Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken - Pagina 23
  • + Plaats Nieuw Onderwerp
    Pagina 23/24 EersteEerste ... 13222324 LaatsteLaatste
    Resultaten 221 tot 230 van de 238

    Onderwerp: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

    1. #221
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      Verscheurde verkiezingsposter van de radicaal-rechtse presidentskandidaat Éric Zemmour in Toulouse. Foto Lionel BONAVENTURE / AFP

      De dood van Adama Traoré

      Door de felheid van het debat op rechts, zou men bijna gaan denken dat links afstevent op een overwinning in de presidentsverkiezingen van april. Niets is minder waar. Links trekt met maar liefst zeven kandidaten zo verdeeld op dat geen enkele kandidaat momenteel kans maakt om de tweede ronde te halen.

      Waarom dan zoveel gedoe? Er is een causaal verband tussen het Black Lives Matter-protest in de VS en het debat over ‘woke’ in Frankrijk. Begin juni 2020, kort na de dood van George Floyd in Minneapolis door hardhandig politie-optreden, bracht activiste Assa Traoré in Parijs twintigduizend man op de been voor haar broer Adama, die in 2016 in vergelijkbare omstandigheden om het leven was gekomen.

      Het wekt in Frankrijk de vrees dat het BLM-protest op Frankrijk zal overslaan, met in zijn kielzog het wokisme. President Emmanuel Macron zegt de antiracismebeweging bij voorbaat de wacht aan: Frankrijk zal niet tolereren dat historische standbeelden worden neergehaald, of dat de Franse geschiedenis wordt herschreven vanuit een woke-standpunt.

      De moord op onderwijzer Samuel Paty in oktober 2020, nadat hij in de klas een spotprent van de profeet Mohammed heeft getoond, drukt Frankrijk opnieuw met de neus op het gevaar van het islamitisch terrorisme. Macron geeft zijn pitbull, minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin, carte blanche om een oorlog te lanceren tegen het islamisme.

      Organisaties worden verboden, moskeeën doorgelicht, een aantal wordt gesloten. Het klimaat is dusdanig dat op een bepaald moment een kapper in Trappes, een buitenwijk van Parijs die soms smalend ‘Trappistan’ wordt genoemd, zich in de media moet verdedigen tegen de beschuldiging van separatisme omdat hij alleen mannen knipt.

      De moord op Paty geeft extra urgentie aan de wet tegen het separatisme, een project dat Macron na aan het hart ligt. Op 2 oktober 2020, enkele weken voor de moord op Paty, had de president met een toespraak in Les Mureaux, een verre buitenwijk van Parijs, uitgelegd wat hij met die wet wilde bereiken.

      Macron sprak stoere taal: de Republiek moet wijken die aan zijn controle ontsnappen heroveren op de separatisten. Maar hij gaf ook toe dat de Republiek in die wijken zijn beloftes niet heeft waargemaakt. Macron beloofde daarom behalve de strijd tegen het separatisme ook een sociaal actieplan om de mensen in de betrokken wijken weer hoop te geven, en opnieuw te doen houden van de Republiek.

      Alleen, toen Kamer en Senaat in augustus 2021 een compromis bereikten over de wet tegen het separatisme, bleef van de sociale pijler zo goed als niets over. „In dit stadium”, schrijft Le Monde deze maand, „lijkt de strijd tegen het separatisme vooral neer te komen op controle en sancties, ten koste van de sociale dimensie”.

      De Kärcher uit de kelder halen


      In de aanloop naar de verkiezingen van april zal het debat in Frankrijk vermoedelijk nog wat verder naar rechts opschuiven. Deze week hebben de Republikeinen in de Senaat een amendement bij een wet goedgekeurd dat de hoofddoek wil verbieden bij sportieve evenementen.

      De presidentskandidaat van de Republikeinen, Valérie Pécresse, voert een gevecht op leven en dood om een plaats in de tweede ronde. Daarbij voelt zij de hete adem in de nek van de radicaal-rechtse kandidaten Marine Le Pen en Éric Zemmour.

      Met dat in het achterhoofd heeft Pécresse alvast een controversiële uitspraak van oud-president Nicolas Sarkozy nieuw leven ingeblazen. Sarkozy had in 2005 als minister van Binnenlandse Zaken gezegd dat hij de banlieues zou schoonvegen met de Kärcher, een merk hogedrukreiniger. Volgens Pécresse is het tijd „om de Kärcher uit de kelder te halen”.

