Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ - Pagina 2
  • + Plaats Nieuw Onderwerp
    Pagina 2/8 EersteEerste 123 ... LaatsteLaatste
    Resultaten 11 tot 20 van de 74

    Onderwerp: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

    1. #11
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Moroccan Aircraft Will Return 3,800 Enslaved Migrants from Libya

      By Amira El Masaiti - December 1, 2017

      Horrific Conditions Faced by Moroccans Migrants Stranded in Libya

      Rabat – The closure of the AU-EU Summit bore fruitful progress towards the liberation of the alleged slaves detained in Libya. In the upcoming days, 3,800 enslaved migrants are expected to be freed and returned to their home countries. Morocco will put its airplanes at the disposal of the AU to help speed up the operation.

      The complete release of the estimated 700,000 African slaves in Libya is a far cry. But nevertheless, the AU-EU summit has began its action plan to “repatriate all migrants from Libya” with a modest target of 3,800.

      “As part of African solidarity efforts,” Morocco “quickly affirmed” that it will mobilize its airplanes to help return the detainees to their home countries, said Josephine Mayuma Kala, special representative of the president of the AU Commission. The number of the aircraft is not yet determined.

      Kala said that the role of Morocco as well as the contribution of King Mohammed VI to strengthening the partnership with the African continent has been greatly appreciated. A Grain of Sand in Libya’s Harsh, Remote Desert

      The targeted 3,800 migrants to be evacuated are detained in a camp near Tripoli, the easiest slave market zone to access.

      “The Libyan government told us that there are 42 camps, and there are certainly more than that,” Moussa Faki Mahamat, the chairman of the African Union Commission (AU), told Agence France Presse.

      The latest statistics from the International Organization for Migration (IOM) revealed that 15,000 migrants are in detained in centers controlled by the Libyan National Unity Government and were handed over to militias loyal to the current government.

      In order to profit from selling migrants, the militias have set up a well-organized network of human trafficking: They kidnap and torture migrants before phoning families and ordering them to pay ransoms, according to AFP.

      The dominance of the militias has made the majority of camps where human are bought and sold hard to access. “First we must start by retrieving those who are in camps easy to access,” an AU member told AFP. This year has seen 13,600 migrants retrieved. For William Lacy Swing, the director of IOM, this is a positive step, reports AFP.

      However, Swing says that the countries concerned must send emissaries to identify their nationals and provide them with papers before they can be deported back. “We can only repatriate volunteers,” he added. Morocco on the Go

      A delegation from the Moroccan embassy in Tunis paid a visit to the Zouara detention center in northwest Libya on Tuesday, November 28, to take the fingerprints of about 235 migrants detained in the center and verify their identity, reported the news outlet Telquel.

      This is a major step forward taken by the government towards the repatriation of Moroccans stranded in Libya.
      Representatives of the Moroccan embassy in Tunis crossed the Tunisian-Libyan border to reach Zouara, as was confirmed by the director of the detention center, Anouar Abu Dib, and by the migrants in Libya themselves.
      In addition to the fingerprints taken, passes will be given to those who did not or no longer have passports.


      https://www.moroccoworldnews.com/201...igrants-libya/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    2. #12
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Marokkaanse Sahara: nieuwe landen gaan erkenning Polisario intrekken

      30 november 2017 - 17:30 - Marokko


      Marokko is een diplomatiek offensief begonnen om een oplossing te vinden voor de Sahara kwestie. Meerdere landen zouden bereid zijn om hun erkenning van de Polisario in de komende weken in te trekken.

      In een interview met EFE verklaarde minister Nasser Bourita van Buitenlandse Zaken dat meerdere Afrikaanse landen hun erkenning van de Arabische Democratische Republiek Sahara gingen intrekken. "Ik kan jullie vertellen wie dat zal doen, onder meer Malawi. Morgen zullen andere landen volgen. Het zal zo blijven doorgaan."

      Volgens Bourita "bestaat de Arabische Democratische Republiek Sahara niet en zal het nooit bestaan" voor Marokko. De aanwezigheid van de leider van de Polisario Brahim Ghali in dezelfde zaal als Koning Mohammed VI tijdens de top EU-Afrika brengt daar geen verandering in. De "separatistische delegatie is onzichtbaar voor Marokko".

      "Men mag de vijanden niet meer laten vooruitgaan en beslissen", aldus de bewindsman volgens wie "Marokko een offensieve aanpak heeft besloten om geen lege stoel meer te laten".


      https://www.bladna.nl/marokkaanse-sa...rio,19269.html
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    3. #13
      ((((0\_/0)))) Oiseau's Avatar
      Ingeschreven
      Nov 2012
      Locatie
      Overal thuis.
      Berichten
      24.635
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      3614773

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Moroccan Aircraft Will Return 3,800 Enslaved Migrants from Libya

      By
      Amira El Masaiti -

      December 1, 2017

      Morocco will put its airplanes at the disposal of the AU to help speed up the operation.The complete release of the estimated 700,000 African slaves in Libya is a far cry. But nevertheless, the AU-EU summit has began its action plan to “repatriate all migrants from Libya” with a modest target of 3,800.“As part of African solidarity efforts,” Morocco “quickly affirmed” that it will mobilize its airplanes to help return the detainees to their home countries, said Josephine Mayuma Kala, special representative of the president of the AU Commission. The number of the aircraft is not yet determined.Kala said that the role of Morocco as well as the contribution of King Mohammed VI to strengthening the partnership with the African continent has been greatly appreciated.A Grain of Sand in Libya’s Harsh, Remote Desert

      .................................................. ...........

      Qaddafi zou nu lichtjes met een groot grijns in zijn graf draaien!
      En zeggen dat de LibiŽrs hebben voor hun vrijheid in opstand gekomen en gestreden..
      Pechvogels tot slaven houden laat zien dat LibiŽrs niet beter dan een Qaddafi verdienen.

    4. #14
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Ons geweten mag niet stoppen bij de grens

      Dat Afrikaanse jongeren in LibiŽ als slaaf worden verhandeld, is het rechtstreeks gevolg van het Europese migratiebeleid, schrijft Kiza Magendane.

      2 december 2017



      Migranten in het Tariq al-Matar detentiecentrum, even buiten de Libanese hoofdstad Tripoli. Foto's Jeff Pachoud/ AFP


      Kiza Magendane (1992) studeerde politicologie en is publicist. In 2007 is hij als vluchteling naar Nederland gekomen.

      Vorige week zat ik koffie te drinken en een boek te lezen in een hippe koffietent in het centrum van Brussel. Het personeel was jong, vriendelijk en divers. Een paar uur daarvoor hoorde ik op een lokale radiozender een parlementslid stellen dat deze diversiteit van haar jeugd een kracht voor Brussel is, iets om trots op te zijn. Ik keek naar de lange, vrouwelijk barista met dreadlocks achter de balie. Ik vroeg mij af of zij net als ik oorspronkelijk uit de Democratische Republiek Congo komt, of uit een ander Afrikaans land. Daarna stond ik stil bij het feit dat het zestig jaar geleden ondenkbaar was dat ik als een Congolese man een boek van een Afro-Amerikaanse schrijver in het centrum van het multiculturele Brussel zou lezen, terwijl een ‘witte’ jongeman mij koffie zou inschenken. Er is vooruitgang, zo lijkt het. Maar het knaagde ook, want, vooruitgang voor wie? In iedere geval niet voor Afrikaanse jongeren die in LibiŽ als slaven worden verhandeld. En dat in 2017.

      Ik was in Brussel voor een conferentie over de Europees-Afrikaanse betrekkingen in het Europees Parlement. Het gold als voorproefje van de EU-Afrika-top die afgelopen woensdag en donderdag in Abidjan (Ivoorkust) plaats vond. Sinds 2000 vindt deze top driejaarlijks plaats. Het doel ervan is armoede terugdringen en het realiseren van vrede, veiligheid en democratisering op het Afrikaanse continent. Dit jaar had deze top ‘jongeren’ als thema. Want zowel Afrikaanse als Europese leiders zien Afrikaanse jongeren als ‘pain in the ass’. Afrikaanse jongeren willen democratische inspraak en economische vooruitgang, iets wat de meeste Afrikaanse leiders maar niet lukt om te leveren. Daarom zijn ze bang voor Afrikaanse jongeren en is de migratie van deze jongeren naar Europa een verlossing. Bovendien sturen migranten geld naar huis, drie keer meer dan alle ‘ontwikkelingshulp’ bij elkaar.

      Europese leiders op hun beurt zien Afrikaanse jongeren als een last. Een breed gedragen consensus op het continent van John Stuart Mill luidt: de immigratie van Afrikaanse jongeren is een gevaar voor de Europese verzorgingsstaat, cultuur en veiligheid. In Nederland laten Wilders, Buma en Rutte regelmatig dit geluid horen. Zelfs hun linkse collega’s ondersteunen het idee dat er een onderscheid tussen ‘politieke vluchtelingen’ en ‘gelukzoekers’ gemaakt moet worden, en dat de laatste hier niets te zoeken hebben.

      Op de conferentie in Brussel benadrukte Antonio Tajani, de voorzitter van het Europees Parlement, net als andere Europese kopstukken, dat de demografische groei in Afrika een bedreiging voor Europa vormt. Het feit dat Afrika 2,4 miljard mensen in 2050 zal dragen, bleef niet onbenoemd. Europese politici hebben naar hun burgers toe de verantwoordelijkheid om jonge Afrikaanse migranten tegen te houden of terug te sturen, vertelde Tajani. De gedachte achter deze redenering is simpel: je moet als individu je heil binnen jouw natiestaat zoeken. Om deze gelukzoekende Afrikaanse jongeren in hun landen van afkomst te houden, is de EU bereid miljarden in hun continent te investeren.

      Zo heeft de EU het zogenaamd ‘EU Emergency Trust Fund for Africa’, bedoeld voor Afrikaanse regio’s met de meeste, jonge emigranten. Het bedraagt 3,2 miljard euro. Daarnaast heeft de EU het zogeheten Afrikafonds van 44 miljard euro, om ‘ontwikkeling in de regio’ te realiseren, opdat Afrikaanse jongeren niet meer naar Europa komen.

      Wie kritisch kijkt, weet natuurlijk dat Afrika geen Europees geld nodig heeft, maar eerlijke handel. Alle economische modellen laten zien dat als de EU haar eigen markt niet draconisch zou beschermen en ophoudt met dumpen van haar overproductie in Afrika, het miljarden in de Afrikaanse schatkisten zou opleveren. Daarnaast stromen honderden miljarden illegaal uit Afrika naar Europa door belastingontwijking.

      Bovendien is 44 miljard euro op een continent van een miljard mensen een druppel in de oceaan. Maar het is een patroon sinds 2000: de EU die met miljarden smijt bij hopeloze Afrikaanse leiders met migratiestop als strenge voorwaarden daartegenover. Los van gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing voor de effectiviteit ervan, welke morele prijs willen Europese landen, waaronder Nederland, voor dit restrictieve migratiebeleid betalen?

      Naar het model van de Turkije-deal maakt de Europese Unie afspraken met malafide regimes om Afrikaanse jongeren op het continent te houden. Deze afspraken zijn nog schimmiger dan de Turkije-deal. De EU zegt: doe er alles aan, coŻte que coŻte, om ervoor te zorgen dat deze jongeren Fort Europa niet bereiken. LibiŽ krijgt geld uit Europa om Afrikaanse jongeren op zee terug te halen. Zo eindigen duizenden jongeren vol dromen en ambities in Libische detentiecentra. Met wel honderd zitten ze vast, in een menselijke kooi – waar de hygiŽne belabberd is, waar ze misbruikt worden en waar ze smerig eten en drinken krijgen, als ze dat al krijgen. Door dit beleid gericht op opsluiting en terugdringing worden de routes naar Europa steeds gevaarlijker. In het ergste geval halen Afrikaanse jongeren die onmenselijke detentiecentra niet eens en belanden in handen van mensenhandelaren.

      Twee weken geleden onthulde CNN gruwelijke videobeelden. Daar valt te zien hoe Afrikaanse jongeren voor 500 euro op de slavenmarkt in LibiŽ worden geveild. Deze slavenhandel op Afrikanen in LibiŽ is al minstens een jaar bekend. De Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) publiceerde in april van dit jaar nog een rapport met grimmige verhalen daarover. Verhalen over verkrachtingen, executies en gedwongen arbeid. Europese landen, inclusief Nederland, zijn op de hoogte van deze slavenhandel door verhalen die asielzoekers tijdens hun verhoor vertelden. Daarnaast zijn genoeg filmpjes online te vinden waarin slachtoffers hun ervaring delen. Al minstens een jaar worden beelden op social media verspreid die de handel in organen van Afrikaanse jongeren in kaart brengen.

      Toch sloot de Europese Unie tot nu toe haar ogen en bleef zij deals sluiten met malafide en instabiele regimes, met als gevolg dat mensensmokkelaars in mensenhandelaren veranderen. De huidige slavenhandel met Afrikanen in LibiŽ kan niet begrepen worden zonder naar de geostrategische keuzes van de Europese Unie te kijken, stelde Aboulaye Diop, de Malinese minister van Buitenlandse zaken op de conferentie in Brussel.

      Door de ophef over de CNN-berichtgeving ging de top in Abidjan grotendeels over deze slavenhandel. Er komt nu een ‘Task force’ van VN, Afrikaanse Unie en Europese Unie om de netwerken van mensensmokkelaars te ontmantelen en de duizenden Afrikaanse jongeren die nu in Libische detentiecentra vastzitten zo snel mogelijk naar hun land van afkomst te repatriŽren.
      Zo krijgen niet de Afrikaanse jongeren hun zin, maar de Afrikaanse en Europese leiders. De eerste krijgen het geld en de tweede kunnen duizenden jongeren buiten Fort Europa houden. Intussen wordt er niets gedaan aan de instabiliteit in LibiŽ, een land dat mede door Europa is gedestabiliseerd door een politiek van regime change zonder alternatief leiderschap.

      ‘It is so easy to look away, to live with the fruits of our history and to ignore great evil done in all of our names’, schrijft Ta-Nehisi Coates in Between the World and Me, het boek dat ik in de hippe koffietent aan het lezen was. Ja, de Trans-Atlantische slavenhandel en het kolonialisme zijn ‘ten einde’ gebracht door de inzet van vorige generaties. Ja, door de strijd uit het verleden heb ik juridische rechten die mij tegen racisme en discriminatie beschermen. Daarom kon ik zorgeloos in die hippe koffietent een boek lezen en als een mens worden behandeld. Maar terwijl ik mijn cappuccino dronk en Coates las, bleef het diep vanbinnen knagen. Want, Ūk had zelf een van die jongeren in een Libisch detentiecentra en op de slavenmarkt kunnen zijn. Het enige verschil tussen mij en hen is het feit dat ik Europese documenten heb.

      Daarom kan ik anno 2017 als een mens worden behandeld terwijl zij als sub-mensen op de slavenmarkt eindigen. Ik realiseer mij daarom dat vrijheid verantwoordelijkheid met zich mee brengt. Als onze Europese leiders omwille van korte termijn electorale redenen blind zijn voor de consequenties van hun migratiebeleid, in welke slaap is mijn generatie dan geraakt? En is deze collectieve slaap permanent, of worden wij op tijd wakker om in te zien dat ons continent een morele ondergrens kent?

      Terug in Nederland nam ik deel aan een demonstratie in Den Haag tegen deze onmenselijke praktijken in LibiŽ. Onze leiders moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Dat was de boodschap die we op de demonstratie in Den Haag wilden uitdragen. Eenmaal op het Malieveld kreeg ik te horen dat de burgemeester ons geen toestemming gaf om naar de Tweede Kamer en naar de Libische ambassade te gaan. Onze aanwezigheid in de stad werd als bedreigend ervaren. Met ongeveer zestig man deelden wij onze grieven op het Malieveld, onder toezicht van politieauto’s en zes ME-busjes, waar niemand ons kon zien. Dit isolement laat pijnlijk de stilte in de Nederlandse samenleving rondom deze kwestie zien. „Het gaat om Afrikaanse levens Kiza, het boeit niemand in Nederland”, vertelde een co-demonstrant om de collectieve stilte te verklaren.

      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    5. #15
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Het is een treurige conclusie. Maar ondanks dat isolement en collectief escapisme voelden wij ons sterk. Het was een mooie en emotionele demonstratie. Een Tanzaniaanse vrouw van boven de 70 jaar deelde haar pijn op het podium. „Normaal gesproken zeggen wij ‘Hakuna Matata’, dat is Swahili voor ‘er is geen probleem’. Maar vandaag wil ik dat wij zeggen: ‘Kuna matata’, dat betekent: er is wel een probleem’.” Het was haar eerste demonstratie ooit. Haar hart was gebroken. Net als velen voelde zij zich machteloos. Samen met de groep scandeerden wij herhaaldelijk ‘Kuna Matata’ en hoopten wij dat de wereld onze pijn, machteloosheid en woede zou zien. „In Nederland hebben wij een partij voor de dieren. Hier kennen wij begrippen als diervriendelijk. Maar terwijl wij nu spreken, dames en heren, wordt de kont van een Nederlandse hond nog meer gewaardeerd dan het leven van Afrikaanse jongeren”, vertelde ik aan het publiek toen het mijn beurt was om het podium te betreden.

      Terwijl Nederland stil was en ik in Den Haag op een demonstratie zat waar geen enkele omroep of krant over berichtte, kwamen in Brussel duizenden Afrikaanse jongeren bijeen. De NOS berichtte over de opstootjes en vergeleek de demonstratie met de onrust van een paar weken geleden in Brussel, toen Marokko zich had gekwalificeerd voor het WK en Marokkaanse jongeren in de stad een confrontatie aangingen met de politie. Totaal gestoord om die vergelijking te trekken. Waar de NOS niet over berichtte was de emotionele betuiging van deze duizenden Afrikaanse jongeren in het hart van Europa, die anders dan in Nederland, wel in het centrum en bij de Libische ambassade mochten demonstreren. Sommigen huilden: ‘Bevrijd onze broers in LibiŽ’, ‘Mijn lichaam is niet te koop’ en ‘De zwarte huid is geen vuilnisbak’.

      Kemi Seba, een omstreden post-koloniale activist (in zijn strijd tegen anti-zwart racisme wordt hem ook racisme verweten) en voorzitter van ‘Urgence Panafricanistes’, vloog special uit Benin naar Brussel om de menigte toe te spreken. Nadat hij als held werd ontvangen, gaf hij een vurig betoog. „We hebben de mensheid als de koningin van het universum behandeld, maar de mensheid heeft ons als slaven behandeld.” Precies de woorden die duizenden jongeren op dat plein in het multiculturele Brussel wilden horen. Toen ik de legendarische beelden op YouTube zag, vroeg ik mij af of de lange vrouwelijke barista met dreadlocks zich ook in de menigte bevond. Ik vroeg mij ook af of Mark Rutte en zijn Europese collega’s die beelden hebben gezien, en of het bij hen ook knaagt.

      De paradox van onze tijd is dat wij door globalisering en de technologische revolutie steeds dichter bij elkaar zijn gekomen, maar tegelijkertijd steeds meer zichtbare en onzichtbare muren bouwen. Er heerst een ‘politiek van vijandigheid’, volgens de Kameroenese denker Achille Mbembe. In deze politiek van vijandigheid wordt het bestaan van de ander bij voorbaat als een bedreiging voor ‘ons’ voortbestaan gezien. Door middel van ‘othering’ wordt de ‘ander’ niet als mens maar als een subject gezien. Als ‘migrant’, als ‘gelukzoeker’. In werkelijkheid is de ander een mens van vlees en bloed, een individu, verlangende naar hetzelfde boek en dezelfde cappuccino als wij. Verlangende naar mensenrechten waarvan we zeggen ambassadeur te zijn.

      Wij lijden aan de tirannie van de geografie: het dogma stelt dat het eurocentrische model van natiestaten heilig is en dat vooruitgang en mensenrechten geografisch gebonden zijn. Dat wil zeggen: een individu moet zijn of haar recht en geluk primair zoeken in het land waar hij of zij burger van is. Dat hebben Europeanen zo’n vier eeuwen geleden besloten, bij de Vrede van Westfalen in 1648, de vorming van de eerste natiestaten.

      Maar Afrikaanse millennials die graag naar Europa willen, en als ze ongeluk hebben nu in LibiŽ als slaven eindigen, zijn het product van globalisering. Zij groeiden op in een tijd waar het evangelie van grenzeloosheid, ook vanuit Europa werd verkondigd. Het is een generatie die zich niet wil neerleggen bij de status quo van nationale grenzen. Het is een generatie die geen compromis wil accepteren en mobiliteit en geluk zoeken als hun recht ziet. Europa, een continent dat rede en mensenrechten als richtsnoer draagt, kan juist in haar nerveuse politiek van vijandigheid iets leren van de levenslust van de Afrikaanse millennials.

      We kunnen instituten als natiestaten en de VN oprichten om de wereld te organiseren en de orde te bewaken, maar als het op mensenrechten, geluk en solidariteit aan komt, bestaat er geen groter instituut dan ons geweten. Ons geweten en onze medemenselijkheid zijn niet geografisch gebonden – toch is dat wat wij onszelf wijs hebben gemaakt. Daarom kunnen wij ondanks de overvloed aan informatie makkelijk wegkijken. En dat knaagt.


      https://www.nrc.nl/nieuws/2017/12/02...grens-a1583411
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    6. #16
      ((((0\_/0)))) Oiseau's Avatar
      Ingeschreven
      Nov 2012
      Locatie
      Overal thuis.
      Berichten
      24.635
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      3614773

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ



      Nederland steunt LibiŽ


      Nieuwsbericht | 05-05-2016 | 17:34
      Minister Koenders heeft donderdag een bezoek gebracht aan Tripoli, waar hij uitgebreid met de Libische premier Serraj sprak. Het was voor het eerst in drie jaar dat er met de Libische autoriteit in het land zelf overlegd kon worden. De minister sprak ook met de PresidentiŽle Raad die verblijft op het zwaarbewaakte marineterrein in de Libische hoofdstad. Koenders sprak over de politieke en humanitaire situatie in LibiŽ en de regionale migratieproblematiek.

      LibiŽ heeft sinds een maand een eenheidsregering die na anderhalf jaar onderhandelen onder leiding van de Verenigde Naties tot stand is gekomen. Minister Koenders: ‘Het is nu van belang dat het parlement de nieuwe regering erkent. Daarnaast moet de regering snel resultaat gaan boeken, onder meer door de leefomstandigheden van de LibiŽrs te verbeteren en door de strijd aan te gaan tegen ISIS, om het momentum te behouden.’

      Koenders sprak in het overleg met Serraj tevens de steun van Nederland uit voor de nieuwe eenheidsregering, die sinds kort weer in Tripoli is gevestigd. ‘Na een donkere periode met geweld en wanhoop, glinstert er nu hoop en vrede aan de horizon voor LibiŽ. Maar om dat daadwerkelijk te kunnen bereiken is het essentieel om te blijven werken aan de eenheid van het land. Daarom ondersteunt Nederland de dialoog met milities en het lokale verzoeningsproces’, zegt Koenders.

      Daarnaast sprak minister Koenders zijn bereidheid uit om Libische tegoeden in Nederland te ontdooien voor humanitaire hulp. Samen met de PresidentiŽle Raad zal worden gekeken hoe dit geld het best ingezet kan worden. Verder gaat Nederland kleine lokale projecten steunen die zich richten op het snelle herstel van vitale infrastructuur en diensten, zoals watervoorzieningen en werkgelegenheidscentra. 'Dat geld moet snel op de juiste plek terechtkomen, zodat de basisvoorzieningen voor LibiŽrs op orde gebracht worden en het fundament voor stabiliteit verstevigd wordt', aldus de minister. Koenders bezocht de kustwacht in de haven van Tripoli en sprak over samenwerking ter bestrijding van mensensmokkel en humanitair migratiemanagement.

      Koenders sprak met premier Serraj ook over de aanpak van mensensmokkel. De grens- en kustwacht moet versterkt worden om de smokkelnetwerken aan te pakken en de situatie van migranten in LibiŽ te verbeteren. Nederland zal de versterking van de kustwacht in eerste instantie ondersteunen via een bijdrage aan het International Organization for Migration (IOM).

      ‘We zetten hierop in, omdat we verwachten dat het aantal migranten dat vanuit LibiŽ de oversteek naar Europa zal wagen, door het goede weer wederom zal gaan toenemen’, lichtte Koenders toe. De route via LibiŽ wordt al jarenlang in de zomermaanden gebruikt, mede omdat de kustwacht hier minder goed functioneert dan in omliggende landen. Recent maakte Koenders in West-Afrika namens de EU nog afspraken om de migratie op deze route in te dammen.

      Nederland trekt 2 miljoen euro uit voor een internationaal fonds dat zich gaat richten op meer stabiliteit in LibiŽ, onder meer door te werken aan wederopbouw en door steun te verlenen aan lokale overheden en het lokale verzoeningsproces.

      ___________

      Slavenhandelaren ondersteunen zou een groot vergissing zijn.
      Maar als bevrijden van 1 zwartepiet al een helse opgave is dan gaat de politiek ook niet over slaven elders waarbij onbedoeld met onze belastingcenten de Libische slavendrijvers worden gespekt.





    7. #17
      ((((0\_/0)))) Oiseau's Avatar
      Ingeschreven
      Nov 2012
      Locatie
      Overal thuis.
      Berichten
      24.635
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      3614773

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Conclusie: Europa en Amerika zijn alleen capabel om dit soort landen met mens en dier kapot te schieten en opzadelen met nog ergere problemen dan voorheen.

      Als er menselijke wreedheden als gevolg dan echt plaatsvinden zoals mensen tot slaven maken dan is er geen Europese of Amerikaanse soldaat die bereid is om dan echt in actie te komen.

      "Westerse welvaart is helaas gebouwd op bloed en zweet van onschuldigen elders en democratie is een soort heilige maagd die het graf zonder kinderen zal gaan (onvruchtbaar) " dit is mijn stelling!

    8. #18
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      ...


      Gebrek aan coherentie


      Bovenop dit alles komt de vaststelling dat de export van (vaak hevig) gesubsidieerde Europese landbouwproducten een erg nadelige invloed heeft op de groeimogelijkheden van landen buiten Europa. Het zelfde geldt voor het Europees visserijbeleid dat lange tijd bestond uit het leegvissen van wateren voor de Afrikaanse kust en het benadelen van lokale vissers. Voeg daar een aantal handelsakkoorden toe die zorgen voor zeer voordelige importtarieven en quota voor Europese producten dan ontspint zich een totaalbeeld van Europees (economisch) machtsmisbruik en een incoherent beleid waarbij de doelstellingen van de Europese ontwikkelingspolitiek voor een groot deel worden ondergraven door een handels-, landbouw- en visserijbeleid waarvan vooral grote Europese producenten profiteerden.

      Wat de EU met de ene hand schenkt aan West-Afrika in de vorm van ontwikkelingssteun, neemt het met de andere hand door een incoherentie van beleid zeer rijkelijk terug.

      Wat de EU met de ene hand schenkt aan West-Afrika in de vorm van ontwikkelingssteun, neemt het met de andere hand door een incoherentie van beleid zeer rijkelijk terug. In de loop der tijd heeft die terechte kritiek langzaam aan geleid tot minimale aanpassingen van het Europees beleid. En officieel is er ook de erkenning dat gestreefd dient te worden naar een coherent Europees optreden waarbij het handels-, landbouw- en visserijbeleid bijdragen aan het bereiken van de ontwikkelingsdoelen die de EU zich gesteld heeft voor landen in Afrika, AziŽ en de CaraÔben. In de EU-verdragen zijn sinds een aantal jaren zelfs artikelen opgenomen die de EU dwingen tot coherentie in haar beleid ten opzichte van ontwikkelingslanden en die armoedebestrijding expliciet hebben vastgelegd als doel van EU-beleid.

      In de praktijk betekent dit dat prijssteun voor Europese boeren vervangen is door inkomenssteun en dat de vaak bekritiseerde exportsubsidies sinds een aantal jaren voor de meeste producten zijn afgeschaft of worden uitgefaseerd. Ook in het visserijbeleid is sinds 2014 sprake van veranderingen die een deel van de oude kritiek hebben weggenomen.


      Dat betekent echter geenszins dat bijvoorbeeld het Europese beleid ten opzichte van Afrika nu volledig coherent is en alleen maar ten goede komt aan de Afrikanen. Ook anno 2017 zijn er nog talloze onderdelen die kritiek verdienen en die, indien ze ongewijzigd blijven, ervoor zorgen dat alle mooie woorden over duurzame ontwikkeling en het aanpakken van de grondoorzaken van migratie door veel Afrikanen, volkomen terecht, niet serieus worden genomen.

      Om te beginnen is daar de eerste van een nieuwe reeks handelsverdragen die de EU wil afsluiten met (samenwerkingsverbanden van) landen in Afrika. In 2014 sloot de EU een zogenaamd Economisch Associatie Akkoord (Economic Partnership Agreement, EPA) met 15 landen die zich verenigden in de Economic Community of West African States (ECOWAS). Zeker na de migratiecrisis van 2015 benadrukt de EU dat deze deal niet alleen de economische ontwikkeling van de regio ten goede zal komen, maar ook de migratie naar Europa zal terugdringen.

      Veel Afrikanen en Europese ontwikkelingsorganisaties hebben echter grote twijfels of het resultaat zo positief zal zijn voor de West-Afrikaanse bevolking. Met name de geleidelijke afschaffing van importtarieven zal er volgens de critici voor zorgen dat indirect gesubsidieerde Europese producten, verkocht beneden de kostprijs, de Afrikaanse markt zullen overspoelen met alle negatieve gevolgen van dien voor met name lokale boeren die op of net onder de armoedegrens leven. Ongeveer 60 procent van de West-Afrikanen werkt in de landbouw. Hoewel een deel van de eerste levensbehoeften is uitgezonderd van volledige marktliberalisering, is de angst groot ťn terecht dat de Afrikaanse boeren de concurrentiestrijd met hun Europese collega’s voor de meeste producten zullen verliezen.

      Melkpoeder, kip, vis en belastingontwijking


      Een aantal concrete voorbeelden maakt duidelijk dat het uiteindelijk toch vaak Europese landen en bedrijven zijn die, ondanks alle beloften over coherentie en steun voor ontwikkeling, aan het langste eind trekken.

      Zo is de export van melkpoeder door Europese bedrijven naar landen in West-Afrika een groeiend probleem. In 2009 werd 229.000 ton magere melkpoeder uitgevoerd vanuit de EU naar de rest van de wereld (een toenemende export naar Afrika). In 2015 was dat al 691.000 ton. Die snelle stijging vindt plaats ondanks het wegvallen van de Russische markt als gevolg van sancties en de teruglopende vraag vanuit China, waardoor het Europese witte poeder nog meer zijn weg vindt naar ‘makkelijker toegankelijker markten’. En een toenemend deel van die gestegen export komt terecht in een aantal West-Afrikaanse landen (met name Nigeria en Ghana), die zelf te weinig melk produceren om aan de nationale vraag naar melk te kunnen voldoen.

      Die lokale productie zal waarschijnlijk altijd achterblijven zo lang de prijs van geÔmporteerde melkpoeder heel ver onder die van lokale melk ligt. Zo kost in Burkina Faso een liter lokale melk 650 CFA frank, terwijl melk aangemaakt met melkpoeder ingevoerd uit Europa slechts 225 CFA frank kost, een derde van de prijs dus. Daar komt bij dat volgens het nieuwe Economisch Associatie Akkoord West-Afrikaanse landen niet meer dan 5 procent importheffingen mogen heffen over melkpoeder uit Europa. De laatste paar jaar produceren steeds meer grote Europese zuivelbedrijven zoals Nestlť, Danone en Friesland-Campina ter plaatse melk en andere zuivelproducten uit geÔmporteerde melkpoeder. Ze doen dat door de overname van bestaande lokale bedrijven of het opzetten van nieuwe. Zo is West-Afrika is een van de grootste groeimarkten voor de Europese zuivelindustrie geworden.

      De klassieke dumpingpraktijken bestaan nog steeds ťn worden inmiddels ook aangevuld met de huidige, door de EU afgedwongen marktliberalisering.

      Dit voorbeeld maakt duidelijk dat de klassieke dumpingpraktijken op ťťn of andere schaal nog steeds bestaan ťn inmiddels ook aangevuld worden met de huidige, door de EU afgedwongen marktliberalisering. Ze hebben beide het zelfde effect: het ontmoedigen en wegconcurreren van lokale melkproducenten. Dat terwijl juist kleinschalige en een coŲperative melkveehouderij in grote delen van West-Afrika een prima mogelijkheid zou kunnen bieden om mensen een regelmatig en gegarandeerd inkomen te verschaffen.

      Een ander voorbeeld is de export naar West-Afrika van kippenvleugels en -nekken, delen van de kip die in Europa minder populair zijn bij de consumenten. De prijs daarvan is laag in vergelijking met die van lokaal geproduceerd kippenvlees omdat het kippenvoer in Europa een stuk goedkoper is als gevolg van Europese landbouwsubsidies. Ook deze export is de afgelopen jaren enorm toegenomen. De gevolgen zijn voorspelbaar: lokale kippenboeren kunnen niet op tegen de Europese importkip en de groei in de vraag naar kipproducten in veel West-Afrikaanse landen spekt vooral de kas van Europese bedrijven die hun kiprestanten nťt boven de kostprijs op de West-Afrikaanse markt brengen.

      Dan de visserij. De West-Afrikaanse wateren zijn al lang een van de favoriete plekken waar Europese visserijbedrijven proberen hun teruglopende inkomsten uit Europese wateren te compenseren. In het verleden leidde dat tot overbevissing en de marginalisering van lokale vissers, die het aflegden tegen hun veel beter uitgeruste Europese collega’s. De herziening van het Europese visserijbeleid in 2014 (onder leiding van het Zweedse groene parlementslid Isabella LŲvin) heeft gelukkig aan een aantal van die nefaste praktijken een einde gemaakt. Een van de manieren om die ommekeer te bereiken was het afsluiten van Duurzame Visserij Akkoorden (Sustainable Fisheries Partnership Agreements, SFPAs). Als zo’n akkoord is bereikt tussen de EU en een van de West-Afrikaanse landen, mogen boten onder EU-vlag niet meer vissen op basis van private overeenkomsten met bedrijven uit dat land. Dat is een praktijk die in het verleden wel mogelijk was en leidde tot het ontduiken van regels en afspraken.

      Het is lastig om scheef gegroeide verhoudingen recht te zetten in het voordeel van West-Afrikaanse landen en vissers, die zo lang het onderspit gedolven hebben.

      Helaas, ondanks deze wettelijke restricties heeft onderzoek door de internationale NGO Oceana uitgewezen dat afgelopen jaar nog steeds vier EU-lidstaten boten toestonden te vissen in de wateren van Gambia en Equatoriaal Guinee op basis van private overeenkomsten, en dit ondanks het feit dat beide landen een SFPA hebben afgesloten. Dat zijn, toegegeven, qua omvang relatief beperkte overtredingen. Maar de voorbeelden maken wel duidelijk hoe lastig het is om eenmaal scheef gegroeide verhoudingen recht te zetten in het voordeel van West-Afrikaanse landen en vissers, die zo lang het onderspit gedolven hebben en hun levensonderhoud letterlijk voor hun neus weggevist zagen.

      Tenslotte een onderwerp waar de laatste dagen opnieuw veel over te doen is geweest. Ook in Afrika heeft de ontduiking van belastingen door multinationale bedrijven en rijke individuen een hoge vlucht genomen. Volgens schattingen verliest Afrika per jaar minstens $50 miljard aan inkomsten als gevolg van kapitaalvlucht, financiŽle malversaties en illegale transacties. Het leidde in 2015 tot de oprichting van de Afrikaanse campagne ‘Stop The Bleeding’. Veel van de maatregelen om dit soort praktijken tegen te gaan moeten genomen worden door Afrikaanse regeringen, individueel of samen in het kader van de Afrikaanse Unie. Maar ook op dit terrain zou de EU een heel positieve rol kunnen spelen.Maar dan moeten veel lidstaten wel stoppen met het afsluiten van zeer problematische belastingverdragen met Afrikaanse landen die het ontduiken van belastingen door bedrijven makkelijker maken en het heffen van belastingen door landen moeilijker.

      En ook zou de EU dan zelf eindelijk maatregelen die de economie en de financiŽle sector transparantrer moeten maken, zoals het zogenaamde Country by Country reporting (CBC), moeten invoeren. Dat zou het ook voor ontwikkelingslanden makkelijker maken om inzicht te krijgen in welke multinationale bedrijven in welke landen belasting betalen en welke de kapitaalstromen van grensoverschrijdende bedrijven zijn. Het zou ook zichtbaar maken wie zich met hun kapitaal schuil houden in belastingparadijzen. In goed overleg zouden de EU en de landen in West-Afrika ook kunnen besluiten om een onderdeel van hun Economisch Associatie Akkoord te schrappen of in ieder geval aan te passen, namelijk dat waarin het liberaliseren en dereguleren van de financiŽle sector wordt afgesproken.

      Ommezwaai


      Op 29 en 30 november 2017 komen Europese en Afrikaanse leiders bij elkaar in Abidjan, Ivoorkust, voor de vijfde top tussen de EU en de Afrikaanse Unie. Op de agenda staat veel business as usual. In plaats daarvan zouden vooral Europese politici zich moeten buigen over de kwesties die er echt toe doen als het gaat om het in goede banen leiden van de migratiestromen in Afrika: het daadwerkelijk besteden van ontwikkelingsgeld aan ontwikkeling en niet aan het tegenhouden van migranten; stoppen met het aanwakkeren van onrealistische verwachtingen over het terugdringen van migratie uit Afrika; creatief nadenken over het scheppen van legale manieren om West-Afrikanen in Europa te laten werken en studeren; het dichten van de nog steeds grote gaten in het coherentiebelejd van de EU zodat, meer dan in het verleden, handel tussen Europa en West-Afrika ook ten goede komt aan de West-Afrikanen.

      Kortom de EU zal inzake migratiebeleid linksom of rechtsom niet wegkomen met business as usual. Want Afrikanen op zoek naar een beter leven laten zich niet tegenhouden.



      https://www.mo.be/essay/europa-s-pog...ika-te-stoppen
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    9. #19
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Revisor Bekijk Berichten
      Ik denk dat die slavengedoe en het laten zinken van de bootjes van de vluchtelingen en migranten doelbewust is gecreerd om de afrikaanse vluchtelingen en migranten (ook Marokkanen) af te schrikken.

      De rest van de noord-Afrikaanse grenzen zitten met steun van europa potdicht, alleen via libie konden ze nog makkelijk oversteken.




      Uit LibiŽ gevluchte migranten in de rij in een vluchtelingenkamp in TunesiŽ. Archieffoto uit 2011. © AFP

      Amnesty: EU-landen medeplichtig aan foltering migranten in LibiŽ

      Europese regeringen zijn ‘bewust medeplichtig’ aan de foltering en het misbruik van tienduizenden migranten in Libische detentiekampen. Hun lot interesseert hen nauwelijks, zolang ze maar niet meer massaal de Middellandse Zee oversteken.

      Frans Boogaard 12-12-17, 00:01

      Dat zegt Amnesty International in een vernietigend rapport dat vandaag verschijnt. Europese regeringen, aldus de mensenrechtenorganisatie, ‘steunen actief een geraffineerd systeem van misbruik en exploitatie van vluchtelingen en migranten door de Libische kustwacht, detentieautoriteiten en smokkelaars met als doel mensen ervan te weerhouden de Middellandse Zee over te steken’.

      Honderdduizenden vluchtelingen zijn daardoor overgeleverd aan de genade van de Libische autoriteiten, die uit puur winstbejag vaak samenwerken met milities, bewapende groepen en mensensmokkelaars. Tot 20.000 van hen zitten onder mensonwaardige omstandigheden vast in kampen.

      Sinds de nauwe samenwerking van eerst ItaliŽ en later meer Europese landen met de Libische kustwacht, die door Europese landen wordt getraind en van materiaal voorzien, zijn al meer dan 19.000 migranten onderschept en naar gevangenkampen in LibiŽ overgebracht, aldus Amnesty, waar de kans groot is dat ze worden mishandeld. Sommigen laten zich geld toesturen door familie en kunnen dan na betaling alsnog de wijk naar Europa nemen.

      Smokkelaars werken nauw samen met de Libische kustwacht, die gemerkte boten doorlaat of ze zelfs escorteert naar de internationale wateren, aldus Amnesty, dat niet zegt te weten welk percentage van de Libische kustwacht corrupt is.

      Vluchtelingen in een kamp in de Libische stad Zawiyah. © AFP

      Agenda

      De situatie van de migranten in LibiŽ staat vanmiddag op de agenda van het Europese Parlement, dat daarover debatteert met buitenlandchef Federica Mogherini, en later deze week op die van de Europese staats- en regeringsleiders.

      Vice-Commissievoorzitter Frans Timmermans ontkende eind vorige week nog elk aandeel van Europa in het lot van de migranten. ,,Het is niet de EU die de verschrikkelijke situatie van vluchtelingen in LibiŽ heeft gecreŽerd, dit is al langer bezig.” Ook zei hij dat Europa nauw samenwerkt met de Afrikaanse Unie en de VN om aan de verschrikkingen een einde te maken. De drie organisaties werken samen aan een evacuatieplan.

      Iemand van de Libische kustwacht vertelde mij zelf dat zij andere manieren hebben dan Europa om migranten aan boord koest te houden, namelijk door ze af te ranselen met een tuinslang
      GroenLinks-EuroparlementariŽr Judith Sargentini

      GroenLinks-EuroparlementariŽr Judith Sargentini sluit zich zonder meer aan bij de kritiek van Amnesty. ,,Iemand van de Libische kustwacht vertelde mij zelf dat zij andere manieren hebben dan Europa om migranten aan boord koest te houden, namelijk door ze af te ranselen met een tuinslang. En ik heb ook een jongen gesproken uit een Libisch kamp waar met een machete op werd ingehakt terwijl hij zijn moeder aan de lijn had om haar geld te vragen. Als je weet dat het terugsturen van migranten door de Libische kustwacht, met de mooie boten die ze van ons hebben, tot mishandeling en verkrachting leidt, dan kan ik Amnesty alleen maar gelijk geven: wij zijn medeplichtig.”


      https://www.ad.nl/buitenland/amnesty...ibie~ad9cb2de/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    10. #20
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.619
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011797

      Standaard Re: Hypocriet Europa traint en betaalt de slavenhandelaars, moordenaars en verkrachters in LibiŽ

      Interview met onderzoeksjournalist Daniel Howden en VN-gezant Vincent Cochetel

      ĎDe EU destabiliseert LibiŽ met haar migratiebeleid, en de migranten betalen daarvoor een hoge prijs'

      Samira Bendadi . 12 december 2017



      Daniel Howden, onderzoeksjournalist bij Refugees Deeply, is ťťn van de vier experts die op vier december op uitnodiging van 11.11.11. deelnam aan het rondetafelgesprek in het Belgische Parlement over de situatie van migranten en vluchtelingen in detentiecentra in LibiŽ.

      ĎDe creatie van deze detentiecentra is het resultaat van het Europees beleidí, zegt Daniel Howden. Nochtans was de verontwaardiging van de Europese leiders groot toen CNN eind november over slavenhandel sprak en beelden uitzond die aantoonden hoe migranten en vluchtelingen in detentiecentra in LibiŽ werden verkocht. Federica Mogherini, de hoge vertegenwoordiger van de EU, noemde de slavenhandel Ďontoelaatbaarí. De Franse president Emmanuel Macron sprak van Ďmisdaden tegen de menselijkheidí en de Belgische premier Charles Michel noemde de situatie Ďonze tijd onwaardigí en Ďwalgelijkí. Dat is eigenaardig, want niet alleen waren de Europese leiders al lang op de hoogte van de wantoestanden in LibiŽ, ze hebben daar zelf toe bijgedragen, vinden de vier internationale experts die aan de conferentie in Brussel deelnamen.

      ĎDe grootste verantwoordelijken voor de toestand in LibiŽ zijn de Europese landen zelfí.

      Talloze rapporten van de Verenigde Naties en van ngoís hebben het voorbije jaar aangetoond hoe ernstig de mensenrechtenschendingen in LibiŽ zijn als het om migranten en vluchtelingen gaat. Verschillende media hebben over de situatie gerapporteerd maar pas nadat CNN aandacht aan de kwestie besteedde en het woord slavenhandel gebruikte, was de verontwaardiging oorverdovend. De Europese leiders deden alsof ze de ernst van het probleem plots onder ogen hebben gekregen. ĎDe situatie was gekendí, zegt Daniel Howden. ĎWant ook al hebben organisaties het woord ďslavenhandelĒ niet in de mond genomen, ze hebben wel degelijk op een gedetailleerde manier over de situatie gerapporteerdí.

      Voor de onderzoeksjournalist valt de ďschokĒ te verklaren door het effect van het beeldmateriaal dat op grote schaal werd verspreid. Maar dat is niet de enige verklaring die hij geeft. ĎDe beelden tonen aan dat het Arabieren zijn die de slavenhandel drijven in LibiŽ en dat is natuurlijk gemakkelijk osverontwaardigd over te zijn. De schuld kan in iemands anders schoenen geschoven wordení, zegt hij.

      De grootste verantwoordelijken voor de toestand in LibiŽ zijn de Europese landen zelf, vindt de journalist. ĎHet Europees beleid heeft als hoofddoel de migratieroutes naar Europa af te sluiten, en dat is juist het probleem. De akkoorden die ItaliŽ sloot met LibiŽ en het inschakelen van de Libische kustwacht om migranten en vluchtelingen tegen te houden hebben geleid tot de creatie van detentiecentra. Ondertussen is er een hele economische activiteit rond de detentiecentra ontwikkeldí.

      In LibiŽ kunnen migranten die illegaal het land binnenkomen aangehouden worden, de wet maakt dat mogelijk. Niet alle migranten die naar LibiŽ komen willen verder trekken naar Europa. LibiŽ zelf heeft arbeidskrachten nodig, menen de experten. ĎOnder Khaddafi leefden er ruim een half miljoen Afrikaanse migranten maar door aanmoediging van de EU heeft Khaddafi de wet op migratie strenger gemaaktí, zegt Daniel Howden.

      Een evacuatieplan


      De beelden van CNN hebben ook een aantal Afrikaanse leiders ertoe gedwongen om zich over dit dossier uit te spreken. Ze hebben verklaard bereid te zijn om hun landgenoten te repatriŽren. Op de Europees-Afrikaanse top in Abidjan eind november werd er een overeenkomst bereikt over een evacuatieplan voor migranten en vluchtelingen. Volgens het plan zullen vluchtelingen die het wensen, met de hulp van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) gerepatrieerd kunnen worden. Kwetsbare personen die op de vlucht zijn voor vervolging of burgeroorlog zullen onder begeleiding van de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR naar Tsjaad of Niger gebracht worden om vervolgens in Europese of andere landen hervestigd te worden.

      In de overeenkomst is er ook sprake van gegevensverzameling en meer samenwerking tussen de landen om de strijd tegen mensensmokkelaars efficiŽnt te maken. Met de steun van de VN en de EU zal er een Afrikaanse onderzoekscommissie op poten worden gezet om slavenhandel en andere mensenrechtenschendingen te onderzoeken.

      ĎAls ik in LibiŽ ben, word ik vergezeld door vier lijfwachtení.

      Maar of deze plannen realiseerbaar zijn is zeer de vraag. De situatie in LibiŽ is erg gecompliceerd en gevaarlijk, zelfs voor het personeel van de VN-vluchtelingenorganisatie en ngoís zoals Artsen zonder Grenzen. ĎAls ik in LibiŽ ben, word ik vergezeld door vier lijfwachten. Als we met mensen in detentiecentra praten, worden we altijd omringd door mensen van de overheid. Er is, met andere woorden, geen veilige ruimte om mensen op een vertrouwelijke manier hun verhaal te laten doen. Daardoor is het ook bijna onmogelijk om evacuatie en repatriŽring op een veilige en vrijwillige manier te organiserení, zegt Vincent Cochetel, de VN-gezant voor de situatie in de Middelandse Zee die aanwezig was bij het rondetafelgesprek in Brussel.

      Precieze cijfers over het aantal vluchtelingen in LibiŽ zijn er niet. De beschikbare cijfers zijn die van de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR en ze spreken van 43.000 geregistreerde vluchtelingen. ĎDit aantal heeft alleen betrekking op zeven nationaliteiten: Irakezen, Palestijnen, SyriŽrs, SomaliŽrs, EritreeŽrs, EthiopiŽrs (vanuit de Oromo regio) en Soedanezen (vanuit de Darfoer regio). Dat zijn ook de enige nationaliteiten waarmee UNHCR mag spreken of waarvoor ze acties mogen ondernemen. Dus niet: Nigerianen uit het noorden die Boko Haram terreur ontvluchten, niet Malinezen die vervolging of geweld ontvluchten, niet vluchtelingen uit de Centraal-Afrikaanse RepubliekÖí, zegt Vincent Cochetel.

      ĎOverigens kan niemand vertellen hoeveel er van die vluchtelingen nog in LibiŽ zijn, noch waar of in welke van de meer dan dertig officiŽle detentiecentra ze zouden verblijven, al weten we dat er minstens 2000 vluchtelingen van de genoemde zeven nationaliteiten in die centra zouden verblijvení.

      Onuitvoerbaar plan


      In tegenstelling tot wat naar aanleiding van de Afrikaans-Europese top werd geopperd, heeft UNHCR geen wettelijk geregelde aanwezigheid in LibiŽ aangezien geen enkele regering daarvoor de toestemming heeft gegeven. In LibiŽ is niet alleen illegale migratie strafbaar, het land heeft de Conventie van GenŤve betreffende vluchtelingen en asielzoekers niet ondertekend.

      Het is heel moeilijk om uit te maken welke vluchtelingen voor evacuatie in aanmerking komen en waar ze naartoe moeten. ĎHoe kunnen we uitmaken wie echt voor vervolging op de vlucht is als er geen veilige ruimte is om de mensen te spreken? En de bestemming kan niet op duurzame wijze Niger of Rwanda zijn. Anders lijkt het alleen maar alsof de EU de kwetsbare mensen verder weg van zijn zuidgrens wil vestigen zonder in te zetten op echte oplossingení, zegt Cochetel, de VN-gezant voor de situatie in het Middelandse Zee die in Abidjan ook belast werd met de opdracht om de repatriŽringen en evacuaties uit LibiŽ te organiseren. Tot nu toe werden er slechts 28 vluchtelingen vanuit LibiŽ hervestigd. Ze werden naar Canada overgebracht.

      ĎEr zijn niet meer verklaringen, maar meer daden op het terrein nodigí, vindt Vincent Cochetel.

      ĎEr is een kleine groep naar Niger gebracht (25 mensen) en tegen 12 december zal er opnieuw een kleine groep overgebracht wordení, zegt Vincent Cochetel. Maar het ontbrekende sluitstuk van die verhuizing is hervestiging in Europa. ĎAls de EU geen engagement neemt om voldoende hoge aantallen mensen op te vangen, is dit een doodlopende straatí, zegt de VN-gezant. ĎTot nu toe zijn er van de beloofde 50.000 vluchtelingen slechts 13.000 effectief opgenomen door de Unie. En dat zijn bijna allemaal mensen uit het Midden-Oosten, dus niet de kwetsbare sub-Saharaanse groepí.

      Het vervolgen van mensensmokkelaars en de maffia die in mensen handelt is ook niet gemakkelijk. ĎDe detentiecentra opereren vandaag zonder controle en met volledige straffeloosheid. De namen van de verantwoordelijken zijn gekend, maar tegen hen wordt niet opgetreden: niemands tegoeden worden aangeslagen, niemand krijgt een reisverbod opgelegd, niemand wordt voor het Internationaal Strafhof gedaagd. Er zijn niet meer verklaringen, maar meer daden op het terrein nodigí, vindt Vincent Cochetel.

      ĎIn LibiŽ zijn er 42 detentiecentra maar er zijn geen officiŽle instanties. De meeste landen hebben ook geen diplomatieke missies meer in LibiŽí, zegt Daniel Howden van zijn kant. Ook dat maakt repatriŽring moeilijk.
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    + Plaats Nieuw Onderwerp

    Bladwijzers

    Bladwijzers

    Forum Rechten

    • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
    • Je mag geen reacties plaatsen
    • Je mag geen bijlagen toevoegen
    • Je mag jouw berichten niet wijzigen
    •