PDA

Bekijk Volledige Versie : Het leven waard



moonwalker
05-07-03, 12:42
Eerst wil ik iedereen bedanken die mijn verhaal heeft gelezen.
Ten tweede wil ik hen bedanken die een reactie hebben geplaatst:

Lalla_fatoes
Drifa
iemane 1986
m!ssY
hnieouna
boeffie
Zizoutje
rwina_zina
saidaatje
Miss_Rwina

Het volgende verhaal ga ik in delen splitsen zodat jullie niet teveel tekst te zien krijgen. Als jullie de eerste deel af hebben, dan zet ik de volgende neer en zo gaan we door.

Ik wens jullie veel leesplezier en ik waarschuw jullie dat het een lang verhaal is.

Groetjes,
Moonwalker
----------------------------------------------------------------------------------

Deel 1

Karima werd met een schok wakker. Ze keek om zich heen en voelde haar hart hard bonzen. "Bismillah errahmane errahim" zei ze. Ze herhaalde het een paar keer, maar haar hart bleef hard bonzen. Wat is er? Vroeg ze zichzelf af. Ze werd wakker van iets, maar ze wist niet van wat. Het was geen nachtmerrie waarvan ze schrok. Ze luisterde gespannen naar de stilte van het huis en hoorde niks verdachts. Met een zucht keek ze naar de gifgroene digitale cijfers van haar wekker en zag dat het 03:30 in de ochtend was.

Ze ging weer liggen en haalde een paar verzen uit de koran voor haar geestesoog en begon ze te lezen. Dat hielp ook niet. Uiteindelijk stond ze op, trok haar kamerjas aan en glipte haar slaapkamer deur uit. Haar broer lag te slapen aan de andere kant van de gang en ze wilde hem niet wakker maken. Haar ouders waren vertrokken naar Agadir om familie te bezoeken en omdat haar broer moet werken en hij helemaal niet kan koken, bood ze aan om bij hem te blijven.
Dat vond ze op zich niet erg. De vakantie was in aantocht en ze had met haar moeder afgesproken dat ze de hele zomer in Agadir zou doorbrengen. Ze kon niet wachten tot het zover was. Dan kon ze met haar nichten en Agadir heel veel lol beleven.
Bij de gedachte aan haar moeder bekroop haar het gevoel dat er iets heel erg mis was. Ze zei: “A3oudoe billahi mina sjaitane errazjime” drie keer, maar dat hielp niks. Met een gevoel alsof de lucht opeens in water was veranderd, liep ze langzaam naar de badkamer. Ze waste zich af deed een hoofddoek om en begon te bidden. Door het doen van iets wat ze heel graag deed, werd ze rustiger. Toen ze klaar was, ging opeens de telefoon af. Ze schrok zich een ongeluk en het gevoel dat er iets heel erg mis was, kwam met dubbel zoveel kracht terug. Ze keek naar de klok en zag dat het 4:12 was. Met benen die loodzwaar aanvoelden liep ze naar de telefoon. Voor haar waren de drie meters die haar scheidden van de telefoon de langste weg die ze ooit had gewandeld. Het leek alsof er geen eind aankwam en het rinkelen van de telefoon begon haar te irriteren. Haar hart probeerde met alle kracht uit haar borst te vluchten leek het. Ze zag hoe haar hand naar de telefoon uitgestoken werd, en hoe het de telefoonhoorn omklemde. Ze nam de hoorn op en dacht bij zichzelf: “Dit is een nachtmerrie! Dit gebeurt niet echt.”, maar wat ze te horen zou krijgen was erger dan elke nachtmerrie die ze ooit had gehad.

m!ssY
05-07-03, 13:13
:d

:duim:

keep up the good work moonwalker :lole:

ik w8 op het vervolg ;)

grtz :zwaai:

moonwalker
05-07-03, 13:17
Geplaatst door m!ssY
:d

:duim:

keep up the good work moonwalker :lole:

ik w8 op het vervolg ;)

grtz :zwaai:

Dank je!
Ik moet nu gaan werken, morgen zet ik deel 2 op.

Thallay
moonwalker

Najeema
05-07-03, 18:41
Deel 1 is al bangelijk goed! Wacht gespannen op het volgdend deeltje!!
XxXx moi, een fan!
:duim:

saidaatje
05-07-03, 19:39
thanx voor je PM. En ik hoef niet meer te zeggen dat je door moet gaan natuurlijk

Miss_Rwina
05-07-03, 21:08
euhhhmmmm moonwalker wil je me soms gek krijgen ofzo het is je wel gelukt moet ik zeggen (gek van nieuwsgierigheid hé) :rolleyes:
( oke oke ook een beetje gek van jou) :fplayer:

Doe zo voort zou ik zeggen :duim: je krijgt alvast van mij een 10/10, good work !!!!!
Ik w8 als een gek op je vervolgt :nerd:


Dikke Kus
Ikram X

Toedelssss

Timoesh
06-07-03, 08:45
Moonwalker...........ik wou toch dat verhaal bewaren voor de vakantie..eenmaal begonnen te lezen..kon ik niet meer stoppen... :wat?!:

Het is een prachtverhaal....sommige stukken wajow.... :fpetaf:....


Als je dit verhaal langer had geschreven, had ik het zo naar de uitgever gebracht....:duim:



Groetiesss

moonwalker
06-07-03, 14:38
Hallo allemaal,

Najeema: Harsdstikke bedankt voor je bemoedigingen.
Saidaatje: Komt goed hoor, hieronder vind je de tweede deel. ;)
Miss_Rwina (Ikram): Bedankt voor je reactie. Ik wist niet dat je gek van mij werd? :D Vind het wel een heel leuke reactie. Veel plezier nog.
En "last but not least" Lalla_fatoes: Leuk hoor, maar maak je geen zorgen, ik heb het einde verandert. Dus wordt het verhaal nog veel langer.

Wel ik houd jullie niet meer op en laat jullie de tweede deel lezen.
Veel lees plezier toegewenst,

Moonwalker

-----------------------------------------------------------------------------------

Deel 2


“Hallo,” hoorde ze aan de andere kant van de telefoon. “Is dit het huis van Jabri?”. De stem aan de andere kant van de telefoon was zwaar en klonk kortaf, alsof hij boos was dat hij op zo een uur moest gaan bellen. Karima probeerde ja te zeggen, maar het enige wat uit haar mond kwam, was een rochelend geluid.
“Hallo?” hoorde ze weer aan de andere kant van de telefoon.
Ze schraapte haar keel en dit maal lukte het haar om ja te zeggen. Nu ze haar stem kon vertrouwen vroeg ze gelijk door: “ Met wie spreek ik?”, de stem aan de andere kant van de telefoon antwoordde: “Dit is Mohammed, van de politie van Agadir.” Toen ze het woord politie hoorde lieten haar benen haar helemaal in de steek. Gelukkig voor haar stond er een stoel vlak naast de telefoon. Ze liet zich erop zakken en voelde hoe tranen haar wang beroerden zonder dat ze dat zelf wilde.
“Wat is er gebeurd?”, vroeg ze. Terwijl ze al een verschrikkelijk idee had van wat de man haar zou antwoorden.
“Nou...,” begon hij. “Je ouders hebben een auto ongel...”
“Wat is er met hen aan de hand?”, onderbrak ze hem voordat hij maar zijn zin had afgemaakt.
“Nou...ze zijn verhuisd naar de andere wereld,” antwoordde hij in de hoop dat met een beetje humor het nieuws minder hard aankwam.
“NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE.....!”, hoorde hij aan de andere kant van de telefoon. Hij hield de telefoonhoorn 10 cm van zijn oor af en keer ernaar alsof hij naar een slang keek. Bij het horen van de gil was amine, haar broer, wakker geschrokken en rende naar haar toe. Hij zag hoe ze de telefoonhoorn omklemde en hoe haar knokkels helemaa wit werden. Ze keek hem met grote ogen aan waaruit tranen als een rivier vloeiden. Zonder te vragen wat er aan de hand was, voelde hij het ook. Hij pakte de telefoon langzaam van haar af en hield haar hand in de zijne vast terwijl hij de telefoonhoorn naar zijn oor bracht en zei: “Met Jabri Amine”.
Mohammed hoorde de stem aan de andere kant en bracht met een zucht de hoorn weer naar zijn oor. “Ja u spreekt met Mohammed. Het spijt me dat ik jullie met dit nieuws moet overvallen, maar anders hadden jullie moeten wachten tot 12:00 uur.”
“Hoe is het gebeurd?”, vroeg Amine met een ijzersterke stem. Hij was verbaasd dat zijn stem niet trilde.
“Nou...ik was net klaar met werken en ging richting huis, toen ik om ongeveer 03:30 een vrachtwagen zag die een auto wegduwde van de weg. Aan de kant waar de auto weggeduwd werd was niks anders dan een vangrail en een diepe ravijn. De auto raakte de vangrail die het niet hield onder het gewicht van de auto en zo viel de auto in de ravijn. Ik ben naar beneden geklommen om te zien hoe erg het was. Het is heel erg, moet ik wel zeggen. Gelukkig voor hen zijn ze gelijk gestorven. Ze hoefden niet te lijden. Via de kenteken nummer heb ik jullie adres en telefoonnummer en ik vond dat jullie het moesten weten. Ik doe dit niet volgens het boekje. Want ik moet eerst alles uitzoeken voordat ik maar contact met jullie neem.”
“Ik dank u daarvoor hartelijk.”, zei Amine. Als de politieman niet toevallig daar was zou de vrachtwagen chauffeur verder hebben gereden. Later bleek dat de chauffeur half in slaap was toen hij de auto frontaal raakte. Amine zei dat hij zo snel mogelijk ter plekke zou zijn om te regelen dat de lichamen van zijn ouders terug zouden worden gebracht naar hun geboorteplaats waar ze begraven zullen worden.

m!ssY
06-07-03, 14:47
amai !
heb je het zelfverzonnen??
is echt een toppie :duim:
ik wil nog.....:D

grtz :zwaai:

moonwalker
06-07-03, 14:50
Geplaatst door m!ssY
amai !
heb je het zelfverzonnen??
is echt een toppie :duim:
ik wil nog.....:D

grtz :zwaai:

Hahahaha...
Dank je! :D
Ja dat heb ik helemaal zelf verzonnen.
Omdat je niet genoeg schijnt te krijgen van mijn verhalen, hier is dan een oude verhaal die ik 4 maanden geleden heb geschreven.

http://www.maroc.nl/forums/showthread.php?s=&threadid=57035

Veel plezier!
moonwalker

m!ssY
06-07-03, 15:01
:o thx voor het verhaal ! echt af.....
amai ik bleef maar lezen en nu heb k de smaak echt te pakken !!:hihi:
als je nog verhalen hebt mag je ze altijd sturen :D
nooit gedacht om schrijver te worden ?? damn

chapeau :fpetaf:



grtz :zwaai:

moonwalker
06-07-03, 15:05
Geplaatst door m!ssY
:o thx voor het verhaal ! echt af.....
amai ik bleef maar lezen en nu heb k de smaak echt te pakken !!:hihi:
als je nog verhalen hebt mag je ze altijd sturen :D
nooit gedacht om schrijver te worden ?? damn

chapeau :fpetaf:



grtz :zwaai:

Graag gedaan hoor.

Ik heb natuurlijk wel nagedacht om schrijver te worden, maar ik had de verkeerde opleiding gekozen. :(

Maar ja...ik vind het leuk als hobby om te schrijven. Ik ga nog aan een heel lang verhaal beginnen, misschien wordt het wel een boek wie weet?

Ik houd je in ieder geval wel op de hoogte!

Groetjes,
moonwalker

m!ssY
06-07-03, 15:09
Geplaatst door moonwalker
Graag gedaan hoor.

Ik heb natuurlijk wel nagedacht om schrijver te worden, maar ik had de verkeerde opleiding gekozen. :(

Maar ja...ik vind het leuk als hobby om te schrijven. Ik ga nog aan een heel lang verhaal beginnen, misschien wordt het wel een boek wie weet?

Ik houd je in ieder geval wel op de hoogte!

Groetjes,
moonwalker

zeker doen !

grtz :zwaai:

moonwalker
06-07-03, 15:18
Geplaatst door m!ssY
zeker doen !

grtz :zwaai:

I will ;)

Miss_Rwina
06-07-03, 17:49
wajaaw ik word gewoon gek van u verhaal het is echt de MAX maar dat wis je zeker :melig:

Ik w8 nog op je vervolg !! :engel:


Dikke Kus
Ikram

Toedelsss :zwaai:

Timoesh
06-07-03, 17:51
Moonwalker.......Ik eis dat je het eind stuk dat je verandert hebt dat je het nu naar me toe mailt :D........................


Groetiesss

saidaatje
06-07-03, 18:08
trouwens je moet het wel afhebben voordat ik op vakantie ga he

moonwalker
06-07-03, 19:25
Geplaatst door Miss_Rwina
wajaaw ik word gewoon gek van u verhaal het is echt de MAX maar dat wis je zeker :melig:

Ik w8 nog op je vervolg !! :engel:


Dikke Kus
Ikram

Toedelsss :zwaai:

Hahahaha...je hebt de rest nog niet gelezen. Tot nu toe heb ik 15 A4-tjes en ben nog steeds aan het veranderen, misschien wordt het nog langer... :D

Kus terug en spreek je gauw inshallah,

moonwalker

moonwalker
06-07-03, 19:26
Geplaatst door Lalla_fatoes
Moonwalker.......Ik eis dat je het eind stuk dat je verandert hebt dat je het nu naar me toe mailt :D........................


Groetiesss

:D
Je eist! Sjongejonge... :ego:

Ik heb het nog niet helemaal af, morgen heb ik het hele verhaal af inshallah.

Groetjes terug,

moonwalker

moonwalker
06-07-03, 19:28
Geplaatst door saidaatje
trouwens je moet het wel afhebben voordat ik op vakantie ga he

:D

Ik heb het al bijna af. Ik wil het alleen niet in een keer hier zetten. Anders zien de mensen dat het heel lang is en willen het niet meer lezen.

