De donkere nacht van Johannes van het Kruis
+ Plaats Nieuw Onderwerp
Resultaten 1 tot 4 van de 4
  1. #1
    Male Fantasy BlackBox's Avatar
    Ingeschreven
    Apr 2010
    Berichten
    3.966
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    398873

    Standaard De donkere nacht van Johannes van het Kruis

    De donkere nacht van Johannes van het Kruis

    Bij het thema 'reiniging' kun je de Spaanse mysticus Johannes van het
    Kruis (1542 tot 1591) niet negeren. Hij heeft het proces van loutering
    het uitvoerigst beschreven in zijn boek Donkere nacht. De weg naar
    God leidt door de donkere nacht, waarin de godsbeelden en de
    zelfbeelden worden gereinigd. Zonder die innerlijke loutering kunnen
    wij God niet naderen. Voor mij is Johannes van het Kruis uitermate
    actueel. Want ik neem waar dat veel spirituele methoden die vandaag
    de dag worden aangeboden, geen aandacht besteden aan het werken
    aan je schaduwkanten (wat echter wel noodzakelijk is). En daarom
    brengen deze methoden de mensen op een dwaalspoor. Veel mensen
    geloven dat ze God zullen vinden in hun geestelijke proces. Maar ze
    komen enkel en alleen uit bij hun eigen projecties.

    Johannes van het Kruis schetst vijf gevaren die iemand die aan een
    spirituele zoektocht begint, bedreigen op zijn weg naar God toe. Aan
    het begin van het geestelijke proces verwent God de mens die aan een
    spirituele zoektocht is begonnen. God laat hem ten volle Zijn nabijheid
    ervaren. Zo iemand vindt het helemaal niet erg om gedurende lange
    periodes te bidden, integendeel: hij kan er niet genoeg van krijgen! Hij
    ervaart bij het bidden en bij het mediteren innerlijke bevrediging. Maar
    dan onttrekt God zich aan degene die bidt, om hem te bevrijden van
    alles waaraan hij te veel is verknocht. De donkere nacht van de
    zintuigen begint. Opeens beleeft degene die bidt, geen plezier meer aan
    God en aan het mediteren. Alles wordt somber voor hem. Dat is voor
    Johannes een teken dat God degene die bidt, wil bevrijden van zijn
    arrogantie, een verwaandheid die zich gemakkelijk manifesteert
    wanneer je geniet van je ervaringen tijdens het bidden. Veel mensen
    denken dat ze plezier zullen beleven aan God. Maar in werkelijkheid
    voelen ze zich verheven boven de andere mensen die niet bidden. Ze
    beginnen aan hun spirituele proces om zich bijzonder te kunnen voelen.
    Dat is voor hen de motivatie om iedere dag te mediteren en hun hele
    leven te veranderen. Maar ze worden tijdens dat proces niet gereinigd,
    omdat hun diepste motivatie is: ze willen zichzelf zien als de enige
    mensen die echt spiritueel leven en die veruit de meerdere zijn van hen
    die de gebruikelijke weg gaan. Ik maak tegenwoordig dikwijls mensen
    mee die zichzelf zien als leerling van een meester en die zich vervolgens
    verheven voelen boven alle anderen die volgens hen uiteindelijk geen
    benul hebben van spiritualiteit. Maar wanneer de geest van die mensen
    niet wordt gereinigd, leidt hun spirituele proces hen niet naar God toe
    maar uitsluitend naar hun eigen hart, dat vaak genoeg vol agressie en
    arrogantie is.

