PDA

Bekijk Volledige Versie : mijn onvergetelijke reis naar marokko



just-somebody
31-05-02, 21:04
Je kan niet wachten voor dat jullie vertrekken naar marokko. Het land waar je niet gezien wordt als buitenlanders maar als vakantieganger uit het westen waar het geld aan de boompjes groeit Maar je laat jezelf niet om praten door je gedachtes en geniet van het hele gebeuren.
Je kijkt uit het raam en ziet een grote blauwe bus. Die vergeleken met de bussen bij jullie in de straat lux is. Je moeder kan geweldig overweg met de naaimachine ze had de mooiste gordijnen gemaakt van de straat. Ze waren oranje met licht blauwe bloemen.
Je vader neemt altijd veel spullen mee naar marokko zodat jullie alles kunnen verkopen voor nog meer luxe in marokko. Dit jaar heeft je vader niet gekozen voor een aanhangwagen maar voor een imperiaal. Deze is helemaal vol beladen en niet te vergeten bedekt met een mooi oranje stuk zeil die terug komt in de kleur van de gordijnen, wat is je moeder toch kleurenbewust.
Je vader gebaart dat het tijd is. Met een lichaam vol prikkelingen en energie ren je van de trap af door de tuin richting de bus. Het plein stond vol met buren die jullie een goede reis wilde wensen. Voor je het in de gaten had hoorde jij je vader; “äredat el waladien” zeggen en daar gingen jullie.
Je zetten je koptelefoon op en sloot je ogen. Je genoot van de muziek, je lichaam tintelde steeds heftiger je kon niet wachten tot je de geuren van marokko kon ruiken, maar geduld is een schone zaak.
Naar 8 uur stopte je vader je rende naar de dichts bijzijnde wc je moest zo nodig. Je vader wilde de hele nacht doorrijden. Hij kon onderweg toch niet slapen en zenuwachtig hij wilde zo snel mogelijk voet zetten in marokko.
De nacht brak aan en daar begon de ellende. Wie gaat hoe en waar slapen? Je broertje was de jongste dus hij mocht het comfortabelst slapen. Jij moest het maar uitzoeken. Zijn voet belande in je gezicht. Nu baalde je er zo van dat je zwoor dat je nooit meer met de auto zou gaan.
De volgende dag proefde je een vieze muffe ochtendsmaak in je mond, je haren gingen alle kanten op, je ogen plakte aan elkaar en je stonk naar een klamme ochtend zweet.
Je wilde zo snel mogelijk omkleden en je haar doen, maar daar was geen tijd voor. Naar een uur zeuren stopte jullie bij een benzinepomp. Het stonk daar zo ontiegelijk overal lag troep en etensresten. Je zag hoe mensen zich klaar maakten voor het ochtend gebed. Je zag moeders hun kinderen eten geven. Je hoorde vanuit alle hoeken kinderen schreeuwen. Meiden die indruk wilde maken met de fransen taal en jongens die daar op in gingen. Dit was het moment waar je het meeste van genoot.
Zo hebben jullie nog 2 dagen door gereden nacht in nacht uit hetzelfde probleem je verafschuwde jezelf je had overal pukkels en je haar was een ramp.
Ineens zag je de mooie stranden die jullie richting de oversteek brachten. Je kan je niet meer herinneren dat je dit 2 jaar geleden allemaal zo intens had ervaren. Jullie hoefden niet lang te wachten op de boot en konden snel aan boord rijden.
Je was zo gelukkig nog een paar uur en dan zouden je voet zetten op Marokkaans grond gebied. Jouw land jouw volk waar je jaren naar uitleefde. De boot reis was een ramp. Je kon de wc’s niet in overal liepen vrouwen met hun kinderen. Iedereen liep te gillen de een in het Frans de ander in het Vlaams. Het was een soort van Rotterdam op een vrijdag middag. Allemaal meiden aan het schreeuwen. Je kon goed zien dat mensen de boot gebruikte om zich helemaal top aan te kleden. Voor dat jullie de boot instapten zag je nog vieze vrouwen, mannen en jongeren maar naar de boot kwam daar verandering in.
Wij moesten snel instappen want we stonden voor in de boot en dat betekende dat wij er als eerst uitmochten wat daar op volgens betekende dat wij als eerst bij de douane terechtkonden.
Daar rook je als eerst de auto dampen door je neus papillen en al heel gauw werden die overgenomen door de Marokkaanse geuren. Het is niet te beschrijven hoe je vader land ruikt. Hoe heerlijk en zacht de welkomstgeuren zijn. Je was zo enthousiast en zenuwachtig tegelijk, jullie moesten eerst de douane door en dan zou je pas echt kunnen genieten.
De eerste douanier sprak jullie aan en keek heel doordringend naar binnen. Hij noemde de namen op van ons gezin en wees ons een rij aan. Al gauw werd jullie verzocht om alles open te maken dat betekende een hel. Al oranje zijl moest er af niemand kon mijn vader helpen.
In eens riep je vader een van de mannen bij zich en je hoorde hem onderhandelen. Ineens mochten jullie gewoon door rijden. Je vader wist hoe hij de douanier kon manipuleren en omkopen. Je vader vroeg je moeder om geld en jullie konden door rijden.
Uit het raam zag je mannen alles openmaken samen met hun zoons. De douane onderzochten alles grondig in de hoop om geld te krijgen. Was dit eerlijk vroeg jij jezelf af? Maar al gauw weer het beeld overgenomen door een kleurrijk beeld. Het beeld van marokko. Mijn vaderland waar niemand mij aanziet voor buitenlander. Nu snel door rijden om morgen te genieten van de zon, zee en strand.

tetouanien
03-06-02, 14:46
Wie niet Naoual.......nog 4 weken school en dan Al MAGHREB!
Inchaalah, willi krijg nu al zomerkriebels.

Ciao :maf2:

nadia18
04-06-02, 12:06
wat een mooie verhaal.......! echt mooi joh! en leuk dat je je vriend ineens tegen kwam! waren jullie maar samen naar marokko gegaan he maar ja , dat kan niet !

doeiii :haha:

agadiria2002
05-06-02, 15:25
WOW, dat is echt een heeeel mooi verhaal.
Ik krijg inderdaad ook meteen kriebels. Ik heb
verhaal met een enorme grijns op mijn gezicht en
kriebels in mijn buik gelezen.

Petje af hoor!!

just-somebody
12-09-02, 19:35
beetje late reactie maar iedereen bedankt voor de leuke complimenten...

ik ben weer helemaal terug van weg geweest.. nu wordt het tijd voor een come back verhaal...

groetjes

omaima
13-09-02, 12:08
echt goed ik he nu ook zin om te gaan naar maroc :duim: :duim:

lady_moi
21-09-02, 13:17
nog een goeie negen maanden wachten :stout: mooi verhaal kom op met die vervolg