Trouwens, wanneer ga je op vakantie?

Thallay

moonwalker

moonwalker
07-07-03, 00:18
Hier is het derde deel...
Veel plezier!


Toen Amine de hoorn neerlegde, zakte hij op zijn knieen en omhelsde zijn zusje. Hij liet haar uithuilen totdat ze hem zachtjes wegduwde, opstond en weer ging bidden. Amine keek haar aan en liep naar zijn kamer waar hij zijn kleren aantrok. Hij kwam zijn kamer weer uit en zag dat Karima ook al helemaal klaar stond. Ze had snel een zwarte “Djellaba” aangetrokken en probeerde niet meer te huilen. Toen Amine haar zo zag ging zijn hart volledig naar haar uit. Ze was pas 18 en nu al wees. Ze zag er hulpeloos en verloren uit. Hij omhelsde haar weer en zei dat het goed was als ze wilde huilen. Ze omhelsde hem ook en zei: “Het is niet goed om te huilen als iemand dood is gegaan. Mijn hart weent, maar ik ga geen tranen meer laten vloeien. Daardoor krijgen ze alleen meer “Dnoeb”. Dat wil ik niet op mijn geweten hebben.”
Karima verbaasde haar broer steeds maar weer. Mentaal leek ze veel ouder dan 18 jaar en hij was trots op haar dat ze het zo nam. Hijzelf was kapot van verdriet, maar sinds hij een jongetje was kon hij al niet huilen. Hij voelde de verdriet wel van binnen, maar huilen kon hij niet. Soms dacht hij dat iets mis met hem was. Zelfs nu hij had gehoord dat zijn ouders dood waren, kwam er niet eens een traantje uit zijn ogen.

Hij pakte de sleutels van zijn auto, deed de deur op slot en ze gingen op weg. Karima zag maar half hoe ze bij de bord kwamen waarop stond: “Bedankt voor het bezoeken van Mohammedia en tot ziens.”
Vroeger kreeg ze altijd een gevoel van heimwee als ze alleen die bord al had gepasseerd. Ze zwegen een paar uurtjes en toen zei Karima: “Om 03:30 werd ik wakker en ik voelde dat er iets verschrikkelijks was gebeurd. Ik weet niet hoe dat kwam, maar ik denk dat op het moment dat onze ouders dood gingen ik het op de een of andere manier ook wist.”

Amine keek haar kant op en zei: “Dat gebeurt vaker. Vooral bij mensen die heel veel van elkaar houden. Ik wil niet zeggen dat omdat ik niks heb gevoeld ik niet van mijn ouders hield, maar sommige mensen zijn gewoon ontvankelijker voor zulke signalen dan anderen. Jij had een sterke band met moeder, dus heb jij het gevoeld toen ze de ongeluk kreeg.” De ogen van Karima begonnen waterachtig te worden en hij wist dat ze al haar zelfbeheersing gebruikte om niet te gaan huilen. Hij bewonderede haar en was blij dat hij zo een zus had.
“Wat ik niet begrijp,” zei Amine, “is waarom ze zo vroeg zijn vertrokken. Ze konden toch gewoon wachten tot het ochtend was? De plaats waar ze verongelukten is maar 1 uur ver weg van Tante Khadija waar ze op bezoek waren. Dat betekent dat ze rond 2:00 of 2:30 waren vertrokken. Wat bracht ze op het idee om op zo een uur de reis te beginnen?”

Karima dacht eventjes na en antwoordde: “Ik durf te wedden dat het door Redouane komt. Hij is net vrijgelaten van de gevangenis en je weet hoe hij is. Hij kan mijn vader niet uitstaan, dus waarschijnlijk hebben ze ruzie gehad. Tante Khadija wil geen enkel slecht woord over hem horen en zijn vader is nog veel erger. Maar zoals ze zeggen Allahoe A3lam.”
Amine keek haar liefdevol aan en zei: “Je hebt gelijk, Allahoe A3lam, maar ik ga dit wel uitzoeken.”

hnieouna
07-07-03, 12:36
Ahlen moonwalker

kief entiena labes?? ik hoop van wel el 3ajel
ewa deel 2 en 3 zijn echt mooi hoor en spannend, ik wacht weer op de volgende delen van je , ik ben verslaafd geworden.ahahahahahahahahahahahh Maar dat komt ook doordat je goed kan schrijven, je hebt talent dus doe er wat mee el 3ajel zou heel mooi zijn. Bedankt nog van mailtje heel erg lief van je en laat het me altijd weten als je weer een nieuw verhaal hebt geschreven ik vind ze erg leuk om te lezen. :duim: :kusgrijs:

hnieouna
07-07-03, 12:39
moonwalker :D

ben even vergeten om beslama te zeggenahahahahaahhaah. El 3ajel thala veel succes verder met het schrijven van je andere delen en ik hoor nog van je. Beslama!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! thala bezef ferask :kusgrijs:

Miss_Rwina
07-07-03, 12:59
Ik heb er weer geen woorden voor je verhaal is gewoon maxer dan de max..... :maf2: met de dag word ik geker van je verhaal, niet te doen joh

ene moonwalker ik wou effe melden dat ik vrijdag (11/07/03) naar Maroc vertrek dus ik vraag jou en eis ook dat je heel het verhaal in één keer erop zet.......... :vreemd: wil je? dank je!
trouwens ik lees je verhaal in één keer dus........er is wel iemand die je verhaal in één keer leest.....dus gene schrik hebben :fpetaf:

een ik w8 op je andere vervolgen.............sow dat was het dan

Dikke Kus
Ikram

Toedelsss :zwaai: See you

Babyface
07-07-03, 17:36
Mooi geschreven, zit een lijn in.

Triest verhaal.




:strik:

moonwalker
07-07-03, 20:40
Geplaatst door hnieouna
Ahlen moonwalker

kief entiena labes?? ik hoop van wel el 3ajel
ewa deel 2 en 3 zijn echt mooi hoor en spannend, ik wacht weer op de volgende delen van je , ik ben verslaafd geworden.ahahahahahahahahahahahh Maar dat komt ook doordat je goed kan schrijven, je hebt talent dus doe er wat mee el 3ajel zou heel mooi zijn. Bedankt nog van mailtje heel erg lief van je en laat het me altijd weten als je weer een nieuw verhaal hebt geschreven ik vind ze erg leuk om te lezen. :duim: :kusgrijs:

Ahlen hnieouna,

Met mij gaat alles goed dank je wel en met jou dan?
Ik vind het heel leuk dat je het verhaal leuk vindt en ik zal je zeker een mail sturen als ik een nieuw verhaal heb.

Nog veel leesplezier en ik spreek je gauw weer inshallah,

groetjes,

moonwalker

moonwalker
07-07-03, 20:42
Geplaatst door Miss_Rwina
Ik heb er weer geen woorden voor je verhaal is gewoon maxer dan de max..... :maf2: met de dag word ik geker van je verhaal, niet te doen joh

ene moonwalker ik wou effe melden dat ik vrijdag (11/07/03) naar Maroc vertrek dus ik vraag jou en eis ook dat je heel het verhaal in één keer erop zet.......... :vreemd: wil je? dank je!
trouwens ik lees je verhaal in één keer dus........er is wel iemand die je verhaal in één keer leest.....dus gene schrik hebben :fpetaf:

een ik w8 op je andere vervolgen.............sow dat was het dan

Dikke Kus
Ikram

Toedelsss :zwaai: See you

Hoi Ikram,

Ben blij dat er mensen zijn die het in 1 keer willen lezen, maar ik was vandaag druk bezig en heb niet de tijd gehad om het af te maken, maar ik beloof je dat je het hele verhaal krijgt voordat je naar Marokko vertrekt.

Kusje terug,

moi ;)

moonwalker
07-07-03, 20:42
Geplaatst door Babyface
Mooi geschreven, zit een lijn in.

Triest verhaal.




:strik:

Bedankt,

Wacht en zie... ;)

Groetjes,

moi

moonwalker
07-07-03, 20:45
Hier is het vierde deel voor de mensen die niet kunnen wachten. :D

-----------------------------------------------------------------------------------
Deel 4

Toen ze in Agadir aankwamen gingen ze gelijk naar de politiebureau die ze van Mohammed hadden gekregen pas 12 uur geleden, terwijl het leek alsof het eeuwen geleden was. Mohammed bleek een lange man te zijn. Hij was atletisch gebouwd en zag eruit alsof hij zich meer op zijn gemak voelde tijdens een straatgevecht dan achter zijn bureau. Hij gaf hun een stevige hand en loodste hun door een wirwar van kamertjes dat als een labyrinth voor hun uitgestrekt lag. Uiteindelijk kwamen ze bij een kleine kamertje waar ze plaats namen op houten stoelen.

Mohammed ging achter het bureau zitten, trok een dossier naar zich toe en begon erin te bladeren. Karima zat zenuwachtig op haar stoel te wachten en bekeek snel de kamer waar ze zaten. Er was niet veel te zien. Achter Mohammed was een foto van Koning Mohammed VI te zien. Aan de linkerkant van de kamertje stond een dossierkast die afkomstig leek te zijn uit de tweede wereldoorlog. Ze had een dofgrijze kleur en was zo gammel dat het haar verbaasde dat het niet uit elkaar viel. Aan de rechterkant hing midden op de muur een kaart van Agadir op grote schaal en daaronder stond een tafeltje met een lege kop koffie en een bordje met nog een stukje brood waarover traag een vlieg liep en overal bacterieen rondstrooide.

Mohammed keek hun aan en schraapte zijn keel. Meteen was Karima vol aandacht bij hem.
“Sorry dat ik jullie zo vroeg moest opbellen, maar ik dacht dat jullie het beter als eersten zouden weten.” Hij keek hun met een vage glimlach om zijn lippen terwijl zijn ogen hun langzaam opnam.
“Ik kom meteen tot de zaak. Rond een uur of 03:15 was ik klaar met werken en was op weg naar huis. Ik zag hoe de vrachtwagen heen en weer slingerde. Jullie ouders hadden niks in de gaten denk ik, want ze hadden andere dingen aan hun hoofd. Daar kom ik zo op terug. In ieder geval, ik zag de vrachtwagen opeens de kant van de auto van jullie ouders opgaan en hoe de auto door de vangrail werd gesmeten. De vrachtwagen chauffeur schrok toen van zijn slaap op en merkte niks. Ik belde de centrale op en gaf hen de opdracht om hem te stoppen. Ik gaf ook gelijk door dat er een ongeluk was gebeurd en dat ze een ambulance moesten sturen. Maar je weet hoe het hier is...een ambulance komt pas na 3 uur als ie niet verdwaalt raakt. Ik stapte uit mijn auto en keek naar de ravijn onder me. De auto was niet de hele ravijn afgevallen. Het bleef ongeveer 2/3e vanaf de bovenkant hangen. Ik klom naar beneden en zag meteen dat er niets meer te doen viel voor de mensen in de auto. Ze waren gelijk dood voorzover ik kon zien. Ik klom weer terug naar boven, vroeg om de telefoon van jullie aan de hand van de kenteken en belde jullie op.” Hij nam een pauze en keek ze allebei aan.

“Wat bedoelde u net met dat ze andere dingen aan hun hoofd hadden?”; vroeg Amine. Karima luisterde naar hun alsof ze het over mensen hadden die ze nooit had gekend. Ze kon nog steeds niet 100% geloven dat haar ouders dood waren.
“Ze hadden ruzie gehad met jullie tante en haar man. Haar zoon is bekend hier bij ons. Jullie vader zei iets over hem en dat pikte je tante niet. Ze werden de deur uitgewezen. Dat was rond 20:00 uur ’s avonds. Toen gingen ze naar jullie andere tante...” Hij bladerde in de dossier vond wat hij zocht en ging verder. “...fatima. Maar die had al gehoord wat er was gebeurd en ze durfde hun niet in haar huis te laten overnachten, bang dat Redouane haar of haar dochters iets zou aandoen. Om 22:30 gingen ze op zoek naar een hotel, maar rond deze tijd is het helemaal niet makkelijk om een hotel te vinden in Agadir. Vooral met de festival die nu plaatsvindt. Voor zover ik kan zien hadden ze het om 2:00 opgegeven en waren ze vertrokken naar huis. De chauffeur van de vrachtwagen is aangehouden. Voor hem wacht een lange periode in de gevangenis wegens onverantwoord rijgedrag.”
Amine kon zijn oren niet geloven. Omdat zijn tante Khadija gek op haar zoon was die 8 van de 12 maanden achter de tralies doorbracht, en zijn tante Fatima die het niet durfde om zijn ouders onderdak te bieden, waren zijn ouders nu dood. Karima leek dezelfde gedachten te koesteren.

Mohammed stond op en vroeg hen wat er nu zal gebeuren. Amine antwoordde dat hij de formulieren zal invullen, waardoor hun ouders terug worden gestuurd naar hun geboorteplaats om daar begraven te worden. Hij kon zichzelf moeilijk beheersen. Nadat hij alles had geregeld was het al na achten. Mohammed had hen zo goed als hij kon geholpen en ze waren blij dat hij aan hun kant stond.

Toen ze klaar waren vroeg hij hun bij hem thuis te komen eten. Ze konden niet weigeren want ze waren afgepeigerd. De vrouw van Mohammed was een heel aardige vrouw. Met een brede glimlach stelde ze zichzelf voor als fatima. Ze had er geen moeite mee dat hij extra gasten had gebracht zonder haar van te voren te informeren. Ze lachte de hele tijd en probeerde hen op te vrolijken. Het lukte haar zelfs om een glimlach aan Karima te ontlokken. Fatima en Mohammed hadden een pracht van een dochtertje. Ze was 8 maanden oud en zo schattig dat Karima al haar verdriet leek te vergeten toen ze haar zag en in haar armen nam. Fatima leek oprecht verbaasd toen ze zag hoe Karima met de kleintje speelde en haar aan het lachen maakte. Ze vertelde hun later toen ze aan het eten waren, dat haar dochtertje het altijd op een schreeuwen zette als iemand anders dan zij of haar vader haar in zijn armen nam. Amine vertelde dat zijn zusje iets met kinderen had. Ze kwamen allemaal op haar af. Voor een poosje vergaten ze de verdriet een beetje. Toen ze klaar waren met eten en wilden vertrekken, zwoor Fatima dat ze bleven slapen bij hun. Een reis van 7 uur maken terwijl je moe bent is geen pretje. Ze leende Karima een nachtjapon en Amine een pyjama die veel te groot voor hem was, maar hij nam hem dankbaar aan.
De volgende dag namen ze afscheid van elkaar. Amine en Karima bedankten hun voor alles en beloofden om contact te houden.
Toen ze in de auto zaten zei Karima: “Ze hebben wel gelijk.”
“Wie?”, vroeg Amine.
“De mensen die zeiden dat je meer geluk had bij mensen die je niet kent dan bij mensen die je wel kent.”
“Ja...Daar hebben ze helemaal gelijk in.” Was Amine het met haar eens.

Twee maanden later...

Miss_Rwina
07-07-03, 21:54
Ik heb er weer geen woorden voor, het was weer zo mooi, zo goed zo zorgvuldig geschreven, maar zoals ik al zei het is gewoon de MAX? het is een pracht van een verhaal (trouwens al jou verhalen dat ik tot nu toe heb gelezen zijn gewoon TOPPIE, ene als je nog een neiuwe verhaal maakt.....laat dan iets weten hé)
Een merci voor u beloofte :D ik hou me eraan hopelijk jij ook

Dikke Kus
Ikram

Ciao sweety

m!ssY
08-07-03, 08:42
moonwalker :fpetaf:

:duim:

ik w8 op vervolg ;)

grtz :zwaai:

hnieouna
08-07-03, 11:33
ahlen moonwalker

Met mij gaat het goed el hamdoelah el 3ajel, met jou ook denk ik yek?
Een heel leuke vervolg el 3ajel ena ken stena!!!!!!!!!!!!!!!!!
ewa veel succes verder en bedankt voor je reactie :)

el 3ajel thala bezef beslama!!!!!!! groetjes hnieouna :strik:

Timoesh
08-07-03, 15:57
Geplaatst door moonwalker
:D
Je eist! Sjongejonge... :ego:

Ik heb het nog niet helemaal af, morgen heb ik het hele verhaal af inshallah.

Groetjes terug,

moonwalker


Pffffffff hoor wie het zegt :ego:

Inshaallah.... wel voor vrijdag af hebben he?!

Groetiesssssssssss :D

moonwalker
08-07-03, 19:16
Geplaatst door Miss_Rwina
Ik heb er weer geen woorden voor, het was weer zo mooi, zo goed zo zorgvuldig geschreven, maar zoals ik al zei het is gewoon de MAX? het is een pracht van een verhaal (trouwens al jou verhalen dat ik tot nu toe heb gelezen zijn gewoon TOPPIE, ene als je nog een neiuwe verhaal maakt.....laat dan iets weten hé)
Een merci voor u beloofte :D ik hou me eraan hopelijk jij ook

Dikke Kus
Ikram

Ciao sweety

Hoi Ikram,

Ik zal je zeker op de hoogte houden als ik een nieuw verhaal heb. Ik heb me aan mijn belofte gehouden en heb de hele dag het verhaal zitten veranderen. Ben blij om te zeggen dat het nu helemaal af is met 20 A4-tjes.

Ik ga nu de 5e deel opzetten.

Spreek je gauw weer inshallah.

Moonwalker

moonwalker
08-07-03, 19:17
Geplaatst door m!ssY
moonwalker :fpetaf:

:duim:

ik w8 op vervolg ;)

grtz :zwaai:

:D
A.U.B.
;)

Groetjes,
moonwalker

moonwalker
08-07-03, 19:18
Geplaatst door hnieouna
ahlen moonwalker

Met mij gaat het goed el hamdoelah el 3ajel, met jou ook denk ik yek?
Een heel leuke vervolg el 3ajel ena ken stena!!!!!!!!!!!!!!!!!
ewa veel succes verder en bedankt voor je reactie :)

el 3ajel thala bezef beslama!!!!!!! groetjes hnieouna :strik:

Salam hnieouna!

Met mij gaat alles goed alhamdoelillah. Jij ook bedankt voor je reactie. :D

Nou hier is het vijfde deel. Veel plezier.

Tahllay
Moonwalker

moonwalker
08-07-03, 19:20
Het vijfde deel. A.u.b. en veel plezier.


Hun ouders waren allang begraven en de wond die de verdriet had achtergelaten begon langzaam maar zeker te genezen. Karima stortte zich op haar school en het onderhouden van het huis waardoor ze sneller het verdriet kon vergeten. In tegenstelling tot haar nichtjes van haar tante Fatima, die haar stiekum hadden gebeld om haar te condoleren en hun spijt te betuigen belden haar tantes haar niet eens op. Dat had ze ook niet verwacht. Vanaf nu stond ze er alleen met haar broer voor. Ze had geen andere familie dan haar twee tantes en die wilden haar niet meer spreken. Wat kon ze dan doen? Het deed haar wel pijn, maar ze moest verder met haar leven. Bovendien merkte ze dat haar broer zich vreemd begon te gedragen de laatste tijd. Ze durfde te zweren dat ze twee maal de lucht van alcohol had geroken.
Ieder van ons verwerkt zijn verdriet anders, dacht ze. Als ze het volgende keer zou ruiken zou ze een hartig woordje met hem wisselen. Ze begon zijn kleren in de wasmachine te stoppen terwijl ze naar de radio luisterde. Ze pakte een lichte spijkerbroek van haar broer en stak haar handen in de zakken om zich te vergewissen dat er niks in zat. Hij vergat namelijk vaak dingen in zijn broeken die ze later zelf eruit haalde en op zijn bureau legde. Deze keer voelde ze een gekreukte papier die glad van boven aanvoelde. Ze trok het eruit en zag een foto.
Ze draaide de foto om en zag de gezicht van Hakima. Een vage glimlach krulde om haar lippen. Hakima was de vriendin van haar broer en ze hadden al besloten om te gaan trouwen voordat hun ouders doodgingen. Nu hun ouders doodwaren was de bruiloft verschoven naar de volgende zomer. Hakima was een leuke meid om te zien. Ze had krulletjes tot haar schouders, grote bruine ogen en een heel gave huid. Karima zag zelf niet slecht uit vond ze. Terwijl jongens al begonnen te kwijlen als ze haar zagen, vond ze zichzelf wel normaal uitzien. Ze deed niks aan haar uiterlijk, want ze vond dat het innerlijk meer telde dan het uiterlijk, maar ze zag er zelf te gek uit. Als 1 op de 100.000 Marokkanen was ze geboren met Blond haar, grote groene ogen en een licht getinte kleur. Haar broer daarentegen leek precies op haar vader. Hij had zwart stijl haar, blauwe ogen en een donkere kleur. Hij leek meer op iemand die uit India kwam. Karima vond Hakima te gek. Ze konden goed met elkaar opschieten. Opeens dacht ze: “Hoelang heb ik haar eigenlijk niet gesproken?” Nog steeds met de foto in haar hand dacht ze erover na. Voordat haar ouders doodwaren gegaan. Hoelang nu al? 2 of 3 maanden? Ze nam zich voor om haar gelijk op te bellen als ze klaar was met de was doen. Ze had wel gebeld om hun te condoleren, maar kwam niet langs en nu ze eraan dacht, Amine sprak ook niet meer over haar. Vreemd, dacht ze. Ze legde de foto op de wasmachine en stak haar hand in de andere zak. Daar zat weer een papier. Ze trok het eruit en legde het op de wasmachine zonder ernaar te kijken. Nadat ze de machine had aangezet pakte ze de papier en de foto en liep naar de kamer van haar broer. Ze legde de papieren erop en toen viel haar oog op de naam onder de brief die ze net had gelegd. Het was van Hakima. Ervoor stond “Het spijt me!”. Ze keek naar de brief en dacht na of ze het wel zou willen lezen of niet. Dat was niets voor haar, om in haar broers brieven rond te neuzen, maar haar broer deed ook heel raar de laatste tijd. Kwam het door Hakima? Zonder het te beseffen trok ze de brief naar zich toe en begon te lezen.

Lieve Amine,

Hoe je erachter bent gekomen weet ik niet, maar ik weet wel dat ik een grote fout heb gemaakt. Dat had ik niet moeten doen.
Ik weet niet waarom ik je schrijf. Is het omdat we elkaar al bijna 1,5 maand niet hebben gesproken? Of is het omdat je me steeds ontwijkt als je me tegenkomt op straat?Of is het nog simpeler...omdat ik van niemand houd behalve jou?

Ik geef toe dat ik een grote fout heb gemaakt. We hadden al besproken dat we gingen trouwen volgend jaar zomer. Hoe ik ben belandt in deze geschiedenis weet ik ook niet precies. Ik zal je precies vertellen wat er is gebeurd en het is aan jou om me te vergeven of te vergeten. Het is alleen aan Allah om me te beoordelen.

Toen je ouders dood waren gegaan, had ik meer bij je moeten zijn om je te troosten en klaar voor je te staan. Want dat is wat je toekomstige vrouw zou moeten doen. Alleen heb ik nooit een dode in de familie meegemaakt en dat maakte me eerlijk gezegd bang. 1 week na de dood van je ouders kwam ik Nabil tegen op straat. We begonnen met elkaar te praten en voordat ik het wist zat ik samen met hem in een cafe wat te drinken en te kletsen. Hij is je beste vriend dus leek het me ok om met hem over jou te praten. Op een gegeven moment vroeg hij of ik wat te doen had die dag. Ik antwoordde ontkennend voordat ik wist wat hij had gevraagd. Want hij gooide de vraag heel slim tussen andere vragen in. Hij bood me aan om met hem naar de bios te gaan. Ik vond het een goed idee vooral omdat ik de nieuwste film van Jet-li nog niet gezien had.

Toen we eenmaal gingen zitten, voelde ik hoe hij zijn hand om mijn schouder had gelegd. Ik durfde niks te zeggen en liet hem zijn gang gaan. Zijn hand kroop naar beneden en begon aan de knopjes te frummelen. Ik duwde zijn hand weg en vroeg hem daarmee op te houden. Hij keek me quasi zielig aan. Ik concentreerde me weer op de film en opeens voelde ik hete adem bij mijn nek en een natte zoen. Ik stond verontwaardigd op en liep de bios uit. Hij kwam achter me aan rennen en begon zich te verontschuldigen. Hij vroeg me om het jou niet te vertellen en dat hij al sinds de dag dat hij me zag verliefd op me was. Nonchalant begon hij me te vertellen dat je mij niet waard bent en dat hij een veel beter man was dan jou. Voordat ik het wist had ik hem al een klap gegeven in zijn gezicht. Alle mensen om ons heen keken ons aan. Ik begon te schreeuwen tegen hem. “Idioot die je bent. Amine is een betere man dan je ooit zult worden in je miezerige leven. Hij heeft me nooit omarmd of zelfs zijn hand gegeven. Hij behandelt me als een vrouw en niet als de een of andere lustobject.” Ik liep woedend weg en liet hem daar staan.

Ik durf te wedden dat hij je een heel ander verhaal heeft verteld. Ik schrijf die dingen hierboven niet omdat ik ze uit mijn duim zuig, maar omdat het woord per woord is wat er tussen mij en Nabil was voorgevallen en Allah is mijn getuige.

Ik geef toe dat ik een groot fout heb gemaakt om met hem naar de bios te gaan en ik wil dat je me vergeeft.

Vertel me maar wat je wilt dat ik doe en ik doe het gelijk. Het spijt me heel erg dat ik niet klaar voor je stond toen je me het hardst nodig had. Vanaf nu ben ik er altijd voor je als je me vergeeft tenminste. Ik schrijf deze brief met tranen in mijn ogen en hoop uit mijn hart dat je me vergeeft.

Het spijt me heel erg.

Liefs,

Hakima.

Toen Karima de brief liet zakken zag ze aan de andere kant van de kamer haar broer zitten en haar gadeslaan.

Miss_Rwina
08-07-03, 19:38
Ik heb er weer geen woorden voor, ik denk dat ik maar eens vlug een nieuwe woordenboek moet kopen met moeilijke goede woorden :stout:
Het was weer de Max je kunt echt goed schrijven (als ik van jou was, zou ik met dit talent iets doen)

Nog een vraagje het woordje 'gadeslaan' wat betekend dat (nou ik kom niet van nederland hé....anders begreep ik het alhoewel :verward:

moehim ik w8 nog op je andere vervolgen....Want dit was weer 1 van de TOPPIE

Moehim sweety hou je nog goed en ik spreek je nog wel

Dikke Kus
Ikram X

Ciao sweety :zwaai:

moonwalker
08-07-03, 19:41
Hoi Ikrame,

Ben blij dat je het nog steeds een goed verhaal vindt.
En gadeslaan betekent: "Naar iemand kijken..."
;)

Kus terug en spreek je gauw weer inshallah,

moonwalker

hnieouna
08-07-03, 19:58
ahlen was sahlen moonwalker
heel erg bedankt voor je vervolg
spannend spannend spannend ik wacht op je volgende deel. Het is een heel leuk verhaal aan het worden wellah, blijf zo doorgaan. Thala hta entiena en je hoort nog van me inshallah beslama lieverd!!!!! :zwaai: :kusgrijs:

Najeema
08-07-03, 19:59
Dit is geen goed verhaal maar een PRACHTIG verhaal!! :fpetaf: Ik zou zeggen, doe zo verder! jij hebt er een fan bij!!
xxxx moi

moonwalker
08-07-03, 20:30
Geplaatst door Lalla_fatoes
Pffffffff hoor wie het zegt :ego:

Inshaallah.... wel voor vrijdag af hebben he?!

Groetiesssssssssss :D

Het is al af lolbroek! :D

Spreek je gauw als je op msn verschijnt tenminste...