    Het tweede gevaar dat Johannes van het Kruis ziet, is: je gelukzalige
    gevoel verwarren met God. Zulke mensen demonstreren hun
    vroomheid ten opzichte van anderen. 'Zij scheppen er behagen in,
    wanneer men daar bij hen weet van heeft, ja dikwijls zijn ze er verzot
    op’ (Johannes van het Kruis 65). Wanneer zij gaan biechten, willen ze
    hun biechtvader imponeren. 'Ze denken dat ze al heilig moesten zijn en
    worden boos op zichzelf en ongeduldig, wat een andere onvolmaaktheid
    is. Dikwijls hunkeren ze er hevig naar, dat God hen ontdoet van hun
    onvolmaaktheden en fouten; meer om zelf zonder
    die last in vrede te leven, dan omwille van God' (t.a.p. 66). Ze hebben
    het weliswaar constant over hun fouten en zwakheden en doen zich
    ootmoedig voor bij anderen. Ze voelen dat ze Gods hulp nodig hebben.
    Maar wanneer je ze aanspreekt op kleine fouten, worden ze erg
    agressief. Ze voelen zich liever over de hele linie zondaar en willen niet
    worden aangesproken op concrete zonden. Ze schilderen zichzelf af als
    slecht om door de mensen te worden geprezen. Omdat ze zo gevoelig
    zijn voor iedere vorm van kritiek, merk je dat ze God slechts gebruiken
    voor zichzelf. Hun zogenaamde verlangen dat God hen zal verlossen
    van hun fouten, is uiteindelijk een uiting van hun hoogmoed. Ze voelen
    zich op die manier verheven boven de anderen die geen besef hebben
    van hun zondigheid. In de donkere nacht zuivert God de mens van die
    geestelijke arrogantie. De reiniging leidt ertoe dat je God aanbidt omdat
    Hij God is, en niet omdat je iets van Hem verlangt. Wanneer je
    gezuiverd bent van die geestelijke arrogantie, beoordeel je je eigen
    spirituele proces niet. Je vindt het volstrekt onbelangrijk in welk stadium
    van je spirituele ontwikkeling jij je bevindt. Het gaat je alleen nog maar
    om God en niet meer om ie eigen proces en de beoordeling daarvan.

    De derde reiniging betreft het gevaar van geestelijke hebzucht.
    Johannes verstaat daaronder de ziekelijke neiging om steeds meer
    spirituele boeken te lezen, van de ene biechtvader naar de andere te
    rennen en van het ene pelgrimsoord naar het andere te vliegen. Je bent
    spiritueel heel druk bezig, je doet veel vrome dingen. Maar je verzet je
    tegen je innerlijke verandering en loutering. Johannes is van mening dat
    de mens zich niet uitsluitend met zijn wil kan bevrijden van die
    geestelijke hebzucht. 'Wel past het de ziel, dat zij van haar kant
    probeert te doen wat zij maar kan om tot meer volmaaktheid te komen,
    om het waard te worden dat God haar de goddelijke kuur doet
    ondergaan, waarin zij geneest van alles waarvan zij zichzelf niet kon
    genezen. Want, hoeveel moeite de ziel ook doet, op actieve wijze kan
    zij zichzelf niet zo louteren, dat zij ook maar voor een klein gedeelte
    geschikt zou worden voor de goddelijke vereniging in volmaakte liefde,
    als God haar niet bij de hand neemt en haar loutert in het vuur dat voor
    haar donker is' (t.a.p. 70v.). God ontneemt de mens alle spirituele
    ervaringen, teneinde zijn streven om Hem voor zichzelf te bezitten te
    zuiveren. Soms is het goed voor ons wanneer God ons ons geloof en
    onze geloofszekerheid uit handen slaat, zodat wij met lege handen
    opnieuw op zoek gaan naar God.

    De vierde reiniging die door de donkere nacht tot stand wordt gebracht,
    heeft te maken met geestelijke ontucht. Het is de vermenging van
    goddelijke liefde en seksuele liefde. Seksualiteit en spiritualiteit horen bij
    elkaar. Mystici hebben hun spirituele ervaringen altijd onder woorden
    gebracht in een erotische taal. Alleen wanneer wij de seksualiteit
    integreren in de spiritualiteit, zijn we in staat om ons in liefde aan God
    over te geven. Johannes van het Kruis bedoelt met geestelijke ontucht
    een troebele vermenging van liefde voor God en seksualiteit. Ik ervaar
    de negatieve relatie tussen seksualiteit en spiritualiteit vaak bij mensen
    die te euforisch zijn. Wanneer iemand te euforisch spreekt over zijn
    liefde voor God, alsof hij uitsluitend God liefheeft en verder niets, ben
    ik altijd sceptisch. Euforie is vaak een vlucht voor seksualiteit. De
    ervaring leert dat mensen die euforisch spreken over hun liefde voor
    God, meestal seksuele problemen hebben. Ze hebben hun seksualiteit
    niet geďntegreerd in hun geestelijke leven. Hun seksualiteit leidt een
    eigen leven. De seksualiteit is ofwel geďsoleerd van hun spirituele proces
    ofwel vermengt zij zich op onbewuste en troebele wijze met hun liefde
    voor God. Dat leidt nooit tot helderheid en innerlijke zuiverheid.
    Integendeel, deze mensen merken vaak helemaal niet dat zij hun
    seksuele behoeften vervolgens ook uiten in hun relatie met mannen en
    vrouwen. Omdat zij hun verliefdheid op iemand met een ideologische
    aureool omgeven door deze een uiting van pure liefde voor God te
    noemen, zijn zij zich niet bewust van hun zeer vitale behoeften. De
    donkere nacht loutert de verschillende soorten liefde, zowel de liefde
    voor de mensen alsook de liefde voor God. In de liefde voor God mag
    beslist wel de kracht van je seksualiteit tot uiting komen. Maar het gaat
    erom in de extase van de liefde voor God jezelf te vergeten, in plaats
    van uitsluitend bezig te zijn met je euforische liefdesgevoelens.

    Het vijfde domein dat in de donkere nacht van de zintuigen moet
    worden gezuiverd, is de woede. Het is een ervaring die wij steeds weer
    kunnen opdoen bij spirituele mensen, namelijk dat ze vaak erg
    geprikkeld zijn en snel boos worden: 'Door het onbehagen dat ze met
    zich meedragen, krijgen ze een hekel aan de dingen waarmee ze bezig
    zijn. Ze worden gemakkelijk driftig om elke kleinigheid en soms is het
    zelfs zo, dat niemand hen kan uitstaan' (t.a.p. 75v.). Je zou denken dat
    spirituele mensen bijzonder evenwichtig en liefdevol zijn. Maar het
    tegendeel is vaak het geval. Daaruit blijkt dat ze niet beginnen aan hun
    spirituele proces om God werkelijk te zoeken, maar om door God
    mooie gevoelens te krijgen. Johannes vergelijkt zulke mensen met
    kleine kinderen. Zodra ze geen moedermelk meer krijgen, komen er
    gevoelens van onbehagen en onvrede in hen op. Mensen die blijven
    steken in een dergelijke infantiele vroomheid, zijn vaak ongenietbaar
    voor hun omgeving. Ze merken helemaal niet dat ze uitsluitend
    egocentrisch bezig zijn met zichzelf. Ook wanneer ze spreken over hun
    spirituele ervaringen, is het enkel religieus narcisme. Anderen
    observeren volgens Johannes constant hun medemensen bij hun
    geestelijke activiteiten. Ze oordelen streng over de anderen en dan 'doen
    ze alsof zij heer en meester van de deugd zijn' (t.a.p. 76). Ze worden
    streng in hun oordeel en denken daardoor de radicaliteit van Jezus te
    verwezenlijken. In werkelijkheid komt hun strengheid voort uit het
    onderdrukken en verdringen van hun eigen behoeften. Van die
    innerlijke strengheid kun je alleen maar worden bevrijd door het
    louteringsproces van de donkere nacht.

  2. #2
    Male Fantasy BlackBox's Avatar
    Ingeschreven
    Apr 2010
    Berichten
    3.966
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    398873

    Standaard

    De reiniging waar Johannes van het Kruis het over heeft, betreft niet
    zozeer de negen hartstochten die Evagrius Ponticus heeft beschreven.
    Bij Evagrius kun je spreken van een ethische reiniging. Mensen worden
    door hun spirituele proces in menselijk opzicht rijper, bewuster,
    helderder. Ze worden bevrijd van in moreel opzicht verkeerde
    houdingen. En het is bij Evagrius een psychische reiniging. De
    hartstochten vertroebelen de helderheid van de geest niet meer. Ze zijn
    geďntegreerd in het spirituele leven van de monnik. Contemplatie leidt er
    dus ook toe dat de ziel wordt gereinigd van alle verdrongen begeerten
    en driften. Mensen komen in contact met hun ware Zelf. De reiniging
    bij Evagrius leidt ertoe dat mensen zichzelf worden, dat ze innerlijke
    helderheid en vrijheid vinden.

