PDA

Bekijk Volledige Versie : afscheid van een leven



keob nepo
15-02-03, 01:53
Er zijn zo veel nachten dat ik wakker lig en maar niet kan slapen. Vannacht is er zo eentje. Je hebt slaap, je bent moe, maar de gedachten willen je hoofd maar niet verlaten. Ze spoken door je hoofd, alsof ze niets beters te doen hebben.
Ik denk dan: Ik ga maar even iets geniaals op papier zetten, maar juist op de momenten dat ik dat denk komt er niets uit. Dit is zo'n moment. Na elke punt die ik zet achter elke zin zit ik na te denken welke zin nu weer neer te zetten. Waarom doe je dit dan nog, zou je zeggen. Weet ik ook niet. Ik heb niet echt iets veel beters te doen, al het nuttige is vandaag al gedaan, al het nutteloze ook, mijn taak zit erop voor vandaag, maar vertel dat maar aan mijn hersentjes, die me niet vredig willen willen laten slapen. Ok dan, ga ik toch proberen wat op papier te zetten...


Die dag, toen ik mijn ogen opende, besefte ik dat het vanaf die dag nooit meer hetzelfde zou worden. Ik dacht aan wat er allemaal was gebeurd die dag ervoor. Het was bijna niet te vatten dat alles zo was gelopen. God had weer zoiets van: Ha, die ga ik eens goed pakken vandaag! Ik dacht aan hoe mijn leven er voortaan uit zal zien, met die verandering erbij, die aanvulling zou je kunnen zeggen. Ik keek ernaar, het lag namelijk naast mij. Het zag er best vredig uit, haast mooi zou je kunnen zeggen. Je moet er de schoonheid van kunnen zien, kan niet anders. Zo is het bedoeld.

Hoe ga ik dat nu doen? Zal ik het aankunnen? Heb ik het in me? Op al die vragen kon ik nog geen antwoord geven. Zo lag ik dan, voor mijn gevoel uren, in werkelijkheid waren het maar een aantal minuten. Opstaan dan maar, douchen en proberen wat door mijn keel te duwen, bittere ontbijt. Toen ik eenmaal echt wakker was en klaar was om te doen wat ik al heel lang van plan was kreeg ik opeens een gevoel diep van binnen, een gevoel die ik tot op de dag van vandaag niet kan beschrijven. Het neemt je over, als een leger, bewapend met emoties en adrenaline. Waarom gebeurt dit nou altijd op momenten waarop ik het absoluut niet kan gebruiken??? Maar ja, ok, op de tanden bijten en het zal vanzelf wel overgaan ( als ik mijn pilletjes tenminste neem voor het echt uit de hand loopt ). Na een half uur bijgekomen te zijn stap ik rustig terug naar mijn bed en kijk het een kwartier lang aan. Het ligt daar nog steeds. Het is een zij, haar ogen zijn dicht en ze snurkt af en toe. Ze ligt op haar buik, met haar benen een stukje van elkaar. Haar armen hoog bij haar hoofd. Door haar haren heen zie ik het topje van haar neus. Ze ademt licht en daarmee blaast ze steeds een plukje van haar haar heen en weer. Zo mooi als ze slaapt, maar dat is best verraderlijk, want als ze wakker is is het een ander verhaal.
Langzaam loop ik op haar af en strek mijn rechterarm zachtjes naar haar uit. Met mijn vingertoppen streel ik haar haren, zo zacht mogelijk, ik wil haar niet wekken. Ik trek mijn arm terug en kniel naast het bed om te kijken of ik misschien iets van haar ogen kan zien, maar dit gebeurt niet, want ze draait haar hoofd de andere kant op, naar de kant van het raam. Hierdoor valt het plukje voor haar ogen anders en geeft haar linkeroog bloot. Die is gesloten. Strelen wil ik haar, aanraken, voelen, tegen haar praten en zeggen wat ik voor haar voel, maar dit alles zonder haar wakker te maken. Als ze wakker wordt verpest ze alles!

Op het briefje wat ik haar achterlaat staat niet zoveel, een paar slordig geschreven regels. Het geeft wel duidelijk weer wat ik haar wil zeggen. Dat het niet echt positief is zal ze wel begrijpen. Ooit zal ze haar fout inzien, dat is wat ik hoop. Ze weet op dit moment nog niet dat ik wegga, maar daar zal ze snel genoeg achterkomen. Ik trek de deur achter me dicht en kijk nog eenmaal om naar het huis, terwijl ik voor de laatste keer deze straat afloop. Veel herinneringen heb ik aan dat huis. Het begin van mijn tweede leven is daar begonnen, mijn leven met haar. Een gevoel van spijt overvalt me, nee geen spijt, het is wat anders, het is meer een gevoel van medelijden, medelijden met niemand anders dan ikzelf. Als een foto flitst het door mijn hoofd, die beelden herinneren mij eraan waarom ik dit doe, waarom ik het moet doen. Die beelden zijn gruwelijk en zullen nooit en te nimmer verdwijnen uit mijn diep gekwetste geheugen. Als ik aan die beelden denk is vergeven geen optie meer, denk ik bij mezelf en loop de straat uit.

Zodra ik de straat uit ben voel ik me bevrijd. Het lijkt of mijn ademhaling makkelijker en soepeler gaat, mijn benen lopen vaster en mijn verstand is vastberaden om mijn gevoel nooit meer de voorrang te verlenen waar het altijd zo naar hunkert. Verraden voel ik me aan de ene kant, maar aan de andere kant voel ik dat ik er weer een stukje leven bij heb. Een stukje leven dat van mij is, alleen van mij en van niemand anders. Deze zal ik meer op prijs stellen en ik zal er zuiniger mee zijn dan de vorige, dat is een ding wat zeker is. Er is een zin waar ik aan moet denken, het is een zin wat precies weergeeft wat ik op dat moment voel, denkend aan mijn trieste verleden, vooral met haar. Deze zin blijft in mijn hoofd steken, als een platenspeler die is blijven haken op het mooiste stukje van de plaat. Deze zin geeft mij weer een beetje moed en kracht om vooruit te kijken en het verleden te laten rusten. Laat haar maar bij hem zijn, als ze dat zo graag wilt!! Deze zin is mooi en ik besluit dat het voortaan mijn motto zal zijn. Deze zin luidt:
"Met elk leven dat eindigt, begint er een nieuwe."

SamiaWonderGirl
08-03-03, 22:48
SORRY IK BEGRIJP HET NIET???
WELKE FOUT ZAL ZE OOIT INZIEN???
IS DIT OOK WAARGEBEURT???
LIEFS SAMIA

ynnad pad
09-03-03, 20:12
SORRY IK BEGRIJP HET NIET???
WELKE FOUT ZAL ZE OOIT INZIEN???
IS DIT OOK WAARGEBEURT???
LIEFS SAMIA


Ik heb al meerdere malen verteld dat alles wat ik hier neerzet niks met mijn leven te maken heeft, dus niet waargebeurd!!

Het feit dat jij het niet begrijpt ligt niet aan mijn verhaaltje, maar waarschijnlijk aan een iq-tekort van jouw kant.

We out!

SamiaWonderGirl
10-03-03, 10:22
ten eerste ken ik jou niet! en ik heb ook nog leven, dan uitzoeken wat jij hier allemaal op maroc.nl zet! en ten tweede heb ik gezegt dat het met jou leven te maken heeft???? (NOT)
en het feit dat ik het niet begrijp? kan mischien ook aan jou onduidelijke verhaal liggen!!!! of ligt het altijd aan anderen als het op jou verhaaltjes aankomt.... of ben jij soms te goed, om fouten te maken...

iq-tekort is toch niks mis mee??? is toch menselijk???
of ben jij weer te goed met zulke mensen te commeniseren!!!!

keob nepo
13-03-03, 10:55
Geplaatst door SamiaWonderGirl
ten eerste ken ik jou niet! en ik heb ook nog leven, dan uitzoeken wat jij hier allemaal op maroc.nl zet! en ten tweede heb ik gezegt dat het met jou leven te maken heeft???? (NOT)
en het feit dat ik het niet begrijp? kan mischien ook aan jou onduidelijke verhaal liggen!!!! of ligt het altijd aan anderen als het op jou verhaaltjes aankomt.... of ben jij soms te goed, om fouten te maken...

iq-tekort is toch niks mis mee??? is toch menselijk???
of ben jij weer te goed met zulke mensen te commeniseren!!!!

Ik ken jou ook niet. Ik heb ook een leven, heb nooit gezegd dat je geen leven hebt: ben je een beetje depressief ofzo? Als je er over wilt praten, ga je gang.
Op de vraag of het met mijn leven te maken heeft heb ik al een antwoord gegeven, als je dat niet hebt begrepen zal ik het in nog makkelijker nederlands neerzetten: Nee, verhaaltje niet gaan over leven mijn.
Het is de bedoeling dat het verhaal onduidelijk is, zodat mensen zoals jij zich gaan afvragen waar ik het over heb. Jij bevestigt mijn lage verwachtingen van sommige mensen zoals jij, dank je wel.
Ik commeniseer niet met mensen, ik communiceer met ze.

Dank je wel voor het bewijzen dat je iq-loos bent. Dat lucht op nu je het eruit hebt, of niet??

bosra
13-03-03, 14:54
ik heb het zelfde probleem. het is net of i9k s nacht moet overleven want het lijkt net of ik heel moeilijk kan adem halen en dat maakt me bang. soms blijfdrie uurtjes wakker en soms huil ik omdat ik bang ben.
maar ik wil me ouders s nacht niet lastig vallen. en als ik wakker word dan sta ik er niet bij stil lijkt net of ik normaal alles kan doen. :( :( :( :( :( :( :( ik ben een vrouw maar ik sta verkeerd geregistreed :knipoog: :hardlach: :boeps: :rambo: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe:

keob nepo
13-03-03, 15:01
Geplaatst door bosra
ik heb het zelfde probleem. het is net of i9k s nacht moet overleven want het lijkt net of ik heel moeilijk kan adem halen en dat maakt me bang. soms blijfdrie uurtjes wakker en soms huil ik omdat ik bang ben.
maar ik wil me ouders s nacht niet lastig vallen. en als ik wakker word dan sta ik er niet bij stil lijkt net of ik normaal alles kan doen. :( :( :( :( :( :( :( ik ben een vrouw maar ik sta verkeerd geregistreed :knipoog: :hardlach: :boeps: :rambo: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe: :moe:

Ga naar je huisarts, aan het ademprobleem kan wat gedaan worden, ligt aan je neus.
Voor het overige, zoek een therapeut.

my_amel
14-03-03, 10:37
waar doen jullie zo moeilijk over. Ik vind het wel een mooi verhaal keob nepo ga maar gewoon verder met je verhaal knap dat je dit zomaar heb verzonnen :)

ooit gedacht om schrijver te worden ofzo?????

afz: amel

keob nepo
14-03-03, 21:06
Geplaatst door my_amel
waar doen jullie zo moeilijk over. Ik vind het wel een mooi verhaal keob nepo ga maar gewoon verder met je verhaal knap dat je dit zomaar heb verzonnen :)

ooit gedacht om schrijver te worden ofzo?????

afz: amel

Dank je wel voor je compliment. Ik heb er aan gedacht om schrijver te worden. Sterker nog, ik heb al een paar 'boekjes' op papier gezet, maar heb er geen plannen mee ofzo. Maar in ieder geval, bedankt voor je compliment.

We out.

EDEL&WIJS
22-03-03, 19:21
Nogmaals mijne complimenten voor zijne schrijven vanuit der harten.


Wanneer sommige bezoekers uw schonerlijke schrijven niet juist tot zich nemen (absorberen), maar juist lezen wat men op dat moment te te lezen krijgt, is een kwestie van gebrek aan gevoel en denkend lezen.

Deze groep mensen leven van dag tot dag en weten niet wat gisteren hen heeft verwijt en morgen hen zal brengen. meegaand met illusies zonder er een gevoel te ontmantelen.

Wij weten beter, daarom dit nieuwe leven, wankelend over de straten denkend aan het nieuwe leven:

Leven

Ga heen zonder afscheid
Waaiend door de wind zonder gedag
Zwaaiend zonder een blik
Ga heen zonder een traan
Huppeld en dragend een gevoel van een bonkend hart
Zingend zonder enig vrees
Denkend ik ben weer vrij
Ga heen zonder afscheid en zonder traan
Komt gij met een nieuw gevoel
Het leven heeft weer een doel


MVG,

EDEL&WIJS

ynnad pad
23-03-03, 00:36
Dude,

Je weet wie ik ben en ik heb een vraag voor je waarvan ik wil dat je die naar volledige waarheid beantwoord: "Als je het in procenten weergeeft, in hoeverre spreek je dan de waarheid?"

Je weet hoeveel waarde ik hecht aan de waarheid...

Ynnad Pad.

ynnad pad
23-03-03, 00:38
Prachtig verhaal maar je weet dat ik vind dat je prachtige verhalen schrijft...

There is no spoon

keob nepo
23-03-03, 09:56
Geplaatst door ynnad pad
Dude,

Je weet wie ik ben en ik heb een vraag voor je waarvan ik wil dat je die naar volledige waarheid beantwoord: "Als je het in procenten weergeeft, in hoeverre spreek je dan de waarheid?"

Je weet hoeveel waarde ik hecht aan de waarheid...

Ynnad Pad.

Het in procenten weergeven vind ik moeilijk. Ik zal het proberen: 1


Er zijn bepaalde dingen uit mijn eigen leven gebruikt, maar niet in dit stuk gezet. Die dingen heb ik in mijn achterhoofd gehouden om me beter in de situatie van de hoofdpersoon te plaatsen. Van enige 'waarheid' in dit stuk kan ik niet spreken.

Beantwoord dit je vraag voldoende?


Bedankt voor je compliment by the way!

We out.

doeda83
26-03-03, 10:56
hey echt prachtig geschreven, wollah klasse.
En als je van plan hebt om een boek te schrijven, geef me dan een seintje hé

xxx
souad

keob nepo
26-03-03, 21:32
Geplaatst door doeda83
hey echt prachtig geschreven, wollah klasse.
En als je van plan hebt om een boek te schrijven, geef me dan een seintje hé

xxx
souad

Thanks. Doet me goed om een compliment te krijgen.

We out.

hafida
03-04-03, 21:32
heel erg mooi........hhet verhaal doet me denken aan iemand uit het verleden........hmmm......mn complimenten.....open boek............hliefs hafida

blanke vla
04-04-03, 14:02
hey inned, ben jij die gast die ook meewas naar die fakking spidermanfilm toen weet je wel, dat we door navi mee waren gelokt?

of ben jij het zelf kepo?

in ieder geval: alles goed :zwaai:


:duim:

keob nepo
11-04-03, 13:05
Geplaatst door blanke vla
hey inned, ben jij die gast die ook meewas naar die fakking spidermanfilm toen weet je wel, dat we door navi mee waren gelokt?

of ben jij het zelf kepo?

in ieder geval: alles goed :zwaai:


:duim:

Hey blanke vla, nee Ynnad is iemand anders, jij hebt hem volgens mij nooit gezien, maar het gaat voor de rest wel goed met mij. Hoe gaat het met jou? Je hebt een lange tijd niets meer op maroc gezet, waarom?

Ik spreek je later, we out!

blanke vla
15-04-03, 05:27
jaweeeeeeeeeeeel man, meestal in wie schrijft die blijft zet ik alles neer, omdat ik niet echt sterke verhalen te vertellen heb (niet in geschrift in ieder geval),

maar omdat je het zo lief vraagt en er zo ontzettend over doorzeurt plaats ik wel effe eentje hier