PDA

Bekijk Volledige Versie : ‘Alleen Allah mag oordelen’



Annouar22
16-04-03, 17:21
‘Alleen Allah mag oordelen’

Homoseksualiteit en islam verhouden zich als water en vuur - zowel homo als moslim zijn, lijkt een contradictio in terminis. Toch verschijnt aanstaande woensdag het boek Mijn geloof en mijn geluk, waarin 24 homoseksuele moslims vertellen over de gevolgen van hun geaardheid. Studente islamkunde Hatice Kursun interviewde de twaalf vrouwen. ‘Iedere weg die een Marokkaanse lesbienne inslaat, is besmet met verdriet.’

Jeroen Overduin

Sinds de wet toestaat een persoon van dezelfde sekse te huwen, lijken de homo’s en lesbiennes in Nederland de zwaarste strijd achter de rug te hebben. Hierbij moeten we één kanttekening plaatsen: dat geluk is alleen voor het autochtone deel weggelegd, terwijl bij de moslims de emancipatie nog moet beginnen. De 27-jarige Turkse Hatice Kur_un, studente islamkunde en afgestudeerd als journaliste, erkent dat probleem. Daarom schreef ze in opdracht van de Schorerstichting, kenniscentrum voor homoseksualiteit, twaalf interviews met lesbische moslims voor het boek Mijn geloof en mijn geluk. ‘Het is het eerste boek in Nederland dat homoseksuele moslims zo uitgebreid aan het woord laat.’
Het vinden van twaalf lesbiennes was een stuk moeilijker dan de opsporing van de twaalf mannen, die in de andere helft van het boek aan het woord komen. ‘De mannen zijn georganiseerd, gaan uit in de gay scene en hebben meer vrijheid’, vertelt Kur_un, ‘islamitische vrouwen leven meer in de anonimiteit.’ De vrouwen die ze opspoorde waren vaak achterdochtig. ‘Één meisje liet het op de eerste afspraak afweten. Na twintig telefoontjes liet ze plotseling weer van zich horen.’
De gesprekken gingen er soms emotioneel aan toe. Het verhaal van Miloeda is één van de meest indringende. De 24-jarige Marokkaanse moest zich al op haar vijftiende van haar vader verloven. Haar echtgenoot verbood Miloeda anders dan voor de boodschappen het huis te verlaten, sloeg haar en verkrachtte haar. Ze vroeg haar vader van de man te mogen scheiden, maar hij stond dat niet toe. Na twee jaar huwelijk vluchtte Miloeda. Toen ze verliefd werd op een vrouw, stortte ze in. Ze heeft haar familie al zes jaar niet gezien.

‘Ik heb er een zakdoekje bij moeten halen. Het was de eerste keer dat ze haar verhaal vertelde’, zegt Kur_un. Miloeda had haar gezegd dat ze ‘absoluut’ wilde meewerken, om andere homoseksuele moslims steun te geven. Nu gaat het goed en heeft ze een vriendin. Pas geleden belde één van haar zusters plotseling bij haar aan. ‘We hebben elkaar minutenlang alleen maar aangekeken en gehuild’, vertelt ze in het boek.
De angst onder de islamitische lesbiennes is groot. Eén van de meisjes is al een jaar op de vlucht voor vader, die haar, zo zegt ze, wil vermoorden sinds hij weet dat ze lesbisch is. Bijna niemand staat onder de echte naam in het boek. Dat is vaak ook uit liefde en respect voor de ouders, om hen niet te willen kwetsen. De meeste geïnterviewden voelen zich gedwongen een keuze te maken. Als een lesbienne voor de familie en Allah kiest, kan zij een ongelukkig huwelijk tegemoet zien, maar als ze kiest voor haar geaardheid is de kans op uitstoting groot of wacht haar toch een gearrangeerd huwelijk.
De 21-jarige Jihan, studente van Marokkaanse afkomst, zegt daarover: ‘Iedere weg die een Marokkaanse lesbienne inslaat, is besmet met verdriet.’ Tot haar vreugde besloot haar eigen moeder Jihans geaardheid te accepteren. Tot voor kort. Twee weken geleden, terwijl het boek al bij de drukkerij lag, is ze door haar broer in elkaar geslagen. Haar moeder had zich bedacht en stelde haar zoon op de hoogte van Jihan’s geaardheid. Ook Jihan is gevlucht.
Het schuldgevoel ten opzichte van de ouders en Allah is een steeds terugkerend thema in Mijn geloof en mijn geluk. Latifa, ook Marokkaanse van oorsprong, geeft die gespletenheid goed weer. ‘Van kinds af aan heb ik vijf keer per dag gebeden, maar sinds een paar jaar durf ik dat niet meer. Ik schaam me voor Allah, ik schaam me om Hem als lesbienne te aanbidden. Maar van de andere kant geloof ik niet dat Allah wil dat ik mijn homoseksualiteit onderdruk, want dan zou ik mezelf niet zijn.’