    Bij Johannes gaat het vooral om de relatie met God. Het is de grootste
    bedreiging dat wij God vermengen met ons eigen ego. Wij gebruiken
    God voor onszelf. De spirituele dreiging om God voor jezelf te
    misbruiken, kan alle negen de 'logismoi' omvatten, waarvan Evagrius de
    werking zo indrukwekkend heeft geanalyseerd. De hartstochten kunnen
    onze relatie met God verstoren wanneer ze niet worden gezuiverd door
    het ascetische proces. Er bestaat een geestelijke hebzucht om je steeds
    meer spirituele kennis eigen te maken. Er bestaat geestelijke ontucht,
    wanneer iemand God misbruikt om in zichzelf extatische gevoelens op
    te wekken. Er bestaat een geestelijke zwelgpartij wanneer iemand
    hongerig is naar vormen van gebed, maar niet bereid is om zich te laten
    vallen in de armen van God. Bedroefdheid als zelfmedelijden en uiting
    van de teleurstelling dat God jouw verlangen naar mooie gevoelens niet
    in vervulling doet gaan, vertroebelt jouw liefde voor God. Woede kan
    zich richten tegen jezelf en tegen jouw gebrek aan godservaring. De
    acedia verscheurt je en maakt het voor jou onmogelijk om God te
    ontmoeten. Zucht naar roem kan je spirituele ervaringen tenietdoen.
    Wanneer je opschept over iedere ervaring van God, dan misbruik je
    God. Het gaat je dan niet om God, maar om jezelf.
    Iets soortgelijks gebeurt bij jaloezie. Je wilt spiritueler zijn dan de
    anderen. Ook in het geestelijke leven vergelijk jij je met anderen. Je
    vergelijkt het stadium dat jij in Jouw spirituele proces al hebt bereikt,
    met de stadia van de anderen. De ergste bedreiging is echter de hybris.
    Je identificeert je met een hoog ideaal en weigert je mens-zijn onder
    ogen te zien. Volgens C.G. Jung vallen juist mensen die zich
    identificeren met archetypische symbolen, bijvoorbeeld met het
    symbool van de profeet, de martelaar, de genezer, de heilige, de
    spirituele mens, aan deze bedreiging ten prooi. Wanneer jij je
    identificeert met een archetypisch symbool, word je blind voor je eigen
    behoeften. je merkt helemaal niet dat je onder de dekmantel van je
    hoge ideaal je vitale behoeften aan macht, erkenning en seksualiteit uit.
    De donkere nacht van Johannes van het Kruis wil mensen bevrijden
    van alle manieren om God voor zichzelf te claimen. Mensen ontdekken
    dat God God is, ze kunnen niet over Hem beschikken, Hij is geheel
    anders dan de mensen. Mensen moeten zich verzoenen met hun
    machteloosheid ten opzichte van God. Pas dan mogen ze soms de
    genade ervaren dat Gods liefde in hen wordt uitgestort, en dat ze één
    mogen worden met de onbevattelijke en onbegrijpelijke God.

    Anselm Grün - Rituelen voor lichaam en ziel

    Bron

  3. #3
    Male Fantasy BlackBox's Avatar
    Ingeschreven
    Apr 2010
    Berichten
    3.966
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    398873

    Standaard

    Enkele citaten van Anselm Grün:

    Omgaan met je schaduw
    Wie voor zijn schaduw wegloopt, die loopt zich dood. Hij komt nooit
    tot rust. Dat is waarschijnlijk de situatie van veel mensen die zich
    tegenwoordig bijna dood lopen, alleen omdat ze bang zijn dat ze hun
    eigen schaduw zullen tegenkomen, dat ze hun minder prettige kantjes
    zullen zien.
    (INNERLIJKE RUST, PG. 7)

