Zij Marokkaans, ik Hindoestaans..
+ Plaats Nieuw Onderwerp
Pagina 1/9 12 ... LaatsteLaatste
Resultaten 1 tot 10 van de 85
  1. #1
    Would B Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2006
    Berichten
    20
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    0

    Standaard Zij Marokkaans, ik Hindoestaans..

    Hallo,

    Mijn naam is Shikhar en ik ben een Hindoestaanse jongen van 21 jaar oud. Ik zit met een liefdesdrama en weet niet waar ik ermee heen moet. Ik hoop dat ik via jullie misschien iets wijzer kan worden. Tis een nogal lang verhaal dus als je niet meer dan 5 min. eraan wilt besteden.. skip et dan maar.

    Bijna 3 jaar geleden leerde ik een Marokkaanse meid op school kennen. We zaten bij 2 vakken bij elkaar in de klas. Zij zat altijd voor mij. Ik leerde haar tijdens de lessen een beetje kennen en vanaf het begin klikte het eigenlijk al, we konden met elkaar praten en lachen. We gingen met elkaar om in de pauzes.. steeds vaker en op gegeven moment waren we elke pauze samen. Na een tijdje gingen we ook na schooltijd afspreken. We gingen vaker de stad in of ff ergens wat drinken.

    Ik had vanaf het begin al gevoelens voor d'r en die werden steeds maar sterker. Ik was op gegeven moment tot over me oren verliefd op d'r. Ze wist het wel want ik verraadde mezelf af en toe ook al probeerde ik het nog geheim te houden.. maar ze vond het niet erg.. sterker nog er kwam bij haar juist elke x een verlegen lachje van af. Na een jaar een intieme vriendschap hebben opgebouwd was ik nog steeds verliefd. Ik dacht eerst dat het tijdelijk was en wel zou wegtrekken maar dat ging gewoon niet. Ik zat toen niet meer bij d'r op school maar, kwam d'r wel elke dag halen zodat ik haar met de bus thuis kon brengen of af en toe nog na schooltijd ff wat leuks samen konden gaan doen als ze van d'r ouders iets later thuis mocht komen. Soms spijbelden we een dag en gingen we de hele dag iets doen. In de vakanties waren we samen wanneer et maar kon. Ik vertelde haar toen een dag dat ik verliefd was op d'r.. en zei alles wat ik gedurende dat jaar wilde maar niet durfde te zeggen. Ze reageerde blij.. maar tog teleurgesteld.. ze vertelde me dat ze ook gevoelens voor mij had maar dat d'r ouders en familie mij nooit zou accepteren en dat mijn verliefdheid wel zou wegtrekken en dat we beter een beetje afstand konden nemen van elkaar. Het leek alsof ze wel wou maar niet durfde vanwege die familiekwestie.

    Na een lange discussie die dag zette ik d'r thuis af zoals ik elke dag deed. Ik was egt heartbroken. Ik mocht d'r niet meer bellen, niet meer komen ophalen. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld als toen. Maar na een week belt ze mij.. ze wilde met me afspreken. Ik kwam d'r de volgende dag van school halen en ze vertelde mij dat ze ook verliefd was op mij en niet meer zonder me kon. Die dag hadden we voor het eerst gezoend en hadden we officieel een relatie. 8 maanden hebben we een relatie gehad zonder enig familielid van haar noch mijn kant ervan afwist. Alleen vrienden en vriendinnen wisten het. Na 8 maanden vertelde ik het aan mijn ouders. Het was voor hun even slikken want ook bij ons verwachten ouders dat hun zoon of dochter met een Hindoestaan thuis komt. Na een lang gesprek over wat ze voor mij betekent en wat ik wil, zeiden me ouders "je moet doen wat jouw gelukkig maakt". Ik bracht haar de week daarna bij mij thuis om kennis te maken. Sindsdien kwam ze wanneer het kon ff bij mij thuis en zette ik d'r daarna weer thuis af.

