PDA

Bekijk Volledige Versie : alles en iedereen kwijt



Dina-88
31-10-09, 01:13
salaom allikom allemaal
eerst wil ik even laten weten dat ik niet zo goed nederlands spreek en schrijf maar ik zal me best doen
in 2005 toen ik 16 jaar was heb ik maroco verlaten en ben hier met me halfe zus samen met haar man gekomen, zij woont all heel lang hier en heeft nederlandse moeder, me zus had toen 3 lieve dochtertjs, zij heeft me hier heen gebracht om haar te helpen omdat ze moest werken en haar man ook en ik moest haar helpen voor dochtertjes te zorgen, naar school brengen en ophalen, ik had het moeilijk mee ik was dat allemaal niet gewent, in maroco ging ik naar school en deed leuke dingen met vrienden, dat had ik hier hier zo gemist, ikmoest opeens voor 3 kleine meisjes zorgen dat was me te zwaar geworden, maar ik liet toch niks merken, ik deed of ik het wel aan kon, de eerste 3 manden was er niks aan de hand met haar man, hij behandelde me net als zijn zusje maar ik had niks door, na drie manden kwam hij altijd terug naar huis als hij pauze had ik voelde me niet op me gamak als hij thuis is en me zus niet, hij ging me altijd knuffelen en zei altijd we zijn zo blij dat je nu met ons woont jou toekomst is hier en we gaan goed voor jou zorgen, als ik alleen was altijd in war ( is dat wel normaal wat hij doet.. en gelijk zeg ik weer nee hij is niet zo hij is gewoon lief..



en dat deed hij ook als me zus er is vandaar dacht nee als hij iets anders bedoelt gaat ie niet doen waar me zus bij is, na een tijdtje begon hij raar te doen altijd als hij naar buiten ging hoor ik hem tegen me zus zeggen ewa zeg zeg tegen je zusje of ze met mij naar buiten wil gaan KHALIHA TSARA CHWIYA ik had daar geen vertrauwen in ik weigerde altijd met hem te gaan, ik had altijd smoesjes van ja ga maar wallah ik heb hoofdpijn dit dat altijd en zag in zijn ogen dat hij boos werd als ik niet met hem ging, wat een klootzak ik ben de zusje van zijn vrouw da doe je toch niet ,
op een dag waren we uitgenodigd voor avond eten bij zijn broer we gingen met s alle, we waren klaar en we wouden naar huis gaan. maar op eens hoord ik de vrouw van zijn broer tegen me zus zeggen ewa blijf hier slapen je bnet toch morgen vrij en laat je zusje met de kinderen naar huis gaan zij kan ze toch morgen ook naar school brengen, ik schrok me dood ik dacht nee je gaat toch geen ja zeggen, en dat zei ze ook, veel dingen gingen over me hoofd heen het enige wat ik wist is dat ik deze nacht alleen met thuis zal brengen en de kinderen natuurlijk maar die weten nog niks.


ik kon niks tegen haar zeggen en dacht YA RABI T3ADIHA 3LA KHIR
zij was gebleven en we gingen naar huis de kinderen gingen gelijk slapen, ik weet nopg ik liep naar hem en zei TSBAH 3LA KHIR ik ga slapen, hij zo nee kom kom er is een leuk film EWA GLAS GLAS ik kon niet nee zeggen om dat me zus er niet was en ik was bang dat hij boos zal worden, ik ging op de bank zitten en hij ging even naar zijn kamer en kwam terug, hij had FOU9IA aan en dat was doorzichtig en had niks onder aan ik schrok me dood, en deed alsof ik niks had gezien en ging verder tv kijken, op gegeven moment zei hij kom maar hier naast me zitten ik zei nee ik zit hier goed, hij zo waarom ben je bang van mij of zo, ik keek hem verbaast aan en zei moet ik dan bang van jou zijn, hij zei nee dat hoeft niet .

ik zei toen niks meer en ging staan wou net de woonkamer uit pakte hij me arm stevig vast en begon mij te zoenen ik duuwde hem hard en gaf hem een klap en heb me telefoon gepakt en zei tegen hem als je nu niet ophoud ga ik me vader nu bellen en alles vertelen en je zult zien wat er met jou gaat gebeuren, hij begon te schriewen van ja nu heb je groot mond tegen mij ik heb alles voor je gedaan ik heb je hier heen gebracht, ik keek hem diep aan en zei ik heb je daar om niet gevraagt of wel soms, hij zei je gaat zie wat er met jou gaat gebeuren ik was dood bang en liep snel naar de kamer en deed hem opslot,, hij was woedend en begon de deur te slaan maar ik deed toch niet open, ik heb die nacht niet gespalen.

de volgende dag heb ik naar maroco gelijk gebeld ik kon het me vader of me broerrs niet vertelen dus heb ik de vriendin van me broer gebeld en om advies gevraagt ze zei tegen mij ik ga het wel aan khalid vertelen, dat is me broer, ik zei tegen haar ok maar als hij belt en assia op neemt moet hij niks laten merken, me zus was terug en die klootzak deed of er niks aan de hand is, een uur later heeft me broer vanuit maroco gebeld me zus nam op en hij vroeg gelijk naar me, me zus was verbaast waarom hij niet eens salam tegen hij zei.

ik was weer aan de lijn met hem hij vroeg me gelijk wat heeft die kloozak jou aangedaan ik zei in het marokaanse walo walo khoya min ba3d omdat ze daar stonden en heb opgehangen, half uur later zei ik tegen me zus ik ga even naar buiten ik kon zo terug, bemoeit hij er mee waar ga je naar toe ik antwoorde gelijk nergens ik kom zo terug.

ik ging naar buiten en heb me broer gelijk gebeld ik liep net als een geke op straat met traanen over me wangen heen alle mensen keken me aan.
ik heb me broer alles verteld en ik zei tegen hem KHOYA ik heb geen andere keus ik ga weg lopen van het huis het is beter voor iedereen me zus heeft drie kinderen met hem ik wil ze niet uit elkaar halen als zij er achter komt gaat het zeker gebeuren. ik weet nog me broer miskin zei ok a khti ALLHOMA WAHED GHRIB OLA HADAK HMAAR , ik kon niet meer verder praten en heb opgehangen, ik ging terug naar huis en was hele tijd stil, ik zat de hele tijd te denken wat moet ik doen waar ga ik naar toe en bij wie.
die nacht had ik al besloten om weg te gaan zonder niks te zeggen,
de volgende dag was me zus thuis en zei tegen mij KHTI 3AFAK kan je de kinderen gaan ophalen maar ik dacht dat zij hen ging ophalen en wanneer ze hen gaat ophalen ga ik gewoon weg, ik stond stil toen ze dat zei en vroeg me wat is er is er iets ik zei nee niks is goed ik ga wel, onder weg naar school stromde duizende vragen in me hoofd het is nu of niet, of ik ga gewoon weg of gewoon naar school gaan en de kinderen ophalen en dan naar huis, ik zat te twijvelen en ik was diep in de war, ik ging ee beetje vroeg zo dat ik kan denken, ik stond voor de school de kinderen waren nog niet vrij.

ik moest een weg kiezen weg gaan of terug naar huis. ik wou hem nooit meer zien dus beslot ik weg te gaan dat was in amsterdam in oosdorp.
ik begon te lopen en wist niet waar ik naar ging ik zag die groote park daar en liep het park in dat was zo eng en was koud en ik had geen jas aan en het begon donker te worden ik liep maar door het bos heen helemaal trillend ik was zo bang, ik wou daar slapen maar ik was te bang en ik ging het park weer uit. 100 meter voor me zag ik een vrouw met hoofdoek en zonder overna te denken liep ik naar haar toe ik dacht dat ze marokaans was maar ze was iraqees ik vroeg haar om hulp en heb haar me verhaal snel verteld ik was nog in oosdorp was niet ver van die basis school. o elhamdolillah zei ze tegen mij je gaat met me naar huis ik vertrouwde haar zij had ook kinderen en ik ginge met haar, op geveven moment zei ze tegen mij maar ik woon niet hier in amsterdam ik woon in lelystad ik was blij toen dat hoorde dat is alleen maar beter voor me.

rond 2 uur snachts kwamen we aan in lelystad ik was vor het eerst in lelystad, die vrouw had een heel mooi huis en ze was echt lief ik mocht niks thuis doen ze zei altijd tegen mij ga maar zetten ik doe allen wel straks val je of gebeurd iets met jou en je hebt geen papien dus dan kan je ook niet naar de dokter.

ik ben die vrouw me hele leven dankbaar, ik bleef 4 manden bij haar en ik begon ook iraqees te praten en beetje nederlands/
op een dag gingen we naar appeldorn om te winkelen haar man had ons gebracht we hadden heel veel dingen gekocht voor het huis en kleren van alles. we liepen door de stad heen en er was een vecht partij en politie was gekomen maar ik was vergeten dat ik snel daar weg moet gaan om dat ik geen papieren heb, ik wou weg maar het was telaat ik wers zomaar door een politie man aangesproken ik had hoofdoek op en ik kon hem nauwelijks verstaan ik hoorde gelijk pasport ik zei is thuis is thuis hij zij tegen mij kom met mij en heeft de handboeien om hand gedaan en heeft me naar de auto gebracht en ik moest met hen naar de politie bereu. ik bergijpte helamaal niks van dat ging allemaal te snel dat ik niks door had en kon niet meer denken en wist niet waat ik was niks. bij het politie bereu moest in een kleine kamer wachten ik heb daar uuren gewacht tot iemand naar me toe kwam en me naar een andere kamer heeft gebracht.

