PDA

Bekijk Volledige Versie : In de genade van de zon (vervolg)



CaBoe!
21-06-02, 22:42
Toen ik struikelde en op de grond viel, zag ik mijzelf in knalrood bloed stikken.

Ik trachtte om met hem over mij angst te praten maar hij gaf mij daarvoor geen enkele kans. Hij liet me duidelijk weten dat ik mij niet met zijn privé leven mocht bemoeien. Ik kon verder niets doen, ik liep rond met het gevoel van een mes in mijn buik. Juist hier, in dit dorp, moest hij zich misdragen! Was hij zo naïef dat hij voor een meisje, hoe mooi zij dan ook was, zulke ernstige risico's wilde nemen! Hij was weliswaar pas eenentwintig jaar oud, maar hij was dan niet volwassen genoeg om het reële gevaar te voorzien! Ik was slechts twee jaar ouder dan hij, maar aan iets dergelijks kon ik niet eens denken.

Ik lag in bed 's nachts uren wakker en hoopte dat ik mijn zorgen overdreef. Ik hoopte dat alles snel goed zou aflopen.

Op een avond kwam Khalid ongewoon vroeg terug. Hij glimlachte. Hij rook naar vrouwelijke parfum en teer gras.

'Gaat het Khalid?', vroeg ik nieuwsgierig.
'Ik ga trouwen,' zei hij.
'Pardon?'
'Ik ga trouwen.'
'Wanneer?', vroeg ik met een frons.
'Zo spoedig mogelijk.'

Ik begreep dat zijn beslissing een einde aan mijn angst zou maken, maar zo simpel was het niet.
'Heb je je geliefde al ten huwelijk gevraagd?'
'De vraag kwam van haar kant, zo zullen onze afspraakjes legaal zijn. Alleen moet ik nog haar hand aan haar ouders vragen.'

Ik keek om me heen, naar onze twee eenpersoonsmatrassen, naar de op de vloer gegooide kleren en boeken, en vroeg bezorgd:
'En waar zullen jullie dan gaan slapen?'
'Als alles goed gaat, ga ik bij haar ouders intrekken.' Hij glimlachte en voegde eraan toe: 'Dan heb je het huis voor jou alleen. Alleen voor jou.'

Het was te mooi om waar te zijn, een roze droom die weigerde tot me door te dringen. Maar het hoefde geen droom te zijn. Het feit dat mijn bed erbij lag, maakte het ondenkbaar dat Kaltoem erbij zou komen slapen. De ouders van het meisje zouden nooit willen dat hun dochter de enige kamer met twee leraren deelde.

Khalid had met de schoonmaakster van de school over zijn trouwplannen gepraat. Zij liet doorschemeren dat het geen uitgemaakte zaak was. De schoonmaakster was een vrouw van tegen de vijftig. Ze heette Fadma. Ze was een dunne vrouw met gevoel voor humor. Oorspronkelijk kwam ze uit de grote stad. Zij was de enige persoon in het dorp waarmee wij een normale relatie onderhielden.

Omdat Khalid's ouders te ver weg woonden om bij die eerste kennismakingsontmoeting aanwezig te kunnen zijn, zoals de traditie hier vereiste, had hij Fadma gevraagd of zij met hem wilde meegaan in plaats van zijn moeder. Ik vroeg me af, toen hij mij dat ook gevraagd had, of hij van mij de rol van zijn vader verwachtte.

Het was zaterdagavond. Khalid kleedde zich op zijn best en nam kleine cadeaus mee voor zijn toekomstige schoonouders.

******************wordt vervolgd********************

Souad
21-06-02, 22:48
Nice hoor!

WWP/MBS
Souad

MySweety
21-06-02, 22:49
:tielifoen: :lole:

slaap lekker :Iluvu:

larissa
21-06-02, 23:43
Echt heel mooi geschreven..


Casawie en Aboe..:duim:

Safia
24-06-02, 10:32
Nice written! :duim:

Ik kijk uit naar het vervolg.... :bril:

Aboe
24-08-02, 12:07
:wijs: