Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet. - Pagina 15
  • + Plaats Nieuw Onderwerp
    Pagina 15/15 EersteEerste ... 51415
    Resultaten 141 tot 144 van de 144

    Onderwerp: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

    1. #141
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      22.459
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011799

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

      Meerdere betogingen in Boliviaanse steden eisen bestraffing van de daders van de slachtpartijen van Senkata en Sencaba. Foto: Bolivia TV

      Analyse - Vijay Prashad, Globetrotter, DeWereldMorgen vertaaldesk

      Bolivia slaagt er in onafhankelijk te blijven, ondanks vuile trucs van de VS

      De recente aanhouding van Jeanine Áñez, zelfverklaard ‘interimpresident’ van het Boliviaanse coupregime, is een rechtvaardiging van de strijd van de Boliviaanse bevolking. De reactie van de regering-Biden daarentegen was een waarschuwing tegen het "antidemocratische gedrag" van de nieuwe Boliviaanse regering. Een krachtige analyse van Vijay Prashad.

      dinsdag 13 april 2021 13:03

      Spread the love

      De sentimenten in Bolivia voor en tegen de staatsgreep van november 2019, lopen voorspelbaar langs klassenlijnen. De meer welgestelde bevolkingsgroepen vonden dat het socialistische beleid van de regering van president Evo Morales, die van 2006 tot 2019 aan de macht was, hun autoriteit aantastte.

      Deze bevolkingsgroepen konden Morales niet via de stembus afzetten omdat zijn herverdelingsbeleid razend populair was bij de rest van de bevolking. Morales won drie verkiezingen, elk met een beslissend mandaat: 53,74 procent in 2005, 64,08 procent in 2009 en 61,36 procent in 2014.

      Er werd druk uitgeoefend om te voorkomen dat Morales opnieuw zou deelnemen aan de verkiezingen van 2019, maar dat mislukte. De oppositie probeerde de verkiezingen van oktober 2019 te ondermijnen door ze als frauduleus af te schilderen, met de steun van de Amerikaanse regering. Met groen licht van Washington DC keerde het leger zich vervolgens, zonder harde bewijzen, tegen Morales en stuurde hem in ballingschap.

      Coupregime


      Morales werd vervangen door een onbeduidende extreemrechtse politica, Jeanine Áñez, die interim-president werd. Er werd hard opgetreden tegen Morales’ partij, de Beweging voor Socialisme (MAS) en Morales werd gedwongen Bolivia te verlaten.

      Vrijwel onmiddellijk daarna zei de toenmalige Amerikaanse president Donald Trump dat de staatsgreep “de democratie vrijwaart”. Terwijl het geweld van de coup zich verspreidde, beschreef de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo dit als “Bolivia’s politieke overgang naar democratie”. Pompeo’s verklaring werd afgelegd op 21 november 2019.

      Twee dagen voor Pompeo’s verklaring, werden door soldaten onder het gezag van Áñez twee gedocumenteerde bloedbaden aangericht onder MAS-aanhangers in Senkata en Sacaba (in de buurt van El Alto) (zie Regime Bolivia drukt neoliberale agenda door met moordende repressie, nvdr.).


      Begrafenis van slachtoffers in Senkata. Foto: Twitter @camilateleSUR

      De dag na de moordpartijen, en de dag vóór de verklaring van Pompeo, berichtte The New York Times over de moordpartijen in Senkata. Dat maakte geen verschil voor Áñez, wiens minister van Defensie Luis Fernando López, de moorden ontkende (“er is niet één kogel afgevuurd”, zei hij), of voor Pompeo. Dit soort staatsgreep was business as usual voor Washington DC.

      De Boliviaanse bevolking was echter niet van plan zijn democratische rechten op te geven. Ze organiseerde zich tegen het regime van Áñez, dat keer op keer nieuwe verkiezingen probeerde uit te stellen. Uiteindelijk, een maand voor de verkiezingen van oktober 2020, haakte Áñez zelf af vanwege haar beschamend lage peilingen.
      De MAS won met 55,10 procent van de stemmen onder leiding van Luis Arce en David Choquehuanca. President Arce blies daarop de MAS-agenda nieuw leven in om de belangen van de Boliviaanse bevolking te behartigen en Morales keerde triomfantelijk terug naar het land.

      Geen straffeloosheid voor staatsgrepen

      Geen enkele staatsgreep kan voorbij zijn zonder acties om het vertrouwen in de instellingen te herstellen en te voorkomen dat de coupplegers ongestraft blijven. Daarom hebben de Boliviaanse autoriteiten, na een juridische procedure, op 13 maart 2021 een twaalftal personen gearresteerd, grotendeels de politieke leiders van de staatsgreep.

      Er werden ook arrestatiebevelen uitgevaardigd tegen militaire officieren die hun grondwettelijke bevoegdheid hadden overschreden. De meest in het oog springende arrestatie, was die van Áñez. Zij tweette: “De politieke vervolging is begonnen”. Er werd tevens een arrestatiebevel opgesteld tegen generaal Williams Kaliman, die Morales had ‘aangespoord’ af te treden.

      Het is veelzeggend dat twee van de personen die gearresteerd zouden worden – minister van Defensie Luis Fernando López en minister van Binnenlandse Zaken Arturo Murillo – hun toevlucht hebben gezocht in de VS. Yerko Núñez Negrette, een andere minister die schreeuwde over een “jacht op voormalige ministers”, is verdwenen.

      Niet lang na de arrestatie legde de nieuwe VS-minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken een verklaring af waarin hij waarschuwde voor het “antidemocratische gedrag” van de Boliviaanse regering.

      Het is belangrijk hier even bij stil te staan: Blinken, minister van Buitenlandse Zaken van Amerikaans president Joe Biden, heeft geen kritiek op de staatsgreep van november 2019, maar op de arrestatie van de coupplegers in maart 2021.

      Trump zei dat de coup “de democratie in stand houdt”, en nu zegt Blinken dat het juridische proces tegen de coupplegers “antidemocratisch” is. Het woord “democratie” heeft zijn betekenis verloren wanneer het wordt uitgesproken door VS-regeringsfunctionarissen.

      Groep van bevriende naties


      De regering-Biden zet grotendeels het brede VS-beleid voort om superioriteit over de landen van de wereld na te streven. De eenzijdige en illegale sancties van de Amerikaanse regering tegen meer dan dertig landen, gaan hand in hand met het promoten van een beleid van regimeverandering tegen landen als Venezuela en Iran. Blinkens uitspraak over Bolivia geeft de continuïteit aan tussen de regeringen van Trump en Biden.

      Geen wonder dat zeventien landen, waaronder Bolivia, in 2019 een nieuwe groep hebben gevormd. Die wil de methodiek aanpakken waarmee sommige landen, zoals de VS, het VN-Handvest hebben ondermijnd.
      Deze Groep kwam voor het eerst samen in juli 2019 in de rand van de bijeenkomst van de Niet-Gebonden Beweging (Non Aligned Movement – NAM) in Caracas, Venezuela. Dit was vóór de staatsgreep in Bolivia. De pandemie verstoorde het proces van de opbouw van de groep, die in maart 2021 opnieuw opdook bij de VN.
      “Versterking van het multilateralisme is essentieel”, zei de minister van Buitenlandse Zaken van Venezuela Jorge Arreaza. Tot de leden van de groep behoren ook China en Rusland, beiden permanente leden van de VN-Veiligheidsraad, wat dit proces meer gewicht geeft.

      Mohammad Marandi, docent aan de Universiteit van Teheran, verklaarde aan Vijay Prashad, auteur van dit artikel, dat deze groep een tegengif is voor de “grote problemen die momenteel bestaan met de VN, zoals het ondemocratische karakter van de organisatie dat het Zuiden ernstig benadeelt”. “De VS en haar bondgenoten,” zei hij, “negeren in toenemende mate de huidige wereldorde en het VN-handvest.”

      Carlos Ron, Venezuela’s viceminister van Buitenlandse Zaken voor Noord-Amerika, zei tegen Prashad dat de groep “een beslissende stap is ter ondersteuning van multilateralisme en internationaal recht, op een ogenblik dat de mensheid wordt geconfronteerd met de ernstigste uitdagingen in de geregistreerde geschiedenis.”

      Deze uitdagingen omvatten de klimaatverandering en de toegenomen ongelijkheid. Volgens Venezuela en Bolivia is deze groep, aldus Carlos Ron, “een mechanisme om de volkeren te verdedigen tegen de dreigingen van hybride oorlogsvoering”, waaronder sancties en staatsgrepen vallen. “Diplomatie, samenwerking en solidariteit”, zei Carlos Ron, “zijn de enige sleutels om vooruit te komen”.

      Bolivia heeft dus besloten om op te treden tegen de coupplegers. De Amerikaanse regering gebruikt die actie nu om de regering van president Arce te delegitimeren. Platforms als deze groep zouden wel eens essentieel kunnen blijken als kanaal voor Bolivia om haar verhaal te vertellen en niet verstikt te worden door de informatieoorlog van Washington, een vitaal onderdeel van de regime change-strategie.

      Despite US dirty tricks, Bolivia is finding a way to stay independent werd vertaald door LDP. Dit artikel werd geproduceerd door Globetrotter. Vijay Prashad is Indiaas historicus, redacteur en journalist, hoofdredacteur van Globetrotter en van LeftWord Books, directeur van het Tricontinental Institute for Social Research. Hij is senior non-resident fellow aan het Chongyang Institute for Financial Studies, Renmin University of China. Hij heeft meer dan 20 boeken geschreven, waaronder The Darker Nations en The Poorer Nations. Zijn laatste boek is Washington Bullets met een inleiding van Evo Morales.


      https://www.dewereldmorgen.be/artike...ucs-van-de-vs/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    2. #142
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      22.459
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011799

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.


      Pedro Castillo. Foto: elpaisano.pe

      Analyse - Lode Vanoost

      Inmenging VS in verkiezingen Peru bedreigt democratisch resultaat

      Terwijl president Biden zich beklaagt over Russische inmenging in verkiezingen in de VS zet VS-ambassadeur Lisa Kenna in zijn naam haar inspanningen verder om de erkenning van de verkiezingsoverwinning van Pedro Castillo in Peru zo lang mogelijk uit te stellen, met als ultieme doel rechtse verliezer Keiko Fujimori alsnog ‘verkozen’ te krijgen.

      vrijdag 25 juni 2021 11:32

      Dat links kandidaat Pedro Castillo met slechts 13,41 procent van de uitgebrachte stemmen in de eerste ronde van 11 april 2021 voldoende stemmen behaalde om als sterkste kandidaat door te dringen naar de tweede stemronde was voor vriend en vijand een verrassing. Tijdens de verkiezingscampagne werd hij in de peilingen nog als kansloos gezien. Minder verrassend was dat rechts tegenkandidate Keiko Fujimori[1] met 11,34 procent eveneens door kon gaan naar de tweede stemronde op 6 juni.

      Keiko Fujimori. Foto: Néstor Soto Maldonado/CC

      Beide kandidaten hebben deze kans gekregen omdat aan linker- en rechterzijde samen 18 kandidaten deelnamen aan de eerste ronde. Geen enkele van deze kandidaten werd als een kanshebber gezien. Tien van de 18 kandidaten behaalden meer dan 5 procent. Deze versplinterde uitslag maakte het mogelijk dat twee kandidaten die samen slechts 24,75 procent behaalden, amper een kwart van de opgedaagde kiezers, konden doorgaan naar de tweede ronde.

      Tijdens die tweede ronde op 6 juni kwamen 74,57 procent van de geregistreerde kiezers opdagen, bijna 5 procent meer dan tijdens de eerste ronde op 11 april. Pedro Castillo behaalde uiteindelijk nipt 50,13 procent, amper 44.240 stemmen meer dan tegenstander Keiko Fujimori.

      Alle buitenlandse waarnemers erkennen de eerlijkheid van de stembusgang en het correcte verloop van de tellingen. Toch heeft de nationale overheidscommissie voor de verkiezingen (Jurado Nacional de Elecciones, JNE) bijna drie weken later nog steeds de uitslag niet officieel bevestigd.

      Electoral lawfare, made in USA


      Daar is slechts één reden voor. Keiko Fujimori blijft met de regelmaat van de klok klachten indienen voor beweerde electorale fraude, waarvan ze de volledige behandeling eist door de JNE. De teller staat op meer dan 130 klachten voor 800 geclaimde gevallen van fraude.

      Daarvoor heeft ze een team van juristen ter beschikking en onbeperkte financiële middelen. In de hoofdstad Lima alleen werkt een team van 30 juristen de klok rond om de resultaten in vraag te stellen. Die juristen waren reeds door haar aangeworven voor de eerste ronde en hebben de bedoeling de eedaflegging van Castillo zo lang mogelijk uit te stellen en het resultaat aan te vechten in de rechtbanken.


      Pro-Castillo-betogers voor de kantoren van de overheidsdienst voor verkiezingen JNE in Lima. Foto: greenleft.org.au

      Voor deze hetze krijgt Fujimori de openlijke steun van VS-ambassadeur Lisa Kenna. Zij is voormalig adviseur van Trumps minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo, werkte eerder voor de buitenlandse inlichtingendienst CIA en was hoge ambtenaar van Buitenlandse Zaken in Irak.

      Via Peruviaans advocaat Fernando Rospigliosi staat het team van Fujimori in dagelijks contact met de VS-ambassade, waar ze advies krijgen over de te volgen strategie. Voor dit alles krijgen ze de verzekering dat de VS deze rechtszaken naar de buitenwereld zal verdedigen als ‘’bescherming van de democratische rechtsgang’.

      De tijden dat de VS zich konden permitteren een democratische verkiezing die hen niet beviel gewoon te verhinderen door het land binnen te vallen zijn al lang voorbij. Ook openlijke steun aan militaire staatsgrepen is moeilijk geworden – hoewel het in Honduras nog lukte in 2009, na de spectaculaire mislukking in Venezuela in 2001.

      De staatsgreep van 2019 in Bolivia was een mengvorm van oude tactieken en nieuwe methodes: met druk van het leger werd een ‘juridisch’ proces in gang gezet dat echter slechts een jaar lang stand wist te houden.

      In Peru valt het gevaar voor een militaire staatsgreep niet uit te sluiten, maar de VS mikken toch vooral op de nieuwe methode van ‘lawfare’, het manipuleren van de verkiezingen en het politieke proces door middel van rechtszaken met medewerking van collaborerende rechters – waarvan er in Peru voldoende voorradig zijn.

      Het is een methodiek die haar efficiëntie reeds heeft bewezen in Paraguay, waar president Fernando Lugo werd afgezet door het parlement op basis van beweerde grondwettelijke overtredingen. Deze strategie was meest succesvol in Brazilië. Ondertussen zijn voldoende gegevens openbaar gemaakt die aantonen dat de VS rechtstreeks een hand had in de processen tegen Lula da Silva, om te verhinderen dat hij zou deelnemen aan de presidentsverkiezingen in 2018.

      Militaire staatsgreep is niet onmogelijk


      Peru heeft in vergelijking met andere Latijns-Amerikaanse landen relatief weinig militaire staatsgrepen gekend, in 1962, 1968 en 1975. Alleen die van 1968 was een staatsgreep tegen een verkozen president, die van 1962 en 1975 waren interne machtsgrepen van militairen tegen andere militairen. Alle drie operaties hadden wel de volledige steun van de VS met elkaar gemeen.

      In 1992 pleegde president Alberto Fujimori tijdens het tweede jaar van zijn eerste verkozen mandaat een ‘burgerlijke staatsgreep’. Met goedkeuring van de legertop kondigde hij de noodtoestand af, ontbond het parlement, hief de grondwet op en zuiverde het gerechtelijk apparaat van alle rechters en magistraten die hem niet loyaal waren. Geen enkele van deze beslissingen had een wettelijke basis. Hierop volgde 8 jaar autoritair bewind waarbij naar schatting meer dan 3.000 politieke tegenstanders werden vermoord.

      Voor het ogenblik zit Fujimori een levenslange straf uit voor zijn terreurbewind tijdens deze staatsgreep en voor meerdere omkoopschandalen. Een van de eerste programmapunten voor Keiko Fujimori als president is dan ook een gratieverlening aan haar vader.

      Ze kan dan tevens de rechtszaak tegen haarzelf voor corruptie laten annuleren, waarvoor ze anders zelf tot 30 jaar gevangenisstraf riskeert. De poging om het resultaat van 2021 aan te vechten is voor haar dus niet alleen politiek belangrijk, het gaat over haar persoonlijke toekomst.

      De VS zouden nooit dulden dat een links tegenkandidaat doet wat Fujimori nu doet. Er moet ook niet aan worden getwijfeld dat onze media vol zouden staan van verontwaardiging wanneer links kandidaat Castillo als verliezer op deze manier de resultaten zou hebben aangevochten. De huidige gang van zaken is daarentegen non-nieuws.

      Of haar poging alsnog zal lukken blijft twijfelachtig. Nog geen enkele van de klachten die al werden behandeld hebben tot wijziging van de uitslag geleid. Ze werden telkens verworpen bij gebrek aan bewijzen en/of bewijzen dat de stembusgang en de tellingen in de betrokken kiesbureaus correct zijn verlopen. De strategie die de VS haar aanraadt is die van de uitputting.

      Door de eedaflegging van Pedro Castillo telkens weer uit te stellen – normaal gezien moet die doorgaan op 28 juli, op de nationale feestdag van de onafhankelijkheid – hoopt zij voldoende politieke instabiliteit te creëren om nieuwe verkiezingen te eisen. Ook een militaire staatsgreep ‘om de orde te herstellen’ mag niet worden uitgesloten.


      Keiko Fujimori in betere tijden met haar vader Alberto Fujimori. Foto: infolatam.com

      Het hoeft geen betoog dat de VS nooit zouden dulden dat een links tegenkandidaat zou doen wat Fujimori nu doet. Er moet ook niet aan worden getwijfeld dat onze media vol zouden staan van verontwaardiging als links kandidaat Castillo op deze manier de resultaten zou hebben aangevochten als hij de verliezer was geweest. De huidige gang van zaken is daarentegen non-nieuws.

      Pedro Castillo komt nauwelijks correct aan bod in de commerciële media van Peru. Desondanks domineren zijn kiezers de straat, met dagelijkse betogingen en meetings. De manier waarop rechtse boegbeelden als auteur Mario Vargas Llosa de plattelandsbevolking stigmatiseren omdat ze voor Castillo hebben gestemd is zelfs voor Peru van een ongezien laag niveau.

      De strijd is verre van gestreden


      Zelfs als Castillo de eed kan afleggen op 28 juni is de strijd verre van gestreden. Hij heeft geen meerderheid in het parlement. Hij heeft vooral gewonnen omdat zijn kiezers in geen geval Fujimori wilden. Hij werd verkozen met de helft van de stemmen. Peru blijft met andere woorden een zeer verdeeld land.

      Als president zal Castillo tevens moeten opboksen tegen vijandige media, tegen een overheidsapparaat, justitie en leger die grotendeels achter Fujimori staan (al was het maar omdat ze zelf vrezen voor corruptieprocessen).
      De kiezers van Fujimori in de tweede ronde hebben echter evenmin met volle overtuiging voor haar gestemd. Ze haalde in de eerste ronde amper 11,34 procent. Ook voor hen was een keuze ‘in geen geval die andere’.

      Castillo heeft al bij al een nog zeer vaag links imago, mist ervaring, zegt ondoordachte dingen tijdens zijn toespraken en is op ethisch vlak zeer conservatief, maar met hem als president krijgt Peru in ieder geval een kans om te breken met de huidige semi-feodale maatschappelijke orde.
      Het worden nog zeer spannende dagen voor Peru.

      Note:

      [1] De grootouders van Keiko Fujimori, dochter van president Alberto Fujimori (1990-2000), emigreerden uit Japan in de jaren 1930.


      https://www.dewereldmorgen.be/artike...sch-resultaat/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    3. #143
      Kaaskop Nederlandertje's Avatar
      Ingeschreven
      May 2011
      Locatie
      AMsterdam
      Leeftijd
      42
      Berichten
      13.782
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      846411

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

      Lula doet volgende verkiezingen weer mee in Brazilië

    4. #144
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      22.459
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011799

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

      Straatprotest tegen de regering in Managua op 24 april 2018. Foto: Public Domain

      Opinie - John Perry, Economy for All, DeWereldMorgen vertaaldesk

      Waarom het VS-beleid tegen Nicaragua tot mislukken gedoemd is

      Critici die de dreiging met gewelddadige regime change door de VS in Nicaragua ontkennen staan lijnrecht tegenover zij die de corruptie en het machtsmisbruik niet erkennen als oorzaken van de politieke crisis. Nog veel anderen kijken vertwijfeld toe. Amerikaans journalist John Perry woont in de Nicaraguaanse stad Masaya. Hij gelooft niet in de goede bedoelingen van de VS en baseert zich voor zijn analyse op decennia brutale inmenging en steun voor de pro-westerse dictaturen door de VS.

      dinsdag 27 juli 2021 16:35

      Spread the love

      Na de VS-Russische top in juni, sprak president Biden blijkbaar niet ironisch toen hij een vraag beantwoordde over buitenlandse inmenging in verkiezingen. Hij zei toen: “Laat ik dit duidelijk maken. Hoe zou het zijn als de VS door de rest van de wereld werd gezien als een directe immenger in de verkiezingen van andere landen en iedereen zou dat weten?”


      Stephen Kinzer. Foto: Kenneth C. Zirkel/CC BY-SA 4:0

      Uiteraard is het net dat wat de wereld denkt. De VS zijn tussenbeide gekomen in niet minder dan 81 verkiezingen tussen 1946 en 2000, waarvan meerdere in Latijns-Amerika. Biden’s retorische vraag ontmaskert een fundamenteel gebrek in de vorming van het buitenlands beleid van de VS. Waarom zijn hun leiders niet in staat in te schatten hoe gewone mensen de VS-acties in hun landen aanvoelen, waarvan ze de gevolgen ondergaan?

      Laat ik proberen die onkunde in te vullen vanuit het perspectief van Nicaragua, meer dan een eeuw onderwerp van VS-interventies. Eerst wat geschiedenis. Volgens Stephen Kinzer (journalist van de New York Times, zie foto, nvdr) was de afzetting door de VS van verkozen president van Nicaragua José Santos Zelaya in 1909 het eerste voorbeeld van regime change door de VS in Latijns-Amerika. Daarna bezetten de VS-mariniers het land tot 1933, waarna nationale held Augusto Sandino hen eruit smeet.

      De moord op Sandino in 1934 leidde tot 45 jaar brutale dictatuur, waar de VS medeplichtig aan was.
      De Sandinistische revolutie van 1979 bracht daar een einde aan, waarna president Ronald Reagan de ‘Contra’-troepen sponsorde wiens wreedheden, in combinatie met een blokkade door de VS, leidden tot de nipte nederlaag van president Ortega in 1990.

      Toen Ortega in 2007 werd herverkozen werd de inmenging van de VS hervat onder de noemer ‘promotie van democratie’. Zoals William Robinson (socioloog en journalist in Nicaragua in de jaren 1980, zie boekcover, nvdr) heeft aangetoond betekent dat in praktijk destabiliserende maatregelen waaronder sancties, propagandacampagnes in de internationale media, paramilitaire acties, geheime operaties en veel meer. In 2018 beschreef journalist Benjamin Waddell de VS-inmenging van de VS in Nicaragua als “de fundamenten leggen voor een opstand”.



      In 2018 “deed de bevolking van Nicaragua een vreedzame oproep tot verandering”, volgens het VS-ministerie van buitenlandse zaken.Voor de meeste Nicaraguanen, zelfs zij die tegen de regering zijn, was de couppoging van april 2018 allesbehalve vreedzaam. De economie viel drie maanden stil en vernietigde de bestaande veiligheid in het land.

      Ik woon in Masaya, een van de meest getroffen steden, en ondervond persoonlijk de vernietigingen: huizen van vrienden werden afgebrand, openbare gebouwen vernietigd, gewapende bende bedreigden iedereen die eruitzag als een supporter van de regering. Twee vrienden die het magazijn van de gemeente verdedigden toen het werd leeggeroofd, werden zelf gekidnapt en gefolterd, een van beiden zo erg dat zijn arm moest worden geamputeerd.
      Pogingen tot dialoog mislukten, maar de rust werd hersteld in juli 2018 toen de politie en vrijwilligers de wegblokkades opbraken van criminele elementen die de steden tot stilstand hadden gebracht. Hoewel dit geweld door een aantal mensenrechtenorganisaties werd bestempeld als door de staat gesponsord, werden deze acties – waarbij de politie de opdracht kreeg slachtoffers zoveel mogelijk te beperken – door de meeste mensen opgelucht onthaald. Honderden personen werden gearresteerd, maar 493 van hen die schuldig waren bevonden aan het geweld, werden toch vrijgelaten in juni 2019 onder een voorwaardelijke amnestie.

      De regering begon een grootschalig heropbouwprogramma, investeerde in wegen, scholen, hospitalen en woningen, zowel om de economie te stimuleren als om een gevoel van normaliteit te promoten. Nicaragua werd daarna terug een van de veiligste landen van Latijns-Amerika. Tot in 2020 opnieuw drie rampen toesloegen: COVID-19 in maart en twee orkanen in november. Hoewel de economie opnieuw zwaar werd getroffen werd de schade toch beperkt: Nicaragua kende een van de kleinste inkrimpingen van het bnp in Latijns-Amerika over het voorbije jaar.

      Hebben de VS het herstel geholpen in wat nog steeds het tweede armste land van Latijns-Amerika is? Neen. Van de 88 miljoen dollar cash en andere hulp voor de Centraal-Amerikaanse landen voor de bestrijding van de pandemie kreeg de regering van Nicaragua niets. Nicaragua is tevens een van de weinige Latijns-Amerikaanse landen die tot geen vaccins heeft gekregen van de VS.

      Integendeel, de VS-sancties hebben internationale instellingen zoals de Wereldbank afgeschrikt om te investeren in het land tot ze dat toch begonnen te doen als reactie op de pandemie. Dit alles betekent niet dat de VS helemaal geen geld stuurde naar Nicaragua. Nadat de pogingen tot regime change in 2018 waren mislukt, hebben de VS nog meer fondsen naar het land verstuurd in de aanloop naar de verkiezingen van november 2021. Een voorbeeld: een programma van 2 miljoen dollar met de naam RAIN (Responsive Assistance in Nicaragua) heeft als doelstelling de ‘ordelijke transitie’ van het huidige regering van president Ortega naar een regering “toegewijd aan de rechtstaat, burgerlijke vrijheden en een vrij burgerlijke maatschappij”.

      Dergelijke acties zullen eerlijk gezegd weinig impact hebben op het verkiezingsresultaat. Met nog drie maanden te gaan tonen de opiniepeilingen een stabiele steun voor de regering van Ortega (in het midden van juni 2021 62,8 procent van de personen die bereid zijn te gaan stemmen), in vergelijking met 22,8 procent voor de oppositie. Opiniepeilingen tonen ook aan dat de gebeurtenissen van 2018 en de recente interventies van de VS nog fris in het geheugen van de mensen zitten en dat ze geen terugkeer willen van het gewelddadige conflict, dat ze buitenlandse inmenging verwerpen en voorrang geven aan economische groei boven alle andere problemen.

      Dora María Téllez. Foto: CC BY-SA 3:0

      Net daarom waren de meeste Nicaraguanen die ik er over aansprak onverschillig voor de recente aanhoudingen van oppositie-activisten, ook al kregen die heel veel aandacht in de buitenlandse pers, of ze verwelkomden ze. Heel wat van de aangehouden personen, waaronder voormalige sandinisten zoals Dora María Téllez die de wegblokkades in Masaya organiseerden werden gelinkt aan het geweld van 2018. Meerderen onder hen waren naar de VS gereisd om strengere sancties te bepleiten tegen hun eigen land. Een van de aangehouden personen, journalist Miguel Mora, had opgeroepen om de familie van Ortega te kidnappen en besprak in radioprogramma’s hoe ze best konden vermoord worden.

      De mensen hier vragen zich ook af waarom de VS eigen wetten heeft tegen buitenlandse inmenging in de verkiezingen en 535 mensen heeft aangehouden voor de aanval op het Capitool in januari 2021 en er tegelijk tegen is dat Nicaragua gelijkaardige acties onderneemt tegen personen die buitenlands geld ontvangen of de regering proberen omver te werpen. Overigens, terwijl de EU het voorbeeld van de VS heeft gevolgd met het treffen van sancties, plant de organisatie Europese wetgeving die buitenlandse beïnvloeding van verkiezingen inperkt op dezelfde manier al de nieuwe wetten van Nicaragua.

      Een aantal feiten die het buitenlands beleid van de VS in een ander perspectief plaatsen. Nicaragua is volledig open voor de VS-markt: het land drijft meer handel van de VS dan eender welk ander land in Centraal-Amerika en laat VS-bedrijven zoals Cargill en Walmart toe op zijn grondgebied. De stabiliteit en veiligheid hebben tot gevolg dat weinig Nicaraguanen het land ontvluchten, terwijl uit (buurlanden) Honduras, El Salvador en Guatemala meer dan 2 miljoen mensen zijn gevlucht naar de VS sinds 2014.

      Heel Centraal- en Zuid-Amerika worstelt met de pandemie, maar volgens het Institute for Health Metrics and Evaluation in Washington heeft Nicaragua het laagste sterftecijfer van Centraal-Amerika, met minder druk op de hospitalen dan de omringende landen. Ondanks de weigering tot hulp door de VS heeft het land zich niet tot China gekeerd voor vaccins, zoals El Salvador, maar onderhoudt het zeer sterke banden met VS-bondgenoot Taiwan.

      In de VS-rechtbanken wordt Honduras beschreven als een narcostaat, waar de regeringsleden de productie en verscheping van cocaïne naar de VS faciliteren. Nicaragua is daarentegen meer effectief dan zijn buurlanden in het tegenhouden van scheepsladingen drugs uit Zuid-Amerika. De VS fulmineren tegen de beweerde schendingen van de mensenrechten in Nicaragua, maar negeren tegelijk de vreselijke schendingen van de mensenrechten in Honduras, El Salvador en Guatemala (‘the northern triangle countries‘).

      Tijdens een top met de ministers van buitenlandse zaken van Centraal-Amerika in juni 2021 drong (VS-minister van buitenlandse zaken) Anthony Blinken er bij hun regeringen op aan “te ijveren voor de verbeteringen van de levens van de bevolking in hun landen met reële, concrete maatregelen”. Nicaragua kan op dat vlak een leider worden genoemd in de regio.

      In een bilaterale ontmoeting met Blinken riep de minister van buitenlandse zaken van Nicaragua op tot “een vriendschappelijke, respectvolle en gelijkwaardige relatie tussen soevereine staten”. De VS doet er goed aan deze uitgereikte hand van vriendschap te schudden, de pogingen voor “het herstel van de democratie” stop te zetten en opnieuw te overwegen waarom het zo lan heeft geduurd vooraleer een deel van de vaccins die het aan Latijns-Amerika heeft gegeven naar Nicaragua werden gezonden.


      independentmediainstitute.org

      Why U.S. Policy Toward Nicaragua Isn’t Working werd op 20 juli 2021 gepubliceerd door het platform Economy for All van het Independent Media Institute, een progressief niet-commercieel medium in de VS, dat een gratis nieuwsbrief verspreidt. John Perry leeft in Masaya, Nicaragua, vanwaar hij schrijft over Centraal-Amerika voor o.a. The Nation, de London Review of Books, openDemocracy, de Council on Hemispheric Affairs.


      https://www.dewereldmorgen.be/artike...en-gedoemd-is/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    + Plaats Nieuw Onderwerp

    Bladwijzers

    Bladwijzers

    Forum Rechten

    • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
    • Je mag geen reacties plaatsen
    • Je mag geen bijlagen toevoegen
    • Je mag jouw berichten niet wijzigen
    •