    3 maanden later kwamen we op een punt dat we allebei zeiden dat op z'n minst een verantwoordelijke van haar familie het moest weten.. we vonden allebei dat die tijd was gekomen. We begonnen met haar zus.. die het totaal niet had verwacht maar wel accepteerde. Ze vertelde wel dat hun ouders deze moslim/hindoe kwestie niet zouden accepteren.

    paar weken later liepen we in het winkelcentrum. Betrapt door d'r moeder.. ze stonden ong. 10 min. te praten en ze zei ik moet naar huis ik bel je later...alleen ze belde niet. Ik belde haar, d'r telefoon stond uit. Ik had de volgende dag gespijbeld om d'r op school op te wachten.. maar ze kwam niet. Ik wachtte tijdens pauzes, na schooltijd en d'r vriendinnen wisten ook niks. Die avond belt een jongen mij, haar neef. Hij wilde met mij "praten". We spraken af, ik kwam alleen.. hij stond daar met een groep. Hij dreigde me, vertelde dat ik nooit meer bij haar in de buurt mocht komen, en als dat wel gebeurde dat het heel slecht met mij zou aflopen. Ik schoof die dreigement opzij en stond die hele week nog elke dag na schooltijd voor d'r school te wachten, maar de rest van de week was ze "ziek" en telefoon uit. Ik wist niet meer wat ik moest doen. Ik besloot een dag om via haar zus te communiceren. Ik wachtte d'r 's ochtends op bij de bushalte, ik had een brief geschreven en vroeg of ze die aan haar wilde geven. Ik stelde veel vragen in die brief en ook de vraag of ze me een brief terug wilde schrijven. D'r zus belde mij die avond en zei "check je e-mail". Ze schreef me.. ze vertelde wat er allemaal was gebeurd. Ze was mishandeld door d'r vader, uitgemaakt voor hoer. Was die week opgesloten in d'r kamer en heeft elke dag gehuild. Ze zou vanaf de week daarop weer naar school gaan, maar d'r vader had d'r gedreigd dat als ze nog 1 x met mij betrapt zou worden, dat het haar dood zou worden. Sindsdien werd ik ook vaker telefonisch gewaarschuwd door een anoniem persoon. D'r zus moest d'r sindsdien elke dag van school halen. Maar van haar mocht het gelukkig nog wel, af en toe gingen we met z'n 3en wat doen. Naar de bios ofso. D'r zus moest er altijd bij zijn voor et geval dat ze telefonisch gecontroleerd worden door hun ouders. We vonden het erg maar het kon niet anders.. we zagen elkaar gemiddeld 1 dagje per week een paar uurtjes lang.

    Onze tijd samen was zeldzaam dus we besteedden het niet aan onze problemen maar na een tijdje moest het wel.. hoe moest dit nu verder..?? Ze zei dat ze van me hield, dat ze me niet kwijt wou maar d'r familie ook niet. Dat ze niet kon kiezen maar dat ze d'r ouders wel kwalijk nam dat ze haar dit aandoen en dat ze dit eigelijk had kunnen zien aankomen. Ze zei ook dat ze me niet liet gaan en dat we door zouden vechten. Dat ze het huis uit kon gaan en bij een vriendin op kamers kon gaan wonen maar dat wilde ik niet want dat zou de situatie alleen maar meer opfocken. Ik wilde dat ze d'r opleiding afmaakte. Ik zou hetzelfde doen en daarna zouden we serieuze kansen hebben om op eigen benen er wat van te maken. Ik was zooo blij dat ze dat zei want in dit soort drama's was dit meestal het einde.

