PDA

Bekijk Volledige Versie : Mensen maken de straf / Mohammed B. is geen Volkert v/d G.



Column van de week
04-08-05, 12:36
Mensen maken de straf

http://www.maroc.nl/photopost/data/501/1Mohammed_en_Volkert.gif

Koos Anderson

Volkert van der Graaf vermoordde Pim Fortuyn en kreeg 18 jaar. Mohammed Bouyeri vermoordde Theo van Gogh en krijgt levenslang. Vanwaar het verschil? ,,Vanwege de publieke opinie'', menen Koos Anderson en Werner de Gruyter ,,Die heeft gezorgd voor een ongelijkheid in de rechtspraak.''


EEN proces zoals het hoort'', zo beschreef de Nijmeegse hoogleraar strafrecht Ybo Buruma het proces tegen de moordenaar op Pim Fortuyn. De rechtsgeleerde vond in de strafmaat de druk van de publieke opinie niet terug en beoordeelde de 18 jaar celstraf voor Volkert van der Graaf als weloverwogen door de rechtbank. Levenslang had alleen gekund als de rechtbank het verstoren van het democratische proces zwaarder had laten doorwegen. Ruim twee jaar en vele terroristische bommen verder blijkt uit de levenslange straf voor Mohammed Bouyeri dat de publieke opinie gezorgd heeft voor ongelijkheid in de rechtspraak.

Waar de rechter in het proces tegen Volkert van der Graaf nog een beroep deed op het beginsel van humaniteit dat aan het Nederlandse strafrecht ten grondslag ligt, blijft dat in het proces tegen Mohammed Bouyeri achterwege. In Nederland gaat het strafrecht namelijk uit van preventie, vergelding en resocialisatie. Dat laatste aspect draagt zorg voor de mogelijkheid tot hernieuwde integratie in de samenleving na een tijdelijke straf.

Het uitspreken van een levenslange straf ondermijnt die humaniteit, vooral als gevolg van de uitzichtloosheid van de straf. 'Levenslang' is daarmee gebaseerd op de beginselen van preventie en vergelding. Dat zijn tevens de voornaamste pijlers waarop het proces tegen Mohammed Bouyeri berust. Preventie opdat hij nooit meer zo'n misdaad begaat, en vergelding voor de berekenende moord op een criticus, het ondermijnen van het vrije woord en het ontwrichten van een samenleving. Maar afgezien van die kenmerken heeft ook het terroristische oogmerk een cruciale rol gespeeld in het bepalen van de strafmaat.

Maar wanneer is er sprake van een terroristische daad? Het antwoord blijkt uit een vergelijking tussen de processen tegen Bouyeri en Van der Graaf, waarbij de aanklachten tot hun essentie zijn herleid.

In de eerste plaats is in beide gevallen een aanslag gepleegd op de democratie. De actie van Volkert van der Graaf heeft zelfs een grotere en directere invloed gehad op het verloop van het democratische proces, doordat het electoraat een volksvertegenwoordiger ontnomen is die hard op weg was de nieuwe minister-president van Nederland te worden.

Daarnaast is het vrijheidsdenken aangevallen. Of het nu gaat om politiek gedachtegoed of om de visie van een columnist, de bedoeling was het inperken van het vrije woord.

Een derde parallel is de ontwrichting van een samenleving. Voor zowel Bouyeri als Van der Graaf was dat geen beoogd doel, maar een gevolg van hun misdaad. Het doel was namelijk een overtuiging of visie wegnemen die niet overeenkwam met de eigen overtuiging. Fortuyn was voor Van der Graaf een man die polariseerde in plaats van iemand die probeerde mensen bij elkaar te brengen. Van Gogh was voor Bouyeri een man die de profeet Mohammed beledigde, en daarmee de islam in diskrediet bracht.

Doordat Volkert van der Graaf nooit als terrorist is getypeerd, maken de parallellen duidelijk dat Mohammed Bouyeri niet als terrorist is neergezet op basis van zijn misdaden, maar op basis van handelingen die in overeenstemming zijn met zijn godsdienstbeleving. Dat uitgangspunt, en niet de droge feiten, heeft ervoor gezorgd dat Bouyeri tot levenslang veroordeeld is.

In vergelijking met de 18 jaar die Volkert van der Graaf heeft gekregen, is dat een aanzienlijk verschil. Helemaal omdat men in Nederland normaal gesproken maar twee derde van de straf moet uitzitten. Van der Graaf loopt daarmee na twaalf jaar alweer op vrije voeten.

Wie dus een gruwelijke daad pleegt uit naam van een religie, loopt een groot risico als terrorist neergezet te worden. In een tijd waarin het nieuws beheerst wordt door terroristische aanslagen en de roep om strengere straffen groter wordt, blijkt dat een persoon die als terrorist te boek staat zwaarder gestraft mag worden.

Het verschil in straf is opmerkelijk en doet vermoeden dat het principe van 'oog om oog, tand om tand' in het ene geval wel en in het andere niet geldig is. Daardoor is een ongelijkheid in de rechtspraak ontstaan die disproportioneel is. Met deze strafmaat is dan ook juist datgene gebeurt wat het openbaar ministerie wilde vermijden, namelijk de veroordeling van de islam zelf.

Koos Anderson en Werner de Gruyter (De auteurs zijn respectievelijk communicatiewetenschapper en psycholoog.)

© NRC Handelsblad

MO_NL
04-08-05, 12:45
LEES DE REACTIES, KLIK HIER . (http://www.maroc.nl/forums/showthread.php?threadid=148086)

Rudy
04-08-05, 13:36
"Met deze strafmaat is dan ook juist datgene gebeurd wat het openbaar ministerie wilde vermijden, namelijk de veroordeling van de islam zelf. " (citaat)

De conclusie is totaal verkeerd. Akkoord dat Moh B een godsdienstwaanzinnige is, maar indien het veroordelen van een waanzinnige gelijkgesteld wordt met het veroordelen van een godsdienst dan zou dit betekenen dat de aanhangers enkel bestaan uit waanzinnigen.

panda_groot
04-08-05, 17:52
Je kunt wel merken dat de columnisten geen juristen zijn en tevens allochtonenknuffelaars. Immers, er is een hemelsbreed verschil tussen de moord op Fortuyn en op Van Gogh dat het verschil in strafmaat moeiteloos rechtvaardigt.

Immers, bij Volkert ging het louter om de persoon Fortuyn die hij persoonlijk haatte. Het was niet het doel van Volkert om de bevolking angst aan te jagen. Bij Mohammed ging het helemaal niet om de persoon Van Gogh, die respecteerde hij zelfs, maar uitdrukkelijk om het angst jagen en terroriseren van Hirsi Ali en alle andere Nederlanders die een andere opvatting over de islam hebben dan hij. Mohammed is dan ook veel en veel gevaarlijker voor de samenleving dan Volkert. Mohammed heeft letterlijk gezegd dat hij door gaat met moorden als hij vrijkomt, dat heeft Volkert nooit gezegd.
Je moet een enorme allochtonenknuffelaar zijn als je dit enorme verschil niet ziet...

Rudy
06-08-05, 12:09
Wat ik vreemd vind is dat M.B. zelfs niet wenst in beroep te gaan. Zo snel mogelijk vrijkomen zou toch eerste bezorgdheid moeten zijn van een man met een missie.
Vooral dat hij naast z’n letterlijke levenslange opsluiting ook nog eens volledig wordt geïsoleerd van z’n omgeving. Zo las ik dat hij geen contacten mag hebben met de medegevangenen.

Aboulahab
09-10-05, 09:25
Geplaatst door panda_groot
Je kunt wel merken dat de columnisten geen juristen zijn en tevens allochtonenknuffelaars. Immers, er is een hemelsbreed verschil tussen de moord op Fortuyn en op Van Gogh dat het verschil in strafmaat moeiteloos rechtvaardigt.

Immers, bij Volkert ging het louter om de persoon Fortuyn die hij persoonlijk haatte. Het was niet het doel van Volkert om de bevolking angst aan te jagen. Bij Mohammed ging het helemaal niet om de persoon Van Gogh, die respecteerde hij zelfs, maar uitdrukkelijk om het angst jagen en terroriseren van Hirsi Ali en alle andere Nederlanders die een andere opvatting over de islam hebben dan hij. Mohammed is dan ook veel en veel gevaarlijker voor de samenleving dan Volkert. Mohammed heeft letterlijk gezegd dat hij door gaat met moorden als hij vrijkomt, dat heeft Volkert nooit gezegd.
Je moet een enorme allochtonenknuffelaar zijn als je dit enorme verschil niet ziet... inhoudelijk ben ik vollekomen met jou eens. Bouyiri heeftduidelijk laten blijken dat hij een moordenaar is en dat ook zal blijven. van de graaf liet zelfs weten spijt te hebben van zijn daad. totaal verschillende. overigens stoor ik me wel aan jouw onzin over dat allochtoonknuffel gedoe. die term is passé en zeg meer over wie het gebruikt dan voor wie het wordt gebruikt

tygerwoman
18-10-05, 23:51
Geplaatst door Column van de week
Mensen maken de straf

http://www.maroc.nl/photopost/data/501/1Mohammed_en_Volkert.gif

Koos Anderson

Volkert van der Graaf vermoordde Pim Fortuyn en kreeg 18 jaar. Mohammed Bouyeri vermoordde Theo van Gogh en krijgt levenslang. Vanwaar het verschil? ,,Vanwege de publieke opinie'', menen Koos Anderson en Werner de Gruyter ,,Die heeft gezorgd voor een ongelijkheid in de rechtspraak.''


