Moroccan Lifes Matters too! - Pagina 5
  • + Plaats Nieuw Onderwerp
    Pagina 5/5 EersteEerste ... 45
    Resultaten 41 tot 50 van de 50

    Onderwerp: Moroccan Lifes Matters too!

    1. #41
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Black Lives Matter

      Ook moslims roeren zich tegen racisme: ‘Wij hebben ook te maken met uitsluiting’

      Demonstranten tijdens een Black Lives Matter-protest in Deventer. De aanwezigen willen zich uitspreken tegen discriminatie en systematisch racisme. Beeld ANP

      Op de Black Lives Matter-protesten kwamen ook veel jonge moslims af. Zij voelen de noodzaak door hun eigen ervaringen met discriminatie. Niet alleen vanwege hun huidskleur, maar ook vanwege hun religie.

      Marije van Beek 18 juni 2020, 11:08

      Na de reeks aan Black Lives Matter-demonstraties in Nederland, met als hoogtepunt het protest in de Amsterdamse Bijlmer vorige week, wordt de schaal waarop dit mensen raakt steeds meer duidelijk. Uit alle hoeken van de samenleving sluiten mensen zich aan. Ook onder jonge moslims krijgt de beweging veel bijval. Zij kampen al jaren met discriminatie, niet alleen vanwege hun huidskleur, maar ook vanwege hun religie.

      Al doet het woord anders vermoeden, racisme kan zich ook tegen een religieuze groep richten. Tegen moslims, en ook tegen joden, zegt antropoloog Martijn de Koning van de Radboud Universiteit Nijmegen. “Antisemitisme is ook nooit weggeweest. Net als racisme tegen zwarte mensen en racisme tegen moslims kent dat een hele lange Nederlandse traditie. En bijvoorbeeld zwarte moslims en zwarte joden bevinden zich op het kruispunt van verschillende vormen van racisme.”

      Fanatici


      Racisme tegen moslims gaat uit van historisch gegroeide ongelijkheden en hiërarchieën, waarbij een dominante groep boven een minderheidsgroep staat, zegt De Koning. “Het gaat daarbij om een beeld of stereotype over moslims, dat op iemand geplakt wordt. En daarbij doet het er dan verder niet zoveel meer toe wie jij als individu bent. Zo bestaat van oudsher het idee dat joden en moslims fanatici zijn in hun geloof, en daarom een mogelijk gevaar vormen. Bij een van de verkiezingsdebatten bij RTL luidde een stelling letterlijk ‘de islam bedreigt de Nederlandse identiteit’. Stel je nu eens voor dat hier ‘het jodendom’ had gestaan? Ik mag hopen dat het land dan te klein is. Maar als het om moslims gaat, kan dat blijkbaar.”

      Hoofddoek


      Verbale en fysieke agressie richt zich met name op vrouwen die een hoofddoek dragen, blijkt uit onderzoek van het European Network Against Racism. Niet toevallig, zegt De Koning. “Een van de beelden die voor moslims lastig af te schudden zijn, is dat je als islamitische vrouw onderdrukt bent – de hoofddoek wordt bijvoorbeeld gezien als een teken daarvan. Het wordt gezien als anti-modern en on-Europees. Zo is het lichaam van de vrouw, of hoe dat eruit zou moeten zien, als het ware een soort grensmarkering geworden tussen moslims, die het doembeeld vormen, en Europeanen, die het ideaalbeeld vertegenwoordigen. Ook onder moslims zien we een sterke solidariteit met Black Lives Matter, uit principe en ook omdat racisme hen dagelijks raakt.”

      Nourdin El OualiBeeld ANP

      Nourdin El Ouali, voorman van de door de islam geïnspireerde politieke partij Nida, was bij de Black Lives Matter-demonstratie op de Erasmusbrug in Rotterdam.

      “Ik stond daar niet als moslim of als politicus, maar in de eerste plaats gewoon als burger die solidair is met iedereen die in het systeem vastloopt. Een systeem dat mensen van kleur laat stikken, letterlijk en figuurlijk. Dat er veel jonge moslims waren, komt doordat we dat gevoel herkennen. Wij hebben ook te maken met uitsluiting, maar dan op basis van onze religie.

      Natuurlijk is dat niet hetzelfde als racisme tegen zwarte mensen, maar het komt allebei voort uit superioriteitsdenken. Dat krijg je als je een geïdealiseerd zelfbeeld koestert dat je construeert ten koste van de ander. Vandaar dat die standbeelden van koloniale heersers ook pijn doen.

      Nida


      Nida is ontstaan vanuit een verzet tegen dit alles. En niet toevallig in Rotterdam, waar anti-islam sentiment hoogtij viert dankzij Pim Fortuyn. Hij heeft moslims en de islam op een ongekende manier geproblematiseerd. En dat is overgenomen door mainstream partijen als de VVD en het CDA. Er is een klimaat gecreëerd waarin het bijvoorbeeld heel onaantrekkelijk is geworden om een hoofddoek te dragen. Zo maak je het leven van een bepaalde groep op een subtiele manier bijna onmogelijk. Dat geldt trouwens net zo goed voor zwarte mensen die het haar in locks dragen.

      Dit is niet pas na 9/11 begonnen. De Europese aversie tegen de ‘Mohammedanen’ is veel ouder. Vroeger was het idee dat Europa tenminste vroom was en de Oriënt losbandig, nu is het precies andersom. Maar het komt er altijd op neer dat moslims ‘de ander’ zijn, de absolute tegenpool van wie ‘wij’ zijn. Terwijl we in feite veel meer op elkaar lijken dan de politiek en media ons doen geloven.

      Ik ken best veel witte mensen, vrienden ook, die dit alles heus snappen, maar die weinig bijdragen aan een oplossing. In dat filmpje van George Floyd zie je ook mensen toekijken, en niets doen. Zo laten witte mensen hun islamofobe of racistische familieleden vaak met rust. Het is te vaak: laten we het gezellig houden. Mijn witte vrienden zullen echt ongemakkelijke gesprekken moeten gaan voeren aan de keukentafel.”

      Nawal Mustafa

      Nawal Mustafa, jurist en promovendus aan de Vrije Universiteit Amsterdam, was bij de Black Lives Matter-demonstratie in Amsterdam.

      “Ik zie het als mijn religieuze plicht om mee te demonstreren bij de Black Lives Matter-protesten. En ter plekke zag ik dat vele moslims met mij zich ook geroepen voelen om mee te doen. Prachtig, en super indrukwekkend. De dood van zwarte mensen brengt een bewustwording op gang, hoe vreselijk dat ook klinkt. Het is natuurlijk al fucking absurd dat we überhaupt ‘Black Lives Matter’ moeten roepen.

      In mijn hoofd maal ik al weken over de vraag: waarom moeten zwarte mensen dood? Waarom wordt hun leven niet waardig geacht? Het is belangrijk om naar de geschiedenis te kijken. Als het gaat over racisme in Europa, dan heeft dat zijn wortels in de tegenstelling tussen christenen en niet-christenen. Eeuwenlang was de christen degene die gered was, en degene die gered moest worden, was de wilde heiden. Later, na 1492, door kolonisatie, slavernij en imperialisme, werd huidskleur een vehikel van racisme.

      'De ander’


      Maar religie bleef altijd een rol spelen bij wie wel en niet tot de categorie van mens werd gerekend. Of zachter uitgedrukt, wie ‘de ander’ was – heel lang waren dat de joden en de moslims. Voorheen was het de jood die niet te integreren was in de samenleving. Dat was de ander, de wilde, in ons midden. Nu is het de moslim die zogenaamd onaanpasbaar en bedreigend is.

      Ik ben een zwarte moslima, en dit is ook mijn samenleving, waarover ik iets te zeggen heb: over wat er anders kan, beter kan. Dat tot uiting brengen voelt heel bevrijdend. Om me heen zag ik veel zwarte moslimvrouwen, van Surinaamse en Somalische komaf, en ook witte bekeerlingen, die hetzelfde deden. Zie het als een kantelpunt, waarbij we ons gezamenlijk uitspreken tegen geweld en discriminatie die minderheden wordt aangedaan. Binnen de islamitische gemeenschap is er trouwens ook nog van alles te doen tegen racisme. Maar als het gaat om de pijn die we hebben is het niet of-óf, maar én-én. Dat er zoveel verschillende mensen waren, gaf me daarom hoop.”


      https://www.trouw.nl/religie-filosof...ting~bd451d68/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    2. #42
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Hogeschool Utrecht noemt een tekst in een lesboek 'ontluisterend'. Een student wees de hogeschool op een generaliserende passage over Marokkaanse jongeren en Antilliaanse mannen © ANP

      Hogeschool bant lesboek met tekst over ‘respectloze’ Marokkanen: ‘Nooit eerder klachten’

      De Hogeschool Utrecht is geschokt door een passage in een lesboek van de opleiding Human Resource Management. In het boek wordt generaliserend gesproken over jonge Marokkanen die alle regels aan de laars lappen en Antilliaanse mannen die het vaderschap afwijzen. De opleiding stopt met het lesmateriaal.

      Ellen van Gaalen 22-06-20, 18:52

      Wij zijn de toekomstige personeelsmanagers. Straks nemen wij minder snel Marokkaanse jongeren aan, omdat ze zich niet aan de regels zouden houden
      Ezra Serik, student

      Student Ezra Serik (21) zwengelde de discussie afgelopen nacht aan met een bericht op Facebook. Ze plaatste een foto van de tekst en stelde de vraag: ‘Hogeschool Utrecht, is dit de literatuur die wij voorgeschreven krijgen?’

      In de tekst over ‘met name jonge Marokkanen’ staat dat ze ‘geen respect hebben voor de regels’ en ‘ze nauwelijks binnen de grenzen van de samenleving functioneren’. ‘Ze gedragen zich egoïstisch, hebben geen problemen met het uitbuiten van anderen (bijvoorbeeld loverboys) of respect voor andermans of publieke eigendommen.’

      Over Antilliaanse (jonge) mannen zegt het studieboek dat ze ‘altijd op zoek zijn naar verpozing en seks, en de verantwoording voor het vaderschap stelselmatig afwijzen’.

      Het balletje ging snel rollen. In een mum van tijd werd het bericht 167 keer gedeeld en kreeg Ezra een telefoontje van haar docent. Het lesboek gaat eruit. ,,Ja, ik ben blij. Ik kan niet geloven dat dit ons studiemateriaal is en dat wij dit moeten leren. Wij zijn de toekomstige personeelsmanagers. Straks nemen wij minder snel Marokkaanse jongeren aan, omdat ze zich niet aan de regels zouden houden", zegt ze erover.

      Ontluisterend

      Het is leerzaam dat een student dit aankaart. We hebben dit lesboek al zes jaar in gebruik. Er heeft nooit eerder iemand over aan de bel getrokken
      Jos Steehouder, Hogeschool Utrecht

      De Hogeschool Utrecht noemt de tekst ‘ontluisterend'. Tegelijkertijd is het de docenten de afgelopen jaren niet opgevallen dat er zo generaliserend over bevolkingsgroepen werd gesproken. ,,Het is leerzaam dat een student dit aankaart. We hebben dit lesboek al zes jaar in gebruik. Er heeft nooit eerder iemand over aan de bel getrokken", zegt woordvoerder Jos Steehouder.

      De docenten zeggen dat de passage ‘een blinde vlek’ voor hen was, maar zijn het volledig met Ezra eens. ,,Het is niet acceptabel wat er staat en het is ook niet waar", aldus Steehouder. Overigens zegt de hogeschool dat het studieboek er sowieso uit ging volgend jaar, omdat het al zo oud is. Dat was al voor deze discussie besloten.

      Discussie

      Voor de Hogeschool Utrecht is dit reden om de discussie over racisme breder te voeren. Ezra en medestudenten krijgen een uitnodiging om mee te praten over hoe ze vinden dat de hogeschool daarmee omgaat. Steehouder: ,,Het is tijd om onze blinde vlekken te ontdekken, als die er nog zijn. We zijn blij dat deze student aan de bel heeft getrokken.”

      Ook Ezra ziet zo'n gesprek wel zitten. ,,Ik heb zelf niet echt andere dingen meegemaakt, maar ik vind het leuk om daarover mee te denken. Ik vind het heel slordig dat deze tekst in een studieboek staat zonder dat het de docenten is opgevallen. Je weet toch wat je de studenten aanbiedt?”

      In de reactie op haar Facebookbericht las ze al andere studenten die ook ‘gekke passages’ in lesboeken zijn tegengekomen. ,,En het docententeam is bijvoorbeeld geen afspiegeling van de samenleving, dus ze vroegen of ik daarover mee wil denken. Dat doe ik graag.”



      https://www.ad.nl/binnenland/hogesch...hten~a0279e93/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    3. #43
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Revisor Bekijk Berichten
      Eigenlijk zijn Marokkanen de negers van Nederland.

      Na George Floyd is niets meer hetzelfde


      Wie de omslag in het racismedebat echt wil begrijpen, zoals ik, mag de Netflix documentaire 13th, van Ava DuVernay uit 2016, niet missen. Ik zag ’m deze week en er viel veel op z’n plaats. Bedenk dat dit de Michael Moore-documentaire-school is, zoals filmredacteur Peter de Bruijn destijds schreef. Geen grijstinten, maar één boodschap. Die luidt dat de strafrechtspleging in de VS een voortzetting is van de slavernij. Het volgende middel om zwart op z’n plaats te houden: onder de knoet. Als gedetineerde, daarna als rechteloze ex-con, zonder stemrecht, verzekering, werk, etc. Voor altijd tweederangs, precies wat wit wil. 13th laat overtuigend zien welke perverse ontwikkelingen in de VS in het absolute nadeel van de zwarte bevolking zijn uitgepakt. Of ze nu door Republikeinen of Democraten werden veroorzaakt. Als frame was decennia alleen ‘strenger straffen’ verkoopbaar – ieder ander standpunt was politieke zelfmoord, immers soft on crime. Nu zit één op de vier gevangenen ter wereld vast in de VS. 2,5 miljoen mensen. 40 procent is zwart. Onder het mom van misdaadbestrijding is een hele samenleving vernield, de kwetsbare groepen voorop. Een zwarte Amerikaan heeft een kans van een op drie op detentie – voor wit is dat een op zeventien.

      13th ramt erin hoe diep racistisch de Amerikaanse cultuur is geprogrammeerd, in het bijzonder door de demonisering van de zwarte man. Ik raakte onder de indruk van het enorme leed dat de zwarte bevolking is aangedaan, samengebald in black lives matter, op zich al te pijnlijk voor woorden. Dat in een democratische rechtsstaat dát je wens moet zijn: ‘Onze levens doen ertoe’, wij bestaan, wij zijn mens, I am a man. „Het gaat erom dat we begrip voor menselijke waardigheid moeten bijbrengen, voor het leven van zwarten en daarmee voor ieders leven”, zegt een van de geïnterviewden. Het gaat door merg en been.

      De politie in de VS is vastgelopen – verstrikt in een uitzichtloze war on crime, steeds zwaarder uitgerust, niet in staat tot hervorming en misbruikt als laatste linie tegen sociale problematiek. Armoe, schulden, gezondheid, werkloosheid, verslaving, gebrekkige scholing – help, er loopt een zwarte op straat, call the cops.

      De rechtspraak is er medeplichtig geworden, of gemaakt. De macht van het openbaar ministerie is enorm uitgebreid – nog maar een op de tien verdachten krijgt een proces met een echte rechter. De rest legt zich neer bij een vrijwel verplichte plea bargain, zodat straf en schuld gewoon bij de uitvoerende macht zijn beland. Tel daar verplichte minimumstraffen bij op en het verplichte levenslang voor drie misdrijven-op-rij. En de ramp is compleet.

      Intussen mag het Binnenhof graag uit dit Angelsaksische vaatje tappen. Steeds meer strafbeschikkingen rechtstreeks door het OM, strafafspraken vóór het proces, grote zaken ‘wegschikken’, ingrijpen in het arsenaal van de rechter met taakstrafverboden, voorwaardelijke vrijlatingen bemoeilijken. Alles graag strenger, harder en sneller. De boa’s kregen hun wapenstok, de politie mocht tasers kopen na een opmerkelijke manipulatie van de publieke opinie.

      Bij de Nederlandse politie is racisme al járen een bekend probleem. Etnisch profileren, bijvoorbeeld. In 2018 was er de documentaire ‘Verdacht’ met veertien gekleurde Nederlanders over hun ervaringen met de politie. Ook die bekijk je nu met andere ogen. Ik zocht op wat de krant over politiediscriminatie in de commentaarkolom had. ‘Een vertrouwensbreuk tussen politie en burger’ moet gevreesd worden, heette het in 2015. In 2019: ‘Discriminatie en uitsluiting bij de politie, we konden het weten’. Er werd niet opgetreden tegen homo- en moslimhaat, discriminatie, intimidatie van vrouwen of ander wangedrag. Een ‘afdekcultuur’, een onveilige werksfeer en een top die nalaat te handhaven of te hervormen.

      Het is nu 2020, er worden overal BLM-demonstraties gehouden. Dit is een kantelmoment. Iedereen moet bij zichzelf te rade. De law and order-roepers, de politie zelf, van wijkagent tot korpschef. De tijd van schouders ophalen was al voorbij. Leren kijken met nieuwe ogen is wat er nu moet gebeuren.

      Folkert Jensma
      is juridisch commentator. Twitter: @folkertjensma


      https://www.nrc.nl/nieuws/2020/06/27...elfde-a4004237



      In Nederland wordt in plaats van de zwarte man de Marokkaanse man gedemoniseerd.


      We worden nu al ongeveer 30 jaar geframed als:

      - Criminelen;
      - Terroristen;
      - Vrouwenhaters c.q. onderdrukkers en mishandelaars;
      - Homomishandelaars;
      - Mannen die structureel Nederlandse vrouwen en meisjes lastig vallen;
      - Willen niet werken c.q. uitkeringstrekkers;
      - Jodenhaters;
      - Niet solidair met Nederland, zie dubbele paspoorten discussie, zie keuze voor Marokkaanse spelers om voor Marokko uit te komen;
      - Profiteurs van sociale voorzieningen en subsidies;
      - Tegenstanders van de vrijheid van meningsuiting;
      - etc...
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    4. #44
      cactus cripticus HaasHaas's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2006
      Locatie
      leefstad
      Berichten
      63.761
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      2349537

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      labels en nog meer labels.
      heeft de waarde nul. gewoon je schouders ophalen. is hun tekortkoming. en karma doet wonderen. just look around.



    5. #45
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Geschrapte citotoets

      CPB: leerlingen lopen door coronacrisis hoger schooladvies mis



      Circa 14.000 leerlingen uit groep 8 lopen dit jaar mogelijk een hoger schooladvies mis door het schrappen van de eindtoets wegens de coronacrisis. Dat meldt het Centraal Planbureau (CPB).

      Redactie
      6 juli 2020, 8:11

      Leerlingen met een migratieachtergrond, kinderen van laagopgeleide ouders en kinderen van ouders met een laag inkomen zijn daarvan vaker de dupe, schrijft het planbureau in het rapport 'Schrappen eindtoets groep 8 kan ongelijkheid vergroten'.

      Onder normale omstandigheden kunnen basisscholen hun advies voor het voortgezet onderwijs bijstellen als de score op de eindtoets hoger is dan verwacht. Dat is dit jaar echter niet mogelijk omdat de eindtoets vanwege de uitbraak van het coronavirus geschrapt is. Volgens het CPB kreeg 8 procent van de leerlingen de afgelopen jaren een hoger schooladvies na een goede eindtoets.

      Weliswaar hebben basisscholen en middelbare scholen maatregelen genomen om de negatieve effecten te verminderen, maar de effecten hiervan zijn naar het oordeel van het CPB nog onduidelijk. Daarom stelt het planbureau voor deze lichting te blijven volgen op de middelbare school.


      https://www.trouw.nl/binnenland/cpb-...-mis~bd56a944/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    6. #46
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Revisor Bekijk Berichten
      Eigenlijk zijn Marokkanen de negers van Nederland.

      Opinie: ‘War on drugs’ leidt in de VS tot moderne vorm slavernij

      De strijd tegen drugs is effectief in het onderdrukken van de zwarte Amerikaanse gemeenschap, schrijft hoogleraar Psychologie Han van der Maas.

      Han van der Maas 7 juli 2020, 20:57

      Jongeren voor een pand waar drugs worden verkocht in de beruchte wijk Roseland aan de South Side van Chicago. Beeld Daniel Rosenthal/de Volkskrant

      In de debatten over Black Lives Matter blijft de War on drugs onbesproken. Onterecht, want de criminalisering van drugs speelt een hoofdrol in de voortdurende achterstelling van de zwarte Amerikaanse bevolking. Het wijdverspreide politiegeweld tegen zwarte Amerikanen is onderdeel van een vicieuze cirkel van armoede, drugscriminaliteit, vervolging en opsluiting, en weer nieuwe armoede. Opwaartse krachten, onderwijs en werk, leggen het hier al decennia tegen af.

      Het Black Lives Matter-debat gaat vooral over symbolen, beelden en taalgebruik, maar het zelfonderzoek naar impliciet racisme zet niet veel zoden aan de dijk. Ik wil niet zeggen dat beelden en taalgebruik er niet toe doen, maar andere mechanismen van onderdrukking zijn veel belangrijker. In de VS leidt de War on drugs tot op de dag van vandaag tot slavernij. Dit is treffend onder woorden gebracht door Jack A. Cole: ‘Er zitten meer zwarte mannen vast in Amerikaanse gevangenissen dan er slaven waren in 1840, en ze worden gebruikt voor hetzelfde doel; werken voor bedrijven voor 16 tot 20 cent per uur.’

      De War on drugs wordt steeds weer verloren verklaard en toch niet beëindigd. Ze leidt niet tot minder drugsgebruik, maar wel tot een alsmaar uitdijende georganiseerde misdaad. De verdiensten in drugshandel zijn enorm en zij vormt voor vele jongeren de enige uitweg uit armoede.

      Tijdens de War on drugs is het aantal gevangenen in de VS vertienvoudigd. Een op negen zwarte kinderen heeft een ouder in de gevangenis. De grote meerderheid van alle aanhoudingen is vanwege drugsbezit, waarvoor zwarten en latino’s veel zwaarder gestraft worden dan witten.

      Het aantal doden dat bij deze aanhoudingen valt, loopt in de honderden. De kans om als zwarte man om te komen door politiegeweld wordt in sommige studies geschat op 1 op 1.000, waarmee het een van de voornaamste doodsoorzaken is voor jonge zwarte mannen.

      De War on drugs is zo effectief in het onderdrukken van de zwarte bevolking dat je een racistisch complot zou vermoeden. John Ehrlichman, adviseur van oud-president Nixon, zei in 1994: ‘We wisten dat we het tegen de oorlog zijn of zwart zijn niet illegaal konden maken, maar door associaties te creëren tussen hippies en marihuana en zwarten en heroïne en beide zwaar te criminaliseren, konden we beide gemeenschappen ontwrichten.’

      Het beleid van Nixon c.s. was echter primair ingegeven door paternalisme (het lepe broertje van racisme) en domheid. Domheid omdat de VS geen enkele lering hebben getrokken uit de drooglegging die niet tot minder gebruik of misbruik leidde, maar wel tot een uitbarsting van georganiseerde misdaad, die bij de opheffing van de drooglegging, haar macht verloor.

      In de VS verschuift de publieke opinie langzaam richting legalisering van drugs. In de staten waar marihuana is vrijgegeven, is dat een succes. Maar verdere legalisering en regulering is noodzakelijk om uit de vicieuze cirkel van armoede, criminalisering en racisme te ontsnappen. Dit reikt verder dan de VS zelf, in Mexico heeft de drugsoorlog het hele land ontwricht.

      In Nederland speelt op een beperktere schaal dezelfde problematiek. Het repressieve drugsbeleid verstoort de emancipatie van achtergestelde groepen. Elke dag kiezen kansloze jongeren voor de verleidingen van de drugshandel. De overgrote meerderheid van de jongeren uit de TOP 600 van Amsterdam komt uit etnische minderheden.

      Voor agenten die hier dagelijks mee te maken hebben is het moeilijk geen vooroordelen te ontwikkelen. De etnische profilering is onderdeel van de negatieve spiraal waarin een deel van de Marokkaanse jeugd gevangen zit. Deze tendensen doorbreken is erg moeilijk, ook het onderwijs faalt hierin. Schooluitval is sterk gerelateerd aan etniciteit.

      Een herziening van ons drugsbeleid kan alleen maar winst opleveren. Ook Nederland heeft de strijd tegen de georganiseerde misdaad verloren, iets wat justitie en politie in hun eigen rapporten keer op keer bevestigen. Megavangsten van honderden kilo’s cocaïne hebben geen enkel effect op de marktprijzen. De gigantische investeringen van politie en justitie in de drugsbestrijding zijn zelfs contraproductief gebleken.

      Politie en justitie treden op als top-predator in het ecosysteem van de drugscriminaliteit. Hun succesjes leiden alleen maar tot steeds beter georganiseerde criminele netwerken, die steeds verder in de bovenwereld doordringen. De vraag is wanneer we daar eindelijk eens lering uittrekken.

      Han van der Maas is hooglerraar Psychologie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA).


      https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/opinie-war-on-drugs-leidt-in-de-vs-tot-moderne-vorm-slavernij~bfef506a/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    7. #47
      Very Important Prikker Mark's Avatar
      Ingeschreven
      Sep 2002
      Locatie
      K4-land
      Berichten
      34.043
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      402413

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      alle potentiele belastingbetaldende, ebitda creerende FTEs lives matter
      Gaarne langzaam typen wanneer u mij aanspreekt, ik ben blond en heb een IQ van 89.
      Antwoord met Citaat Antwoord met Citaat 1 Thanks, 1 Likes, 0 Dislikes

    8. #48
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Ziekelijk gedrag

      Zainab zat na racisme bij de psychiater: ‘Het bespreekbaar maken had veel pijn kunnen voorkomen’


      Psycholoog Forugh Karimi en Zainab, die in therapie ging vanwege racisme. Beeld Arie Kievit

      Racisme was voor Zainab de aanleiding om in therapie te gaan. Het onderwerp bespreekbaar maken kan volgens haar veel leed voorkomen. ‘Dat het stilgezwegen werd, maakte de pijn alleen maar erger.’

      Jasmijn Missler
      18 juli 2020, 10:26

      Een belabberd zelfbeeld, depressieve gevoelens of zelfs een posttraumatische stressstoornis. Racisme is een mokerslag voor de mentale gezondheid. Dat het onderwerp dankzij de wereldwijde antiracismeprotesten bespreekbaar wordt, zou veel leed kunnen besparen. Dat zegt Zainab (31), die erdoor bij de psychiater belandde. “Ik voelde me in mijn gevoelens zo alleen. Nu is er eindelijk erkenning.”

      Het is een groot probleem, zegt psychiater Forugh Karimi over mensen die in de geestelijke gezondheidszorg belanden door racistische bejegening. Ze is voorzitter van de afdeling Transculturele Psychiatrie bij de NVvP, de Nederlandse branchevereniging voor psychiaters. Deze beroepstak houdt zich bezig met patiënten bij wie cultuur en afkomst een belangrijke rol speelt in de klachten of de oorzaak daarvan, zoals racisme. Om hoeveel mensen het precies gaat, durft Karimi niet te zeggen. “Patiënten krijgen geen diagnose op basis van hun racisme-ervaring. Maar de weerslag van deze negatieve ervaringen wordt vaak gesignaleerd tijdens het behandelen van, bijvoorbeeld, depressies.”

      Onveilig en wantrouwend


      Dat racisme een belangrijke oorzaak is van psychisch lijden, is wetenschappelijk bekend. Met name in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk is dit onderzocht. Enkele onderzoeken in Nederland laten ook zien dat discriminatie op basis van huidskleur een verhoogd risico geeft op onder meer een depressie- of angststoornis.

      Vooral mensen met een laag opleidingsniveau en een beperkte beheersing van de Nederlandse taal, lopen volgens Karimi het risico om klachten te ontwikkelen. “Die personen kunnen zich beperkt verdedigen en moeten de klap dus maar incasseren.”

      Maar ook in hoogopgeleide kringen komt het voor, zegt de psychiater. Vooral wanneer mensen vanaf jonge leeftijd discriminatie meemaken. Dat doet afbreuk aan iemands zelfbeeld, maar geeft ook een onveilig en wantrouwend gevoel richting anderen, aldus Karimi.

      Diep ongelukkig


      Zainab kwam drie jaar geleden in Karimi’s spreekkamer terecht. De van oorsprong Afghaanse woonde toen ruim twintig jaar in Nederland, maar merkte dat zij anders benaderd werd sinds het dragen van een hoofddoek: “In de supermarkt werd ik opeens met een schuin oog aangekeken en zeiden mensen me geen gedag meer”. Als student geneeskunde werd haar afgeraden om de specialisatie chirurgie te kiezen: “Bespaar jezelf de moeite, zei een arts goedbedoeld tegen mij, ze zullen je toch niet aannemen door je hoofddoek”. Ook tijdens haar werk in het ziekenhuis voelde Zainab zich telkens ‘de ander’. “Patiënten zeiden dagelijks: ‘Wow, wat spreek jij goed Nederlands’. Ik bleef vriendelijk lachen en bedanken, maar na de zoveelste keer voelde het niet meer als een compliment.”

      Wanneer Zainab in behandeling gaat, kampt ze met een diepgewortelde onzekerheid. “Racisme was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen – het komt boven op de tegenslagen die iedere jongvolwassene meemaakt. Het gevoel dat mensen naar je staren en je anders behandelen, dat raakt je in je diepste kern. Als je met dat knagende gevoel blijft rondlopen, maakt het je diep ongelukkig.”

      Mentale klachten door racisme zijn dan ook anders dan uitsluiting op basis van, bijvoorbeeld, iemands gewicht, zegt psychiater Karimi. “Racisme zit nóg dieper – het wijst iets heel wezenlijks in je identiteit af. Jij zou niet goed genoeg zijn. Het gaat niet alleen om jou, maar om de bevolkingsgroep waartoe je behoort.”

      Ziekelijk én ziekmakend gedrag


      Daarbij is racisme bovenal een maatschappelijk probleem, zegt Karimi. “We moeten waken voor de gedachte: racisme maakt mensen ziek en daarom moet het stoppen. Nee, racisme is op zichzelf ziekelijk gedrag en wijst op een gebrek aan empathie bij de aanrichter. Daarnaast kan het enorme schadelijke gevolgen hebben, zoals polarisatie van groepen in de samenleving, met alle gevolgen van dien.”

      Inmiddels is Zainab bijna uitbehandeld en staat ze sterker in haar schoenen. “Ik ben een zorgverlener in hart en nieren, dus ik ga ervan uit dat mensen elkaar van nature willen helpen. En als iemand een discriminerende opmerking maakt, kan ik het makkelijker van me afzetten.”

      Dat racisme wereldwijde aandacht krijgt door de Black Lives Matter-protesten, is voor Zainab een verademing. “Eindelijk, eindelijk is er erkenning.” Het onderwerp bespreekbaar maken kan veel leed voorkomen, zegt zij. “Ik voelde me in mijn gevoelens zo alleen. Als jongere kun je deze niet goed begrijpen of benoemen. Dan heb je volwassenen nodig die het gesprek aandurven, in plaats van het krampachtig uit de weg gaan.”

      De echte naam van Zainab is bekend bij de hoofdredactie.


      https://www.trouw.nl/binnenland/zain...omen~b4f07ae0/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    9. #49
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Re: Moroccan Lifes Matters too!

      Interview met VN-rapporteur Tendayi Achiume.


      ...
      U beschrijft een gesprek met een ambtenaar dat u stoorde. Wat gebeurde er?

      ,,Een vrij hoge ambtenaar gebruikte wat voor mij basale racistische stereotypen zijn, over criminaliteit en zekere etnische groepen. Hij zei: deze mensen zijn crimineel door waar ze vandaan komen, dit is hun cultuur. Ik ben geen racist, dit is gewoon hoe het zit, zei hij. Ik denk dat er meer nadruk moet liggen op training, die uitlegt waarom dat soort denken een serieus probleem is en kan leiden tot verkeerde behandeling van mensen. Je moet mensen beoordelen op gedrag, en niet op wie ze zijn. Denken dat je criminaliteit kunt zien op iemands huid, dat is racisme op een heel fundamenteel niveau.
      ...


      https://www.ad.nl/binnenland/dat-wit...stof~ab6b8a13/
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    10. #50
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      21.221
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011796

      Standaard Arnon Grunberg: Marokkanen hebben recht op herstelbetalingen vanwege vernedering etnisch profileren

      31 juli 2020

      Excuses voor misstanden zijn niet genoeg, herstelbetalingen zijn bittere noodzaak

      Racisme Ook Nederland ontkomt niet aan enige vorm van herstelbetalingen voor zijn slavernijverleden of voor het etnisch profileren door de politie, meent Arnon Grunberg.


      Illustratie Cyprian Koscielniak

      Het naoorlogse Duitsland heeft een precedent geschapen door de slachtoffers van de nazi’s schadevergoeding aan te bieden. Het proces van herstelbetalingen en Wiedergutmachung ging aanvankelijk allerminst van harte, was voorzien van bureaucratische hindernissen – veel slachtoffers moesten advocaten in dienst nemen om te bewijzen dat ze werkelijk slachtoffer waren – en uiteindelijk is elke Wiedergutmachung een symbool. Welk bedrag weegt op tegen genocide?

      Maar het is geen toeval dat Duitsland telkens weer opduikt als het gaat om de vraag of Amerika herstelbetalingen moet doen voor zijn wandaden jegens met name de eigen zwarte bevolking.

      Arnon Grunberg is schrijver.

      De in Berlijn woonachtige en in Atlanta geboren filosofe Susan Neiman betoogt in haar onevenwichtige maar interessante boek Wat we van de Duitsers kunnen leren dat Amerika schadevergoeding is verschuldigd aan de zwarte bevolking voor stelselmatige plundering, onderdrukking en uitbuiting van die bevolkingsgroep, met name in het zuiden van dat land, maar zeker niet alleen daar. Het is onjuist dat met het afschaffen van de slavernij een eind kwam aan deze praktijken, die gingen door, zij het in gewijzigde vorm, tot diep in de jaren zestig en in een bepaald opzicht tot de dag van vandaag.

      Ze beroept zich nadrukkelijk op Duitsland en interessant is dat zij dit land met enige terughoudendheid voorstelt als een licht onder de naties. Zo ironisch kan de geschiedenis zijn.

      Neiman is niet de eerste die zich op Duitsland beroept om voor Amerikaanse Wiedergutmachung te pleiten. In zijn veelbesproken essay in The Atlantic in 2014, ‘The Case for Reparations’, deed de schrijver Ta-Nehisi Coates dat al. Hij merkt op dat zelfs de veelgeprezen New Deal van president Roosevelt, waartoe Amerika besloot in de jaren dertig, niet in de laatste plaats uit angst voor de aantrekkingskracht van het communisme, en waardoor iets van een sociaal vangnet in Amerika ontstond, niet vrij was van discriminatie. De Social Security Act uit 1935 sloot mensen die als huishoudelijke hulp of op het land werkten uit van ouderdomsvoorzieningen of werkloosheidsuitkeringen, waardoor 65 procent van de zwarte bevolking in Amerika (tussen 70 en 80 procent van de zwarte Amerikanen in het zuiden) niet in aanmerking kwam voor die voorzieningen.

      In een recent artikel in het magazine van The New York Times sluit de journaliste Nikole Hannah-Jones aan bij Ta-Nehisi Coates, ook zij meent dat het de hoogste tijd is voor herstelbetalingen. Ze wijst erop dat met name in Amerika rijkdom en niet inkomen de weg is om zekerheid en opwaartse sociale mobiliteit te creëren, temeer daar er in Amerika, vergeleken met een land als Nederland, weinig tot geen erfbelasting wordt geheven. Rijkdom, bezit plus investeringen minus schulden, is aan de zwarte bevolking ontzegd vanwege het slavernijverleden en de erfenissen van dat verleden, waaronder segregatie. In zwarte wijken was het vrijwel onmogelijk hypotheken te krijgen en in witte wijken konden zwarten geen huizen kopen.

      Structurele achterstelling


      De inkomensongelijkheid tussen de zwarte en niet-zwarte bevolking in Amerika is sinds 1970 grotendeels gelijk gebleven, waaraan Hannah-Jones toevoegt dat studeren voor een zwarte Amerikaan niet dezelfde positieve financiële effecten heeft als voor niet-zwarte Amerikanen.

      Op allerlei gebieden is er sprake van structurele achterstelling, waarvoor herstelbetalingen een logische remedie zouden zijn.

      Ook Hannah-Jones verwijst naar de Holocaust. Amerika trekt jaarlijks vijf miljoen dollar uit om Amerikaanse Holocaust-overlevenden te ondersteunen, schrijft ze, als bewijs dat Amerika genereus kan zijn. Nu is vijf miljoen per jaar niet veel, maar er zijn niet meer zoveel Holocaust-overlevenden en Amerika’s verantwoordelijkheid voor deze genocide is betrekkelijk gering.

      Ta-Nehisi Coates staat uitvoerig stil bij de weerstand van de bevolking in het toenmalige West-Duitsland om aan Wiedergutmachung te doen. Slechts vijf procent van de West-Duitsers voelde zich in 1952 schuldig, slechts 29 procent meende dat de Joden recht hadden op enige vorm van schadevergoeding. Alsof hij wil aangeven dat ook als een groot deel van de bevolking daar geen zin in heeft, men niet moet terugschrikken voor herstelbetalingen. De toenmalige bondskanselier Adenauer, zeker geen idealist, veeleer een aanhanger van Realpolitik, drukte de Wiedergutmachtung erdoor, vooral uit welbegrepen eigenbelang, om te voorkomen dat Duitsland een paria zou blijven.

      Zonder het slavernijverleden en andere Amerikaanse zonden en de catastrofe van de Europese Joden aan elkaar gelijk te willen stellen – er is veel voor te zeggen om de Holocaust als een uniciteit te beschouwen – denk ik dat Amerika niet ontkomt aan een vorm van Wiedergutmachung, niet in de laatste plaats ook voor de oorspronkelijke bevolking. Een beter sociaal vangnet en toegang voor alle burgers tot redelijk goede medische zorg zou al een stap in de juiste richting zijn, maar of dat genoeg is, is de vraag.

      Etnische profilering

      Ook Nederland zal uiteindelijk niet ontkomen aan enige vorm van herstelbetaling voor zijn slavernijverleden, en dat geldt ook bijvoorbeeld voor de vernedering vanwege recente etnische profilering door de politie, een misstand die niet alleen zwarte Nederlanders maar vooral ook Marokkaans Nederlandse jongeren heeft getroffen.

      Herstelbetalingen betekenen niet dat het verleden is vergeven en vergeten, maar ze maken duidelijk dat een land als Nederland beseft dat het verleden voor een deel uit schandvlekken bestaat waarvoor verantwoordelijkheid moet worden genomen. Op 8 mei van dit jaar zei de Duitse president Steinmeier in zijn gedenkrede dat je alleen van Duitsland kunt houden met een gebroken hart. Iets soortgelijks geldt ook, om andere redenen en op een andere schaal, voor Nederland, voor zover je uiteraard van een land zou moeten of kunnen houden; in een vrije samenleving staat het iedere burger vrij níet van zijn of haar land te houden.

      De consequenties van het onder ogen zien van de schandvlekken van het eigen verleden kunnen niet alleen bestaan uit excuses die verder tot vrijwel niets verplichten.

      Hoe en aan wie die herstelbetalingen moeten worden uitgekeerd, daarover kan worden gediscussieerd. Zoals de Nederlandse Spoorwegen zich lieten adviseren over hoe er met de schandvlek moest worden omgegaan die voortkwam uit het vervoer van Joden en andere gevangenen van de nazi’s naar de concentratiekampen, zo zou ook de Nederlandse overheid zich kunnen laten adviseren hoe om te gaan met schandvlekken uit een ander tijdperk en welke financiële compensatie geëigend zou zijn, een compensatie die zoals gesuggereerd altijd ten dele symbolisch zal blijven. Maar het symbool waarmee men de eigen wandaden erkent, is een niet onbelangrijke tegemoetkoming.

      Wie is zuiver en wie onzuiver


      Daarnaast kunnen herstelbetalingen duidelijk maken dat voortdurende en zeer reële discriminatie op grond van etniciteit op de arbeidsmarkt niet geaccepteerd wordt door de staat. En allicht zullen door middel van herstelbetalingen de onjuiste en soms destructieve kanten van het maatschappelijk debat over dit probleem beter vermeden kunnen worden. Niet langer zal de nadruk liggen op het uitstoten en straffen van echte of vermeende daders, op het afbakenen van gemeenschappen, wie hoort erbij en wie niet, wie is zuiver, wie is onzuiver, maar op compensatie voor wandaden uit het verre en minder verre verleden, in de wetenschap dat geen enkele samenleving gebaat is bij het tegen elkaar uitspelen van bevolkingsgroepen en gemeenschappen, ook niet als dat gebeurt om emancipatorische redenen.

      Heiligen krijgen geen schadevergoeding, niemand zou zich moeten laten voorstaan op welk slachtofferschap dan ook

      De verzorgingsstaat heeft bewezen dat herverdeling van gelden een pacificerende werking heeft. Door de nadruk te leggen op symbolische maar tegelijkertijd zeer reële want economische schadevergoeding, maakt men hopelijk duidelijk dat het verleden dat leeft en zelden echt voorbij is geen gevangenis hoeft te zijn, dat niet zou móeten zijn. Wie eens gemarginaliseerd is, hoeft dat niet altijd te blijven; slachtofferschap zou nooit in de buurt mogen komen van een terdoodveroordeling of heiligverklaring.

      Te vaak verwart men in onze cultuur slachtofferschap met heiligheid en is men vervolgens teleurgesteld als het slachtoffer toch geen heilige blijkt te zijn.

      Heiligen krijgen geen schadevergoeding, niemand zou zich moeten laten voorstaan op welk slachtofferschap dan ook. Ik verwacht dat herstelbetalingen zullen bijdragen aan ‘normalisering’ van betrekkingen, rancune veelal zullen doen uitdoven.

      Leedcompetitie moet zoveel mogelijk voorkomen worden. Het organiseren van competitie langs etnische lijnen, tussen nakomelingen van slachtoffers en daders is schadelijk voor een maatschappij. Niemand is schuldig op grond van zijn geboorte, niemand zou gereduceerd moeten worden tot een groepsidentiteit waar hij niet om heeft gevraagd.

      Hoewel herstelbetalingen dus nooit verward mogen worden met vergeven en vergeten meen ik dat een maatschappij of een cultuur waarin vergiffenis wordt afgedaan als zwakte of erger nog, collaboratie, geen toekomst heeft, geen toekomst verdient. Het streven naar rechtvaardigheid wordt vaak verward met het bestraffen en vernederen van de vijand, terwijl ook onze vijanden een levensverhaal hebben dat verdient gehoord te worden, om inzicht te verkrijgen, om te vermijden dat samenleven uiteindelijk weinig meer is dan samen sterven.

      Een stap in de richting van rechtvaardigheid wordt zelden gedaan uit liefde voor rechtvaardigheid, bijna altijd uit bittere noodzaak. Dit jaar heeft eens te meer duidelijk gemaakt hoe bitter de noodzaak is. In Amerika, maar ook in Nederland, is het wachten op een Adenauer.

      Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 1 augustus 2020



      https://www.nrc.nl/nieuws/2020/07/31...dzaak-a4007564
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    + Plaats Nieuw Onderwerp

    Bladwijzers

    Bladwijzers

    Forum Rechten

    • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
    • Je mag geen reacties plaatsen
    • Je mag geen bijlagen toevoegen
    • Je mag jouw berichten niet wijzigen
    •