukkig kunnen zijn. Nu alleen het nog maar vinden...Dus als je zin hebt om te praten dan kan je me mailen op [email protected]

God zij met je

Patricia