en daar gingen ze mij vragen wie ben jij en waar kom je vandaan ik zei niks maar ze hebben mij bang gemakt en hebben een marokaanse tolk gebelt en ik heb hen mij verhaal verteld verteld en ik was bereid om terug naar maroco te gaan ik had even genoeg gezien hier in nederland dat was hel voor mij.

ik heb hen toen het nummer van me broer in maroco gegeven en hebben hem gebeld voor de zekerheid of ik dat wel ben of niet. ze hadden met afgesproken dat hij papieren van mij moet struren zodat ik naar maroco terug kan gaan, em ik moest dus vast zitten en voor wat wat heb ik gedaan niks dat was me schuld niet dat ik ilegaal in nederland ben. ik was toen 17 jaar geworden, ik was nog minder jarig en ze hebben mij op het politie bereu gelaten ik moest daar vast zitten, ik heb 3 dagen niks gegeten daar het eten was zo vies ik ben dat allemaal niet gewent maar na 3 dagen kon ik het niet meer volhouden en begon toch te eten, ik sliep in een kleine kamer met WC er in en het was daar zo koud de kussen was zo hard dat me nek zeer deed
ik kon niet slapen niks ik had helemaal niks in die kamer ik wou gewoon iets doen schrijven of tekenen er was geen pen geen papiren niks. ik werd bijna gek.

ow ja ik ben iets vergeten toen ik met politie naar boven liep moest ik me hoofdoek af doen en ik wou niet toen kwam een dikzak en heeft het van me hoofd getroken .

me broer had verkeeerde papieren gestuurd niet van mij maar van me moeder ALLAH YERHAMHA dus moest ik nog daar blijven. een dag lag ik nog te slapen werk ik wakker schrokend, een klootzak begon heel hard op de deur te slaan van wakker worden je moet mee ik was dood bang ik wist niet wat er zal gebeuren em ik liep met hem mee naar de bas hij had tolk voor me gebeld en de tolk verteld me dat ik naar de echt CELL moet gaan om dat ik hier niet langen mag blijven ik was al 9 dagen daar. ik weet nog ik begon te schreuwen breng me terug naar me land zijn jullie gek geworden ik ga helemaal nergens heen en de tolk vertaald, ik kon niet stoppen met huilen ik wou het ergste niet mee maken ik had all genoeg mee gemakt in bijna een jaar . toen zei de bas je hoort nog van ons .

na twee dagen werk ik weer geroepen ik kon alleen maar je gaat weg verstaan ik dacht dat ze mij naar de groote gevaninges gaan brengen ik liep met de bas naar buiten ik dacht er klopt iets niet wat gebeurd er ik zag geen auto daar buiten staan niks en niemand op eens kreeg ik een papier van de bas en heeft me hand gegeven en liep naar binnen ik begrijpte helemaal niks van ik bleef daar paar munitten staan en probeerde de papier te lezzen en toen wist ik dat ik vrij was gelaten en dat ik nederland binnen twee dagen zelf moest verlaten omdat ze geen plek voor me hadden ....



broeders en zussen ik zal me verhaal af maken er is nog veeel geberud..
salamo 3alikom

zina_maghrebia
31-10-09, 21:36
wa3aleikoem asalaam meid...

Als eerst wens ik je sowieso heel veel sterkte....'t lijkt me vreselijk om zoiets mee te moeten maken...en dat terwijl je nog zo jong was...vreselijk gewoon!

Dina-88
31-10-09, 22:04
dank je meid lees mijn verhaal verder als je wil bij WIE SCHRIJF DIE BLIJFT daar schrijf ik verder

assi.
01-11-09, 13:07
ooh wat verschrikkelijk!
het is waargebeurt toch?
veek sterkte!
ik wil graag heel het verhaal horen.

Dina-88
01-11-09, 15:57
ooh wat verschrikkelijk!
het is waargebeurt toch?
veek sterkte!
ik wil graag heel het verhaal horen.




kijk verder bij WIE ECHRIJFT DIE BLIJFT daar schrijf ik verder

:)

lubna
03-11-09, 08:24
meskiena zo erg!!!!

fitna
18-11-09, 23:38
sgat ga verder egt een mooie verhaal kan niet w8ten op vervolg van je verhaal (K)