PDA

Bekijk Volledige Versie : Campagneflitsen



Jannie Schipper
06-09-07, 21:58
Campagneflitsen

In de bus kun je niet zitten zonder eerst een paar verkiezingspamfletten van je stoel te halen. Bij de brommerparking aan het strand komt een groepje jongeren in witte T-shirts met witte petjes aan, met flyers van ‘de olijf’. Het leukste aan de verkiezingscampagne zijn al die plaatjes. Niemand weet de naam van de partij waarop hij stemt, alleen dat ze een kruisje moeten zetten bij boek, roos, duif, lamp, weegschaal, hert (de enige waar ik écht niet bij kan bedenken waar het op slaat, ook niet in de verte), olijf, aar, auto, tractor …

Op de eerste zaterdag houdt de regeringspartij USFP een bijeenkomst in het stadion vlakbij mijn huis, met Belangrijke Mensen en muziek. De woensdag erop wordt hetzelfde stadion in beslag genomen door een andere socialistische partij – de muziek dreunt tot ’s avonds laat onze woonkamer binnen.

De brievenbussen puilen uit met pamfletten. Een groepje jongens met witte T-shirts – bijna alle partijen hebben witte T-shirts, zou dat het goedkoopst zijn? – kijkt verdwaasd rond op de hoek van de straat. Drukt dan mij maar een pamflet in handen, al ben ik overduidelijk buitenlander en dus naar alle waarschijnlijkheid niet stemgerechtigd. Een ander groepje dat pamfletten uitdeelt: waarom voor de Haraka Shaabiyya (Volksbeweging)? ‘Die betalen 100 dirham per dag, werk is werk’, geeft een niet al te bevlogen campagnemedewerker toe. Mag hij mijn telefoonnummer?

Om kwart voor acht ’s avonds wordt aangeklopt: Adala wa tanmia (PJD, de islamistische partij) in de vorm van twee gehoofddoekte meisjes van een jaar of twintig, die in elk geval beter in de gaten hebben aan wie ze hun energie niet hoeven te besteden. “Oh, jullie zijn niet van hier? Prettige avond dan verder.” Op een verkiezingsbijeenkomst van hun partij (op een voetbalveldje in het stadje Temara, nr.2 na Casablanca op de nationale sloppenwijkenscorelijst) worden gebeden gelezen en religieuze liederen gezongen. Het publiek staat op en doet mee, in tegenstelling tot wanneer er leuzen van de partij worden gescandeerd. De ene taxichauffeur gaat stemmen. “Natuurlijk.” De ander niet. “Natuurlijk niet.” Giechelend commentaar van een meisje op straat, wijzend op alle rondslingerende pamfletten: intikhabat twussekh elblad (verkiezingen vervuilen het land).

Na zes maanden als Hollandse journaliste in de Marokkaanse hoofdstad Rabat begin ik een beetje ingeburgerd te raken. Maar nog lang niet helemaal. Met mijn stukjes op Maroc.nl kun je delen in mijn dagelijkse verbazing. Inburgeringstips of ander commentaar? Marhaban!

Jannie Schipper