EEN proces zoals het hoort'', zo beschreef de Nijmeegse hoogleraar strafrecht Ybo Buruma het proces tegen de moordenaar op Pim Fortuyn. De rechtsgeleerde vond in de strafmaat de druk van de publieke opinie niet terug en beoordeelde de 18 jaar celstraf voor Volkert van der Graaf als weloverwogen door de rechtbank. Levenslang had alleen gekund als de rechtbank het verstoren van het democratische proces zwaarder had laten doorwegen. Ruim twee jaar en vele terroristische bommen verder blijkt uit de levenslange straf voor Mohammed Bouyeri dat de publieke opinie gezorgd heeft voor ongelijkheid in de rechtspraak.

Waar de rechter in het proces tegen Volkert van der Graaf nog een beroep deed op het beginsel van humaniteit dat aan het Nederlandse strafrecht ten grondslag ligt, blijft dat in het proces tegen Mohammed Bouyeri achterwege. In Nederland gaat het strafrecht namelijk uit van preventie, vergelding en resocialisatie. Dat laatste aspect draagt zorg voor de mogelijkheid tot hernieuwde integratie in de samenleving na een tijdelijke straf.

Het uitspreken van een levenslange straf ondermijnt die humaniteit, vooral als gevolg van de uitzichtloosheid van de straf. 'Levenslang' is daarmee gebaseerd op de beginselen van preventie en vergelding. Dat zijn tevens de voornaamste pijlers waarop het proces tegen Mohammed Bouyeri berust. Preventie opdat hij nooit meer zo'n misdaad begaat, en vergelding voor de berekenende moord op een criticus, het ondermijnen van het vrije woord en het ontwrichten van een samenleving. Maar afgezien van die kenmerken heeft ook het terroristische oogmerk een cruciale rol gespeeld in het bepalen van de strafmaat.

Maar wanneer is er sprake van een terroristische daad? Het antwoord blijkt uit een vergelijking tussen de processen tegen Bouyeri en Van der Graaf, waarbij de aanklachten tot hun essentie zijn herleid.

In de eerste plaats is in beide gevallen een aanslag gepleegd op de democratie. De actie van Volkert van der Graaf heeft zelfs een grotere en directere invloed gehad op het verloop van het democratische proces, doordat het electoraat een volksvertegenwoordiger ontnomen is die hard op weg was de nieuwe minister-president van Nederland te worden.

Daarnaast is het vrijheidsdenken aangevallen. Of het nu gaat om politiek gedachtegoed of om de visie van een columnist, de bedoeling was het inperken van het vrije woord.

Een derde parallel is de ontwrichting van een samenleving. Voor zowel Bouyeri als Van der Graaf was dat geen beoogd doel, maar een gevolg van hun misdaad. Het doel was namelijk een overtuiging of visie wegnemen die niet overeenkwam met de eigen overtuiging. Fortuyn was voor Van der Graaf een man die polariseerde in plaats van iemand die probeerde mensen bij elkaar te brengen. Van Gogh was voor Bouyeri een man die de profeet Mohammed beledigde, en daarmee de islam in diskrediet bracht.

Doordat Volkert van der Graaf nooit als terrorist is getypeerd, maken de parallellen duidelijk dat Mohammed Bouyeri niet als terrorist is neergezet op basis van zijn misdaden, maar op basis van handelingen die in overeenstemming zijn met zijn godsdienstbeleving. Dat uitgangspunt, en niet de droge feiten, heeft ervoor gezorgd dat Bouyeri tot levenslang veroordeeld is.

In vergelijking met de 18 jaar die Volkert van der Graaf heeft gekregen, is dat een aanzienlijk verschil. Helemaal omdat men in Nederland normaal gesproken maar twee derde van de straf moet uitzitten. Van der Graaf loopt daarmee na twaalf jaar alweer op vrije voeten.

Wie dus een gruwelijke daad pleegt uit naam van een religie, loopt een groot risico als terrorist neergezet te worden. In een tijd waarin het nieuws beheerst wordt door terroristische aanslagen en de roep om strengere straffen groter wordt, blijkt dat een persoon die als terrorist te boek staat zwaarder gestraft mag worden.

Het verschil in straf is opmerkelijk en doet vermoeden dat het principe van 'oog om oog, tand om tand' in het ene geval wel en in het andere niet geldig is. Daardoor is een ongelijkheid in de rechtspraak ontstaan die disproportioneel is. Met deze strafmaat is dan ook juist datgene gebeurt wat het openbaar ministerie wilde vermijden, namelijk de veroordeling van de islam zelf.

Koos Anderson en Werner de Gruyter (De auteurs zijn respectievelijk communicatiewetenschapper en psycholoog.)

© NRC Handelsblad de reden dat mohamed levenslang heeft gekregen, heeft te maken met zijn uitspraken die hij zelf gemaakt heeft in de rechtzaal, hij gaf aan geen spijt te hebben van zijn daden en dat als hij vrij zou komen weer hetzelfde zou doen, dus wat zou jij als rechter bepalen, juist levenslang en naar een inrichting........
Zou hij maar een paar hebben gekregen en dan weer hetzelfde doen, dan krijgt de rechter dit op zijn bord, want hij had het kunnen en moeten weten, geef de rechter geen ongelijk, volkert had die domme uitspraken niet....
mohamed heeft zijn eigen graf gegraven, die jongen was niet 100procent en hoort ook levenslang vast te zitten......
Eigenlijk moeten ze gewoon allemaal de :auw: krijgen.......

temsamania_23
10-11-05, 17:19
Meneer Bouyeri lijkt niet 100% te zijn in zn bolleke.
Hij had nergens spijt van en zou het opnieuw doen als het moest.
Hij had domme uitspraken.
Maar Theo :dood: was ook geen lieverdje.

MarocMuisje
15-11-05, 11:35
Laten we niet vergeten op welke manier deze 2 mensen zijn overleden.

De een nog gruwelijker dan de ander...

En hoelang is levenslang nu in Nederland?

KarimKhaoiri
21-11-05, 12:52
Er is een zee van verschil tussen de strafmaat voor Volkert van der Graaf en Mohammed Bouyeri.
Volkert schoot iemand dood die hoog in aanzien stond en nog staat in Nederland, hij heeft veel teweeg gebracht maar is vlak erna gearresteerd en heeft inderdaad spijt betuigt. Wat Mohammed heeft gedaan is met geen pen te beschrijven, de kalmte waarmee hij Theo vermoord heeft en de manier waarop hij Theo heeft zijn echt niet te vergelijken met Volkert.
Mohammed heeft daarna op agenten geschoten, één geraakt en heeft met zijn actie ook burgers kunnen vermoorden.
Mohammed wilde dood, hij handelde uit geloofsovertuiging en zou het zo weer doen. Even niet gelet op het wel of niet mee laten wegen van het terroristisch oogmerk behoort hij alsnog levenslang te krijgen aangezien hij met voorbedachte rade iemand vermoorde en bedreigingen uitte richting AHA en voor het schieten op politie waarbij 1 geraakt. Ik ben blij Nederland geen doodstraf kent, want hij verdient levenslang te lijden.

concorde
28-11-05, 20:33
Hallo,
Ik wil ook graag een reactie uitbrengen. Ik vind het allereerst een delicate discussie. Dat zal het altijd wel blijven wanneer er zaken in het spel zijn die moord, poging to moord en de daarmee samenhangende straf van vrijheidsberoving tot gevolg hebben.
Het is al eerder door iemand gezegd eerder in deze discussie: Mohammed B. heeft nooit spijt betuigd en heeft verklaard dat hij het zo weer zou doen. Volkert van der G. daarentegen heeft openlijk spijt betuigd van de moord op Pim Fortuijn. Die spijtbetuiging mag tijdens of na het uitzitten van de straf door Volkert van der G. het begin / de basis vormen van het resocialisatieproces. Bij Mohammed B. is helaas geen spijtbetuiging gekomen. Dat is wellicht voor de rechter de hindernis geweest om in de vonniswijzing van Mohammed de derde fase (het resocialisatieproces dus) in te mogen bedden in het vonnis. Daarom vonniste rechter Bentink hem tot een levenslange gevangenisstraf. Hij vond het wellicht te riskant om Mohammed B. opnieuw aan de samenleving deel te laten nemen.
Het verbaast me - als afsluitende opmerking - dat beide auteurs, Koos Anderson en Werner de Gruyter, dit belangrijke feit van spijtbetuiging door Volkert en het uitblijven van spijtbetuiging bij Mohammed niet in hun overwegingen hebben betrokken.

Concorde.