      Het Duitse bedrijf dat de Kärcher produceert heeft de Franse politici (niet voor het eerst) gevraagd zijn naam niet voor politieke doeleinden te misbruiken.

      Dit is de laatste bijdrage van Gert Van Langendonck als NRC-correspondent in Parijs.


      https://www.nrc.nl/nieuws/2022/01/21...links-a4081315
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    2. #222
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      France Introduces Controversial ‘Reforms’ to Islam

      The French government is introducing reform to France’s religious institution that aims to train Islamic clergies ‘imams’ in France, rather than bringing them from Muslim-majority countries.

      Jihane Rahhou
      Feb. 05, 2022 6:28 p.m.

      France Introduces Controversial ‘Reforms’ to Islam

      Rabat - The French government is moving forwards with the decision to introduce a new group of clergy made up of men and women to lead the French Islamic community. The measure aims at “reforming” Islam in France and fending off Islamic extremism.

      France’s Interior Ministry is to host the new body during a presentation ceremony today. The government-appointed clergy includes imams, prominent figures from civil society, intellectuals, and business leaders.

      At least a quarter of the body is made up of women, according to sources cited by French media.

      The new clergy is to replace the French Council of Muslim Faith. Created in 2003 during Nicolas Sarkozy’s tenure as Interior Minister, the council acted as a mediator between the government and the French Muslim community.

      The French government decided to dissolve the council this month, with Interior Minister Gerald Darmanin citing its inefficiency at tackling Islamist extremism.

      Training imams in France rather than bringing them from Turkey, Morocco, and Algeria is one of the core aims underlying the new reform, said French President Emmanuel Macron.

      “We want to trigger a revolution and free Islam from foreign influence,” the French interior minister said in an interview with a French newspaper. “Islam is not a religion for foreigners in France, it is rather a French religion that should be free of foreign money and any interference from authorities outside of France.”

      While supporters view the decision as necessary in light of France’s recent history of struggle against Islamist extremism, others maintain the measure is a mere political maneuver to draw far-right voters on the runoff to the presidency.

      With Islamophobia surging across Europe, far-right parties’ anti-Islamism and anti-immigration rhetoric appears to have won the sympathy of a considerable segment of French society.

      For critics of the controversial “reform of Islam in France,” the Macron government’s hardening stance on Isman is an electoral move designed to stack the odds in favor of President Macron ahead of this year’s presidential race.


      https://www.moroccoworldnews.com/NaN...forms-to-islam
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    3. #223
      Very Important Prikker Samir75017's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2011
      Berichten
      4.009
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      10199468

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      It’s well known that France is hostile to Islam and Muslims. Now we said that, question is : what do French Muslims do to fight that and be respected as citizens ? Vote ? Organize themselves ?

      10% of France is Muslim. When you go to the polling stations, you hardly see any of them.

      «* we don’t vote, it’s haram*». «*We don’t vote, they are all liars*».

      Protest against Islamophobia ? You mainly see non-Muslims.

      Mélenchon (LFI) speaks out for Muslims all day - but Muslims don’t care and don’t vote for him.

      Introspection is the key

    4. #224
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      French Muslims uneasy as Islam takes centre stage in election




      Wednesday 9 February 2022 - 10:30

      The role of Islam in French society has emerged as a key battleground in the presidential election campaign, leaving many French Muslims uneasy over the bursts of rhetoric against the nation’s largest religious minority.

      Far-right candidates Marine Le Pen of the National Rally (RN) and especially the former pundit Eric Zemmour have railed against Islam in frequent diatribes invoking security and terrorism risks.

      Their messages are sometimes echoed by officials on the conservative right and allies of centrist President Emmanuel Macron, with their warnings on radical Islamism.

      Such a fierce campaign debate about Islam would be less conceivable in neighbours like Britain and Germany, which also both have large Muslim minorities.

      France, however, still lives in the shadow of the trauma of Algeria’s War of Independence and, more recently, the jihadist massacres of 2015.

      Zemmour, who is contending with Le Pen and the traditional rightwing candidate Valerie Pecresse to reach a second-round run-off against Macron, caused a fresh outcry Monday by describing the town of Roubaix in northern France as “Afghanistan two hours from Paris”.

      He told France Inter Radio: “French people who are Muslims must live in the French way and not consider that sharia law is superior to the laws of the republic.”

      His comments added to a febrile atmosphere that meant that a journalist had to be given police protection after a televised report about the rise of Islam in Roubaix.

      The official division of church and state in France in 1905 left secularism as one of the cornerstones of the modern republic’s identity.

      Macron’s government in 2021 also brought in a new law to defend France against what the president has described as “Islamist separatism”.

      – ‘Deep scars’ –

      The end of colonial rule prompted large migration flows into France in the 1950s and 1960s, but the economic crisis that hit in the 1970s saw many of the newcomers stuck without work in housing developments soon abandoned by the middle class.

      While Britain and Germany also grappled with large postwar migrant arrivals, no other European colonial power fought a war whose ferocity, duration and consequences can compare with the Algerian War of Independence.

      “The migration issue is particularly present in France because it awakens the difficult memory of the Algerian war,” political scientist Pascal Perrineau told AFP.

      This “left deep scars in the collective consciousness,” he said.

      But while the debate on Islam has been ever present in France –- which in 2011 banned full veil face coverings for women –- many Muslims who make up almost nine percent of the country’s mainland population are shocked by current levels of rhetoric.

      “Sometimes I tell myself that no one can understand quite how violent this is,” said Fatma Bouvet de la Maisonneuve, a psychiatrist of Tunisian origin and author of the book “An Arab Woman in France”.

      Acknowledging that people can be tempted to turn in upon themselves, she said: “Frankly, sometimes we just want to meet among Arabs to tell each other how bad things are,” she said.

      – ‘Chasing public opinion’ –

      Marine Le Pen’s father Jean-Marie Le Pen, who made it to the second round in the 2002 presidential vote, has shocked much of France with repeated broadsides against Islam and immigrants.

      French Muslims fear that such rhetoric has now been normalised and increasingly supported by widespread news reports and saturation of social media.

      “I feel bad, very bad,” said Khadija, 38, a social worker in the Loiret region in central France, who asked that her second name be withheld.

      “I have the impression that today’s France spits on my grandparents, who fought to liberate it, on my parents who came to build its roads, and on me, who has respected all the rules of democracy and integration.

      “A few days ago, my five-year-old daughter told me that she did not like being Arab,” she said, complaining of “living under permanent suspicion, no longer knowing what’s behind the baker’s smile, or what people really think”.

      For Kamel, who works for a charity association, the attacks on the night of November 13, 2015 changed everything. Islamist gunmen massacred 130 people in and around Paris at locations including restaurants and the Bataclan music venue.

      “I parted ways with many of my friends who were beginning to link Muslims with terrorism,” he said.

      For the prominent sociologist Ahmed Boubaker, “a dam has broken” and now “there is a total lack of inhibition” on the part of political figures accusing Muslims of failing to integrate.

      “However, I am not convinced that French society is as racist as we say it is,” he said.

      “It is the politicians who are chasing after the pseudo-racism of public opinion, without realising that in fact they are manufacturing it.”


      https://en.hespress.com/35924-french...-election.html
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    5. #225
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      Study Showcases Discrimination Against North African Students’ Applications in France

      “Even if this discrimination is less intense than what is observed in the labor market, it is very worrying,” said one of the researchers who carried out the study.

      Safaa Kasraoui Feb. 15, 2022 11:58 a.m.

      Study Showcases Discrimination Against North African Students’ Applications in France

      A new study by a group of researchers has established the “worrying” discrimination students from North Africa face while applying for Masters’ degree programs at French universities.

      The study was carried out by several researchers and targeted 19 universities and 607 Masters' programs, according to French website France Inter.

      The study also sought to determine whether there is any discrimination targetting people with special needs, and it found that there is a “significant discriminatory treatment” on the criterion of origin but not on people with disabilities.”

      “Even if this discrimination is less intense than what it is observed on the labor market, it is worrying,” the researchers concluded.

      The researchers sent to the 19 universities thousands of emails with “fictitious applications” or requests for information about how to apply to the universities’ master’s programs.

      In their fake application emails, the researchers used both French-sounding names and North African surnames to evaluate the level of discrimination based on how quickly or whether universities replied to the emails.

      “Fictitious North African candidates have 12% less chance of obtaining an answer” regarding their applications or questions.

      The researchers would send three identical emails to masters managing campuses, reported France Inter, adding: “Each time: three almost identical emails were sent: requests for information on these courses and their registration methods.”

      The study also shows that the type of courses also played a role in whether universities would accept North African applications or whether they have fewer chances to be admitted.

      “If we look at certain types of courses, in particular law Masters, among the most requested, the difference reaches 30%. For scientific Masters, North African candidates have a 20% less chance of receiving an answer.

      Yannick L’Horti, one of the researchers involved in the study, said that the more a Master’s degree is “attractive,” the greater the origin-based discrimination.



      https://www.moroccoworldnews.com/NaN...ions-in-france
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    6. #226
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      The Quiet Flight of Muslims From France

      All the talk of France’s presidential election campaign is about immigration. But it is the expanding emigration of French Muslims that points to a deeper crisis for the country.


      Near the Grand Mosque of Paris last month. Credit...Dmitry Kostyukov for The New York Times

      By Norimitsu Onishi and Aida Alami

      Feb. 13, 2022

      PARIS — France’s wounded psyche is the invisible character in every one of Sabri Louatah’s novels and the hit television series he wrote. He speaks of his “sensual, physical, visceral love” for the French language and of his attachment to his hometown in southeastern France, bathed in its distinctive light. He closely monitors the campaign for the upcoming presidential elections.

      But Mr. Louatah does all of that from Philadelphia, the city that he began considering home after the 2015 attacks in France by Islamist extremists, which killed scores of people and deeply traumatized the country. As sentiments hardened against all French Muslims, he no longer felt safe there. One day, he was spat on and called, “Dirty Arab.”

      “It’s really the 2015 attacks that made me leave because I understood they were not going to forgive us,” said Mr. Louatah, 38, the grandson of Muslim immigrants from Algeria. “When you live in a big Democratic city on the East Coast, you’re more at peace than in Paris, where you’re deep in the cauldron.”


      “It’s really the 2015 attacks that made me leave because I understood they were not going to forgive us,” said Sabri Louatah, at his home in Philadelphia last month. Credit...Hannah Yoon for The New York Times

      Ahead of elections in April, President Emmanuel Macron’s top three rivals — who are expected to account for nearly 50 percent of the vote, according to polls — are all running anti-immigrant campaigns that fan fears of a nation facing a civilizational threat by invading non-Europeans. The issue is top of their agenda, even though France’s actual immigration lags behind that of most other European countries.

      The problem barely discussed is emigration. For years, France has lost highly educated professionals seeking greater dynamism and opportunity elsewhere. But among them, according to academic researchers, is a growing number of French Muslims who say that discrimination was a strong push factor and that they felt compelled to leave by a glass ceiling of prejudice, nagging questions about their security and a feeling of not belonging.

      The outflow has gone unremarked upon by politicians and the news media even as researchers say it shows France’s failure to provide a path for advancement for even the most successful of its largest minority group, a “brain drain” of those who could have served as models of integration.

      “These people end up contributing to the economy of Canada or Britain,” said Olivier Esteves, a professor at the University of Lille’s center on political science, public law and sociology, which surveyed 900 French Muslim émigrés and conducted in-depth interviews with 130 of them. “France is really shooting itself in the foot.”

      French Muslims, estimated at 10 percent of the population, occupy a strangely outsize place in the campaign — even if their actual voices are seldom heard. It is not only an indication of the lingering wounds inflicted by the attacks of 2015 and 2016, which killed hundreds, but also of France’s long struggle over identity issues and its unresolved relationship with its former colonies.

      They are being linked to crime or other social ills through dog-whistle expressions like “zones of non-France,” used by Valérie Pécresse, the center-right candidate now tied with the far-right leader, Marine Le Pen, for second place behind Mr. Macron. They are singled out for condemnation by the far-right television pundit and candidate Éric Zemmour, who has said that employers have the right to deny jobs to Black and Arab people.

      The tenor of the race has stoked dread as they watch it from abroad, say Mr. Louatah and others who have left, speaking with a mix of anger and resignation of their home country, where they still have family and other strong ties.

      The places he and others have settled, including Britain and the United States, are not paradises free of discrimination for Muslims or other minority groups, but those interviewed said they nevertheless felt greater opportunity and acceptance there. It was outside France that, for the first time, the simple fact that they are French was not questioned, some said.

      “It’s only abroad that I’m French,” said Amar Mekrous, 46, who was raised in a Paris suburb by his immigrant parents. “I’m French, I’m married to a Frenchwoman, I speak French, I live French, I love French food and culture. But in my own country, I’m not French.”

      Finding the suspicion surrounding French Muslims oppressive after the 2015 attacks, Mr. Mekrous settled with his wife and three children in Leicester, England.


      In 2020, anti-Muslim acts in France jumped 52 percent compared with the previous year, according to official complaints gathered by the government’s National Human Rights Commission. Credit...Dmitry Kostyukov for The New York Times

      In 2016, he created a Facebook group for French Muslims in Britain, which now has 2,500 members. Newcomers to Britain surged before Brexit, he said, adding that they were mostly young families and single mothers who found it difficult to find jobs in France because they wore the Muslim veil.

      Only recently have academic researchers begun to form snapshots of French Muslims who have left. They include the research project into the emigration of French Muslims led by academics affiliated with the University of Lille, a leading French university, and the National Center for Scientific Research, the French government’s main research institution.

      Separately, researchers at three other universities — the University of Liège and K.U. Leuven in Belgium, and the University of Amsterdam in the Netherlands — have been working on a joint project looking at the emigration of Muslims from France, as well as from Belgium and the Netherlands.

      Jérémy Mandin, a French researcher involved in the study at the University of Liège in Belgium, said that many young French Muslims had been disillusioned “that they had played by the rules, done everything that was asked of them, and ultimately been unable to lead a desirable life.”
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    7. #227
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      Elyes Saafi, 37, a marketing executive at the London operations of StoneX, an American financial firm, grew up in Remiremont, a town in eastern France, where his parents settled after arriving from Tunisia in the 1970s. His father operated a spinning machine at a textile factory.


      Elyes Saafi with his wife, Mathilde, and son, Noori, near their home outside London. Credit...Mary Turner for The New York Times

      Like his own parents, Mr. Saafi ended up making a new life in a new country. In London, he met his wife, Mathilde, who is French, and found an easygoing diversity unimaginable in France.

      “At corporate dinners, there might be a vegetarian buffet or a halal buffet, but everybody mingles,” he said. “The C.E.O. shows up and he has a turban on his head, and he mixes with his employees.”

      The Saafis miss France, but they decided not to return partly because of worries about their 2-year-old son.
      “In Britain, I’m not worried about raising an Arab child,” Ms. Saafi said.

      In 2020, anti-Muslim acts in France rose 52 percent over the previous year, according to official complaints gathered by the government’s National Human Rights Commission. Incidents have risen in the past decade, rising sharply in 2015. A rare official investigation in 2017 found that young men perceived as Arab or Black were 20 times more likely to have their identities checked by the police.

      In the workplace, job candidates with an Arab name had 32 percent less chance of being called for an interview, according to a government report released in November.

      Despite her degrees in European law and project management, Myriam Grubo, 31, said she was never able to find a job in France. After a half-dozen years abroad — first in Geneva at the World Health Organization and then in Senegal at the Pasteur Institute of Dakar — she is back in Paris with her parents. She is looking for work — abroad.

      “To feel like a stranger in my country is a problem,” she said, adding that she just “wanted to be left alone” to practice her faith.

      Rama Yade, a junior minister for human rights during the presidency of Nicolas Sarkozy, said that France’s denial of problems like police violence had made matters worse. She saw the current backlash in France against “wokisme” — or supposedly “woke” American ideas on social justice — as “nothing else but a pretext to no longer fight discrimination.”


      “To feel like a stranger in my country is a problem,” said Myriam Grubo, who moved to Geneva and then Senegal. She recently returned to Paris and is looking for work again abroad.Credit...Ricci Shryock for The New York Times

      When Ms. Yade — born in Senegal in a Muslim family — was appointed a junior government minister in 2007, she believed it would be a “starting point.” But after an unsuccessful bid for the presidency in 2017, she left for the United States.

      “My glass ceiling was political,” said Ms. Yade, 45, who is now senior director of Africa at the Atlantic Council, a Washington-based think tank.

      To her, the presidential race’s focus on immigration was the “consecration of 20 years of deterioration” in a political culture obsessed with national identity. She had quit her political party — for which Ms. Pécresse is now the candidate — because, Ms. Yade said, it had become “very hostile to anything that did not represent a fantasy version of French identity.”


      A kebab shop in Paris.Credit...Dmitry Kostyukov for The New York Times

      Mr. Louatah, the writer in Philadelphia, whose French wife is an economist and teaches at the University of Pennsylvania, said he hoped to return one day to the country that fills his novels. When the television series based on his work, “The Savages,” was broadcast in 2019, it became an immediate hit for the company behind it, Canal Plus — and an unusual one, imagining France for the first time led by a president of North African descent.

      But two years later, Mr. Louatah has come to view his series as an “anomaly.” He began writing the second season, with a story line focusing on police violence, one of the most sensitive themes in France. Ultimately, “The Savages” was not renewed for reasons that he said were never made clear to him. A spokeswoman for Canal Plus said that the series had been planned for only one season.

      In Philadelphia, he is writing a new novel that deals with exile from a country that is never named.


      https://www.nytimes.com/2022/02/13/w...-pecresse.html
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    8. #228
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    9. #229
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    10. #230
      Very Important Prikker Revisor's Avatar
      Ingeschreven
      Dec 2012
      Berichten
      23.318
      Post Thanks / Like
      Reputatie Macht
      4011801

      Standaard Re: Frankrijk gaat georganiseerde moslims nog harder aanpakken

      Extreem-rechts Frankrijk vreest voor de teloorgang van de Franse keuken „Er is hier zelfs een halalversie van Quick!”

      Gastronomie In Frankrijk zetten extreem-rechtse influencers zich in om de Franse keuken te beschermen tegen de vermeende invloed van immigratie. „Er is hier zelfs een halalversie van Quick!”

      Floor Bouma 2 maart 2022 om 21:30

      De extreem-rechtse influencer Estelle Rodriguez in restaurant Le Bibent in Toulouse. Foto Frédéric Scheiber

      ‘La gastronomie, dat is het enige wat ons nog niet is afgepakt”, zegt de 26-jarige Estelle Rodriguez. En dus neemt ze het ervan: op het bord voor haar ligt een met foie gras gevulde duif, badend in een spinazie-botersaus. Als voorgerecht at ze koteletten van eendenlever, gemarineerd met peperkoekpoeder en witte wijn.

      De duif en leverkoteletjes komen uit de keuken van Le Bibent, in het centrum van Toulouse, de woonplaats van Rodriguez. Het decor van het restaurant is minstens zo weelderig als de kaart: aan de hoge plafonds hangen glazen kroonluchters, op de muren en plafonds prijken met gouden ornamenten versierde fresco’s. Alle medewerkers en gasten zijn wit; opvallend in een multiculturele stad als Toulouse.

      Rodriguez – lang, donker haar, veel make-up – komt hier graag: Le Bibent ademt een Frankrijk zoals het volgens haar hoort te zijn, en niet meer is. De 26-jarige is een ‘identitaire influencer’ en deelt video’s over de Franse cultuur, die volgens haar wordt bedreigd door zaken als de macht van techbedrijven en de alomtegenwoordigheid van pornografie, maar vooral door de invloed van (Noord-)Afrikaanse immigratie. Op YouTube en Instagram heeft Rodriguez zo’n 20.000 volgers; op haar onlangs vanwege onder meer stigmatisering van minderheidsgroepen verwijderde TikTok-account keken meer dan 120.000 mensen naar haar filmpjes.

      Naarmate de avond vordert, vult het restaurant zich met steeds meer warme geuren. „Frankrijk is mijn land, Frankrijk heeft me alles gegeven”, zegt ze tussen kleine hapjes gevulde duif door. Rodriguez heeft Spaanse en Italiaanse voorouders; haar ouders en zijzelf zijn geboren in Frankrijk. „Het voelt als mijn plicht om die identiteit te beschermen.”

      Op TikTok plaatste ze daarom talloze filmpjes over traditioneel Franse gerechten. Zo vertelde ze hoe lekker escargots zijn, hoe je bouillabaisse maakt en wat een tartiflette precies is. En ze is niet de enige: ook andere influenceurs identitaires maken video’s waarin ze de Franse keuken promoten – vaak met de nadruk op gerechten met vlees.

      ‘Grand remplacement’ van vlees

      Rodriguez maakt zich zorgen over de vele schappen halalproducten in de supermarkt („Waarom hebben zij een hele rij nodig, het aanbod van Spaanse en Aziatische producten is veel kleiner”) en het aantal kebabzaken in Frankrijk („Er bestaat hier in Toulouse zelfs een halal-versie van [fastfoodketen] Quick!”).

      Haar uitlatingen doen denken aan de woorden van de extreem-rechtse presidentskandidaat Éric Zemmour. Beiden zijn aanhanger van de ‘grote omvolkingstheorie’ van Renaud Camus, die stelt dat het Franse volk wordt vervangen door een islamitisch volk, en zien deze op ieder terrein terug – ook in de keuken.

      Zemmour stelde enkele maanden geleden dat er een grand remplacement plaatsvindt in de vleeswereld, omdat een traditionele slagerij in zijn geboortestad Drancy had plaatsgemaakt voor een halalslagerij. En nadat er naar buiten was gekomen dat een Parijse broodjeszaak geen broodjes met ham (zogenoemde jambon-beurres) meer verkocht, omdat dat voor moslims haram is, werd de hashtag #teamjambonbeurre populair onder Zemmour-aanhangers. Zij gebruiken de broodjes als signaal dat ze patriotten zijn en vooral niet-moslim – voor veel extreem-rechtse kiezers sluiten die twee zaken elkaar uit.

      De in gastronomie gespecialiseerde politicoloog Paul Ariès zegt dat het logisch is dat het gesprek over de Franse keuken veel losmaakt. „Voeding is altijd een politieke kwestie geweest, vooral in Frankrijk, vanwege zijn politieke geschiedenis”, zegt hij via een videoverbinding.

      Restaurant Le Bibet in Toulouse, dat volgens het gemeentelijk archief van Toulouse rond 1843 werd opgericht door Jean-Catherine Bibent. Foto Frédéric Scheiber

      Ariès beschrijft hoe eten al eeuwen een prominente rol speelt in het politieke debat. „Na de Franse revolutie waren politieke bijeenkomsten bijvoorbeeld verboden. Daarom gingen republikeinse en linkse families zogenoemde banketten organiseren. Daarbij werd veel en vet gegeten en uitgebreid over politiek gesproken, waarbij woorden aan voedsel verbonden werden. Hieruit zijn uiteindelijk politieke partijen ontstaan.”

      Nog steeds worden sommige voedselkeuzes beschouwd als politieke keuzes, zegt Ariès. „De keuze tussen bier en wijn is in Frankrijk al tweeduizend jaar in eerste instantie niet een kwestie van smaak, maar een van politieke voorkeur.”

      Hierbij speelt de trots mee die veel Fransen voelen over hun in het buitenland hooggewaardeerde keuken, zo ook bij Rodriguez. „De Franse keuken maakt deel uit van de rijkdom van het Franse land”, zegt ze plechtig. „De Franse gastronomie toont onze geschiedenis en onze erfenis, het is ons dna.”

      Linkse lacune


      Het is dus niet onverstandig dat politici als Zemmour inzetten op voedsel. „Zemmour weet heel goed dat voedsel een essentieel onderdeel uitmaakt van de Franse identiteit, een onderdeel dat hij kan gebruiken voor zijn identitaire politiek”, zegt Ariès. Het beschermen van de ‘Franse identiteit’ is de kern van Zemmours verkiezingscampagne. Hiermee onderscheidt de voormalig opiniemaker zich van zijn grootste concurrent, Marine Le Pen, die zich meer richt op het bestrijden van klasseverschillen en het bekritiseren van de politieke elite. Dit verschil heeft veel voormalig Le Pen-aanhangers, van Rodriguez tot meer prominente figuren als Europarlementariër Jérôme Rivière, doen overstappen naar Zemmour. (Overigens is Rodriguez inmiddels ook „teleurgesteld” over Zemmours campagne en wil ze in april blanco gaan stemmen.)

      Ook kan Zemmour gebruikmaken van de lacune die de linkse politieke partijen in het debat over de Franse keuken hebben achtergelaten. „Links Frankrijk heeft het debat over voeding verlaten, waarna extreem-rechts het zich heeft kunnen toe-eigenen”, zegt Ariès. Linkse politici wagen zich volgens hem bewust niet meer aan het onderwerp, omdat ze zouden vrezen als te nationalistisch of xenofoob beschouwd te worden als ze zich zouden inzetten voor het behoud van de Franse keuken.

      Deze angst is niet ongegrond: toen de communistische presidentskandidaat Fabien Roussel onlangs zei dat „een mooie wijn, lekker vlees en lekkere kaas voor mij de Franse keuken vormen”, kwam hij onder vuur te liggen. „Voor een klein, maar luid deel van het linkse electoraat is het schandalig om dat tegenwoordig te zeggen, hij werd ervan beschuldigd racistisch te zijn.” Ook was men verontwaardigd dat Roussel zich positief uitsprak over deze dierlijke producten, vanwege hun invloed op klimaatverandering.

      Ariès benadrukt dat het volgens hem onterecht is dat linkse politici zich niet meer durven te mengen in het gesprek over het behoud van de Franse keuken, omdat slechts een klein deel van het Franse electoraat daadwerkelijk denkt als de critici van Roussel. „Slechts 2 procent van de Fransen eet geen vlees. Roussel steeg zelfs in de peilingen na zijn uitlatingen.” Doordat extreem-rechts het debat heeft kunnen kapen, is er volgens Ariès ook minder ruimte voor volgens hem belangrijkere discussies over zaken als de bio-industrie en de invloed van fastfoodketens.

      Slagerijen


      Zit er ook wat in de angsten die mensen als Zemmour en Rodriguez uiten? Als gevolg van de mondialisering is er een grote hoeveelheid buitenlandse restaurants en producten in de supermarkt. Maar Zemmours angst dat er sprake is van een ‘grote omvolking’ in de slagerswereld is ongefundeerd. Exacte cijfers over het aantal halalslagerijen of de vraag naar halalvlees in Frankrijk zijn er niet, maar uit gesprekken met zes ervaren slagers blijkt dat geen van hen een verandering ziet op dit vlak.

      „Ik werk al 35 jaar als slager en ik kan je vertellen dat er geen waarheid zit in wat meneer Zemmour zegt”, zegt David Espinet (51) in zijn slagerij in het centrum van het Zuid-Franse Perpignan, een multiculturele stad die doorgaans zeer rechts stemt. Aan de zwarte muren hangen grote hammen, het is er koud en er hangt de metalige geur van vlees. „Er zijn wel halalslagerijen, maar sommige zijn ook weer gesloten omdat de zaken niet goed gingen”, zegt hij. In zijn slagerij, waar worsten in alle kleuren naast eendenmousse en filets mignons in de vitrine liggen, is er geen enkele vraag naar halalproducten.

      Ook Abdel Lagoune (58) zit al decennia in het vak. In zijn slagerij in een buitenwijk van Perpignan vertelt hij, gekleed met een rood schort en een grijs mutsje tegen de kou van de koelingen, dat de vraag naar halalvlees in zijn slagerij juist afneemt. „Toen ik in 1999 begon, verkochten we vette schapen van 20 tot 22 kilo”, vertelt hij. Dat vlees werd door oudere generaties uit Algerije en Marokko gebruikt voor traditionele gerechten voor de hele familie. „Maar tegenwoordig is dat onverkoopbaar, omdat er meer bekend is over cholesterol en andere ziekten, en door de hoge prijzen wil iedereen nu een klein en niet te vet lammetje.” Twee andere islamitische slagers in Perpignan zeggen eveneens om deze reden minder te verkopen.

      Gerecht bereid in restaurant Le Bibent in Toulouse. Foto Frédéric Scheiber

      Zowel Espinet als Lagoune ziet de komst van buitenlandse keukens in Frankrijk als iets positiefs. „Verschillende keukens kunnen elkaar aanvullen. Zoals wanneer je kebab eet met een stuk Frans brood”, zegt Lagoune. Bij Espinet ligt er tussen de worsten een bak met Libanese tabouleh. „Franse producten zoals foie gras zijn over de hele wereld bekend en worden geëxporteerd naar de Verenigde Staten, naar China, naar Noord-Europa. De Franse keuken is zo gevestigd dat ze niet zomaar verdwijnt”, voegt Lagoune toe.

      Wanneer Estelle Rodriguez haar gevulde duif op heeft, zit ze vol – een tartelette de chocolat praliné past er niet meer bij. Ze heeft goed gegeten, zegt ze, en met het interview weer een stapje gezet om de Franse cultuur te beschermen. „Voor nu denk ik dat de Franse keuken beschermd is, maar ik hou het nauwgezet in de gaten.”


      https://www.nrc.nl/nieuws/2022/03/02...trijd-a4096225
      'One who deceives will always find those who allow themselves to be deceived'

    + Plaats Nieuw Onderwerp

    Bladwijzers

    Bladwijzers

    Forum Rechten

    • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
    • Je mag geen reacties plaatsen
    • Je mag geen bijlagen toevoegen
    • Je mag jouw berichten niet wijzigen
    •