Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur - Pagina 16
  • + Plaats Nieuw Onderwerp
    Pagina 16/17 EersteEerste ... 6151617 LaatsteLaatste
    Resultaten 151 tot 160 van de 162

    Onderwerp: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

    1. #151
      Eric de Blois Rob Gosseling's Avatar
      Ingeschreven
      Jul 2016
      Locatie
      Chili, Región Aysén
      Berichten
      4.588
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      17

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Citaat Oorspronkelijk geplaatst door knuppeltje Bekijk Berichten
      Jawel, nog steeds. Ging deze topic over geschiedenis, dan? Ik zal toch zeker niet iets gemist hebben.
      Nou ja, je had het over een lijk van zeven jaar. Dat is toch geschiedenis.

    2. #152
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      24.352
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011804

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Revisor Bekijk Berichten
      Dan ken je mij niet goed genoeg. Wijs altijd dat soort acteurs, schrijvers etc.. af. Denk bijvoorbeeld aan Hafid Bouazza en Bouzemoer die ik hier vaak genoeg op de korrel genomen heb.

      Zelf kijk ik bijna nooit naar dat soort onzinfilms. Vrijwel alle films, series waar Marokkanen in gespeeld hebben, heb ik niet gezien. Precies om de reden dat ze toch misbruikt worden. Marokkanen fungeren alleen om vooroordelen te bevestigen en/of ze3ma taboes te doorbreken.

      Ik heb trouwens ook eens een Marokkaanse ''acteur'' geholpen bij zijn sollicitatie. Heb hem een paar gedichten gegeven die hij gebruikt heeft om zijn CV op te kalefateren. Heb hem toen al gewaarschuwd dat ik op hem neer zou kijken als hij zich liet gebruiken als crimineel en slechte Marokkaan. Ja hoor, hij heeft nooit een andere rol gehad dan crimineel en onderdrukkende oudere broer, o.a. GTST.

      Het meeste werk wat hij kreeg was fungeren als oefenmateriaal voor de Politie. Ze lieten agenten trainen op ze3ma criminele Marokkanen en hoe je met ze om moest gaan.

      Gewoon ezels die te koop zijn. geen trots en eer.

      Maryam Hassouni rekent af met giftige filmindustrie

      31 oktober 2022 - 20:00 - Cultuur

      ©

      De Marokkaans-Nederlandse actrice Maryam Hassouni maakt al sinds haar vijftiende een indrukwekkende carrière als actrice. Ze brak door met de televisieserie Dunya & Desie en won kort daarna als eerste Nederlandse actrice een Emmy. Maar Hassouni is nu klaar met de theater- en filmwereld. In haar recent verschenen boek ’Wat de fak’, onthult de actrice de misstanden waarmee ze in de film- en tv-industrie te maken kreeg.

      ’Wat de fak’ is volgens de 37-jarige schrijfster geen wraakroman. Met het boek wil ze vooral begrijpen waarom ze zo vaak over haar eigen grenzen is gegaan. Het boek begint met een getuigenis over een aanranding door een regisseur op haar 19e. "Tijdens een repetitie voor een toneelstuk, door een man die ouder was dan mijn vader. Mijn agent heeft dat aangekaart bij het productiehuis, wat ertoe leidde dat ik uit de productie werd gezet en niet uitbetaald kreeg voor het werk dat ik al had verricht. Bovendien kwam ik op een zwarte lijst terecht. Wat ik op mijn 19e leerde, was dat als je wil groeien in de filmindustrie, je moet zwijgen. Wat de fak gaat over hoe de industrie misstanden op allerlei slinkse wijzen in de doofpot stopt. Hoe de industrie mensen die aan de bel trekken op weg naar de uitgang begeleidt. De film- en televisie-industrie is in mijn ogen fout en corrupt. Als je je mond opentrekt, trek je aan het kortste eind", vertelt Hassouni aan De Telegraaf.

      Hassouni kiest ervoor om in haar boek geen namen te noemen van de mensen die over de schreef zijn gegaan. "In de berichtgeving over machtsmisbruik en seksueel grensoverschrijdend gedrag staan vaak de daders centraal. Ik heb er juist voor gekozen de vrouw uit de anonimiteit te halen en de focus op haar verhaal te leggen, legt ze uit. Van een aantal daders is de identiteit wel makkelijk te achterhalen. "Iedereen is vrij om op zoek te gaan naar wie is wie? Maar dat is niet interessant. Het gaat om het verhaal van de vrouw, mijn verhaal. Dat verhaal heb ik geschreven aan de hand van herinneringen, maar ook documenten, appjes, mails, die ik allemaal heb bewaard al die tijd en gebruikt. Daardoor kwam ik erachter dat mijn geschiedenis veel pijnlijker was dan ik dacht. Ik heb met veel schaamte teruggekeken toen ik dat teruglas. Bijvoorbeeld: waarom ben ik meegegaan met een regisseur naar Italië toen hij daarop aandrong, terwijl ik niet wilde? Waarom heb ik, terwijl ik niet wilde, door aandringen van anderen toch die serie gedaan die me uiteindelijk opbrak? Constant dingen tegen mijn zin in."

      "Iemand als Dick, een bekende regisseur, is nou eenmaal de baas" legt ze uit. "Ik leefde destijds met het idee dat ik afhankelijk was van hem. Als hij niet blij is met mij, cast hij iemand anders in de hoofdrol. Je weet dat het niet normaal is als hij je eindeloos belt of manipuleert om in Italië aan een film te werken en je dan probeert het bed in te krijgen. Maar je staat er alleen voor. Iedereen weet dat er veel niet koosjer is en tegelijkertijd kijkt iedereen weg. Je moet zelf leren omgaan met dit structurele geweld binnen de industrie. Het gaat om mensen die misbruik maken van hun machtspositie. Vrouwen zijn er ook onderdeel van. Je denkt: een vrouw begrijpt mij wel, maar zij zitten ook gevangen in datzelfde giftige systeem en zeggen dingen als: even doorbijten, zo gaat het nou eenmaal."

      In haar boek vertelt de actrice ook over racistische stereotyperingen en opmerkingen waar ze meermaals mee geconfronteerd werd. "Toen ik in 2006 een Emmy won voor beste actrice als eerste Nederlander en Marokkaan, kreeg ik van iemand bij de publieke omroep te horen dat ik die prijs niet had gewonnen omdat ik een goede actrice was, maar omdat ik Marokkaans ben en die zijn op dit moment ’hot’. Ook bij dit soort opmerkingen leer je te zwijgen, als je daar iets van zegt, ben je ongezellig, kan je niet tegen kritiek of ben je overgevoelig, en wordt het alleen maar erger". Ze moest ook vaak stereotyperende rollen spelen waarin ze zichzelf niet herkende. "Er zijn drie categorieën qua rollen als je een Marokkaanse achtergrond hebt: je zit in een verhaallijn met betrekking tot terrorisme, iets met criminelen of je bent slachtoffer van je barbaarse zandbakcultuur: boze broer, boze vader, schande, schaamte. ’Ik slacht je als een offerschaap!’. Haha. Of een combinatie van alle drie. Ik weet niet hoe vaak ik in een film ben uitgehuwelijkt en broertjes had die mij het leven zuur maakten. Dat is in Nederland het idee van diversiteit." Volgens haar speelt dit vandaag nog steeds.

      Toen ze nog één keer een grote rol in een tv-serie aannam liep dat ’fataal’ af. Ze werd gepest en seksueel geïntimideerd door haar tegenspeler ’Henk’. Hij sloeg haar meermaals op set tijdens een scène op haar kont en stuurde haar brute seksvideo’s toe. Maar hiermee werd niets gedaan. "Wederom was het: je moet ermee dealen, je moet het negeren. Hij is nou eenmaal zo. Dus ik werd gedwongen om me aan te passen aan alle misstanden en het grensoverschrijdende gedrag. Tot het voor mij onmogelijk werd nog langer mijn werk te doen en ik genoodzaakt was eruit te stappen. Vervolgens werd door de omroep een zogenaamd onafhankelijk onderzoek ingesteld dat van geen kant deugde. In plaats van de misstanden te onderzoeken werd dit onderzoek gebruikt om karaktermoord op mij te plegen. Het was een smaadschrift." Inmiddels acteert Hassouni nog zelden. Ze houdt zich bezig met projecten om bepaalde makers te steunen of omdat het makkelijk geld verdienen is. Daarnaast richt ze op het schrijverschap. "Waar de filmindustrie mij monddood maakt, stimuleert de uitgeverij mij juist om te spreken. Ik ben nu niet meer bang voor een zwarte lijst. Ik ben blij toe", zegt Hassouni. "Mij niet meer bellen, alstublieft!"


      https://www.bladna.nl/maryam-hassoun...rie,43673.html
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    3. #153
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      24.352
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011804

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Ze is dus niet alleen cinematologisch misbruikt, maar ook sexueel.
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    4. #154
      Very Important Prikker SportFreak's Avatar
      Ingeschreven
      Apr 2002
      Leeftijd
      92
      Berichten
      98.980
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      2757436

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Revisor Bekijk Berichten
      Ze is dus niet alleen cinematologisch misbruikt, maar ook sexueel.
      Als je in witte cultuur wilt slagen dan kleren uit

    5. #155
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      24.352
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011804

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Vind het wel zielig voor haar. Als naieve puber in een wereld stappen die ze op latere leeftijd pas echt door heeft.
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    6. #156
      Hugo mrz's Avatar
      Ingeschreven
      Oct 2002
      Locatie
      Leiden
      Berichten
      11.024
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      48994

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Ja. Ik ben tegen geweld!



      Yes, you can eat less meat and FISH AND save the world!!! Yes you can!!!!

      http://www.soundcloud.com/hugo32

    7. #157
      Hugo mrz's Avatar
      Ingeschreven
      Oct 2002
      Locatie
      Leiden
      Berichten
      11.024
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      48994

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Yeah right...

      En dit is een nummer NA toen de "verdict" het al gebeurd was.



      My god!!!!

      De wereld is er helaas niet slimmer op geworden

      Nog steeds meganummer... btw!

      Wel wat langer dan origineel...

      Die met tijdsbesef "speelt", dat was de "grap":

      Yes, you can eat less meat and FISH AND save the world!!! Yes you can!!!!

      http://www.soundcloud.com/hugo32

    8. #158
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      24.352
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011804

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Maryam Hassouni.Beeld Patrick Post

      Interview
      Maryam Hassouni


      Actrice Maryam Hassouni: ‘Sommige regisseurs deden alles om mij als Marokkaanse uit de kleren te krijgen’

      Haar boek Wat de fak is geen afrekening, zegt ze. Maar actrice Maryam Hassouni (37) is wel klaar met de theater- en filmwereld. Ze wil stoppen met acteren. ‘Op de set was ik vaak ‘het Marokkaantje’ of ‘het Zwarte Gat’.’

      Ally Smid 31 oktober 2022

      De schokkendste passage staat al in het begin van haar boek. Als lezer voel je het niet aankomen. Maryam Hassouni is dan 19. In de jaren ervoor schitterde ze als Dunya in de tv-serie Dunya & Desie, over het leven van twee pubermeisjes uit Amsterdam-Noord. Een natuurtalent, wordt gezegd.

      Dan wordt ze gevraagd voor een theaterstuk om een moslima met hoofddoek te spelen. Om serieus te worden genomen, wil ze ook toneelervaring hebben, dus ze neemt de rol aan. De repetities zijn niet echt plezierig. De regisseur van het stuk is kort aangebonden en brengt sommige acteurs aan het huilen.

      In de pauze van zo’n repetitiedag is Hassouni ineens met hem alleen. Hij nadert haar van achteren, knijpt in haar billen en drukt z’n piemel tegen haar aan. Diezelfde dag nog wil hij dat ze een tongzoenscène oefent met haar tegenspeler. Steeds is hij niet tevreden. Hij wil meer zien. Heftiger zoenen moeten ze. Nog heftiger.

      Hassouni besluit de aanranding bij haar agente aan te kaarten. Die schrikt, maar vertelt haar later ook dat het productiehuis heeft besloten dat ze weg kan blijven, niet uitbetaald wordt en ook niet hoeft te verwachten dat ze haar ooit nog voor een andere rol benaderen.

      Tien jaar later hoort ze van een collega dat het verhaal ging dat ze was vertrokken omdat ze verliefd was geworden op haar tegenspeler. Dat leerde haar dat als ze in deze wereld verder wilde komen, ze moest zwijgen. Want mensen die haar zouden moeten beschermen deden dat niet. Zelfs haar agente niet, een vrouw.

      Hassouni heeft in Wat de fak alles opgeschreven wat haar overkwam en waarom ze denkt dat de wereld van theater en film ‘verrot’ is. En dat heeft niet alleen met grensoverschrijdend gedrag te maken, ook met clichérollen waar zij als Marokkaans-Nederlandse actrice voor werd gevraagd. Na de aanslagen van 2001 zien regisseurs haar graag in de rol van een moslima die wordt uitgehuwelijkt of juist haar religie vaarwel zegt.

      Als we Hassouni spreken in een kamer bij haar uitgever De Bezige Bij in Amsterdam, gaat het al snel over de mannen die ze in het boek opvoert van wie ze last heeft gehad. Zeker één regisseur is met een paar muisklikken te achterhalen.

      Je bent zo kwaad dat je geen zin had om ze onherkenbaarder te maken?

      “Het gaat niet over wie wie is. Ik ben vooral kwaad op het systeem van de filmindustrie. Ik heb de namen gefingeerd. Maar ik moet ze opvoeren, want dit moet wel verteld worden.”

      Er zijn inmiddels intimiteitscoördinatoren. En grensoverschrijdend gedrag ligt in de cultuursector onder een vergrootglas.

      “Toen ik begon, was er volop sprake van racisme, seksisme en patriarchaal denken. Nu is de sector zich er meer van bewust, maar ik ben nog niet zo positief. In het bijzonder voor vrouwen blijft de theater- en filmsector onveilig. Dat hoor ik nog steeds. Sinds collega’s weten dat ik met een boek bezig ben, komen ze naar me toe met verhalen.

      “Als een producent hoort dat je klachten hebt, ben je een last, willen ze van je af. Naar aanleiding van één tv-serie, waar ik aan meedeed, zijn maar liefst twee zogenaamd onafhankelijke onderzoeken gedaan na klachten van mij en collega’s. In die serie maakte een tegenspeler, ik noem hem Henk, het mij onmogelijk mijn werk te doen door pesterijen en intimiderend gedrag. Bij die onderzoeken was het gewoon de slager die z’n eigen vlees keurde. En de omroep bleef buiten schot.”

      Op een gegeven moment ga je met de regisseur, die je Dick noemt, naar een huisje in Italië om het idee voor een film uit te werken. Waarom deed je dat? Het is niet prettig, hij komt te dichtbij, begluurt je zelfs.

      “Ik ken hem al vanaf mijn 18de. Ik zat gevangen in een droom, wilde een goede actrice worden. Ik wist: er zijn viespeuken, daar moet ik mee dealen. Hij wilde met mij samen aan het idee voor een film werken, en ik wilde de hoofdrol hebben. Uiteindelijk bleek Dick een ziekelijke obsessieve geest en heb ik de samenwerking verbroken. De film is nooit gemaakt. Ik heb vaak dingen gedaan die niet goed voelden. En omdat mensen om mij heen wegkeken, twijfelde ik steeds aan mezelf. Ik ging in de overlevingsstand: pleasen en meelachen, tot mijn lichaam niet meer kon.”

      Je nam weleens zes bètablokkers op één dag. Nota bene niet lang nadat je een Emmy had gewonnen, de grootste Amerikaanse tv-prijs.

      “Die Emmy kreeg ik in 2006 voor mijn hoofdrol in de tv-film Offers van Dana Nechushtan. Die pillen, die je minder nerveus maken, nam ik niet lang daarna bij opnames van een tv-serie waarbij ik in een scène stelselmatig werd vergeten. De regisseur vergat dat ik er ook in zat. Dus elke keer als we een scène gingen repeteren op de set moest iemand de regisseur erop wijzen dat ik ook in die scène zat, ‘wat doen we met Maryam?’

      Dat beangstigde mij. Ik raakte in paniek. Ik wilde niet worden vergeten en ook geen racistische opmerkingen horen. Collega’s die ik eerder nooit sprak, vroegen dingen als: Hé jij gelooft toch in Allah? Mij werd ook gevraagd: ben jij besneden, uitgehuwelijkt? Ik werd vaak niet bij mijn naam genoemd, maar ik was ‘het Marokkaantje’ of ‘het Zwarte Gat’.”

      Het Zwarte Gat?


      “Ja, geen idee waarom. En als ik het aankaartte vonden ze me ongezellig, of: je kunt niet tegen een grapje. Dat leer je te slikken.”

      Je schrijft dat je veel film- en tv-scripts hebt gezien vol clichés over niet-westerse personages. Dat was de rol waarmee je de Emmy won ook.

      “Ja, ik speelde een Palestijnse zelfmoordterroriste. Maar de rol was wel gelaagd, de film liet je wel in haar hoofd kijken.”

      Later werd je in een oorlogsfilm gevraagd naaktscènes te spelen, je stelde eisen: geen tepels en vagina in beeld.

      “Ja, dat lijken redelijke eisen, maar uiteindelijk vond de regisseur mij te lastig. Hij wilde niet meer met mij werken. Later hoorde ik dat voor mijn opvolgster de naaktscènes waren geschrapt. Of zij – nu een heel bekende, witte actrice – het ook niet pikte, weet ik niet. Een andere regisseur mailde mij ook een keer dat ik moest beseffen dat ik als niet-westerse in een westerse wereld psychologisch minder ontwikkeld was. Van weer een andere regisseur kreeg ik eens een regietip. ‘Onthoud dit’, zei hij: ‘bij mannen wil ik in hun hoofd kijken, bij vrouwen in hun broekje.’ Sommige regisseurs deden alles om mij als Marokkaanse vrouw uit de kleren te krijgen. Om mij te bevrijden of zo, haha, ik weet het niet.”

      Die Emmy heeft je niet verder geholpen, lijkt het. Hoe kan dat?

      “In Nederland vieren we geen talenten. Als je normaal doet, doe je al gek genoeg. Zoiets. Ik dacht: nu hoor ik erbij, nu komen de mooie rollen. Het enige wat ik wilde, was gezien worden. Maar dat gebeurde niet. Dus ik ging zover dat ik mezelf letterlijk onzichtbaar maakte in de hoop dat mensen mij zagen.”

      Hoe bedoel je?


      “Nou, ik ging mezelf whitewashen: ik verfde mijn haar lichter, en mijn wenkbrauwen, en epileerde ze tot ze heel dun waren. Ik heb jaren niet in de zon gezeten, om maar niet te bruin te worden. Nu doe ik het wel. Ik ben net terug van Malta, ik kon er echt van genieten. Als ik er op terugkijk, nu met dit boek, komt er zoveel schaamte bij me naar boven. Ik wilde er zo graag bij horen.”

      De media zagen je wel.


      “Ik stond in Amerikaanse kranten, in Marokkaanse, in Nederlandse, op de voorpagina zelfs, ik had geschiedenis geschreven: de eerste Marokkaans-Nederlandse actrice met zo’n prijs. Maar de tv- en filmsector zwegen. Niet lang daarna werd ik gevraagd voor de rol van co-assistent in een interessante ziekenhuisserie. Toen ik had toegezegd veranderde het script, het ging ineens om een receptioniste in een makelaarskantoor. Een figurantenrol.”

      Wanneer besloot je tot dit boek?


      “In september vorig jaar. Ik heb het geschreven aan de hand van mijn herinneringen en documenten. Ik heb een neurotische vader die altijd alles bewaart, want stel dat een papier nog eens van pas komt. Dat heeft hij mij geleerd. Als immigrant in Nederland moet je altijd kunnen bewijzen dat je bestaat. Ik kon er vanwege auteursrecht niet uit citeren, maar ik heb alle contracten bewaard, mails, brieven. Ook die van Rita Verdonk.”

      Van Rita Verdonk?


      “Ja, die was toen VVD-minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie. Zij feliciteerde me met mijn Emmy. Niet de staatssecretaris voor cultuur, maar de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, haha.”


      Uit het onderzoeksdossier over wat er misging tijdens de opnames van die tv-serie heb je wel letterlijk geciteerd.


      “Ja, omdat ik vind dat de politiek er iets aan moet doen. En wel het ministerie van justitie en veiligheid, omdat de onderzoeker met een vergunning van dit ministerie dit broddelwerk heeft afgeleverd. Er is blijkbaar geen enkele controle hierop. Dat is kwalijk.”

      Heb je ook positieve ervaringen met regisseurs?


      “Jazeker. Tuurlijk. Dit boek is geen afrekening. Het is een zelfonderzoek. Waarom is mijn leven zo gelopen? Als volwassen vrouw kijk ik terug: hoe komt het dat ik over mijn grenzen heenging? Ik deed het zelf. Niemand heeft mij bedreigd om dingen te doen die ik niet wilde doen. Maar omdat ik die droom had en gezien wilde worden, dacht ik: ik moet wel, en aan de witte man met macht moest ik bewijzen dat ik even vrij was was als een witte vrouw.”

      Hoe gaat het nu met je?


      “Goed. Het schrijven was heel intens, maar het had een louterende werking.”

      Acteer je nog?


      “Heel soms. Ik doe één project in de anderhalf jaar, een klein rolletje of om makers te steunen. Binnenkort ben ik te zien in de serie Sleepers op Videoland. Daarin speel ik Vic, rechercheur veiligheids- en integriteitszaken.”

      Symbolisch.


      Ja! Het liefst zou ik helemaal willen stoppen met spelen. Dat gaat ook gebeuren. Maar de huur moet worden betaald. Ik wil echt gaan schrijven. Eerder schreef ik al een kinderboek en twee filmscenario’s. Nog steeds merk ik dat de wereld niet zit te wachten op scripts van etnische vrouwen die niet gaan over criminaliteit, slachtoffer zijn van je eigen cultuur of terrorisme.”

      Waren de afgelopen jaren weggegooide jaren?


      “Het was toch de filosoof Sören Kierkegaard die zei: Het leven wordt voorwaarts geleefd, maar achterwaarts begrepen? Stel dat ik op school geen auditie had gedaan voor Dunya & Desie, hoe was mijn leven dan gelopen? Ik hoop echt dat er wat gaat veranderen in deze sector. Maar dat zal wel twintig tot dertig jaar duren.”

      Maryam Hassouni: Wat de fak. De Bezige Bij, 240 blz, € 21,99.


      Wie is Maryam Hassouni?


      Maryam Hassouni (Amsterdam, 1985) groeide op in een Amsterdams-Marokkaans gezin en debuteerde op haar vijftiende als actrice. In 2006 won ze een International Emmy Award voor haar hoofdrol in de tv-film Offers. Op het Nederlands Film Festival van 2007 koos de Van den Ende Foundation haar tot hét gezicht van haar generatie acteurs. Vervolgens deed Hassouni een toneelopleiding in New York. Ze speelde onder meer in Flikken Rotterdam, Voetbalmaffia en Oogappels. Tussen het acteren door rondde ze een studie Engels af aan de UvA.



      https://www.trouw.nl/cultuur-media/a...jgen~b8c4198d/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    9. #159
      Very Important Prikker
      Ingeschreven
      Apr 2011
      Berichten
      3.467
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      5689

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur

      Ik kwam haar een keer tegen in Amsterdam met zo'n theatergezelschap in een theatercafe. Ze kwam tegen me aan staan tegen de bar met haar rug naar me toe. Het was donker, dus zij kon niet weten dat ik lelijk was. En misschien dacht ze: hey, een collega van buitenlandse afkomst! Of misschien stond ik daar mysterieus te doen voor gratis en had ze het niet door. Eindstand: ik betastte haar volledig. Toen ik klaar was, ze bleef haar kontje maar tegen mn hand duwen, liep ik weg. Ik groette random mensen richting de uitgang omdat ik me schuldig voelde.

      Misschien heb ik bijgedragen aan haar slechte ervaringen in dat wereldje.

      Maw: opsoute met alweer een jankverhaal. Ziel verkopen, of geen ziel verkopen.

    10. #160
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      24.352
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011804

      Standaard Re: Eerste kusscene Dunya, Maryam Hassouni met joodse acteur




      Vrijwel hetzelfde verhaal/ervaring als Maryam.
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    + Plaats Nieuw Onderwerp

    Bladwijzers

    Bladwijzers

    Forum Rechten

    • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
    • Je mag geen reacties plaatsen
    • Je mag geen bijlagen toevoegen
    • Je mag jouw berichten niet wijzigen
    •