Later

moonwalker
08-07-03, 20:31
Geplaatst door hnieouna
ahlen was sahlen moonwalker
heel erg bedankt voor je vervolg
spannend spannend spannend ik wacht op je volgende deel. Het is een heel leuk verhaal aan het worden wellah, blijf zo doorgaan. Thala hta entiena en je hoort nog van me inshallah beslama lieverd!!!!! :zwaai: :kusgrijs:

Bedankt :bloos:

Groetjes
moonwalker

moonwalker
08-07-03, 20:31
Geplaatst door Najeema
Dit is geen goed verhaal maar een PRACHTIG verhaal!! :fpetaf: Ik zou zeggen, doe zo verder! jij hebt er een fan bij!!
xxxx moi

Bedankt hoor en welkom! ;)

Groetjes,

moonwalker

Timoesh
09-07-03, 12:54
Geplaatst door moonwalker
Het is al af lolbroek! :D

Spreek je gauw als je op msn verschijnt tenminste...

Later


:D

P.S. als ik pas op msn verschijn?!..........na jah zeg!!!!!!!!!!!!!!!!
kom je het niet eens brengen!!!!!!!!!!

Jeetje dit had ik niet van je verwacht :ego:


Nou, de groeten :ego:

rwina_zina
09-07-03, 18:47
salaam!

ALATIF!!!!!!!!!!
dit is gewoon EEN SUPER GOED VERHAAL!
TBARKALAH!
de manier waarop je nu bezig bent is perfect, je verhaal is daardoor ook perfect!
yep het idee om een boek te gaan schrijven komt steeds dichterbij! het zou jammer zijn als jij niets met je talent zou gaan doen!
dus ik raad je absloluut aan om er wat mee te doen!
wili wili dit verhaal is verslavend joh! :tik:
maar jah gelukkig op een positieve manier!
thala moonwalker, ik spreek je!

liefs,

rwina_zina:zwaai:

moonwalker
09-07-03, 19:51
Geplaatst door Lalla_fatoes
:D

P.S. als ik pas op msn verschijn?!..........na jah zeg!!!!!!!!!!!!!!!!
kom je het niet eens brengen!!!!!!!!!!

Jeetje dit had ik niet van je verwacht :ego:


Nou, de groeten :ego:

Ja hoor...eff langsbrengen om weer in elkaar te worden geslagen door je broertje. No thanx! :D

De groeten terug. :ego:

moonwalker

p.s.: Wanneer kom je nou online? Niet dat ik het per se wil weten. :hihi:

moonwalker
09-07-03, 19:58
Geplaatst door rwina_zina
salaam!

ALATIF!!!!!!!!!!
dit is gewoon EEN SUPER GOED VERHAAL!
TBARKALAH!
de manier waarop je nu bezig bent is perfect, je verhaal is daardoor ook perfect!
yep het idee om een boek te gaan schrijven komt steeds dichterbij! het zou jammer zijn als jij niets met je talent zou gaan doen!
dus ik raad je absloluut aan om er wat mee te doen!
wili wili dit verhaal is verslavend joh! :tik:
maar jah gelukkig op een positieve manier!
thala moonwalker, ik spreek je!

liefs,

rwina_zina:zwaai:

Sjoekrane rwina_zina,

Ik wil ook heel graag een boek schrijven, alleen...je kent het leven van een student. Op school tot 16:00 dan ben ik thuis om 18:00 uur. Wat eten en dan aan je huiswerk en is het al 23:00 uur en in het weekend moet ik werken. Dus heb ik helemaal geen tijd om zelfs aan een verhaal te denken. Ik loop natuurlijk altijd rond met ideeen. Het is grappig, want soms zie ik dingen gebeuren op straat en ga er in gedachten een hele verhaal van maken. Dus ik zit echt met superveel ideeen voor boeken, alleen wenste ik dat ik meer tijd had om te gaan schrijven.

Maar inshallah na mijn opleiding heb ik meer tijd om me te concentreren op wat ik schrijf.

Tot zover moeten jullie het doen met deze kleine verhalen.

Thallay,

moonwalker

moonwalker
09-07-03, 20:05
Dames en heren...hierbij het zesde deel van het verhaal.
Veel plezier.


---------------------------------------------------------------------------------
Zesde deel

Ze was zo diep in de brief verzonken dat ze hem niet eens thuis hoorde komen. Ze kreeg een hoofd als een tomaat, maar hij liep op haar af pakte de brief van haar en legde het in zijn kamer. Hij kwam terug en ze rook weer alcohol. Met een plof liet hij zichzelf vallen op zijn favoriete stoel en liet haar tegenover hem plaats nemen.
“Wil je erover praten?”, begon Karima aarzelend.
“Waarover?”, vroeg hij haar.
“Nou...over jou en Hakima en bovendien denk ik dat je drinkt. Wil je daar wel mee ophouden?”.
Hij glimlachte naar haar en zei: “Luister Karima, sinds de dood van onze ouders heb ik niemand meer in deze wereld behalve jou en Hakima. Nabil zou mijn beste vriend moeten zijn, maar ik geloof wat Hakima me had verteld. Nabil is een player en dat wist ik allang, maar ik had nooit gedacht dat hij het lef zou hebben om mijn verloofde ook te gaan versieren. Tussen mij en Hakima is alles weer in orde.”
Karima glimlachte breed en sprong op hem af om hem een knuffel te geven. Ze rook weer de geur van alcohol.
“Waarom drink je eigenlijk?”, vroeg ze hem.
“Dan kan ik mijn verdriet vergeten. Ik weet dat ik eigenlijk zou moeten bidden en Allah om vergiffenis moeten vragen en ook dou3a doen voor onze ouders, maar ik weet niet hoe ik hiermee ooit ben begonnen. Ik kom eigenlijk afscheid van je nemen.” Zei hij.
“Afscheid?”, vroeg Karima stomverbaasd. Haar hart leek opeens bij haar strot te zitten.
“Ja, het spijt me heel erg...ik weet dat ik op jou zou moeten passen, maar in een vlaag van woede heb ik iets gedaan waardoor ik mijn leven lang achter de tralies zou moeten doorbrengen.” Antwoordde hij terwijl hij naar de vloer keek.
“Neeeeeeeeeeee...zeg dat niet! Ik geloof je niet! Je liegt!”, schreeuwde Karima. Tranen zo groot als druiven vielen uit haar ogen.
Hij nam haar in zijn handen en drukte haar tegen zich aan. “Rustig nou Karima. Ik weet nu waarom Allah drank heeft verboden. Ik had de hele middag zitten drinken en toen kwam die rotzak van Nabil. Hij vertelde me dat hij had gehoord dat het tussen mij en Hakima weer helemaal goed zat. Hij was zo bezopen dat hij me lachend vertelde over wat hij met Hakima vorig keer had gedaan. Voordat ik het wist had ik hem een rechtse verkocht. Hij viel loodrecht met zijn hoofd tegen de hoek van een tafel en ik hoorde zijn hoofd splijten. Hij was al dood voordat hij de grond raakte. Ik keek om me heen en zag iedereen in verbazing naar hem kijken. Ik maakte me uit de voeten om jou voor de laatste keer te zien. De politie kan elk moment hier zijn.”
Karima begon hysterisch te huilen en hem te stompen. “Hoe kon je? Hoe kon je dat doen? Wie heb ik nu nog over?”. Hij hield haar handen vast en hoorde iemand op de deur kloppen.
“Het spijt me heel erg Karima. Ik weet niet wat me bezielde en als ik het weer zou mogen overdoen zou ik het heel anders aanpakken. Maar het is nu te laat om nog spijt te krijgen.” Hij liet haar los en liep naar de deur om hem te openen. Toen de politiemannen naar binnen kwamen en hem op de grond duwden om hem de handboeien om te doen, sprong Karima van de plaats waar ze was blijven zitten en hield de voeten van haar broer vast terwijl ze schreeuwde. Er kwamen 3 politiemensen aan te pas voordat ze haar los konden krijgen en haar plaats lieten nemen op een stoel. Ze zag hoe haar broer met gebogen hoofd werd afgevoerd en toen viel ze flauw.

Toen ze weer bij haar positieven kwam, was het niet eens 5 minuten later. De politiemannen stonden nog steeds naast haar en een van hun had een fles parfum in zijn hand die hij onder haar neus hield. Ze vroegen haar of ze iemand voor haar zouden bellen. Huilend antwoordde ze dat ze niemand meer had. Nadat de politiemannen waren vertrokken, ging ze zitten en begon na te denken wat ze nu moest doen. Haar broer zou sowieso in het beste geval 30 jaar krijgen. Zij studeerde nog aan haar Bachelor dilploma en zou nooit werk krijgen. De huur van het huis werd betaald door haar broer, maar nu hij gevangen zit kan niemand het meer betalen. Bij de gedachte aan haar broer begon ze weer te huilen. Toen ze rustiger werd, ging ze bidden en Allah om raad te vragen.
Toen ze klaar was belde ze haar tante Khadija in Agadir. Toen haar tante haar naam had gehoord gooide ze de hoorn op de haak en haar tante Fatima deed hetzelfde behalve dat ze eraan toevoegde dat ze niemand kende die Karima heette.

Met tranen in haar ogen, ging Karima naar bed. Ze kon onmogelijk slapen. Ze stond weer op, waste zich en bracht de hele nacht door met het lezen van de koran en bidden. De volgende dag ging ze naar de gevangenis om haar broer te zien. Toen ze hem zag begon ze weer te huilen.
“Karima, het spijt me heel erg. Ik had nooit moeten beginnen aan de drank. Ik dank Allah op mijn blote knieeen dat Hij me zo een zus had geschonken. Ik heb nog geld op de bank, daarmee kun je nog 1 maand de huur betalen en eten. Daarna weet ik het niet. Onze ouders hebben ons niks achtergelaten behalve Allah. Dus wees sterk en Allah vergeet zijn onderdanen niet.”

m!ssY
09-07-03, 20:58
damn moonwalker.....keep up the good work :duim:


grtz :zwaai:

moonwalker
10-07-03, 00:12
Geplaatst door m!ssY
damn moonwalker.....keep up the good work :duim:


grtz :zwaai:

I will...;)

Sjoekrane,

spreek je gauw,

moonwalker

moonwalker
10-07-03, 15:44
Het zevende deel mensen.

Groetjes,
-----------------------------------------------------------------------------------

Toen ze de gevangenis verliet, ging ze gelijk alle mogelijke werken af. Niemand wilde haar aannemen. Dat deed ze elke dag opnieuw, totdat de maand over was. De man die hun het huis huurde was de grootste gierigaard die bestond. Toen ze hem vertelde of hij nog een maand kon wachten ontstak hij in woede en vertelde haar dat ze beter haar kleren bij elkaar moest gaan zoeken en het huis verlaten. De kamer van haar ouders had ze nog niet opgeruimd, zelfs na 2 maanden. De verdriet was te groot. Ze begon daarmee terwijl ze steeds haar tranen afveegde. Wat had ze fout gedaan dat ze zo gestraft werd? Dacht ze. Waarom lopen meiden buiten op straat alles te doen wat niet mocht en ze werden niet gestraft? Het is een test, antwoordde zichzelf. “Hamdoelillah” zei ze. “Dat ik gezond ben. Dat is het belangrijkste.” Ze veegde haar tranen af en ging verder met het opruimen. Helemaal achter in de kast van haar moeder vond ze een kistje. Opeens zag ze al die gouden spullen die haar moeder droeg tijdens feesten. Haar eigen spullen lagen daar ook in. Ze voelde zich als een dievegge. Ook al wist ze dat het geoorloofd was, toch bleef het haar dwarszitten. Ze nam het goud mee naar een juwelierszaak en verpandde het. Ze had nu genoeg geld om nog 3 maanden de huur te betalen en te eten. Met een glimlach verliet ze de zaak. Toen ze buiten stond kwam er als een wervelwind een man uit de hoek rennen. Hij rukte de tas waar het geld zat van haar arm af en verdween tussen de mensen. Ze was zo verrast dat ze in eerste instantie bleef staan. Opeens zette ze het op een lopen terwijl ze “Houd de dief!” schreeuwde. De mensen keken haar aan alsof ze gek was geworden. Toen ze tussen de mensen rende wist ze al dat hij verdwenen was. Ze liet zich op de stoep vallen en begon hartverscheurend te huilen. Waarom ging opeens alles fout in haar leven? Ze wenste nu dat ze een vriend had genomen. Dat was tegen haar principes, maar hij zou toch voor haar klaar staan. Of toch niet?
Ze stond op veegde haar tranen en negeerde de starende blikken van de mensen die naar haar keken. Ze ging naar de gevangenis om Amine te zien. Ze vertelde hem wat er was gebeurd. Hij kon haar ook weinig helpen en ze liep naar huis terwijl ze aan al die dingen dacht die binnen 2 maanden waren gebeurd. Was Allah haar aan het testen? Ze hoopte van wel.

De volgende dag kwam de huurbaas op bezoek om haar eruit te schoppen. Ze nam alleen wat ze nodig had en verliet met een laatste blik op de plaats waar ze geboren en getogen was het huis.
Toen ze eenmaal buiten was wist ze niet waar ze naartoe ging. Het eerste wat bij haar opkwam was de moskee. Ze ging erheen en praatte met de Imame. Hij vertelde haar dat ze die dag met hun kon eten, en in de moskee slapen maar dat ze de volgende dag moest vertrekken. Omdat anders al de zwervers in de moskee zouden willen slapen. Ze nam de aanbod dankbaar aan en bracht de hele dag door met bidden en lezen in de koran. De volgende dag nam ze haar spullen en ging weer op weg. Zo reisde ze van de ene naar de andere moskee. Ze had geen zin om naar Amine te gaan. Ze wilde niet bij hem verschijnen zoals ze er nu uitzag. Met de moed van de wanhoop liep ze elke dag op zoek naar werk, maar zelfs als afwasser aan de slag te gaan was niet mogelijk. Vaak kreeg ze te maken met jongeren die haar probeerden aan te randen, maar ze was altijd in plaatsen waar veel mensen bij elkaar kwamen. Dus durfden die jongeren het meestal niet.
Twee maanden lang bracht ze haar leven buiten door. Ze vertikte het om te gaan bedelen. Haar lichaam verkopen voor geld was veel erger, dat zou ze voor geen geld doen. Vaak at ze dagen achterna niets. Ze leefde alleen van water. Ze zag mensen die ziek waren en aan het bedelen waren. Aan het eind van de dag namen ze dan hun geld om een stukje brood te kopen waarop ze zaten te kauwen en ze sliepen tevreden. Zij leefden van dag tot dag.

