Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet. - Pagina 16
  • + Plaats Nieuw Onderwerp
    Pagina 16/16 EersteEerste ... 61516
    Resultaten 151 tot 153 van de 153

    Onderwerp: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

    1. #151
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      22.730
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011800

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.


      Xiomara Castro kondigt haar overwinning aan - links achter haar vice-presidentskandidaat Salvador Nasralla die in 2017 nog van zijn overwinning werd gehouden. Foto: globaltimes.cn

      Analyse - Lode Vanoost

      Honduras krijgt na 12 jaar terug een eerlijk verkozen presidente

      Het is uiteindelijk toch gelukt. Xiomara Castro wordt het eerste linkse staatshoofd van Honduras in twaalf jaar. Zeker was dat niet. In 2009, 2013 en 2017 werden de verkiezingen immers nog vervalst, terwijl de EU en de VS 'passief' toekeken. Niet dankzij hen maar door de eigen inzet van de Hondurese bevolking wordt de democratie na 12 jaar hersteld. Die strijd is hiermee echter niet ten einde.

      donderdag 2 december 2021 10:03

      Xiomara Castro wordt de eerste presidente van Honduras. Dat de verkiezing van een vrouw tot staatshoofd nog steeds onderwerp van nieuws is toont aan hoe prangend het probleem blijft. In 2021 is dit nog steeds geen evidentie.

      Veel belangrijker is echter dat zij het eerste staatshoofd wordt van Honduras in 12 jaar die het met eerlijke verkiezingen haalt. De volledige resultaten zijn er nog niet, maar met meer dan 52 procent van de stemmen geteld heeft zij reeds 53,4 procent van de stemmen.

      Honduras heeft 9,9 miljoen inwoners op 112.000 km2, anderhalve maal de Benelux. GoogleMaps

      De stedelijke kiesdistricten zijn altijd vlugger geteld. Daar scoort rechts altijd beter. De resultaten van de landelijke districten moeten nog verwerkt worden. Haar percentage kan met andere woorden alleen maar stijgen.

      12 jaar dapper verzet


      Er zijn meerdere redenen voor dit succes. De allereerste en voornaamste is het dappere verzet dat de bevolking 12 jaar heeft volgehouden tegen een politieke repressie die de vergelijking kan doorstaan met de gruwelijke jaren 1980, toen door de VS getrainde doodseskaders alle landen van Centraal-Amerika teisterden. Hun taak was het de gewone bevolking te dwingen tot hun semi-feodale lot ten dienste van de kleine elite en de buitenlandse bedrijven. Dat was in Honduras de voorbije 12 jaar het geval.

      Xiomara Castro toont de verf op haar pink, bewijs van deelname aan de verkiezingen. Foto Twitter @XiomaraCastroZ

      Toen heette die repressie nog ‘de strijd tegen het communisme’. Dat klopte zeker, tenminste als je de technische definitie van communisme aanvaardt, niet de ideologische. ‘Communisme’ was het containerbegrip voor elke vorm van democratisch verzet tegen het semi-feodale systeem dat enkelen steenrijk maakt en de rest van de bevolking in bittere armoede vasthield. Westerse journalisten slagen er maar niet in om hun middenklasse bril af te zetten wanneer zij schrijven over deze wantoestanden in landen waar de middenklasse zo goed als onbestaande is, tot vandaag.

      Het verzet tegen de repressie van de voorbije 12 jaar in Honduras is nooit opgehouden. In de westerse media was er nihil belangstelling voor, net zomin als voor het volksverzet in Haïti, Guatemala, Colombia, Paraguay. Alle aandacht moest immers naar het zondige Venezuela gaan.

      Een terugblik


      Breekpunten in de geschiedenis zijn altijd arbitrair, maar de situatie vandaag kan je best interpreteren vanaf de staatsgreep van 28 juni 2009. Toen werd president Manuel Zelaya afgezet door het leger, opnieuw met steun van de VS – toenmalig minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton ontkende dat er een staatsgreep was, tegen het rapport van haar eigen ambassadeur in de hoofdstad ter plaatse in.

      Toen Zelaya in 27 januari 2006 de eed aflegde waren zowel de Hondurese elite als de buitenlandse bedrijven er redelijk gerust in. Zelaya had wel wat sociale beloftes gedaan tijdens zijn verkiezingscampagne, maar dat deden alle kandidaten altijd al. Aanvankelijk voerde hij een traditioneel beleid. Zelaya was de zevende president van Honduras na het einde van de militaire dictatuur in 1982. Het zou met hem wel lopen zoals met alle vorige kandidaten.


      Op 2 juni 2009 kreeg president Zelaya bezoek van VS-minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton. Op 28 juni werd hij afgezet. Hij had haar waarschuwing over zijn ‘socialistische koers’ niet gerespecteerd. Foto: US State Department/ Public Domain

      Zelaya, zelf een gematigd sociaal voelend liberaal, net als zijn echtgenote Xiomara Castro die nu presidente wordt, maakte echter stilaan een aantal ‘fouten’. De voornaamste fout was dat hij een deel van zijn verkiezingsbelofte effectief begon uit te voeren. Een daarvan was landhervorming.

      Landhervorming is een Latijns-Amerikaans onderwerp dat in westerse media nog altijd verkeerd wordt voorgesteld. Het gaat helemaal niet om onteigenen van landbouwgrond en collectivisering onder staatscontrole, maar om het teruggeven van gronden aan de lokale gemeenschappen, die in de loop van de 19de en de 20ste eeuw op wederrechtelijke manier werden afgenomen van de lokale bevolking.

      12 jaar heeft het volksverzet tegen het regime geduurd. Foto: IPS/Thelma Mejía

      Die bevolking erkende het privébezit van akkers niet en weigerde zomaar gronden af te staan voor grote plantages of voor landbouwbedrijven. Alle grootgrondbezitters in Latijns-Amerika zijn dankzij brute repressie geworden wat ze vandaag nog steeds zijn.

      Herverdeling van landbouwgrond is de essentie van een beleid dat de bittere armoede van de bevolking wil keren. Zelaya’s plannen waren zeer bescheiden. Hij zou alleen gronden die braak bleven liggen onteigenen, zodat de boeren daar hun eigen voedselgewassen zouden kunnen telen. Zo verminderde echter de druk op de bevolking om in de plantages en de fabrieken te gaan werken. Onaanvaardbaar dus.
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    2. #152
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      22.730
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011800

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

      Een tweede mandaat kan niet

      De aanleiding werd gevonden in een ander initiatief van Zelaya. Hij wilde een referendum houden over een nieuwe grondwet dat onder meer mogelijk zou maken dat de president twee opeenvolgende termijnen zou kunnen vervullen in plaats van één. Het was duidelijk dat deze nieuwe bepaling niet van toepassing zou zijn op de zetelende president, Zelaya zelf – het referendum zou immers plaatsgrijpen tegelijk met de presidentsverkiezingen, die nog altijd volgens de geldende grondwet zouden verlopen.

      Met als uitvlucht dat Zelaya zou pogen een tweede mandaat te vervullen, werd hij door het leger afgezet ‘wegens overtreding van de Grondwet’ en onmiddellijk het land uitgezet. Hij werd vervangen door parlementsvoorzitter Roberto Micheleti. Die organiseerde presidentsverkiezingen waarbij andere kandidaten de facto werden uitgesloten van deelname. President Porfirio Lobo draaide alle sociale maatregelen van Zelaya onmiddellijk terug en begon een harde repressie, vooral tegen de landelijke bevolking. Ondanks openlijke steun van de VS en de meeste regeringen van de EU werd hij door meer dan de helft van de VN-lidstaten niet erkend als legitiem president.

      Hij nam tevens de draad terug op van de diepe corruptie van het overheidsapparaat en van de leidende elite. Zijn entourage en hijzelf werden tevens verdacht van betrokkenheid bij de internationale drugshandel. Niets ongewoon, Honduras is altijd al een doorvoerland geweest voor drugs uit Colombia.

      Berta Cáceres


      In 2014 werd hij opgevolgd door Juan Carlos Hernández, die de repressie nog opvoerde. Voor de politieke moorden onder zijn bewind was in de internationale media geen aandacht. Op 2 maart 2016 werd echter Berta Cáceres vermoord, leider van het inheemse volk der Lenca, tevens de stem van het verzet tegen de aanleg van een megadam die tienduizenden inheemse Hondurezen zou verdrijven van hun dorpen en landbouwgronden.

      Berta Cáceres. Foto: prensaidigena.com

      Haar moord was een zoveelste in een lange rij, maar Cáceres had toch enige internationale weerklank. In 2012 had zij aan een Duitse universiteit nog een prijs voor haar inzet voor vrede en rechtvaardigheid ontvangen. Niet onbeduidend want de grootgrondbezitter waar de megadam zou worden gebouwd is een uitgeweken Duitser.
      Onder president Hernández deed het gerecht alle moeite om de daders niet te vinden. Alleen na jarenlange internationale druk werden uiteindelijk de fysieke daders bestraft, maar niet hun opdrachtgevers. De elite rond Hernández was ondertussen zo zeker van zijn onschendbaarheid dat zijn eigen broer Tony Hernández zich ongenaakbaar waande. Hij werd in de VS opgepakt en in oktober 2019 tot levenslang veroordeeld voor het smokkelen van tonnen cocaïne naar de VS, met behulp van het leger en de douane in Honduras.

      Een tweede mandaat kan wél


      Niet gestoord door enige rechtlijnigheid besliste Hernández kandidaat te zijn voor een tweede termijn, zonder de Grondwet te wijzigen. Dat deed hij door het Gerechtshof vol te steken met eigen benoemingen. Dat Hof verklaarde zijn kandidatuur geldig en in 2017 werd hij verkozen voor een tweede mandaat.

      Het politieke verzet van de bevolking ging echter onverminderd door. Toen de eerste uitslagen de overwinning gaven aan tegenkandidaat Salvador Nasralla, net als Zelaya een gematigd liberaal van dezelfde partij als Zelaya, liet Hernández de tellingen stilleggen. Drie dagen later bleken de resultaten opnieuw een ‘overwinning’ te geven aan Hernández.


      Graffiti in Tegucigalpa voor Berta Cáceres. Foto: prensaidigena.com

      De uitslag werd verbaal wel veroordeeld door de EU en door de VS maar concreet namen zij geen enkele maatregel en Hernández kon zijn bewind verderzetten. Een derde mandaat in 2021 zat er echter niet meer in. Daar waren meerdere redenen voor. Eerst en vooral was er concurrentie in eigen rechtse rangen voor de gegeerde functie van staatshoofd. Uiteindelijke tegenkandidaat Nasry Asfura wordt echter zelf verdacht van zware corruptie als burgemeester van de hoofdstad Tegucigalpa (sinds 2014 – verkiezingen die hij eveneens ‘won’ in dubieuze omstandigheden).

      Meer nog, Hernández’ regering en de overheidsdiensten waren zo corrupt dat zelfs de elite er nadelen van ondervond. De overheid functioneert in Honduras niet meer. Dit en zijn banden met de drugsmaffia deden hem de das om. Hem wacht meer dan waarschijnlijk uitwijzing naar de VS om zijn broer Tony gezelschap te houden.

      De strijd gaat door


      Na 12 jaar dapper verzet was de overwinning van Xiomara Castro dus allesbehalve zeker (reden waarom deze commentaar pas nu werd geschreven). De bevolking was massaal aanwezig bij de telbureau’s en onafhankelijke internationale waarnemers doorkruisten het land. Salvador Nasralla, de echte overwinnaar van 2017 wordt haar vice-president.

      Dit is een verdiende overwinning. De strijd is echter verre van gestreden. Presidente Castro moet het opnemen tegen een vijandig leger en politie, tegen een rechtsapparaat vol politieke en door en door corrupte creaturen. Bovendien heeft de elite nog altijd de macht over de bedrijven en de commerciële media zijn volledig in handen van de rechtse oppositie (en hebben tijdens de campagne bakken bagger gestort over tegenkandidaat Castro).

      De VS verklaren na de uitslag dat zij Honduras zullen steunen in zijn strijd voor democratie en mensenrechten. Wat die woorden waard zijn zegt honderd jaar geschiedenis van de VS in hun achtertuin. Het zou de VS eerder sieren als ze zich zouden excuseren voor hun steun aan het regime tijdens de voorbije 12 jaar (net als de Europese Commissie).

      Castro heeft ook een einde beloofd aan de politieke moorden door de doodseskaders, aan de drugsmaffia en aan de corruptie. Bovendien wil zij de landhervorming van haar man Zelaya terug op tafel leggen. Zij zal de komende vier jaar een betrouwbare bewakingsdienst meer dan nodig hebben.


      https://www.dewereldmorgen.be/artike...en-presidente/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    3. #153
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      22.730
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011800

      Standaard Re: Oorzaak coups: In Zuid-Amerika worden presidenten die ingaan tegen westerse beleid afgezet.

      Remembering US-backed state terror in El Salvador

      Justice and accountability for the El Mozote massacre and other crimes of US-backed Salvadoran forces remain elusive.

      Belen Fernandez
      Contributing editor at Jacobin Magazine.

      Published On 11 Dec 2021


      Silhouettes representing the victims of the El Mozote massacre are seen outside the installations of El Salvador's Air Force as the military rejected a request by a judge to access files on the massacre, in Ilopango, El Salvador on October 12, 2020 [File: Reuters/Jose Cabezas]

      Forty years ago, on December 11, 1981, one of the worst massacres in modern Latin American history commenced in El Salvador, in the village of El Mozote and its environs.

      Some 1,000 civilians, most of them women and children, were slaughtered over a period of several days by the Salvadoran military’s elite Atlacatl Battalion, which had been trained, funded, and equipped by the United States.

      A Jacobin Magazine tribute published on the 35th anniversary of the massacre recalls some of the gruesome scenes: “The soldiers entered the house and began slashing the children with machetes, breaking their skulls with their rifles and choking them to death. The youngest children were crammed into the church’s convent, where the soldiers unloaded their rifles into them.”

      The bloodbath took place in the context of El Salvador’s civil war of 1980-92, which ultimately killed more than 75,000 people – with the vast majority of atrocities perpetrated by the right-wing state in collaboration with paramilitary outfits and death squads.

      Joining in the collaborative effort, naturally, was everyone’s favourite Cold War superpower to the north, the US, which throughout the course of its existential battle to make the world safe for capitalism has managed in the process to destroy countless human lives.

      Between 1980 and 1982 alone, US military aid to El Salvador soared from $6m to $82m and would later skyrocket to more than $1m per day.

      The continued overzealous funding was made possible in large part by the shamelessness with which officials from the Ronald Reagan administration lied to cover up Salvadoran state terror, including at El Mozote.

      The administration also waged a campaign to discredit the few journalists intent on exposing the truth, such as former New York Times correspondent Raymond Bonner, author of Weakness and Deceit: America and El Salvador’s Dirty War.

      In a new documentary titled “Massacre in El Salvador”, Bonner and photographer Susan Meiselas reflect on the whole sordid affair in El Mozote, where they arrived together in January 1982 to find a “ghost town” and a severely traumatised woman named Rufina Amaya, one of the sole survivors.

      Amaya, whose blind husband and three daughters – aged five years, three years, and eight months – had perished in the slaughter, would later recall overhearing a conversation between soldiers of the Atlacatl Battalion:
      “‘Lieutenant, somebody here says he won’t kill children’, said one soldier. ‘Who’s the son of a b**** who said that?’ the lieutenant answered. ‘I am going to kill him.’”

      Near the beginning of the “Massacre in El Salvador” documentary, a video clip features President Reagan – a former Hollywood actor – delivering the following lines in an apocalyptic tone better suited to the silver screen than to reality: “Very simply, guerrillas are attempting to impose a Marxist-Leninist dictatorship on the people of El Salvador.”

      Never mind that massacring 1,000 civilians is not any way to go about “saving” them from the spectre of communism – or from the guerrillas’ dangerous attempts to bring some semblance of equality and justice to a country that had long suffered from the tyrannical rule of an exceptionally brutal elite.

      To be sure, the US has never had a problem with brutal right-wing tyranny – as long as profits keep flowing in accordance with US interests.

      Now, four decades after El Mozote and nearly three decades after the official end of the civil war, the latest Salvadoran tyrant – President and Twitter star Nayib Bukele, who has even bizarrely self-identified as the “world’s coolest dictator” – is doing a fine job of ensuring that justice in the country remains ever elusive.

      In addition to blissfully converting El Salvador into a Bitcoin dystopia, Bukele has pursued various other actions befitting a, well, dictator – like firing five Salvadoran Supreme Court judges as well as the attorney general earlier this year.

      Significantly, he also fired Judge Jorge Guzmán, who had been investigating the El Mozote case since 2016, when a post-civil war amnesty was reversed. The amnesty reversal had opened the possibility that the perpetrators of the massacre might finally be held accountable for their crimes – and that people like Maria Rosario, who lost 24 members of her family in the rampage, might obtain the emotional closure that human beings generally require in order to move on with their lives.

      And yet responsibility for El Mozote extends far beyond the individuals from the Atlacatl Battalion who macheted and beheaded their way through the village and its surroundings.

      The US is also directly responsible for this as well as other episodes of state terror in El Salvador and many other territories across the world.

      Thanks to the perks of imperial privilege, however, history and accountability are simultaneously disappeared – except, of course, when things like 9/11 happen, and then the global populace is commanded to “never forget”. The notorious Elliott Abrams, who was appointed in 1981 as Reagan’s assistant secretary of state for human rights and humanitarian affairs, dutifully promoted the US version of “human rights” by denying that the El Mozote massacre had ever transpired. Years later, he would continue to maintain that the Reagan administration had enjoyed a legacy of “fabulous achievement” in El Salvador.

      But while 40 years of murderous impunity is an achievement indeed, it is anything but fabulous.


      https://www.aljazeera.com/opinions/2...in-el-salvador
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    + Plaats Nieuw Onderwerp

    Bladwijzers

    Bladwijzers

    Forum Rechten

    • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
    • Je mag geen reacties plaatsen
    • Je mag geen bijlagen toevoegen
    • Je mag jouw berichten niet wijzigen
    •