    In de geborgenheid van de goddelijke liefde kunnen wij het wagen
    onze schaduw te verdragen zonder te schrikken. Door de schaduw
    van ‘Zijn vleugels’ verdwijnt het dreigende van onze schaduw.
    (INNERLIJKE RUST PG. 12)

    Zelfaanvaarding
    Alleen wanneer je afscheid neemt van de illusie dat je zo perfect
    kunt worden als je je misschien ooit had voorgesteld, groeien in
    jou langzaam lankmoedigheid en grootmoedigheid, ook ten opzichte
    van jezelf.
    (INNERLIJKE KRACHT, PG 95)

    Het doel van jouw leven is niet in de eerste plaats om grote dingen
    tot stand te brengen, maar om je eigen leven zo authentiek te leven,
    dat datgene wat God jou heeft geschonken voor deze wereld
    vruchtbaar wordt.
    (INNERLIJKE KRACHT, PG. 111)

    Levenskunst
    Als de wekker ‘s morgens gaat, kies dan voor het leven. Kies nu
    voor het leven. Dank God dat je leeft. En probeer de huidige dag
    te nemen zoals hij is. Het hoeft niet alleen maar vreugde te zijn.
    Maar als je kiest voor het leven, zul je ook in contact komen met
    je kracht, met je vitaliteit en met je blijdschap. Zelfs als je wordt
    getroffen door iets waar je om moet huilen.
    (BOEK VAN LEVENSKUNST, PG. 198)

    Vriendschap
    Een vriend is iemand die luistert naar de melodie van je hart -
    en jou deze weer voorzingt als je haar een keer hebt vergeten’.
    Een vriend luistert naar de melodie van mijn hart. En als ik deze
    melodie ben vergeten omdat ik van mijzelf vervreemd ben geraakt
    door de eisen die het leven van alledag aan mij stelt, dan zingt
    een vriend mij deze melodie voor. Hij laat mij weer zien wie ik ben.
    Een vriend herinnert mij aan datgene wat ik ten diepste ben.
    (BOEK VAN LEVENSKUNST, PG. 125)
    Laatst gewijzigd door BlackBox; 09-03-11 om 11:05.

  4. #4
    Male Fantasy BlackBox's Avatar
    Ingeschreven
    Apr 2010
    Berichten
    3.966
    Post Thanks / Like
    Reputatie Macht
    398873

    Standaard

    HET DOEL VAN JE WERK

    VOOR DE HEILIGE BENEDICTUS, die als vader van het Europese
    kloosterleven aan de wieg staat van onze cultuur, is het belangrijk dat
    monniken door hun werk in hun eigen levensonderhoud kunnen
    voorzien. Deze ervaring geeft hun het gevoel van innerlijke vrijheid.

    Als ik afhankelijk ben van weldoeners, word ik onvrij. En ik krijg het
    gevoel dat ik helemaal niet zelf leef, maar word geleefd. Mijn leven
    wordt door anderen bepaald. Wie zijn leven zelf in handen neemt,
    krijgt ook plezier in dit leven. Werken betekent: je leven zelf in-
    richten, creatief zijn, iets nieuws scheppen. Werken betekent daarom
    niet zozeer last en moeite als wel innerlijke tevredenheid en blijd-
    schap. Een Goot die blijkbaar sterke spieren maar weinig verstand
    had, verloor bij het rooien zijn bijl; deze kwam in het water terecht.

    Benedictus schoot hem te hulp. Hij hield de houten steel in het water
    en direct kwam de bijl vanuit het diepe water omhoog en
    hechtte zich weer aan het hout. Benedictus gaf de Goot zijn bijl
    terug met de woorden die de benedictijnen sindsdien boven hun
    werkplaatsen schreven: ‘Werk en wees niet verdrietig!’ Werken is
    blijkbaar voor benedictijnen een reden tot vreugde. Ze voelen dan
    dat ze leven. Ze weten dat ze nodig zijn. Dat is goed voor hun ziel.