    Ze kreeg langzamerhand iets meer vrijheid waardoor ik d'r weer kon bellen, afspreken nog wel steeds met d'r zus in de buurt maja.. met een blik op de toekomst hadden we er een goed gevoel bij. Iets minder dan een maand later besloten we een dagje naar Amsterdam te gaan. Met d'r zus erbij zou het zowiezo geen probleem zijn. Tot we ineens een vriend van d'r vader tegenkwamen.. die op het eerste gezicht heel vriendelijk deed. Ze zei namelijk dat ik een klasgenoot was en dat we voor een project de stad in moesten. Maar die vriend belde d'r vader. Toen ze thuis kwam brak de hel bij haar los. D'r zus belde me de volgende dag op, vertelde wat er was gebeurd, ze was zelf ook mishandeld omdat ze meewerkte. Ze vertelde me dat ik contact voorlopig kon vergeten en dat ze zelf contact met me zou opnemen. Wie kon die jongen in de stad natuurlijk anders zijn dan ik..

    Telefoon weer uit.. ik dacht ik wacht d'r zus weer de volgende ochtend op maar dit x zei ze tegen me "ga weg!! voordat we allebei de lul zijn!!". Een week ging voorbij.. ik hoorde niks van d'r.. ik werd echt gek. Ik was bang dat d'r iets was overkomen. Op gegeven moment hield ik het niet meer en ging ik naar d'r huis, belde aan, zag iemand door de gordijnen kijken maar niemand deed open. Die avond werd ik weer telefonisch bedreigd. De volgende dag werd ik op weg van school naar huis opgewacht door een groepje van 6/7 jongens. Ik werd in elkaar geslagen en mes op me keel gedrukt. De volgende x zou het "echt me dood worden". Had een paar verwondingen, kneusingen. Ik heb geen aangifte gedaan, ook geen wraakactie of eigen familie ingelicht uit angst voor escalatie en dat ik alleen maar nog verder van d'r verwijderd zou zijn.

    Dit is 4 maanden geleden gebeurd, ik word nu echt helemaal gek. Ik kan niet meer naar school, kan me niet concentreren. De hele vakantie heb ik d'r 1 x snel gezien en bijna niet gesproken. Ik heb wel een brief toen van d'r gekregen. Ze schreef kort samengevat: dat we moesten volhouden, ook in moeilijke tijden en dat het goedkomt en dat ze me trouw blijft en dat niemand tussen ons kan komen. Dit schooljaar studeert ze af van HBO, ik volgend jaar. Het duurt nog zooo langg voordat ik eindelijk vast met d'r kan zijn. Een heel jaar. En het ergste is dat ik d'r nu nog steeds bijna niet zie en spreek. Ik weet niet hoe ik met d'r moet communiceren. Ik wacht constant wanhopig een bericht van d'r af. E-mails die ze vanaf school verstuurt, af en toe belt ze met een vriendin d'r tel. vanaf school. Dan is me dag weer helemaal goed.. s'avonds besef ik weer de werkelijkheid en ben ik weer sip.

    Het is voor ons nooit een moslim/hindoe kwestie geweest. We hadden al vaker besproken hoe we het zouden doen. We zouden elkaar's geloof respecteren. Zij bleef een moslima en ik Hindoeïst. Ik eet geen varken, zij ook geen rund. Als het op trouwen zou aankomen, dan alleen een receptie.

    Geef me jullie mening en/of advies a.u.b. Want dit maakt mij en haar echt kapot.

  2. #2
    Could B Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2005
    Berichten
    34
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    0

    Standaard

    Namaste / Salaam,

    het feit dat jullie heel veel voor elkaar voelen is prima.

    Maar denk verder na.

    Wanneer jullie getrouwd zijn, zullen jullie ook wel kinderen willen. Welke opvoeding gaan jullie je kinderen meegeven? Gaan jullie uberhaupt nog iets aan je religie doen en eventueel doorgeven aan de kids.