Mag een moslim niet homoseksueel zijn? Het geloof is meer een excuus dan oorzaak, suggereert Tweede Kamerlid Nebahat Albayrak in het voorwoord. Angst voor roddels in de gemeenschap, voor schande en uitsluiting, lijkt een grotere rol te spelen dan de inhoud van de koran. ‘De afkeuring heeft meer met eer te maken dan met het geloof’, zegt Kur_un, ‘met het feit dat je afwijkend bent. Als je een moslim vraagt wat hij van homoseksualiteit vindt dan zal die zeggen “het is vies” en niet “de koran verbiedt het”.’
Miloeda: ‘Ik wilde scheiden. Mijn vader beval me dat ik ongeacht alles mijn man moest gehoorzamen. Ik zou zijn eer aantasten als ik weg zou gaan. Ik vroeg hem wat hij belangrijker vond, zijn eer of zijn dochter, en hij heeft toen onomwonden gezegd dat zijn eer boven alles gaat.’
De eer van de familie is verbonden met de seksuele puurheid van een vrouw. Autochtone Nederlanders begrijpen volgens Kur_un vaak niet hoe sterk geloof, gemeenschap en ouders een rol spelen in islamitische gemeenschappen en dus ook voor homoseksuele moslims. ‘De eer rust op de schouders van het meisje, voor homoseksuele mannen liggen de problemen in de machocultuur van islamitische gemeenschappen en de verwachting dat ze een gezin stichten.’
Kur_un hoopt dat hulpverlenende instanties de problematiek ter harte zullen nemen. ‘De Nederlandse hulpverlening weet weinig over de problematiek en is er niet op afgestemd.’ De hulp is gericht op de coming out, terwijl dat voor de meeste moslims geen reële optie is. ‘Autochtone Nederlanders zeggen dat je voor jezelf moet opkomen, maar moslims leven in een wij-cultuur: je leeft voor elkaar.’
Het gebrek aan acceptatie heeft weinig te maken met de islam zelf, meent Kur_un. In de koran staat weliswaar het verhaal van Lot, waarin God Sodom vernietigt, de stad waar de herenliefde wordt bedreven. Maar dat verhaal staat ook in de bijbel en de Thora. Daarbij is de boodschap voor verschillende interpretaties vatbaar. Bovendien staat ook in de koran geschreven dat je anderen niet mag kleineren of veroordelen. ‘God is de enige die mag oordelen’, zegt Kur_un.
Desondanks veroordelen moslims homoseksuele mensen vrijwel unaniem, onder hen een hoge geestelijke die bekend staat om zijn tolerantie, imam Abdullah Haselhoef. Zij beschouwen homoseksualiteit meestal als een ziekte, sommigen als een besmetting door de westerse cultuur. Anderen geloven wel dat de geaardheid aangeboren is, het zou een test van Allah zijn. ‘Arabieren noemen het een seksuele afwijking’, zegt Kur_un, ‘er bestaat geen Arabisch woord voor.’

Toch bestrijdt de schrijfster de uitspraak van de overleden homoseksueel Pim Fortuyn dat islamitische culturen achterlijk zouden zijn. ‘Dertig jaar geleden stond de Nederlandse cultuur ook zo tegenover homoseksualiteit. En als we streng gereformeerde homo’s hadden geïnterviewd, hadden we precies hetzelfde boek geschreven. De vergelijking met de seculiere cultuur is een scheve.’
Ondanks de dramatische ervaringen van de geïnterviewden spreekt het boek van ‘voorzichtige openingen’ binnen de islamitische bevolking naar een meer liberale houding. ‘De eerste generatie denkt dat homoseksualiteit niet bestaat. De tweede staat er behoorlijk negatief tegenover, maar erkent het wel’, aldus Kur_un. Dat laatste vindt ze een stap in de goede richting. ‘Eerst moet er erkenning zijn, en pas dan kun je streven naar tolerantie.’ Er zijn lichtpuntjes die duiden op een positieve ontwikkeling, vooral manifest op het virtuele web. De Turkse lesbienne Tuana meldt dat ze op haar website een groot aantal positieve reacties krijgt van heteroseksuele Turkse vrouwen. En Jihan ontvangt op haar e-mailadres voor lesbiennes veel steunbetuigingen van Marokkaanse hetero’s.
Één van de interviews is in ieder geval een opsteker voor de gediscrimineerde homo’s. De 37-jarige Nazha Arsim groeide op in Marokko, maar vertrok naar Nederland om een lesbisch leven te kunnen lijden. Toen ze met haar Nederlandse vriendin Olga haar vrome ouders opzocht, ontvingen deze Olga met open armen en stonden ze zelfs hun bed af aan het lesbische paar. ‘Het is heel erg bijzonder’, vindt Kur_un. ‘Het was mijn eerste interview. Ik dacht: met zulke verhalen wordt het fantastisch.’
De journaliste wil moslims aanzetten tot respect voor homo’s. Dat is volgens haar wat anders dan de goedkeuring van hun seksuele gedrag. ‘Je hoeft homoseksualiteit niet goed te keuren: het gaat erom dat je homoseksuele mensen niet discrimineert. De bedoeling van het boek is dat moslims hen als volwaardige mensen zien. Ik geloof dat God dat wil.’ Haar eigen visie op de geaardheid wil ze niet prijsgeven. ‘Ik ben God niet. Wat anderen doen, interesseert me niet. Laat mensen in hun waarde, is de boodschap. Ik zie het als een plicht om dat te laten zien.’

Imad el Kaka en Hatice Kur_un: Mijn geloof en mijn geluk. Islamitische meiden en jongens over hun homoseksuele gevoelens.
Schorer Boeken. 180 pgs. € 12,- ISBN: 90-7334-116-7

saidaatje
15-05-03, 14:56
wat wil je hiermee bereiken. Zoveel mogelijk mensen aanzetten tot het kopen van dat boek.

sobhanaallah
15-05-03, 15:32
Salaam broeder Anour,
ik moet je eerlijk toegeven dat ik het moeilijk vind op je verhaal te reageren.
kijk allah swt heeft adam en eva geschapen ( man en vrouw dus) omdat hij swt hun geschapen heeft voor elkaar. de ene kan in principe niet zonder de andere. en wat ik nu hoor, dat hoort meer bij de de tekens dat het leven bijn aover is.
ik vond het heel erg jammer dat er onze moslims broeders en zusters die zulke dingen doen, terwijl ze heel goed weten dat dat niet toegestaan is volgens de Quraan.
maar vragen aan allah swt om hen te bekeren tot goede dingen.

ik moet je wel zeggen dat ik je hele tekst niet helemaal gelezen heb, omdat ik het niet echt intersant vond

soory trouwens voor mijn reactie, ik hoop dat je het niet personelijk opvat en dat is mijn doel ook niet
Salaam, malika