    Met hun werk moeten monniken niet alleen voor zichzelf zorgen,
    maar ook voor anderen. Iedere vorm van werk staat in dienst van
    andere mensen. Dat geldt niet alleen voor de vandaag de dag steeds
    groter wordende dienstverlenende sector. Ook als een bedrijf goede
    auto’s produceert, staat het daarmee in dienst van mensen. De mensen
    kunnen vertrouwen op hun auto. En ze zijn er blij mee en hoeven niet
    bang te zijn dat de motor van hun auto onderweg uit elkaar valt.

    De buschauffeur die op tijd vertrekt en de bus op betrouwbare
    wijze bestuurt, staat in dienst van mensen. Ook al kent hij de passa-
    giers niet, hij zorgt er toch voor dat ze hun eindbestemming op tijd
    bereiken. Niet alleen de verpleegkundige en de arts, niet alleen de
    geestelijk verzorger en de therapeut staan in dienst van mensen. Bij
    hen voel je dat hun werk het doel heeft om mensen te helpen, ze te
    genezen en op te beuren. Maar iedereen die zijn werk goed doet,
    staat daarmee in dienst van mensen. Wij leven allemaal van de dienst
    van anderen. Het feit dat een ander blij is met de betrouwbaarheid
    van mijn werk, motiveert mij voldoende om zorgvuldig te werken.

    ‘ER ZIJN TWEE SOORTEN mensen: degenen die het werk doen en
    degenen die aanspraak maken op roem. Probeer bij de eerste groep
    te horen; daar is het getouwtrek minder erg.’
    De dochter van een beroemde politicus, die zelf kan bogen op
    grote prestaties, heeft dit gezegd: Indira Gandhi. Haar inschatting
    sluit aan bij het oordeel van een andere mensenkenner uit een geheel
    andere tijd en een geheel andere cultuur.

    De heilige Benedictus heeft dat namelijk al aan de kaak gesteld in
    zijn regel. Wie met zijn werk aanspraak maakt op roem, concentreert
    zich niet echt op zijn werk. Hij gebruikt het werk om zichzelf in het
    middelpunt te plaatsen. Wie zichzelf interessant probeert te, maken
    met zijn werk en zichzelf boven anderen plaatst, moet volgens
    Benedictus worden ontslagen en hij moet ander werk krijgen. Want
    er gaat — in de ogen van Benedictus — geen zegen uit van zijn werk.
    Zijn werk is geen creatief proces meer, naar uitsluitend een middel
    om een doel te bereiken. Het gaat zo iemand altijd alleen maar om
    zijn eigen roem, zijn eigen ego.

    Indira Gandhi heeft blijkbaar een soortgelijke ervaring opgedaan.
    Er zijn maar heel weinig mensen die werken omdat ze er plezier in
    hebben, omdat ze met hun werk in dienst staan van anderen, men-
    sen die — zonder bijbedoelingen — helemaal opgaan in hun werk. De
    meeste mensen die zich verschuilen achter hun werk, streven daar-
    mee andere doeleinden na. Ze willen niet geraakt worden door kri-
    tiek van anderen. Of ze willen door middel van hun prestaties roem
    verwerven. Het gaat hun alleen maar om zichzelf, niet om het werk
    en niet om de mensen voor wie dit werk nuttig en bevorderlijk zou
    kunnen zijn.

    Boek van levenskunst p. 80-81, Anselm Grün

Gelijkaardige Onderwerpen

  1. Johannes de 4de
    Door Insensitive in forum Wie schrijft die blijft
    Reacties: 0
    Laatste Bericht: 06-12-08, 22:09
  2. Johannes Eckhart
    Door Olive Yao in forum Islam en meer
    Reacties: 7
    Laatste Bericht: 08-05-07, 15:09
  3. Paus Johannes Paulus II overleden
    Door barfly in forum Het nieuws van de dag
    Reacties: 245
    Laatste Bericht: 08-04-05, 04:00
  4. Holibipastores over paus Johannes Paulus II
    Door Marsipulami in forum Het nieuws van de dag
    Reacties: 5
    Laatste Bericht: 04-04-05, 20:57
  5. Paus Johannes Paulus II overleden
    Door Couscousje in forum Wie schrijft die blijft
    Reacties: 69
    Laatste Bericht: 04-04-05, 20:42

Bladwijzers

Bladwijzers

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •