PDA

Bekijk Volledige Versie : Verloren lijn



Mala Chica
27-05-04, 21:08
!Hola!

!Mucho caliente,

Ik ben actief op een andere forum, ik lever daar mijn bijdrage als columniste. Sinds vandaag ben ik ook lid van maroc.nl. Daarom leek het me leuk om 1 van mijn columns hier te plaatsen. Ik hoop dat jullie het mooi vinden.


!Adios Amigos!


Verloren lijn

De zachte wind liep over mijn rug. Ik rilde. De regen begon lichtjes op te zetten. De blauwheldere lucht vertoonde al een greep van vermoeidheid. Het was al donker, somber en ijskoud.

Ik liep door de donkere straten, nergens naartoe. Weet ik veel waar ik naar toe ga. Ik zie wel. De regendruppels vielen tegen mijn gezicht aan. Het was niet de regen die me klote liet voelen. Maar meer het feit dat ik mijn gedachten niet kon ordenen. Allerlei gedachten die door mijn hoofd vlogen botsten met elkaar. Waardoor ik ook nog eens hoofdpijn kreeg. Ik was in de war. De wereld was tegen me gekeerd.

Ik wilde een moment van bezinning. Ik wilde antwoorden op mijn vragen. “Waarom?” riep ik tegen Niemand. Ik was al te lang aan het sukkelen met mijn gedachten, ik wilde nu helderheid. Ik wilde nu een antwoord. En zo kwam het dat ik de tijdslijn, die me al heel mijn leven aan mijn rechterhand achtervolgde, beet pakte en naar me toe trok, in de hoop dat de tijd niet vooruit zou gaan.

Ik wilde niet dat het de volgende dag zou worden. Een dag vol ellende, verwarring en bad luck. Maar ik kon het niet tegenhouden. Ik werd zelfs meegesleurd, mijn voeten konden geen grip vinden op het natte wegdek. Ik zette mijn rug tegen de tijdslijn en probeerde het uit alle macht te duwen.

Maar de tijd ging maar vooruit. Verdraaide tijdslijn. Ik duwde in een laatste poging nog een keer, maar toen ook dat tevergeefs bleek te zijn, liet ik het los, schopte er even tegen aan en liep verder. Ik liep weer terug naar huis. Ik zoek het allemaal wel alleen uit. Ik heb niemand nodig. Laat die tijdslijn maar voortgaan. Nog beter gezegd: Opdonderen!

Opeens hoorde ik een gefluister, het gefluister van de wind. Nee, dat was het niet. Het was de tijdslijn die naar mij fluisterde:


“Mij kun je noch tegenhouden noch verlaten. Leer jezelf eerst kennen, en omhels je hart. Dan pas kan je van mij houden en kun je mij accepteren. Iedereen is alleen op deze weg. Vind eerst je zelf dan mij. Wees niet bedroefd, en wees vooral niet boos op mij. Alles heeft een reden. Zoek geen schuldige en een verantwoordelijke. Laat je hart niet vragen om “Waarom”
Want jij weet het antwoord eigenlijk wel.
Verberg je tranen diep in je hart. En op een dag zal je in de schemering van het straatlicht het juiste pad kiezen, en nooit meer verdwaald raken. Ik zal jou dan sprakeloos en in stilte volgen….”

n8melodie
27-05-04, 21:38
Mooi, poëtisch. :)


Ps: wat betekend je onderschrift, mijn Spaans is niet zo best.

Mala Chica
28-05-04, 12:56
Het is vijf uur in de ochtend, en ik slaap nog niet :wink:

soumiake
29-05-04, 20:01
Mooooooooooi!

Mala Chica
03-06-04, 17:41
Gracias

bEaUtIfUl_EyEs
04-06-04, 23:43
In één woord: Prachtig :fpetaf:

boesa Hind :blauwkus:

missy_anvers_a
06-06-04, 17:57
bella story haha moooi verhaal hey een vraagje ik wil ook een verhaal plaatsen maar weet niet hoe ofzo , kan iemand me daarbij helpen

n8melodie
06-06-04, 18:00
Geplaatst door Mala Chica
Het is vijf uur in de ochtend, en ik slaap nog niet :wink:

Thanks :)

xxx

(ps komt er nog een vervolg? :lekpuh: )

Mala Chica
29-07-04, 22:55
Geplaatst door n8melodie
Thanks :)

xxx

(ps komt er nog een vervolg? :lekpuh: )

Het is geen deel van een episode noch van een boeketroman.

Maar als ik tijd heb zal ik mijn andere columns plaatsen.

Adios.