    Zal zij blij zijn wanneer ze wordt verstoten door haar familie. En kun jij je nog wel vrij rond bewegen zonder steeds achterom te moeten kijken.

    het beste is om eerst zelf alles uit te stippelen met elkaar en dan evt de hukp van buitenaf inroepen zoals haar zus en jouw moeder. Dan er verder over praten. Zij zullen misschien wel de licht van een ander kant kunnen laten vallen.

    Hoe dan ook wees eerst zelf zeker van je zaak. Dan pas kun je een ander overtuigen van jullie beweegredenen, waarom julie samen verder willen.

    Ik zou je hierbij wel verder willen helpen evt via pm.

  3. #3
    Important Prikker
    Ingeschreven
    Jul 2005
    Locatie
    amsterdam
    Berichten
    2.227
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    20

    Standaard

    Met een variatie op een bekende uitspraak zouden we ook kunnen zeggen; religie maakt (nogal eens) meer kapot dan je lief is.....
    Ach! Waren alle menschen wijs en wilden daarbij wel
    De aerd’ waar haar een paradijs; nu isse meest een hel.

    Dirck Rafaelzoon Camphuysen, 1621

  4. #4
    member
    Ingeschreven
    Jul 2006
    Locatie
    close to your heart
    Berichten
    5
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    0

    Standaard zij marokkaans, ik hindoestaans

    Ik heb het met je te doen. Het is mischien hard wat ik nu ga zeggen, maar ja het moet toch gezegd worden. Er is alleen toekomst voor jullie relatie als er een van jullie zich bekeerd. OF jij moet Moslim worden of zij Hindoe. Je moet namelijk op lange termijn dezelfde levenvisie / ideology aanhangen. Het leven is namelijk al moelijk genoeg als je op hele wezenlijke zaken heel verschillend denkt, dan heeft dat weerslag op je relatie. Bovendien kom jij uit een collectieve cultuur en zij ook. Familie en vrienden zijn voor jullie beide bijna heilig. Die zijn niet vernigbaar. Zeker niet als er een zich bekeerd. Kortom kap ermee. Het lijkt nu moeilijk, maar is echt de makelijkste weg voor de toekomst. Vrouwen denken eerder emotioneel, dan rationeel. Laat je niet door haar wijmaken dat het allemaal wel goed komt. Kijk naar hoe je je nu voelt. Stel, dat dit nog 4 of 5 jaar doorgaat. Dan ben je de mooiste jaren van je leven kwijt. Jullie gaan dan ook nog eens elkaar van alles verweiten. Maar ja als je verliefd bent dan is logica ver te zoeken. Ik wens je in ieder geval veel sterkte.
    yours

  5. #5
    Important Prikker
    Ingeschreven
    Jul 2005
    Locatie
    amsterdam
    Berichten
    2.227
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    20

    Standaard

    Inderdaad, het geluk van een individu is in deze 2 culturen in principe ondergeschikt aan datgene wat het collectief - de familie - wil.

    Ca. een jaar geleden was er op tv een documentaire over "gemengde" huwelijken. Moslima en niet moslim worden verliefd op elkaar. Moslima vertelt dat thuis, en hommeles. Vader boos, dochter moet onmiddellijk hiermede stoppen. Na lange tijd van praten en ruzies, zegt dochter ik ga toch met de man van mijn dromen trouwen, waarop de vader zegt, als je toch gaat trouwen zal niemand van het gezin op de huwelijksdag komen, en we willen niets meer met je te maken hebben. Op de huwelijksdag inderdaad geen vader, moeder en broers en zusters van de bruid aanwezig. Moslima vertelde, dat na enige tijd echter broers en zussen bij haar thuis kwamen om te vertellen, dat zij in ieder geval de banden weer wilden aanhalen. Vader en moeder echter niet meer gezien. Natuurlijk vond zij dit erg vertelde ze, maar zij was erg gelukkig met haar man en de 2 kinderen die in de loop van de tijd waren geboren. 5 jaar na het huwelijk werd er aangebeld en stonden tot haar grote verrassing haar vader en moeder op de stoep! Er werd veel gepraat en alles werd bijgelegd. De vader vertelde, dat hij en zij vrouw het enorm moeilijk hadden gehad met deze hele zaak. Was teleurgesteld in zijn dochter maar ook kwaad op haar. Ook had hij het gevoel, dat als hij in het koffiehuis kwam, dat de mannen stilvielen, dus over zijn gezin aan het roddelen waren en hem achter zijn rug uitlachten. Met het verstrijken van de jaren werd het echter moeilijker vertelde hij, omdat hij zijn dochter mistte, zeker toen hij via via hoorde dat er inmiddels 2 kleinkinderen waren, die zij dus nog nooit hadden gezien. Hij merkte ook dat zijn vrouw het er steeds moeilijker mee kreeg, dus de stoute schoenen aangetrokken, de zaak nog eens met elkaar besproken en beslist, de banden met hun dochter weer te gaan herstellen. Inmiddels was alles weer koek en ei, en de vader zei dat de schoonzoon respect voor hem en zijn vrouw had en altijd hulpvaardig was tegenover hen, zodat zij hem inmiddels beschouwden als een zoon. De vader vertelde nog, dat hij nadat het weer was goedgemaakt, hij naar het koffiehuis was gegaan, en een ieder had verteld, dat de kontakten met zijn dochter weer waren hersteld, dat hij er achteraf spijt van had, dat hij dat niet eerder had gedaan, en dat het hem niets kon schelen hoe de mensen in de gemeenschap er over dachten!

    Het andere geval ging over een moslim die verliefd was geworden op een niet moslim. Hier bleek sprake van een vrijwel zelfde scenario als in het andere geval. Grote ruzies thuis. Toch zijn zin doorgezet. Geen ouders en broers en zussen op de bruiloft. Ook hier de broers en zussen die het na een tijdje toch weer op de stoep staan, terwijl vader en moeder niets meer van hem wilden weten. Allen hier was ca 3 jaar na het huwelijk nog niets van de vader en moeder vernomen. De man vertelde, dat hij natuurlijk hoopte, dat op termijn het contact met zijn ouders weer zou worden hersteld, maar hij zij ook, dat het zijn leven was en dat hij heel gelukkig was met zijn vrouw.

    In deze 2 gevallen hebben de geliefden elkaar toch gekregen. Overigens werd door de moslima en moslim wel gesproken over grote ruzies thuis, maar niet over opsluiten in huis, of zelfs dreigen met doodmaken
    .
    Ach! Waren alle menschen wijs en wilden daarbij wel
    De aerd’ waar haar een paradijs; nu isse meest een hel.

    Dirck Rafaelzoon Camphuysen, 1621

  6. #6
    Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2004
    Locatie
    ergens in nederland
    Berichten
    291
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    17

    Standaard

    Beste Shikar,

    Latsige kwestie...volg je hart zou ik zeggen.
    Als twee geliefden voor elkaar kiezen dan doet de rest er niet meer toe zolang jullie er mee kunnen leven.

    Zij een leven zonder haar famillie en jij zit tussen twee vuren.

    Als jullie daadwerkelijk van elkaar houden en alles besproken hoe jullie het willen anpakken (dus ook wat betreft eventuele kinderen in de toekomst en de opvoeding etc etc tec) dan zou ik zeggen de moeilijkste weg is in het begin moeizaam maar daarna werpt het zijn vruchten af.

    Ik heb makkelijk praten ...weet niet wat ik gedaan zou hebben...kies voor jullie eigen geluk...het is jullie leven!

    En hoop dat haar ouders bij zullen draaien op den duur.

    Ik hoop dat jullie samen een gelukkig leven kunnen opbouwen.
    Het is jullie gegund.

  7. #7
    Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2004
    Locatie
    ergens in nederland
    Berichten
    291
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    17

    Standaard

    Beste Shikar,

    Wilde nog even iets toevoegen.

