PDA

Bekijk Volledige Versie : Letterlijk en figuurlijk verkracht door de Marokkaanse samenleving!!



Engel
22-04-03, 12:56
Ik zit in de hulpverlening. Dit zorgt ervoor dat ik veel verhalen hoor waar wij nog niet eens aan zouden denken. Verhalen die niet alleen in Nederlandse gezinnen voorkomen maar die ook bij ons gebeuren. Verhalen zoals dit verhaal waar je misschien wel wakker van zou liggen. Dat je jezelf af zou gaan vragen of ik nog wel met mijn vader of broer alleen in huis wil blijven? Of er mannen zijn op deze wereld die nog wel te vertrouwen zijn? Of je nog wel de liefde wil bedrijven met een man, zonder hem walgelijk te vinden? Toen ik het verhaal voor het eerst hoorde kon ik niet slapen en niet eten. Wat is er met ons gebeurd dat we tot dit punt zijn beland. Vele zeggen dat het eind van de wereld nadert. Soms geloof ik daar in, maar soms ook niet. Echter als ik weer een cliënt voor me heb met een afschuwelijk verhaal denk ik dat het einde van de wereld er al is.

Het was koud die dag. Het had voor de eerste keer gesneeuwd buiten. Het waren van die dagen dat je heel moeizaam uit je bed kwam. Je lekker warm bedje is dan heilig. Ik moest wel wakker worden, ik kon namelijk mijn cliënten niet in de steek laten. Ik moest nog wel even krabben voordat ik weg kon rijden. Had mijn boterhammen mee genomen om ze verder in de auto op te eten. Het was altijd hetzelfde liedje met mij. Ik deed alles op het laatste moment.

Op werk aangekomen schonk ik eerst voor mezelf een kopje koffie in. Eerst even wakker worden voor dat ik de eerste telefoontjes kon plegen. Terwijl ik mijn pc aandeed om mijn interne mailtjes te bekijken begon de telefoon te rinkelen. Ik zuchtte, het begon nou al terwijl ik nog niet eens mijn koffie op had. Ik zuchtte nog een keer en nam de telefoon op “Goedemorgen met Laila”: zei ik. Het was de receptie aan de andere kant. Ze hadden een meisje beneden staan die naar een Marokkaanse hulpverlener vroeg. Binnen de instelling was ik de enigste dus konden ze me wel snel vinden. Ik was waarschijnlijk ook opvallend omdat ik een hoofddoek droeg. Niet dat het storend was voor mijn collega’ s of andere in het gebouw. Ik had er namelijk nooit problemen mee ondervonden, ik werd als één van hen beschouwd.

Ik was nieuwsgierig naar het meisje dat beneden stond te wachten op mij. Het kwam namelijk nooit voor dat een cliënt zelf aanklopte bij onze instelling. Negen van de tien keer waren ze doorverwezen door andere instellingen. “Ik kom er aan” zei ik tegen de receptionist. “Zeg maar dat ze even moet wachten”. Ik nam nog een slokje van mijn koffie die inmiddels koud was geworden en nam de lift naar beneden. Daar aangekomen trof ik een jong meisje van rond de zestien. Ik zag haar van verre afstand en kon het nog niet echt beoordelen. Ze was slordig gekleed en haar gezicht maakte een verdrietige indruk. Ze had wijde kleren aan die er voor zorgde dat het postuur van haar lichaam zoveel mogelijk bedekt werd. Toch was het overduidelijk te zien dat ze zwanger was. Je kon zelfs zeggen dat ze op het punt stond om te bevallen. “Hoi ik ben Laila, en ben van Marokkaanse afkomst. Ik heb begrepen dat je naar mij vroeg. “ Het meisje keek me nieuwsgierig aan. Waarschijnlijk vroeg ze zich af of we elkaar niet konden en of ik wel te vertrouwen was. Ik maakte dat veel mee met Marokkaanse cliënten. Veel jonge meisjes hadden al het vertrouwen in Marokkanen verloren. Ook wel logisch als ze door dezelfde Marokkanen waren verstoten. Het lot van deze meisjes trok me erg aan, vooral omdat ze niet door onze gemeenschap worden opgevangen. “Hoi” zei ze zachtjes terug. “Ik wilde graag met je praten, zou dat kunnen”? Natuurlijk kon dit. Ik bukte me om haar grote tas te pakken die ze bij haar had. Maar ze wilde deze zelf dragen. Waarschijnlijk zat het vol met waardevolle spullen. Het enigste wat ze nog had dat van haar was. Voor de rest had ze niks. We liepen naar de lift om samen in mijn kantoor rustig te praten. Ze zat tegenover mij. Half in elkaar gedoken. Een beetje beschaamd omdat de dikke buik door haar zithouding nog duidelijker werd. Ik had thee voor haar neergelegd en voor mezelf nog een kopje koffie. Ik wist dat dit nog een lange dag zou gaan worden. Ik besloot om haar de vraag te stellen. “Vertel me wat kan ik voor je doen.”. Ze keek me aan en zachtjes zag ik een traan over haar wang glijden. “Mijn naam is Karima en ben vijftien jaar”. Er volgende een korte stilte. Ze haalde een zakdoekje uit haar jaszak. Ze probeerde haar tranen weg te vegen. Ik merkte dat het moeilijk ging, omdat de tranen steeds sneller begonnen te vallen. In mijn studie als hulpverlener heb ik geleerd om cliënten hun gang te laten gaan als ze moeten huilen. Echter heb ik ook geleerd dat je cliënten soms moet sussen. Anders kan het voorkomen dat je uren lang een cliënt voor je hebt die alleen maar aan het huilen is, zonder een woord te zeggen. Ik besloot het laatste te doen en vroeg haar of ze me nog een keer kon vertellen wat er aan de hand was. Ze haalde diep adem en begon te vertellen.


"Ik ben verstoten door mijn moeder, door mijn vader en broers en zussen." "Ik heb de familie ten schande gebracht." "Ik heb de eer beschadigd en zal branden in hel." Ze keer uit het raam terwijl ze zat te vertellen. Ze staarde in de verte, alsof ze precies de dag voor zich had toen ze verstoten werd. Het leek veel op het begin van de verhalen van veel weggelopen meisjes die ik voor me kreeg. Ik was er wel stil van maar niet gechoqueerd. Ik herinnerde me nog de eerste keer toen ik een meisje voor me kreeg die van huis weggelopen was. Toch ervaarde ik elke cliënt als nieuw. Elke cliënt had namelijk een hele andere verhaal. Karima voelde zich waarschijnlijk net als al die andere meisjes een slet. Iemand die een ander niet recht in de ogen mag aankijken voor hetgeen wat ze haar familie had aangedaan. De gevolgen van haar gedrag moet ze aanvaarden en haar verdere leven onder schuldgevoel leiden. Het deed me wel toch elke keer pijn. Het raakte me in ieder geval. Elke keer maalde dezelfde vraag door mijn hoofd als ik weer een verhaal had gehoord van een Marokkaanse meisje. Waar gaat het toch met onze gemeenschap heen? Karima zag me denken en haalde een fotoboekje uit haar grote tas. "Kijk met me mee in dit fotoboek" zei ze. "Zo kun je de gezichten voor je hebben waar ik het over zal hebben." Ze bladerde en stopte bij een foto waar zij opstond samen met een meisje van rond haar leeftijd. Ik schuifde me stoel dichter tegen haar om goed mee te kunnen kijken. Ze stonden bij een zwembad, samen in een bikini. Het was zomer waarschijnlijk want het was een buitenzwembad. Allebei hadden ze overdreven grote brillen. Waarschijnlijk niet van hen. Ze hadden beide een grote lach op hen gezicht. Ze zagen er dolgelukkig uit. "Wie is dat meisje samen met jouw op de foto?" vroeg ik. "Dit was mijn beste vriendin Fatima" "Samen opgegroeid in het zelfde stadje" "We waren onafscheidelijk". "Zaten bij elkaar op school, zelfs in dezelfde klas." "Veertien jaar waren we onafscheidelijk, we deelde lief en leed." Er volgde weer een stilte. Ik merkte dat ze het moeilijk kreeg met het vertellen van haar verhaal. Maar ik merkte ook dat ze grote behoefte had om haar verhaal te vertellen.

"Fatima is vorig jaar door haar broer doodgeschoten" "Midden op straat, toen ik samen met haar naar huis liep" "Nu ik eraan denk zie ik haar lichaam op straat" "Er was overal bloed, heel de stoep was rood." "Ik dacht toen ik die knal hoorde en haar op straat zag liggen dat het allemaal nep was" Ze keek me aan en lachte. "Je weet wel net als in die actiefilms, gewoon ketchup." "Maar dat was het niet, pas toen ik bukte en haar naam riep realiseerde ik het me." Ze zei namelijk niks terug en bleef liggen met haar ogen open" Ik probeerde haar wakker te schudden" "Fatima, Fatima je bent heus niet grappig sta nou maar op!!". "Toen er steeds meer mensen om ons heen kwamen staan en ze niet op stond wist ik het." "Fatima zou nooit op staan." Ze pakte weer haar zakdoek te voorschijn en veegde de massa tranen weg. Haar ogen waren kleiner en dikker geworden door de tranen. Er onstond een rode rand om haar ogen. Waarschijnlijk was dit niet de eerste keer dat ze huilde. In haar korte leven zou ze misschien meer dan mij hebben gehuild………………..





P.s Als er reacties zijn maak ik het verhaal verder af

azziza
22-04-03, 14:28
hey Engel,

azziza hier.kwou je effe zeggen dat ik de rest van het verhaal graag zou willen lezen.en liefst zo snel mogelijk want het raakt me wel echt om te weten wat er zich afspeelt in de marokaanse gemeenschappen!

c5962709
22-04-03, 15:12
he Engel
Ik heb ht verhaal gelezen en ik ben onwijs benieuwd hoe het verder gaat.Ik heb nooit gedacht dat een Marokkaanse jongen zijn eigen zusje dood zou schieten midden op straat!!!!!!!!Waar gaat het heen met de marokkanen?Strax doen de Marokkaanse jongens nog ergere dingen of is ht doodschieten van je zusje ht allerergste wat een Marokkaanse jongen kan doen?????
Ik heb dat egt niet verwacht van de jongens van ons cultuur.Ik denk niet dat alle jongens dat doen,dus jongens voel je je niet aangevallen!!
Ik heb zelf ook een oudere broer.We maken wel eens ruzie maar dat hoort er gewoon bij of niet soms??Maar hij zal me nooit doodschieten!!!!!
Hij houdt van me ookal geeft hij dat niet toe.
In iedergeval ik ben ontzettend benieuwd naar de afloop

-XXX- hanan

Engel
22-04-03, 16:32
Hoi allemaal,

Als eerste bedankt voor jullie reacties. Als tweede dit gebeurt zeker wel echt. Een oude client van mij had nog erger mee gemaakt. Haar moeder was doormiddel van een hakbijl door haar eigen broer vermoord. Zijn vader had hem opgestookt omdat zijn moeder van hem wilde scheiden. Hij had hem zo gek gekregen dat ze samen in het huis van zijn moeder haar vermoorden. Het ergste is dat het nog niet eens een snelle kogel was die haar leven nam. Maar een lange lijdensweg voor die vrouw, doordat ze met een hakbijl in haar hakte.


Engel

{Dina} _ {Zina}
23-04-03, 10:29
Hoi Engel


Maak alsjeblieft je verhaal af....SNEL aub :) en voor de rest geloooof me dit zijn bijna standaard dingen te noemen in 'onze' samenleving... :(



Kusjes Dina

YAHIA1983
23-04-03, 11:54
He Engel,

Ik zat op het puntje van mijn stoel
toen ik dat las en ik wil je laten weten
dat ik de afloop van het verhaal
wil lezen

Groeten Yahia1983

berbersoogje
23-04-03, 12:18
Hoi Engel,
Ik heb je verhaal met kippenvel gelezen! Ik had wel vaker verhalen gehoord van Marokkaanse meiden die van alles en nog wat met hun familie hebben meegemaakt, maar nog nooit heb ik zoiets mogen horen! Wat erg!! Dat iemand bereidt is zijn/haar bloed eigen broeders/zusters zoiets aan te doen!! Dat gaat er bij mij niet in!! Hier kan ik me zo kwaad om maken! InshAllah worden degene die zulke vreselijke daden op hun geweten hebben ook gestraft in het hiernamaals!!

Zou je alsjeblieft het vervolg van je verhaal z.s.m. willen plaatsen??
Beslama

my_amel
09-05-03, 07:35
alsjeblieft engel MAAK JE VERHAAL AF.........

sobhanaallah
09-05-03, 08:40
SAlaam Engel,
mijn complimenten voor de wijze waarop je het overbengt.
ik zit namelijk ook in de hulpverlening, het is verschrikkelijk wat er met ons gebeurd. ik heb zelf ook ergere verhalen gehoord. soms zit ik zoals het geval bij je ervan te dromen hoe dt kan gebeuren.
het enige antwoord wat ik kan concluderen, is omdat wij ons geloof achter hebben gelaten. velen weten niet eens hoe met bepaalde standaarde dingen om te gaan, terwijl dat in islaam heel duidelijk is.
ook de kwaadheid maakt men blind en de sitaan helpt ermee.
wat ik zou zeggen is bekeer je naar je islaam daar zal je het wantwoord vinden van al onze ellende in dit leven.
het is vreselijk allemaal om te horen, ik meen het echt serieus, als je het hoort dat zit je echt met je oren daar te klappen. soms met een mond vol tanden

maar mijn complimenten dat je onze broeders/ zusters kunt helpen, ik hoop dat er meedere mensen zoals je zijn.

ik heb ook wel dat gevloel, dat er bij veel clienten het vertrouwen in hun landgenoten verloren is, best wel jammer, maar je pakt het goed aan merk ik uit je tekst.
ik ben benieuwd wat er aan de hand met dat meisje is en waarom die broer zijn zus had .... ( laat me even wagen, is ze niet met iemand anders naar bed gegaan) maar hoor het wel van je

Salaam oealeikoem, malika

moi
12-05-03, 16:48
so he........... ik zat er helemaal in........ ik wilde dat het helemala niet stopte............ga snel verder meid!

Jinx80
13-05-03, 11:45
Beste Engel,

Ik ben hier echt stil van geworden. Ik heb gewoon kippenvel gekregen. Je weet dat zulke dingen gebeuren maar elke keer als je het weer hoort kun je het niet geloven. Zo koud..Zo Ziek..Je eigen bloed
Ik wil graag het verhaal verder lezen..

Ga zo door met al je goede daden in je werk. Je helpt er zo veel mensen mee.zeker in onze samenleving verschijnen er zoveel problemen..ik ben trots op je..Mensen zoals jij houden ons in evenwicht.

J.

jihadmarocgirly
13-05-03, 13:00
Eslamoe alekoem.

Kom engel vertel ons het verhaal???????
Ik vind het zo goed wat je doet.
Ik bedoel je bent niet veel van de velen die onze samenleving helpt,bij
problemen.Ik ben je dankbaar soekran mijn moslim zuster.
Ga zo door ik repecteer jou.En de meisjes die op de manier worden vermoord door hun familie.Ya ALLAh lijd hun naar de hemel
En de familie die hun zusters zo maar vermoorden.
ik spaar al mijn moed,zodat Allah hopelijk jullie zal vergefen.

snowhite
14-05-03, 10:38
Salaam oe ailikoum.

He Engel ik heb een vraagje.

VIndt je het leuk om mensen te treiteren of zo dit is nou al de 2e keer dat jij een verhaal plaats en het spannend gaat maken en dan maak je het niet af!!

B.v. die verhaal hoe de engel der dood mijn vriend werd heb je ook niet afgemaakt.

Aub in het vervolg mocht je een leuke verhaal hebben maak het dan af want tenslotte kun je hele mooie verhalen schrijven en ik leest het heel graag door.

Liefs een fan

my_amel
16-05-03, 10:05
Geplaatst door snowhite
Salaam oe ailikoum.

He Engel ik heb een vraagje.

VIndt je het leuk om mensen te treiteren of zo dit is nou al de 2e keer dat jij een verhaal plaats en het spannend gaat maken en dan maak je het niet af!!

B.v. die verhaal hoe de engel der dood mijn vriend werd heb je ook niet afgemaakt.

Aub in het vervolg mocht je een leuke verhaal hebben maak het dan af want tenslotte kun je hele mooie verhalen schrijven en ik leest het heel graag door.

Liefs een fan

:zozo:

crownrun
17-05-03, 12:20
JA INDERDAAD WIL JE ALSJEBLIEFT IN HET VERVOLG EEN HEEL VERHAAL NEERZETTEN OF BEGIN ER ANDERS NIET OVER!!! EEN HALVE VERHAAL IS GEEN GOED BOEK!!! dus als je je ervaringen gebaseert op waarheden wilt toevertrouwen/delen met anderen, deel ze dan helemaal of hou het voor je. je vertelt een inleiding en verder laat je mensen in de koud staan. DAN IS MIJN VRAAG, WAT IS HET DOEL OM JE VERHAAL TE VERTELLEN??? een heel verhaal geeft een andere indruk dan een halve. het is van mijn kant niet negatief bedoel ofzo, maar wat ik wil aan geven is: moet een persoon gaan puzzelen waarom iets gebeurt/of hoe iets verloopt. mijn menig is dan als je iets vertelt, doe het dan helemaaal. laat een andere niet jou puzzel zijn.

saloua01
20-05-03, 10:48
Asalam oe aleikoem,

Ik zou graag willen weten hoe het afloopt met die meid. La hawla wa
la kwati ila billah wat onze samenleving doet.

Wa salam

miss mohemadia
21-05-03, 18:40
eeeeyyyzz

MAAK A.U.B JE VERHAAL AF!!!
HET IS ECHT GOED!!!!

amal_991
25-05-03, 16:35
hey angel
schrijf het vervolg aub
ik ben zo niuwsgierig en ik wil het weten
zo schrijve aub
xxx

SamJam
27-05-03, 14:46
Wanneer maak je je verhaal af?

my_amel
28-05-03, 12:01
alleen ALLAH weet hoe lang dit nog gaat duren pffffff :slapen:

TunisiaGirl
28-05-03, 16:38
hai engel ik kan niet wachten maak die verhaal af :lachu:

Nouara
28-06-03, 18:23
Jammer dat mensen aan iets beginnen....en vervolgens niet afmaken!!

princess_du_rif
05-10-05, 15:55
SCHRIJF VERDER MET JE VERHAAL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het is heel erg wat er allemaal kan gebeuren in de marokaanse gemeenschap.