Ze leerde een paar mensen kennen en soms als ze zelf eten had en iemand anders niet dan gaf ze hem haar deel van het eten en sliep ze hongerig. Ze was verre van een heilige, maar het leven tussen de zwervers had haar ogen geopend. Ze waren tevreden met wat ze te eten kregen en dankten Allah dat ze weer een dag hadden doorstaan.
Ze werkte waar ze maar kon. Soms droeg ze kisten vol met groente van de ene vrachtwagen naar de andere waarna ze aan het eind van de dag 10 DH kreeg. Daarmee kocht ze brood voor 1 DH en spaarde de rest voor dagen dat er geen werk was. Binnen 2 maanden was ze 10 kilo afgevallen. Ze gaf de hoop nooit op en ging op tijd bidden. Ze had speciale kleren die ze elke dag waste en ophing waar ze mee ging bidden en iedere dag vroeg ze Allah om voor haar broer te zorgen en haar van de verkeerde pad te houden.

romaysa422
10-07-03, 18:38
slm


ik wil je feliciteren met je verhaal. echt waar ik heb zelfs gehuild toen ik dat las.

ik hoop dat je 1x het hele verhaal erop kan zetten want ik verga van de spanning. echt waar

gefeliciteerd en je hebt er een fan bij.


moge allah je verder helpen met wat je ook gaat doen in je leven. En je steunen met alles.


please zet het hele verhaal op of meer dan 3 delen erop dat ben ik er zoet mee.


beslama

Miss_Rwina
10-07-03, 18:41
Owwww nu snap ik hem. ja sorry ik d8 dat Karima en die Amine van Nederland kwamen maar ze zijn van Marokko (illigalen)
nou het was weer zo mooi geschreven...........ik heb er echt geen woorden voor. Het is de MAX joh.....doe zo voort, ene ik w8 op je andere vervolgen

ps zoals je al weet vertrek ik morgen naar Maroc rond 22:00 uur, en je had belooft dat ik heel het verhaal ging lezen voor dat ik naar Maroc vertrek...............dus ik vraag jou om heel het verhaal ineens optezetten zodat ik geen vervolg oversla.....please :nerveus:
??

Dikke Kus
Ikram

Ciao

moonwalker
10-07-03, 18:47
Geplaatst door romaysa422
slm


ik wil je feliciteren met je verhaal. echt waar ik heb zelfs gehuild toen ik dat las.

ik hoop dat je 1x het hele verhaal erop kan zetten want ik verga van de spanning. echt waar

gefeliciteerd en je hebt er een fan bij.


moge allah je verder helpen met wat je ook gaat doen in je leven. En je steunen met alles.


please zet het hele verhaal op of meer dan 3 delen erop dat ben ik er zoet mee.


beslama

Dank je wel Romaysa422,

Welkom als fan en ik ben heel blij dat je het een goed verhaal vindt.

En hartelijk dank voor je doe3ae!

Ik zorg dat het verhaal helemaal online komt te staan.

thallay firassek,

moonwalker

moonwalker
10-07-03, 18:49
Geplaatst door Miss_Rwina
Owwww nu snap ik hem. ja sorry ik d8 dat Karima en die Amine van Nederland kwamen maar ze zijn van Marokko (illigalen)
nou het was weer zo mooi geschreven...........ik heb er echt geen woorden voor. Het is de MAX joh.....doe zo voort, ene ik w8 op je andere vervolgen

ps zoals je al weet vertrek ik morgen naar Maroc rond 22:00 uur, en je had belooft dat ik heel het verhaal ging lezen voor dat ik naar Maroc vertrek...............dus ik vraag jou om heel het verhaal ineens optezetten zodat ik geen vervolg oversla.....please :nerveus:
??

Dikke Kus
Ikram

Ciao

Hoi Miss_Rwina,

ik moet je eff verbeteren...ze zijn niet illegalen, maar ze wonen in Marokko. Hun ouders zijn naar Agadir vertrokken waar ze dood zijn gegaan en zij zelf wonen in mijn woonplaats Mohammedia. Ik weet dat ik het niet duidelijk heb geschreven...sorry...

Ik heb je beloofd om het hele verhaal te zetten en dat ga ik nu ook doen.

Veel leesplezier nog en als ik je niet meer spreek veel plezier in Marokko en allah iwasselkoum 3la gier.

Groetjes,

moonwalker

moonwalker
10-07-03, 18:52
Na veel vraag om het hele verhaal op de prikbord te zetten zal ik het nu toch maar doen.
Ik waarschuw jullie dat het een lang verhaal is... :D
Ik ga het nog steeds in delen splitsen zodat het lezen makkelijker is.

Veel lees plezier allemaal.

moonwalker
-----------------------------------------------------------------------------------


8e deel


Op een dag kwam een man naar haar toe en hij vroeg of zij naar werk zocht. Enthousiast antwoordde hem met ja. Hij was een man met een baard en zag er goed verzorgd uit. Hij droeg een witte djellaba en zag als een “Hadj” uit. Hij zei dat hij iemand zocht die zijn kleinkinderen in de gaten wilde houden, aangezien hun ouders niet elke dag op hun konden passen. Karima kon haar oren niet geloven. Het werk wat ze heb beste zou willen doen werd haar aangeboden. Ze nam het gelijk aan. Ze stapten in een dikke mercedes en de chauffeur reed ze naar een villa die zo groot was dat het wel een kasteel moest zijn. Hij vroeg haar om hem te volgen en hem “Sidi” te noemen. Ze volgde hem terwijl ze haar ogen de kost gaf. Ze kwamen in een groot huiskamer waar ze het geschreeuw hoorde van kinderen. Toen ze binnenkwam verstomde het geluid en keken ze haar verbaasd aan. Ze waren drie kinderen van verschillende leeftijden. De oudste was niet ouder dan 4 jaar en de jongste maximaal 2 jaar. Hun opa riep hun bij zich en liet hun netjes een handje geven en hun naam en leeftijd noemen. Ze ging op haar knieen zitten terwijl de jongste naar haar toekwam. Hij was een schattige jongetje die luisterde naar de naam Omar. Hij zei dat hij 5 was. Zijn opa begon te lachen en zei dat hij pas 2 jaar was. De volgende was de dochtertje. Ze keek Karima aan met grote mooie ogen en stelde zich voor als Ilham en dat ze 3,5 jaar oud was. De oudste jongetje stelde zich voor als Osman en dat hij 4,5 jaar oud was. Karima stelde zichzelf ook voor en ze was helemaal weg van de kinderen. Ze waren zo beschaafd en zo aardig dat ze haar leven wilde geven om bij hun te zijn.
“Sidi” trok aan een bel en meteen verscheen een diensmeid, alsof ze had gewacht tot hij aan de bel zou trekken. Hij droeg haar op om Karima naar haar kamet te brengen. Voordat Karima wegging pakte ze de hand van “Sidi” bedankte hem en drukte een kus op zijn hand. Hij glimlachte, draaide zich om en verliet de kamer. De kinderen hingen al aan Karima vast toen ze naar haar kamer liep. Haar kamer was groot en goed verlicht. Ze had zelfs haar eigen badkamer en balkon die uitkeek op een grote grasvlakte met in het midden een zwembad. “Deze mensen hebben het helemaal,” dacht ze nog. De dienstmeid stelde zichzelf voor als Hajiba en vertelde haar dat de zwembad alleen voor de eigenaars van het huis was en niet voor hun. Ze legde haar in het kort de huisregels en verliet de kamer om Karima de kans te geven zich te wassen en om te kleden. De kast in haar kamer was vol kleren. Ze hoefde gelukkig geen dienskleding aan te trekken. Het verbaasde haar dat alle kleding op haar maat was. In de badkamer had ze alles wat een meid nodig zou hebben. Nadat ze gedoucht had ging ze bidden. Ze was nog aan het bidden toen iemand op de deur klopte en zonder te wachten naar binnen liep. Ze ging door met bidden en toen ze klaar was draaide ze zich om, om daarna vast te blijven staan waar ze stond.

moonwalker
10-07-03, 18:53
deel 9


Achter haar stond de knapste jongen die ze ooit had gezien. Ze vond zichzelf al stom dat ze met openmond naar hem zat te kijken, maar kon er niks aan doen. Hij was een kop groter dan haar, had bruin haar die hij kamde op de manier van Leonardo Dicaprio en de blauwste ogen die ze ooit had gezien. Bovendien was hij zo gebruind dat het leek alsof hij niks deed dan de hele dag in de zon zitten. Hij had een witte poloshirt aan en een driekwart wittebroek en blote voeten. Ze kon een glimlach niet bedwingen.
Hij glimlachte zijn witte tanden bloot en stak zijn hand uit. Ze stak haar hand uit en stamelde: “Karima”, met een rood hoofd.
Hij glimlachte weer en zei: “Dat weet ik al. Opa heeft hel al verteld. Ik wou je nog welkom heten. Ik ben Mehdi. Mijn opa heeft veel over je verteld. Maak je geen zorgen hoor. Hij heeft je goed in de gaten gehouden voordat hij naar jou toekwam om je het werk aan te bieden. Daarom passen al die kleren bij jou.”
“Wat? Heeft ie me in de gaten gehouden? Hoe dan?”, vroeg Karima met een schok.
“Dat weet ik ook niet, hij heeft zijn eigen manieren en zijn eigen mensen.” Antwoordde hij en hierbij gaf hij haar een knipoog. “Als je klaar bent dan moet je naar beneden komen. De kinderen moeten eten en jij bent nu hun ‘nanny’.”
Karima volgde hem met een gevoel alsof ze Alice was die in Wonderland terecht was gekomen. De kinderen zaten al aan tafel op haar te wachten, toen ze haar zagen begonnen ze allemaal druk te gebaren en te praten. Er verscheen een groot glimlach rond de mond van Karima. Ze wist later niet hoe de dag was afgelopen. Ze had de kinderen netjes gestopt en voorgelezen totdat ze 1 per 1 lagen te slapen. De ouders van de kinderen waren heel aardige mensen en erg knap. Het verwonderde haar niks met zulke mooie kinderen.

De eerste maand verliep als een droom. Hajiba werd de beste vriendin van Karima en ze vertelden elkaar alles. Karima vertelde haar wat haar was overkomen de laatste 4 maanden en Hajiba probeerde haar zo goed mogelijk haar verdriet te doen vergeten. Karima betrapte zichzelf dat ze steeds aan Mehdi dacht. Ze kon het niet helpen. Ze probeerde zichzelf te vertellen dat ze hem toch niet kon krijgen, maar hij behandelde haar goed en soms zag ze hem stiekum naar haar kijken als hij dacht dat ze hem niet zag.

De kinderen waren gek op haar en op Mehdi. Op een dag toen ze hun meenam voor een wandeling, kwam Mehdi aanlopen en vroeg de kinderen of hij meemocht. De kinderen hielden aan de ene kant de hand van Mehdi en aan de andere kant de hand van Karima. Toen ze in de park wandelden achter het huis, lieten de kinderen hun los om te gaan rennen en plezier maken. Karima hield ze in de gaten en Mehdi kwam naast haar staan. Ze voelde zijn aanwezigheid als een magneet. Als hij een stukje dichterbij zou komen te staan, zou ze haar zelfbeheersing verliezen en hem om de nek vliegen, dacht ze terwijl ze deed alsof ze naar de kinderen keek.

Hij begon haar vragen te stellen en ze antwoordde zo goed mogelijk.
“Hoe ben je op straat terecht gekomen eigenlijk? Want je lijkt me niet iemand die zijn hele leven op straat heeft doorgebracht, daarvoor ben je te goed opgevoed en als ik naar je luister als je met mensen praat dan heb je ook een hoge opleiding gehad. Heb ik gelijk?”, vroeg hij.
“Damn, nog slim ook”, dacht Karima.
“Nee, ik heb niet mijn leven lang op straat geleefd. Alleen 2 maanden als ik het me goed herinner.” En voordat ze het wist had ze hem het hele verhaal verteld. Hij stond naast haar roerloos naar haar te luisteren. Toen ze klaar was keek hij haar aan met zijn prachtige blauwe ogen. Het stille verdriet in haar ogen sneed als een mes door zijn ziel.

“Ik heb ook mijn ouders verloren aan een ongeluk toen ik jong was. De kinderen waarop je moet passen zijn mijn neefjes. Hun moeder is de zusje van mijn moeder. Het was op een winterachtige dag kan ik me nog herinneren. Ik was pas 4 jaar oud en zat op de achterbank van de auto terwijl mijn vader en mijn moeder meezongen met de radio. Ze waren in opperbeste humeur en niemand had verwacht dat ze nog maar een paar minuten te leven hadden. Mijn vader zette de ruitenwissers op de hoogste stand en tuurde gespannen door de voorruit. Het volgende wat ik me nog kan herinneren is een heel grote zwarte schaduw met oplichtende ogen die tegen onze auto botste. Mijn moeder had me gelukkig vastgemaakt aan een kinderstoel. Ik hoorde haar schreeuwen op het laatste moment en dat bleef me altijd bij. Toen de brandweer naar de auto kwam en mij hoorde huilen, dachten ze dat ze hallucineerden, want niemand zou uit de wrak van de auto gehaald kunnen worden. Het mag een wonder heten dat ik die bewuste dag niet dood ben gegaan. De grote schaduw was een vrachtwagen die volbeladen was en waarvan de chauffeur stomdronken was. Dat je aan zoiets je ouders moet verliezen is niet te bevatten. De politie nam contact op met mijn opa die iedereen kent in deze stad. Hij heeft je waarschijnlijk niets verteld, maar hij was de rechterhand van Mohammed V de opa van Mohammed VI. Mijn opa kwam me toen ophalen en opgevoed. Mijn oma was toen al jaren overleden, maar ik heb zoveel liefde van hem gekregen dat hij alles voor me in deze wereld is. Nu studeer ik in Frankrijk en kom alleen in de vakantie terug om bij mijn opa te zijn.” Met deze laatste woorden zag ze in zijn ogen een grote liefde uitstralen.
Ze hadden dus toch wat met elkaar gemeen. De rest van de dag spraken ze over alles en nog wat en Mehdi vond het leuk dat hij met een slimme meid kon converseren.

moonwalker
10-07-03, 18:55
deel 10


’s Avonds bracht ze de kinderen naar bed, las ze een verhaal voor en gaf ze een nachtkus, daarna liep ze naar haar kamer waar ze eerst ging bidden om daarna zoals altijd een uurtje bij Hajiba door te brengen. Het was half negen toen ze op de deur van Hajiba’s kamer klopte. “Sidi” zat in zijn kamer de Koran te lezen en Mehdi was uitgegaan met een paar vrienden.

Ze begonnen over alles en nog wat te praten zoals altijd. Toen vertelde Karima aan Hajiba dat ze verliefd was op Mehdi.
“Ik kan er niks aan doen. Ik heb geprobeerd om hem uit mijn hoofd te zetten, maar het enige wat ik daarmee bereik is dat mijn hart nog harder gaat verlangen naar hem. Je woont hier allang, wil je me vertellen wat voor een type hij is?”, zei Karima.
Hajiba keek haar aan en begon. “Nou...je hebt helemaal gelijk, hij is een heel aardige jongen en hij is net een broer voor me. We zijn namelijk samen opgegroeid moet je weten en zoals je hebt gezien worden we hier als familie beschouwd en niet als dienstmeiden. “Sidi” heeft me net zoveel liefde gegeven als voor Mehdi. Omdat we elkaar al heel lang kennen vertelt hij me alles waar hij meezit. Ik weet niet of ik er goed aan doe om je dat te vertellen, want ik heb hem beloofd niks te zeggen...” Hier liet ze een pauze vallen en keek ze Karima verlegen aan.
“Heeft het met mij te maken?”, vroeg Karima met een raar gevoel in haar buik.

Hajiba boog haar hoofd en zei. “Ja, a.j.b. vertel hem niet dat ik je dat heb verteld, maar hij vind je een heel aantrekkelijke meid en hij weet niet hoe hij jou moet aanspreken. Hij gaat over 1 week weer terug naar Frankrijk. Hij slaapt niet, eet niet en denkt alleen aan jou. Hij komt me elke dag vertellen hoe hij jou wil aanspreken, maar als hij op het punt staat om met jou te praten, durft hij niet meer.”
Karima keek Hajiba met grote ogen aan. Hoe kon dat? Dacht ze. Hij verliefd op haar? Ze had het nooit gemerkt. Natuurlijk had ze al die blikken gemerkt die hij haar toewierp als hij dacht dat ze hem niet zag, maar dat hij dolverliefd op haar zou zijn had ze nooit verwacht. In Frankrijk kon hij mooieren meiden vinden dan haar, dus wat vindt hij nou aan haar eigenlijk?
“Sinds wanneer is hij eigenlijk verliefd op me?”, vroeg Karima.
“Sinds de dag dat je stond te bidden en dat hij binnenkwam om jou naar beneden te vragen. Toen je je omdraaide en naar hem keek alsof hij een grijze mannetje was. Sindsdien is hij al verliefd op je. Liefde op het eerste gezicht zou je kunnen zeggen. Hij heeft het me pas 2 weken geleden verteld, maar ik wist al dat er iets mis wat met hem. Zoiets voelt een zus aan.” Zei ze met een glimlach.

“Dus je wist allang dat hij verliefd op me was? Maar hij heeft me vandaag voor het eerst gesproken. Natuurlijk was hij er toen “Sidi” mij over alles en nog wat vroeg, maar dat hij verliefd werd op mij alleen voor mijn uiterlijk, dat begrijp ik niet.” Zei Karima.
“Hahaha...”, lachte Hajiba. “Je vergeet dat hij je zag bidden en “Sidi” had je al weken voordat hij je aannam in de gaten gehouden. Denk je nou echt dat iemand zijn kleinkinderen zou toevertrouwen aan zomaar iemand uit de straat? Hij heeft je goed in de gaten gehouden en wist dat je een serieuze en aardige meid bent, daarom nam hij je in dienst.”
Karima viel van de ene in de andere verbazing. Tuurlijk, dacht ze. Daarom hadden de kleren in haar kamer de juiste maat. Hoe kon hij haar in de gaten hebben gehouden zonder dat ze erzelf vanaf wist? Ze had wel bewondering voor hem.
“Ik zie je dat je verbaasd bent,” vervolgde Hajiba. “Hij heeft mensen waarvan de CIA jaloers zou worden. Het is niet aan mij om je dingen te vertellen, maar hij weet alles van je.”
Eigenlijk zou ze woedend moeten worden, omdat hij in haar leven ging graven. Maar bij nader inzien had ze niks te verbergen en de manier waarop hij behandelt getuigt van respect aan haar zijde. Ze dacht nu maar aan 1 ding en dat was dat Mehdi ook verliefd op haar was. Eindelijk gebeurt er toch iets positiefs in al die ongelukkige maanden.

moonwalker
10-07-03, 18:55
deel 11


De laatste week dat Mehdi nog vakantie had, bracht ze door met de kinderen en soms ging hij ook mee als ze met de kinderen ging wandelen. Ze kwam te weten dat hij Informatica studeerde en dat hij bezig was met zijn laatste studie jaar. Hij was 20 jaar oud en wil pas op zijn 24e stoppen met studeren. Hij wilde nog Universiteit gaan volgen om een computerdeskundige te worden. Zijn interesses klopten precies met de hare, namelijk: Lezen, muziek beluisteren, wandelen en bioscopen bezoeken. Ze kon het haast niet geloven toen hij begon met het opsommen van zijn interesses. Ze spraken uren over boeken en muziek zonder dat ze maar moe werden.

Zijn laatste dag in Marokko bracht hij in zijn kamer door, waar hij zijn kleren en dergelijke opruimde. Hij moest het vliegtuig van 20:00 uur ’s avonds hebben. Toen hij zijn kleren opruimde en naar beneden liep om ze in de auto te zetten, zat Karima met de kinderen in de tuin spelletjes te spelen. Hij liep naar de auto en glimlachte naar de kinderen en Karima. “Sidi” kwam aanlopen en riep de kinderen om afscheid van Mehdi te nemen. Ze namen allemaal afscheid van hem en “Sidi” stapte in de auto. Mehdi keek naar Karima, kwam naar haar toe gaf haar een hand en ze voelde een papier in haar hand glijden.
“Ik hoop je weer te zien in de kerstvakantie.”, stamelde hij terwijl hij een rood hoofd kreeg.
“Ik ga nergens naar toe hoor. Zorg goed voor jezelf en ik hoop dat Allah je beschermt.” Antwoordde Karima.
Hij liet haar hand los en liep met tegenzin naar de auto. Karima keek hem na en voelde een beklemmende gevoel in haar borst. Ze wilde gaan huilen zonder dat ze wist waarom. Het moest de afscheid zijn, dacht ze. Ze stak de papiertje in haar zak en was de hele middag met haar gedachten bij wat er in het papier zou kunnen staan. Zelfs de kinderen hadden gemerkt dat haar aandacht niet helemaal bij hen was. Na het avond eten, bracht ze de kinderen naar bed en ging naar haar kamer. Ze probeerde te bidden, maar ze kon de brief niet uit haar hoofd halen. “A3oudoe billah mina shaitane arrazjime”, zei ze terwijl ze stopte met bidden. Uiteindelijk gaf ze zich gewonnen en opende het briefje terwijl haar hart hard klopte. De brief was geschreven in een vloeiende handschrift.

Lieve Karima,

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Waarschijnlijk zou jij zeggen: “Bij het begin...”, alleen weet ik niet precies wanneer het allemaal was begonnen.

Ik zou nooit die dag vergeten toen ik je voor het eerst zag. Mijn opa vertelde me dat hij een kindermeid had aangenomen, maar niet verteld dat ze zo beeldschoon zou zijn. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar... Ja, ik ben verliefd op je. Zo een gevoel heb ik nog nooit gehad. Ik ken genoeg meiden, maar die zijn gewoon vriendinnen. Maar jij geeft me het gevoel dat je de enige bent in de hele wereld. Als ik naar je ogen kijk dan valt de wereld om me heen in het niets en ben jij het enige die nog telt. Nu ga ik naar Frankrijk terwijl mijn hart bij jou is gebleven zonder dat je het weet.

Hajiba is als een zus voor me en tegen haar heb ik het al verteld. Ik heb geprobeerd om het je te vertellen toen we met de kinderen wandelden, maar op het laatste momenet durfde ik het niet. Hajiba had me gevraagd of zij het zou doen, maar ik wilde dat niet. Ik wilde het je zelf vertellen en nu doe ik het via deze briefje. Ik weet niet of je ook wat voor me voelt en ik durfde geen afwijzing van jou kant te krijgen. Mijn adres in Frankrijk staat onder de brief, als je me afwijst via de brief dan komt het minder hard aan denk ik.

Ik hoop op een snelle antwoord van je en ook als je niets voor me voelt dan ben ik al blij dat ik een vriendin zoals jou heb.

Veel liefs

P.S.: Als je me de brief stuurt, doe dat dan via Hajiba. Ik stuur de brieven ook terug naar jou op de naam van Hajiba, dan kunnen we het tussen ons houden.

Mehdi Mezraoui
3 rue Fernard Lafond
07160 Paris, France

moonwalker
10-07-03, 18:57
deel 12


Ze las de briefje drie keer voordat ze het neerlegde. Ook al had Hajiba haar verteld dat hij verliefd op haar was, nu ze zijn brief had gelezen kon ze haar ogen niet geloven. Ze stond op, ging voor de spiegel staan en bekeek zichzelf. Ok, dacht ze. Ik zie er wel goed uit, voor een meid die 2 ongelukkige maanden heeft gehad, maar wat vindt hij leuk aan mij?
Ze gaf het op om over onzinnige dingen na te denken en ging opnieuw bidden. Toen ze klaar was ging ze een antwoord schrijven.

Lieve Mehdi,

Met verbazing heb ik je brief gelezen. Ik kon en kan me nog steeds niet voorstellen dat je verliefd op mij bent.
Ik wil je wel gerust stellen en je vertellen dat ik ook verliefd op je ben vanaf de eerste keer dat je zag.

Zo, nu ik het neerschrijf voel ik me stukken beter. Oh ja...Hajiba wist het ook van mij, want ik heb het haar verteld. Ze heeft het je niet verteld omdat ik het haar heb gevraagd. Niet boos worden op haar.

Je bent nog maar een paar uurtjes weg en ik verlang al naar je. Ik heb dat gevoel nog nooit gehad vooral je me nu verteld hebt dat je verliefd op me bent.

Ik wacht met heel mijn hart op je volgende brief.

Veel liefs,

Jabri Karima


Hierna deed ze de briefje in een envelop en liep naar de kamer van Hajiba.

Hajiba zat in een boek te lezen toen Karima binnen kwam stormen. “Hij heeft het me verteld.” Begon Karima met een glans in haar ogen en een rood aangelopen gezicht.
Hajiba keek haar vragend aan en legde het boek neer.
“Mehdi...”, vervolgde Karima. “Hij heeft me een brief gegeven voordat hij naar Frankrijk vertrok. Daarin stond dat hij verliefd op me is.” Hajiba glimlachte breeduit en zei. “Wat ben ik blij voor je. Jullie passen echt bij elkaar.” En ze omhelsde Karima.
“Ik moet hem een antwoord sturen. Volgens hem moet ik dat via jou doen dan trekken we geen aandacht, omdat hij jou ook vaak brieven stuurt.” Zei Karima.
“Ja natuurlijk...Geen enkel probleem. Geef het maar aan mij en morgen stuur ik het naar hem toe.” Antwoordde Hajiba met een glimlach.
Karima kon haar geluk niet op. Een vriendin als Hajiba die haar volkomen begreep en Mehdi als haar vriend en misschien later als haar man, was alles wat ze ooit hat gewenst.

De maanden verliepen langzaam terwijl Karima de meeste dagen thuis doorbracht met Omar die nog niet naar school ging omdat hij nog te jong was. Hij vulde haar dagen met blijheid. Hij was een slimme jongetje en vaak deed hij haar verbaasd staan door haar dingen te vertellen die hij niet eens zou moeten weten. Om 12:00 uur kwamen Ilham en Osman van school. Ze bracht ze dan naar de keuken en maakte wat te eten voor hun klaar. Als ze daarmee klaar waren gingen ze een spelletje spelen tot 13:30, dan moesten ze hun tassen pakken en weer naar school gaan. Omar deed dan een dutje tot 17:00 uur. De ouders van de kinderen kwamen dan om 18:00 uur waarna de hele familie thee ging drinken en met elkaar ging kletsen. Karima zat er altijd bij. Ze was als een familie geworden vooral nadat de ouders van de kinderen hadden gezien hoe ze hun kinderen behandelde. Om 21:00 uur nadat ze de kinderen naar bed bracht ging ze dan naar Hajiba om lekker te kletsten. Ze had verschillende brieven van Mehdi gehad en hun liefde voor elkaar groeide met het verloop van de maanden.
Er was nog alleen 1 maand over voordat het december was en Mehdi terug zou komen. Ze kon haast niet wachten om hem te zien en tegelijkertijd was ze nerveus. Ze had hem zover gekregen dat hij ook was gaan bidden en daar was hij haar dankbaar voor.

moonwalker
10-07-03, 18:58
deel 13


2 weken voordat Mehdi zou terugkomen voor de December vakantie kreeg ze van Hajiba verschrikkelijke nieuws. Toen Karima op een avond zoals altijd naar Hajiba ging om met haar te kletsen, merkte ze dat Hajina niet 100% met haar gedachten bij haar was. Toen ze haar vroeg wat er scheelde, duurde het lang voordat ze een antwoord kreeg.
“Kijk Karima, ik beschouw je nu meer als mijn zus dan als mijn vriendin en ik heb iets gehoord van Mehdi. Hij bezwoer me om het je niet te vertellen, maar ik kan het niet.”
Karima keek Hajiba aan met een voorgevoel dat alles ineen gaat storten als ze nog langer naar Hajiba zou luisteren. “Ga door”, zei ze gespannen.
“Ik weet niet hoe ik het je moet vertellen, maar hij heeft een andere meid gevonden.” Toen Karima dat hoorde voelde het aan alsof ze een stomp had gekregen in haar maag. Alle lucht scheen uit haar borst te zijn verdwenen en ze moest een paar keer diep proberen te ademen voordat ze wat lucht kreeg.
“Het spijt me dat ik je dat moet vertellen, maar ik moest het wel doen. Hij wil het je zelf niet vertellen, omdat hij je geen pijn wil aandoen. Als hij terugkomt voor de vakantie gaat hij zoveel mogelijk proberen jou te vermijden, omdat hij het niet aankan om te zien hoeveel pijn hij je heeft gedaan.” Ging Hajiba door.
Karima voelde hoe tranen haar ogen beroerden. Ze kon het niet geloven. Eindelijk ging alles goed in haar leven en opeens trok het leven alles weer weg onder haar voeten. Waar moest ze nu voor leven? De enige persoon waarvan ze hield had een ander meid gevonden. Ze bedankte Hajiba en liep naar haar kamer.
Haar benen voelden aan alsof ze van deeg waren toen ze naar haar kamer liep. Ze ging liggen in haar bed en huilde de hele nacht door. Waarom god? Waarom? Wat heb ik gedaan dat ik zoveel ongeluk moet meemaken? Dacht ze de hele nacht door. Uiteindelijk ging ze zich wassen zei “A3oedoe billah mina sajitane arrazjim” en ging bidden.

Toen Mehdi terug was, gaf hij haar een lichte handdruk en wendde snel zijn hoofd af. Hij kwam niet in haar buurt en ze zag hem de eerste week niet 1 keer. Zelfs bij het eten was hij er niet. Ze probeerde niet meer aan hem te denken. Makkelijker gezegd dan gedaan merkte ze. Ze kon hem wel uit haar gedachten zetten, maar niet uit haar hart. Om hem een beetje uit haar gedachten te zetten las ze in de Koran ieder moment dat ze vrij had, maar zelfs tijdens het lezen vulden haar ogen zich met tranen en merkte ze dat ze aan hem zat te denken en wat ze had gelezen niet tot haar is doorgedrongen. Het was geen gewone liefde wat ze voor hem voelde, maar pure liefde.

Op de achtste dag dat hij terug was, zag ze hem toevallig toen ze achter Omar rende in het huis. Omar had water over haar heengegooid en rende gierend van het lachen weg terijl ze hem probeerde te pakken te krijgen. Osman en Ilham lagen allebei in een deuk. Opeens ging de kamerdeur van Mehdi open en ze hoorde Cheb Hasni met de liedje “Jamais Nenssa” spelen. Hij keek haar aan en stapte snel weer zijn kamer binnen en deed de deur op slot. Ze stond alsof ze bevroren was naar de dichte deur te staren terwijl Omar maar bleef rondrennen en lachen. Dat was niet Mehdi die ze kende. Hij had wallen onder zijn ogen alsof hij dagen niet geslapen had. Hij was ook niet geschoren en was tenminste een paar kilo’s afgevallen. Wat was er met hem aan de hand? Vroeg ze zich af. Was hij aan de drugs? Nee, dat kan niet. Hij was niet zo iemand, maar wat is er met hem aan de hand? De hele dag bracht ze door met haar gedachten bij hem. Ik moet het Hajiba vragen dacht ze, maar deze kans kreeg ze niet...

moonwalker
10-07-03, 19:00
deel 14


’s Avonds na het avondeten vroeg “Sidi” of Karima na het instoppen van de kinderen bij hem wilde komen in zijn studeerkamer. Met haar gedachten bij wat er mis zou zijn, bracht ze de kinderen naar boven, liet ze hun tanden poetsen en bracht ze naar bed waar ze een verhaal voor hun vertelde. Op het moment dat ze uit de kamer wou lopen kwamen de ouders van de kinderen zoals elke avond hun kinderen een nachtkus geven. Ze liep met knikkende knieeen naar beneden en klopte op de deur van de studeerkamer. “Kom binnen Karima.” Hoorde ze de stem van “Sidi” zeggen. Toen ze binnenkwam bleef ze als genageld aan de grond staan. Hajiba en Mehdi zaten met “Sidi” op haar te wachten. Wat gebeurt er hier? Dacht ze nog voordat “Sidi” haar vroeg om ook te gaan zitten. Ze nam de stoel die het verst was van Mehdi en ging zitten. Mehdi bekeek zijn vingers alsof hij ze voor het eerst zag en ze zag hoe mager hij was geworden. Wat was er toch met hem aan de hand?

“Ik heb jullie allemaal bij mij geroepen, omdat ik jullie allemaal wat wil vertellen.” Hierna hield hij een pauze en opende de la van zijn bureau. Hij haalde wat brieven en legde ze op zijn bureau. Karima voelde hoe ze rood tot achter haar oren werd. Dat waren de brieven die ze Mehdi had gestuurd.

“Sidi” keek haar glimlachend aan, hief zijn handen in de lucht alsof hij zich overgaf en zei. “Ik heb ze niet gelezen hoor. Je hoeft niet bezord te zijn, het zijn niet mijn zaken wat jullie elkaar schrijven. Nou tot voor kort dan...”, voegde hij eraan toe.
Hij keek de kamer rond en begon met vertellen.
“Ik heb al gemerkt dat er veel brieven heen en weer werden gezonden tussen Hajiba en Mehdi. Vroeger stuurden ze elkaar maximaal 4 brieven per jaar. Dit jaar werd het opeens boven de 20. Ik had geen reden om ze te wantrouwen, totdat Hajiba me alles had verteld.” Karima keek Hajiba aan. Ze wilde haar wurgen en Mehdi schrol ook op van zijn overpeinzingen en keek Hajiba aan. Als blikken konden doden was Hajiba al 2x gestorven.

“Jullie hoeven haar niet te beoordelen voordat ik klaar ben met mijn verhaal. Hajiba is zoals ze je heeft verteld al vanaf haar geboorte bij ons hier thuis. Ze is net als een zus voor Mehdi. Alleen was haar gevoel voor hem veel sterker dan een zus voor haar broer zou moeten voelen. Toen ze zag dat jullie verliefd op elkaar waren kon ze dat niet aan. Jullie vertrouwden haar het sturen en ontvangen van jullie brieven toe, maar dachten nooit aan het feit dat ze verleid zou worden om jullie brieven te lezen. Dat heeft ze ook gedaan. Het gevoel dat ze kreeg was pure machteloosheid, want Mehdi is gek op jou Karima en jij op hem. Om jullie toch dwars te zitten heeft ze uiteindelijk een list bedacht. Ze vertelde Karima dat Mehdi een ander meid had gevonden en dat hij haar links heeft laten liggen en hetzelfde vertelde ze aan Mehdi. Jullie spraken niet eens met elkaar...” Hierbij keek hij Karima en Mehdi beschuldigend aan. “anders hadden jullie haar list kunnen doorzien. Hajiba zag hoe jullie veranderden toen ze het nieuws had verspreid. Karima eet niet zoveel als ze zou moeten doen en Mehdi komt zijn kamer niet eens meer uit en wil al helemaal niks meer eten. Hajiba was bang dat Mehdi zichzelf iets aan zou doen. Ze had er spijt van en uit liefde voor jullie kwam ze me alles vertellen en me vragen of ik jullie de waarheid wilde vertellen.”

Karima keek naar Mehdi die ook naar haar zat te staren. Hun ogen vulden zich met tranen en ze keken allebei naar Hajiba die met neergeslagen hoofd naar de tapijt zat te kijken.

moonwalker
10-07-03, 19:01
laatste deel

“Ze heeft er veel spijt van en wil alles doen om jullie bij elkaar te zien, zelfs het huis verlaten heeft ze ervoor over.” Ging “Sidi” verder.
“Het is nu aan jullie twee om haar te beoordelen. Ik zelf zou haar het huis niet uit laten gaan, omdat ze eerlijk is en als een dochter voor mij is. Als jullie haar niet meer willen spreken dan zorg ik ervoor dat jullie haar niet meer zien, maar ze blijft wel bij mij thuis.”
Hajiba begon onbeheerst te huilen toen ze dat hoorde.
Karima kreeg medelijden met haar, stond op en omhelsde haar. Mehdi kwam ook naast haar zitten en probeerde haar te kalmeren.
“Hajiba, er is niks gebeurd. Het is al goed dat je het goed tussen ons liet komen en ik ben helemaal niet boos op je en Karima ook niet. Ik wist niet dat je wat voor mij voelde en het spijt me, maar ik zou nooit iets anders voor je voelen dan een broer voor zijn zus.”
Hajiba werd wat rustiger en ze gingen weer zitten om te luisteren wat “Sidi” hun nog in petto had.

“Ik ben blij dat jullie er zo over denken, want jullie hebben allebei een grote hart.
Karima ik heb goed nieuws voor je. Amine is vrijgelaten en is nu...” voordat “Sidi” zijn zin kon afmaken werd er op de deur geklopt. “Binnen...”, riep “Sidi”. Karima was al verbaasd toen ze “Sidi” hoorde praten over haar broer, maar toen de deur openging en ze haar broer in de deuropening zag was het alsof ze een geest zag. Met een kreet vloog ze om de nek van haar broer. Natuurlijk had ze hem vaak opgezocht toen hij in de gevangenis zat en ze vertelde hem ook dat ze nu werkte bij een heel aardig familie, maar dat hij nu al vrijgelaten werd terwijl hij zijn leven lang achter de tralies moet zitten was niet te bevatten. Huilend klampte ze zich aan hem vast. Hij liet haar uithuilen en deed een stap naar achteren om naar haar te glimlachen.
“Hoe kan dat...?”, stamelde ze.
“Dat laat ik aan “Sidi”over,” antwoordde hij.
“Blij dat je er bent Amine. Ga zitten,” nodigde “Sidi” hem uit.
“Je vraagt je zeker af hoe hij nu al vrij kon zijn. Ik ben een man met veel connecties en heb een beetje hier en daar aan wat koorden getrokken. Helaas kon ik hem niet eerder uitkrijgen want je kent onze bureaucraten. Met interesse heb ik zijn dossier gelezen en ik zag dat hij Nabile niet expres had vermoord en voor een ongeluk je hele leven lang in de gevangenis slijten vond ik niet normaal. Bovendien had ik een ander reden om hem uit de gevangenis te halen. Hakima zou gek van verdriet worden als hij nog langer gevangen zou blijven. Oh ja...dat had ik je niet verteld, maar Hakima is een verre familie van me en via haar wist ik wat voor soort mensen jullie waren. Toen had ik jou Karima in de gaten gehouden om te kijken of je zou veranderen als je onder zulke omstandigheden zou moeten leven, maar je hield je aan je geloof. Dat was genoeg voor mij om je bij mij thuis aan te nemen onder het excuus om op mijn kleinkinderen te passen.” Glimlachte hij.
Nu begreep Karima er helemaal niets meer van. Hakima een verre familie van “Sidi”? Connecties? Waarom heeft ze Hakima dan niet een keer gezien bij “Sidi”?
“Ik denk dat ik weet waar je aan denkt...”, zei “Sidi”. “Je denkt waarschijnlijk waarom je Hakima nooit bij mij had gezien. Nou...ze wil zoveel mogelijk op haar eigen benen staan. Ze wil niet afhankelijk van mij zijn. Alleen bij deze kwestie kon ze weinig doen en belde me om haar te helpen.” Er werd weer op de deur geklopt en zonder op antwoord te wachten kwam Hakima binnen. Ze was oogverblindend mooi en toen ze Amine daar zag zitten vulden haar prachtige ogen met tranen. Ze omhelsden elkaar en gingen naast elkaar op de sofa zitten.
“Sidi” sloeg hun met een groot glimlach om zijn mondhoek gade.
“Ik ben heel erg blij dat we jullie tot onze familie mogen rekenen. Amine zal Hakima nooit laten vallen ook al had hij die geschiedenis met Nabile en Mehdi zou jou nooit laten vallen Karima, neem dat van mij aan.”
Karima sloeg haar ogen neer en voelde hoe haar hoofd rood werd.
“Wat gebeurt er hier eigenlijk?”, vroeg Amine.
“Als ik het goed heb gaat je zusje trouwen met Mehdi,” antwoordde “Sidi”. “Niet gelijk natuurlijk, want Mehdi moet zijn studie nog afmaken. Dus zou ik zeggen rond een jaar of vijf. Tot dan toe blijft Karima bij mij wonen om me te helpen met de kinderen, maar ik wel een verloving arrangeren zodat het officieel bekend wordt.” Karima kon haar geluk niet op. Alles wat ze ooit had gewenst was binnen haar hand bereik nu.
“Mehdi..”, zei “Sidi”. “Je zegt zo weinig. Is Karima de meid waarmee je je leven wilt doorbrengen?”.
Mehdi keek zijn opa aan en antwoordde bevestingend zonder te aarzelen.
“Amine, zouden we de eer hebben om de hand van je zusje te mogen vragen aan Mehdi?”, vroeg “Sidi”.
“Wat mij betreft zou het me een eer zijn om haar aan Mehdi te huwen, maar ik weet niet wat zij ervan vindt.” Antwoordde Amine.
Ze keken haar allemaal aan en wachtten op een antwoord. Ze was zo zenuwachtig dat ze alleen maar kon knikken. Er barstte applaus uit en Amine feliciteerde zijn zusje door haar te kussen en Mehdi door hem te omhelzen als een broer. Hakima vloog Karima om de nek en kuste Mehdi. Hajiba keek hun beschaamd aan maar omhelsde ze toch allebei en wenste ze het allerbeste.
“Sidi” zat hun lachend aan te kijken. “Ok dan, nu we dat achter de rug hebben moeten we nog een datum bespreken voor de verloving. Ik dacht op hetzelfde dag als de dag dat Amine met Hakima zou trouwen. Mee eens?”. Iedereen was het ermee eens.
“Nu gaan jullie het maar feesten of zo...Ik wil graag gaan slapen. Wat een dag zeg...” Zei hij met nog steeds een groot glimlach. Hij stond op en omhelsde ze allemaal. Karima kuste zijn hand en bedankte hem. Toen hij naar zijn kamer ging verlieten ze allemaal de studeerkamer. Amine met zijn arm om Hakima en Mehdi met zijn arm om Karima. Hakima wilde het gelijk gaan vieren, maar Amine was moe en ze besloten het om de volgende dag te vieren.
Hakima en Amine bleven slapen bij “Sidi”. Hajiba bracht hun naar hun kamers en ging ook slapen. Mehdi trok Karima mee naar zijn kamer en liet haar plaats nemen op zijn bed. Hij ging tegenover haar op een stoel zitten en glimlachte naar haar.
“Ik ben blij dat je geen ander vriend hebt,” begon hij. “Ik weet niet wat ik zou hebben gedaan, maar ik denk niet dat ik lang zou hebben geleefd zonder jou bij mijn zijde.”
Karima keek hem vol liefde aan en begon weer te huilen. “Ik ook niet. Alleen het feit dat ik nu een deel van je leven ben maakt me gek van blijdschap. Vorig keer toen ik je uit je kamer zag komen met wallen onder je ogen, deed het me pijn om jou zo te zien. Ik dacht dat je aan de drugs was of zo.”
Mehdi begon te lachen en zei. “Ik zou nooit drugs aanraken. Ik was gek van verdriet dat je met een ander jongen had. Ik kon je gewoon niet vergeten. Gelukkig had ik een paar cd’s van Hasni anders was ik echt gek geworden. Moet je hiernaar luisteren...”
Hij stond op, liep naar zijn cd-speler en toetste een paar toetsen. Toen hij de goede stuk had gevonden kwam hij naast haar zitten en luisterde met gesloten ogen naar Hasni. Een triest muziek vulde de kamer. Ze herkende de nummer als “Ferketti el 3ashra”. Al na een paar woorden van Hasni vulden haar ogen zich weer met tranen. Ze stond op zette het uit en ging naast Mehdi zitten die ook zat te huilen. Ze nam hem in haar armen en ze huilden allebei tot ze geen tranen meer hadden. “Dat is nu ver achter ons...”, zei Karima.
Daarna liepen ze naar de tuin om de zon te zien opkomen op hun eerste dag samen. Ook al zou het uren duren voordat de zon zou verschijnen, ze hadden elkaar genoeg te vertellen.


“Inna Allah ma3a essabirien”
“God is met de geduldigen”

romaysa422
10-07-03, 19:19
slm


proficiat echt waar.
Een prachtige verhaal met een mooie einde. ik hoop dat je nog meer van zulke verhalen gaat schrijven.

ps:je hebt gelijk je zou een boek moeten schrijven want ik zal de eerste zijn die hem zou kopen.
kan ik ergens het hele verhaal lezen zonder reactie of kan je het me emailen op [email protected]



ga zo verder en tot later.


groetjes vanwege romaysa

moonwalker
10-07-03, 19:20
Hallo..op deel 14 had ik net een stuk vergeten te zetten. Het staat er nu bij...

Sorry,

:nerveus:

moonwalker
10-07-03, 19:27
Geplaatst door romaysa422
slm


proficiat echt waar.
Een prachtige verhaal met een mooie einde. ik hoop dat je nog meer van zulke verhalen gaat schrijven.

ps:je hebt gelijk je zou een boek moeten schrijven want ik zal de eerste zijn die hem zou kopen.
kan ik ergens het hele verhaal lezen zonder reactie of kan je het me emailen op [email protected]



ga zo verder en tot later.


groetjes vanwege romaysa

Dank je! :D

Check je email...

Groetjes,

moonwalker

P.S.: Er staat nog een verhaal op caboe "Mijn eerste en laatste liefde" die kun je ook eff lezen als je tijd hebt.

hnieouna
10-07-03, 20:04
hoi hoi moonwalker

Prachtig el 3ajel dat is wat ik erover kan zeggen. Prachtig verhaal met een mooi eind. Wellah je hebt echt talent ga zo door zou ik zeggen. En je weet het als je nog een leuk verhaal gaat schrijven je laat het me even weten. tbarkelah 3liek el 3ajel. Veel succes verder met schrijven en met je dagelijkse dingen die je doet. allah ie 3ouwnek, beslama!!!!!!!! groetjes van hnieouna :duim: :)

moonwalker
10-07-03, 21:04
Geplaatst door hnieouna
hoi hoi moonwalker

Prachtig el 3ajel dat is wat ik erover kan zeggen. Prachtig verhaal met een mooi eind. Wellah je hebt echt talent ga zo door zou ik zeggen. En je weet het als je nog een leuk verhaal gaat schrijven je laat het me even weten. tbarkelah 3liek el 3ajel. Veel succes verder met schrijven en met je dagelijkse dingen die je doet. allah ie 3ouwnek, beslama!!!!!!!! groetjes van hnieouna :duim: :)

Hoi hnieouna,

bedankt hoor...leuk dat je het een prachtig verhaal vindt. Als ik nog een verhaal schrijf dan hoor je het zeker van me.

Bedankt nog voor je doe3ae en jij ook het alleberste toegewenst...

Beslama,

moonwalker

m!ssY
10-07-03, 21:48
moonwalker kan t blijven zeggen :fpetaf:
wollah top echt klasse !
i like your style :stout:
en als je nog verhaaltjes hebt zeker posten ;)

grtz :zwaai:

moonwalker
10-07-03, 21:50
Geplaatst door m!ssY
moonwalker kan t blijven zeggen :fpetaf:
wollah top echt klasse !
i like your style :stout:
en als je nog verhaaltjes hebt zeker posten ;)

grtz :zwaai:


Dank je m!ssy,

:nerveus:
Ik zal de verhalen zeker posten als ik nieuwe heb.


Spreek je gauw,

moonwalker

Miss_Rwina
11-07-03, 09:25
Merci moonwalker, om het hele verhaal ineens erop te zetten :D
het was weer zo mooi geschreven en het is ook zo mooi geeindigt........je hebt echt talent joh en vooral die fantasie dat in je kopeke rondhangt :stout:
Omdat ik voor 5 weken naar maroc ga..........kan ik niet veel van je verhalen lezen dus hier is mijn e-mail adres [email protected] en wil je alstublieft verhalen 'Die jij schrijft' naar me posten a.u.b, wil je ? dank je! :fpetaf:

Moehim sweety, ik ga je laten en hou je goed
Dikke kus
Ikram

Toedelss, See You

ps: Ik zal wel een souvenierke voor je meebrengen (Yeah right) :maf2:

rwina_zina
11-07-03, 20:31
salaam moonwalker,

je mag trots zijn op jezelf!
(nou ja mag? MOET!)
je hebt eerlijk gezegt heel veel bij mij los gemaakt met dit verhaal...en ja hoor je hebt zelf traantjes uit mijn ogen gekregen!(terwijl ik niet veel huil) ik vond het een pracht verhaal, en me moeder zat zelfs mee te huilen...ik heb echt respect voor je en voor de manier waarop je schrijft...

ik heb zelfs na het lezen van je verhaal me moeder wel een uur omhelst!!
ik moest er niet aan denken dat het mij zou overkomen, alhoewel het wel goed is gekomen..

ALLAH (swt) stond voor haar klaar...ze bleef in hebm geloven wat er ook gebeurde....en het heeft haar beloond en goed resultaat opgeleverd..
dit is wel een verzonnen verhaal..maar zulke dingen gebeuren, en ik denk door dit soort verhalen echt even drie keer na over het leven.

ik ben echt trots op jou en op dit verhaal..ik ga zoveel mogelijk mensen dit laten lezen..
nogmaals tbarkalah 3lik


moge al je wensen insalah uitkomen,
moge de engelen over je waken moonwalker,

ik spreek je insalah gauw, en nogmaals dit verhaal heeft me echt aan het denken gezet....

thala ef rassek..liefs rwinaatje

moonwalker
13-07-03, 17:14
Geplaatst door rwina_zina
salaam moonwalker,

je mag trots zijn op jezelf!
(nou ja mag? MOET!)
je hebt eerlijk gezegt heel veel bij mij los gemaakt met dit verhaal...en ja hoor je hebt zelf traantjes uit mijn ogen gekregen!(terwijl ik niet veel huil) ik vond het een pracht verhaal, en me moeder zat zelfs mee te huilen...ik heb echt respect voor je en voor de manier waarop je schrijft...

ik heb zelfs na het lezen van je verhaal me moeder wel een uur omhelst!!
ik moest er niet aan denken dat het mij zou overkomen, alhoewel het wel goed is gekomen..

ALLAH (swt) stond voor haar klaar...ze bleef in hebm geloven wat er ook gebeurde....en het heeft haar beloond en goed resultaat opgeleverd..
dit is wel een verzonnen verhaal..maar zulke dingen gebeuren, en ik denk door dit soort verhalen echt even drie keer na over het leven.

ik ben echt trots op jou en op dit verhaal..ik ga zoveel mogelijk mensen dit laten lezen..
nogmaals tbarkalah 3lik


moge al je wensen insalah uitkomen,
moge de engelen over je waken moonwalker,

ik spreek je insalah gauw, en nogmaals dit verhaal heeft me echt aan het denken gezet....

thala ef rassek..liefs rwinaatje

Salam rwina!

Ik ben heel blij dat je het een leuk verhaal vond...en van zoveel complimenten ga ik nu echt blozen :nerveus:

Dat je moeder het ook een goed verhaal vond vind ik prachtig...Bedankt dat je het voor haar had vertaald, vind ik het super...

En heel hartelijk dank voor je doe3ae, ik wens je wat je mij toewenst X10 ;)

Thallay firassek,

spreek je gauw weer inshallah,

Moonwalker

moonwalker
15-07-03, 16:47
Geplaatst door Miss_Rwina
Merci moonwalker, om het hele verhaal ineens erop te zetten :D
het was weer zo mooi geschreven en het is ook zo mooi geeindigt........je hebt echt talent joh en vooral die fantasie dat in je kopeke rondhangt :stout:
Omdat ik voor 5 weken naar maroc ga..........kan ik niet veel van je verhalen lezen dus hier is mijn e-mail adres [email protected] en wil je alstublieft verhalen 'Die jij schrijft' naar me posten a.u.b, wil je ? dank je! :fpetaf:

Moehim sweety, ik ga je laten en hou je goed
Dikke kus
Ikram

Toedelss, See You

ps: Ik zal wel een souvenierke voor je meebrengen (Yeah right) :maf2:

Graag gedaan hoor! :D

Ik ben nog niet begonnen aan een nieuw verhaal, maar als ik die heb zul je het zeker krijgen.

Kus terug en spreek je gauw weer,

moonwalker

P.S.: Dank je :P

Zizoutje
31-08-03, 18:12
Hey, wel een beetje laat, maar het was weer eens de moeite waard om je verhaal te lezen.

Ben net terug van vakantie, vandaar dat dit een late reactie is.

Nou, in ieder geval, blijf lekker doorgaan en misschien komt er binnenkort wel een verhaal van mij erop

moonwalker
01-09-03, 18:18
Geplaatst door Zizoutje
Hey, wel een beetje laat, maar het was weer eens de moeite waard om je verhaal te lezen.

Ben net terug van vakantie, vandaar dat dit een late reactie is.

Nou, in ieder geval, blijf lekker doorgaan en misschien komt er binnenkort wel een verhaal van mij erop

Welkom terug! :D

Ik wacht gespannen af op je verhaal!

:zwaai:

LoveSabrina
19-09-03, 22:14
hello,ik heb je verhaal 1keer uitgelezen ik kon niet stoppen in de begin moest ik echt huilen en gelukkig is alles goed gekomen met karima en mooie einde nog2verhalen te gaan maar die lees ik morgen wat ik ga nu slapen maar ik moest gewoon dit berichtje melde xxjes van sabrina

moonwalker
20-09-03, 12:39
Geplaatst door LoveSabrina
hello,ik heb je verhaal 1keer uitgelezen ik kon niet stoppen in de begin moest ik echt huilen en gelukkig is alles goed gekomen met karima en mooie einde nog2verhalen te gaan maar die lees ik morgen wat ik ga nu slapen maar ik moest gewoon dit berichtje melde xxjes van sabrina

Hallo Sabrina!

Bedankt voor je reactie hoor en ik ben blij dat je het een goed verhaal vond.

Spreek je gauw weer,

moonwalker

Belle_Infidèle
14-10-03, 09:13
ok moonwalker got the picture :rotpc:

moonwalker
15-10-03, 17:50
Geplaatst door Belle_Infidèle
ok moonwalker got the picture :rotpc:

Gelukkig maar...;)

Trouwens...wanneer kom je weer online?

:zwaai:

moonwalker

Rissa
15-10-03, 21:21
Kunst gewoon om zo'n kort onvoorspelbaar verhaal te schrijven..


..Mijn complimenten.


:duim:

Belle_Infidèle
16-10-03, 09:18
Geplaatst door moonwalker
Gelukkig maar...;)

Trouwens...wanneer kom je weer online?

:zwaai:

moonwalker

:stout:

Wanneer je offline bent, zoals nu! :melig2:

moonwalker
16-10-03, 12:01
Geplaatst door Rissa
Kunst gewoon om zo'n kort onvoorspelbaar verhaal te schrijven..


..Mijn complimenten.


:duim:

Hoi Rissa,

Bedankt voor je compliment en reactie! :bloos:

spreek je gauw weer,

moonwalker

moonwalker
16-10-03, 12:01
Geplaatst door Belle_Infidèle
:stout:

Wanneer je offline bent, zoals nu! :melig2:

Waga fiek,

Klaar ik vraag niks meer...
:ego:

moonwalker