    Gezien jullie leeftijd zou ik niet al te overhaaste beslissingen nemen (begrijp me niet verkeerd) jullie weten heus wel wat jullie voor elkaar voelen alleen is het zo dat je gaandeweg erg verandert nog.

    Als ik zie hoe ikzelf de afgelopen jaren ben gegroeid (mentaal) en hoe ik tegen dingen aan kijk vergeleken met toen ik twintig was (een wereld van verschil)

    Doe het rustig aan...maak jullie studie af...en kijk dan hoe jullie het verder willen aanpakken.

    Heel veel geluk toegewenst.

  8. #8
    Would B Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2006
    Berichten
    20
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    0

    Standaard

    Hallo mensen,

    Als eerst wil ik jullie bedanken voor jullie reacties.

    Ik heb vanaf het moment sinds ik dit bericht heb geplaatst nog een paar x contact gehad met mijn geliefde, zowel via e-mail als telefonisch. De dingen die uit onze gesprekken kwamen waren wel positief dus daar ben ik wel blij om. Waar ik minder blij om was, was dat we beiden concludeerden dat het nog wel eens zo een tijdje door kan gaan en dat we in een sleur te recht kunnen komen. We hebben elkaar gestimuleerd om onze opleiding niet te verwaarlozen, we zien het dan ook als de basis van onze toekomst. Ze heeft me gevraagd om haar de tijd te geven om alles op orde te laten zetten, daarna kunnen we weer heel rustig en geleidelijk de draad oppakken en wilt ze haar ouders duidelijk maken wat ze voor me voelt en hoe ze van hen verwacht daarmee om te gaan. Het is ff doorbijten.. maar ik heb er wel een goed gevoel over.

    Bedankt voor jullie tijd en aandacht,

    Shikhar

  9. #9
    Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2004
    Locatie
    ergens in nederland
    Berichten
    291
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    17

    Standaard

    Hoi Shikar,

    Wat goed dat jullie het e.e.a. op een rijtje hebben gezet.

    Het heeft inderdaad tijd nodig en het lijkt mij het verstandig dat de gemoederen gesust worden.

    Zo wint zij weer vertrouwen van haar ouders (met als gevolg meer vrijheden) zodat jullie elkaar weer kunnen ontmoeten.

    Ik wens jullie beiden heel veel geluk,hoop & liefde.

    Het zou heel leuk zijn als we een aantal jaren verder zijn en we hier kunnen lezen hoe het jullie vergaan is.

    Zo kunnen anderen in een soortgelijke siuatie hier van leren.

    Groetjes

  10. #10
    Would B Prikker
    Ingeschreven
    Aug 2006
    Berichten
    20
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    0

    Standaard

    Hey miss piggy,

    Heel erg bedankt voor je steun.. als de dingen weer beter gaan dan kom ik het zeker weer hier ff langs.

    groetjes,

Gelijkaardige Onderwerpen

  1. Zij Marokkaans, ik Hindoestaans..
    Door Shikhar in forum Uit het oog, maar niet uit het hart
    Reacties: 37
    Laatste Bericht: 06-04-17, 20:49
  2. hindoestaans meisje
    Door indian girl in forum Wie schrijft die blijft
    Reacties: 100
    Laatste Bericht: 03-07-07, 21:30
  3. Mop in het Marokkaans
    Door SportFreak in forum Wie schrijft die blijft
    Reacties: 5
    Laatste Bericht: 19-04-07, 13:49
  4. Je vader zien dansen op Hindoestaans muziek..
    Door Nido in forum Wie schrijft die blijft
    Reacties: 10
    Laatste Bericht: 11-04-04, 18:57
  5. Hindoestaans-Surinaamse Coolie temt 3,3 miljoen !
    Door Zgeheu in forum Het nieuws van de dag
    Reacties: 0
    Laatste Bericht: 19-09-03, 19:38

Bladwijzers

Bladwijzers

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •